مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، سازمان بسیج هنرمندان در آستانه روز قدس بیانیه ای را صادر و ضمن گرامیداشت این روز، در بیانیه خود اعلام کرد:

«امسال، هر خانه ی ایرانی، منزلگاه توست؛ هر ایرانی، برادر تو؛ وخونخواه سرزمین مشترکمان، قدس.

فریاد من را نیز، بشنو و باور کن … متن بیانیه سازمان بسیج هنرمندان کشور به شرح زیر است:

سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَیٰ بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَی الْمَسْجِدِ الْأَقْصَی الَّذِی بَارَکْنَا حَوْلَهُ لِنُرِیَهُ مِنْ آیَاتِنَا ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ 

صدای مسلسل و گلوله می‌آید و بوی خون و آتش. عطر دل‌ انگیز زیتون، در فضا منتشر است؛ ولی صدای سفیر مرگ که می‌آید، در مشام انسان فقط بوی نفرت می‌پیچد و… دیگر هیچ. در گوشه گوشه ی این سرزمین، نهال مقاومت روییده، با ریشه‌ هایی مقاوم.

فریاد کودکان حیفا را بشنو! خشم و عصیان را در نگاه شیرخوارگان ببین!

اینک، دستانشان آشنای دیرین سنگ است.  

من اگر چه دستم خالی‌ست، سینه‌ ای دارم به فراخی دشت‌های سینا؛ پر از امید و آرزو؛ لبریز از فریاد و استقامت. دست‌هایم را از دور، برای یاری‌ ات گشوده‌ ام. ما مسلمانیم و متحد؛ بین ما فاصله‌ای نیست. فریادمان یکی است. آی فلسطینی! کبوتران سپید را ببین؛ به مبارک باد این همه ایثار آمده‌ اند. چشم‌هایم را که می‌ بندم، مرزها را درنوردیده‌ ام و کنار تواَم؛ هم‌رزم و هم‌سنگر تو. فریادمان یکی است و خواسته‌ مان نیز. ما از ازل، هم‌ پیمان بوده‌ ایم که جشن پیروزی بر شیطان را با هم برگزار کنیم. فریاد اتحادم، گوش و دل استکبار را لرزانده است. از همین راه دور، عجز و ناتوانی‌ اش را به نظاره نشسته‌ ام. او خوب می‌داند که این پرچم سرخ، همیشه پابرجاست و روزی زیتون، طعم واقعی‌ اش را خواهد یافت.

من، ایران سرافرازم؛ برادر تو.

صدای من را از سرزمین عاشورائیان می شنوی. ای قدس؛ ای مأمن رفیع پیامبران صلح و آزادی؛ میعادگاه مبارک عشق و حماسه و ایمان! نام تو با تمام دلم پیوند خورده است. در سینه‌ ام که یاد تو می‌آید، عطر هزار بوته ی زیتون، شوق هزار پنجره پرواز، را به دست‌های خسته‌ ات هدیه می‌کنم. عطش و مبارزه، میراث مردان مقدس است و ایثار و ایستادگی، جهیزیه دختران سپیدبخت بیت‌ المقدس. وقتی مقاومت می‌کنی، نام تو، مثل زیباترین نوا، از نای بزرگان جهان آواز می‌ شود. نام تو، هم‌ ردیف خوبی‌هاست … و من، ایران سرفرازم؛ برادر مبارز تو؛ برادر بزرگی که پیش از تو، بر جنازه استکبار، آوای پیروزی سر داده است.  

دست‌هایت را به دست من بده تا گرمی دل و اندیشه‌ ام، برادری دین و اعتقاد ما را به تصویر بکشد. صدای من را از ایران سرافراز می شنوی. بگذار از ایران برایت بگویم تا، سینه ی پر از خشم اش را از استکبار و رژیم غاصب، برایت نشان دهد: اینجا ایران است … اینجا ایران است، با مردمانی مردآئین و با تاریخی سراسر عزت و افتخار.

و این بیانیه، به منزله ادای دینی است از سوی مردمان غمخوار دردهای بیکرانت، از سرزمین عاشورایی و مقاوم ایران اسلامی، برای سروهای پایداری ات ای سرزمین قرآنی قدس. و فرود آوردن سر تسلیمی است به عظمت و بلندای نام همیشه زیبایت ای قبله ی اول مسلمین. ما، امسال نیز در کنار تو هستیم و، مرهم دردها و بغض هایت؛ با تصاویر امام راحل عظیم الشانی که، آخرین جمعه ی ماه مبارک رمضان را، روز جهانی تو نامید تا دل هایمان، بیش از پیش در کنارت باشد؛ با یاد سردار پرآوازه ی سپاه مان که آن را قدس نامیده ایم. تا دشمن بداند که قدس شریف را آزاد خواهیم کرد تا دنیا بداند که، چه بر سر هر کوی برزنمان حاضر شویم و چه نه، این پیام همیشگی ماست:

ما بنای کفر اعداء را به آتش می کشیم

خیمه طغیان و بلوا را به آتش می کشیم

آن زمان بگذشت قشری حکم بر دنیا کند

ما غرