مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، برنامه «هفت» با اجرای بهروز افخمی همزمان با اولین شب از جشنواره فیلم فجر در دوازدهم بهمن ماه روی آنتن شبکه نمایش رفت.

این برنامه که اعلام شده بود با حضور امیر قادری و میلاد دخانچی به عنوان منتقد پخش می‌شود در شب اول فقط امیر قادری را به عنوان همراه داشت، شب گذشته ۱۳ بهمن نیز برنامه به پخش نرسید.

محمد تنکابنی تهیه کننده «هفت» درباره این برنامه و دلیل پخش نشدن قسمت دوم آن از آنتن در توضیحی به مهر بیان کرد: شب گذشته با یک مشکل فنی در حوزه صدا مواجه شدیم که تا یک ساعت سعی در رفع آن داشتیم اما متاسفانه برطرف نشد.

وی درباره این مشکل فنی که به پردیس مربوط یا تجهیزات فنی عنوان کرد: مشکل به پردیس ملت ارتباطی نداشت در عین حال ان شالله رفع می‌شود و امشب برنامه را به پخش می‌رسانیم.

به گزارش سینماپرس، در متن حکم محمدمهدی اسماعیلی خطاب به علی محمد مودب آمده است:

جناب آقای علی محمد مودب

با عنایت به توانمندی متعهدانه، ذوق سرشار، تسلط، تعامل و شناخت در حوزۀ شعر و همچنین روحیه مکتبی و انقلابی جناب‌عالی در حوزۀ ادبیات، به موجب این حکم به عنوان «دستیار وزیر در امور شعر» منصوب می‌شوید.

امید است با اتکال به خداوند متعال و با مشی خردمندانه و روحیه تعاملی که از آن برخوردارید، با ایجاد هم‌افزایی مناسب بین فعالان این حوزۀ مهم و اثر گذار، مأموریت‌های ذیل را برای اعتلای این هنر بزرگ و راهبردی مورد اهتمام و توجه قرار دهید.

۱. تشکیل شورای سیاست‌گذاری شعر به منظور اعتلای جایگاه شعر با همکاری معاونت امور فرهنگی

۲. تعامل و هم‌افزایی با شاعران برجسته کشور و تلاش در جهت رفع موانع و مشکلات آن‌ها

۳. برنامه‌ریزی برای تکریم شاعران برجسته کشور

۴. ارائه طرح‌های مؤثر در زمینه آموزش و تربیت شاعران جوان

۵. ایجاد زمینه مناسب برای اتصال و تعامل تشکیلاتی بین شاعران و همچنین ارتباط با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

۶. همکاری و هم‌راستایی با معاونت امور فرهنگی به منظور حفظ وحدت رویه در حکمرانی فرهنگی

معاونان، مدیران و همکاران گرامی در بخش‌های مختلف همکاری لازم را در پیشبرد برنامه‌ها خواهند داشت.

مزید توفیق جناب‌عالی را در خدمت به نظام مقدس جمهوری اسلامی و تحقق اهداف دولت مردمی، ظل توجهات حضرت ولی‌عصر (عج) و رهبری حکیمانه حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) از خداوند منان خواستارم.”

گفتنی است، علی محمد مودب شاعر مجموعه آثاری چون عاشقانه‌های پسر نوح و مرده‌های حرفه‌ای است. آثار مودب غالباً در حوزه شعر سپید و کلاسیک دسته‌بندی می‌شوند. وی همچنین مدیرعامل موسسه شهرستان ادب و برنده یا نامزد جوایز مختلف ادبی از جمله کتاب سال جمهوری اسلامی بوده‌است.

به گزارش سینماپرس، لوگو موشن فیلم سینمایی «اتاقک گلی» به کارگردانی محمد عسگری و تهیه‌کنندگی داود صبوری به قلم پدرام کریمی در آستانه چهل و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر منتشر شد، لوگو تایپ این فیلم بر عهده راهله لطفی و لوگو موشن این اثر نیز توسط محمود نجفی تولید شده است.

تورج الوند، آناهیتا افشار، تینو صالحی، فریدون حامدی، هادی شیخ‌الاسلامی، سعید دشتی و سعید زارعی و… در «اتاقک گلی» به ایفای نقش می‌پردازند.

سایر عوامل عبارت‌اند از: مجید مجیدی مشاور کارگردان، علیرضا سبزواری مشاور تهیه کننده و مدیر برنامه ریزی، ناصر هاشم زاده مشاور پروژه، سید محمد حسینی مشاور فیلمنامه، فرشاد محمدی مدیر فیلم‌برداری، شهرام خلج طراح چهره‌پردازی، محسن خدابخشی طراح صحنه، فاطمه صفری طراح لباس، میثم مولایی تدوین، بهمن اردلان و مهدی فیض مندیان صدابردار، حبیب خزایی فر آهنگساز، حسن نجفی جلوه‌های ویژه بصری، علیرضا ناصربخت دستیار اول کارگردان، نادر فوقانی عکاس، بهمن اردلان طراحی و ترکیب صدا، محسن و امیر کاووس روزبهانی جلوه های ویژه میدانی، میثم فلاح مدیر تولید، راهله لطفی طراح پوستر و لوگو، رضا گلی مدیرتدارکات، فرحناز خسروآبادی منشی صحنه، فربد جلالی اصلاح رنگ و نور، آرمین منیبی ساخت تیزر

فیلم سینمایی «اتاقک گلی» روایتی‌ست عاشقانه که در جریان عملیات مرصاد رخ می دهد، این فیلم محصول مشترک بنیاد فرهنگی روایت فتح، بنیاد شهید و امور ایثارگران و موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس است که در بخش سودای سیمرغ چهل و یکمین جشنواره بین المللی فیلم فجر حضور دارد.

فاطمه سادات ناظمی/ «جنگل پرتقال» عنوان یکی از فیلم‌های حاضر در «بخش سوادای سیمرغ چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر» است. اثری که در قالب «سینمای اجتماعی» تولید و به ارایه محتوایی در تعارض با «سبک زندگی اسلامی و ایرانی» مبادرت می‌ورزد. فیلمی سینمایی که خواسته یا ناخواسته به دنبال حقنه تعالیم و دستورالعمل‌های ابلاغی نظام لیبرالیسم در قالب سندهایی همچون «سند ۲۰۳۰ یونسکو» با عنوان رسمی «دگرگون ساختن جهان ما: دستور کارش ۲۰۳۰ برای توسعه پایا» (Transforming our world: the ۲۰۳۰ Agenda for Sustainable Development) به مخاطب سینمایی خود می‌باشد.

فیلم سینمایی «جنگل پرتقال» می‌توانست به عنوان «عاشقانه کلاسیک» ظاهر شود؛ اما ترجیح می‌دهد تا با فرار از این گونه روایتگری به سراغ تمرکز بر منحنی تحول شخصیتِ محوری خود و در کالبد «آقا معلم» برود و آنچنان بنای خود بر آموزس تعالیم مندرج در «سند ۲۰۳۰» بگذارد که حتی از خواندن بیانیه‌های مطول نیز ابایی نکرده و با کم آوردن وقت به جمع و جور کردن این سیر تحول و به «راستی رسیدن» با «یک شب مستی» و البته پس از سال‌ها «دائم الخمر بودن» بسنده کند!

«جنگل پرتقال» در مسیر آموزه‌های «سند ۲۰۳۰» و مواجهه خود با «سبک زندگی اسلامی و ایرانی» اگر چه به شیوه همیشگی و متداولی همچون بازنمایی میزانسن «فقر و زجر» و «فقر و فلاکت» متمسک نمی‌شود و سعی نمی‌کند تا چشم خود را بر «لوکیشن واقعی ایران» با تمام تراوت‌ها و شادابی‌هایش ببندد؛ اما به وضوح تمام تلاش و همت خود را معطوف ترسیم گذشته شوم و حال ناقص و آینده مبهمی می‌سازد که «انسان ایرانی» با پیگیری چنین شیوه‌ای از زندگی به آن مبتلا گردیده است. این همه در حالی است که از منظر نمادین و لایه گون «جنگل پرتقال» می‌تواند در بردارنده معانی ویژه‌ای باشد که سهوا و یا تعمدا و البته به صورتی الکن و بعضا دُم بریده درآمده و در این راستا نمادهایی همچون پدربزرگ خلبان جنگ و قاب گرفته شده در کنار جنگنده فانتوم و یا بازگشت آقا معلم از مسیر الموت به کلان شهر تهران و مهاجرت «مریم» برای همیشه از ایران و فروش «جنگل پرتقال» به عمو و … از آن جمله می‌باشد.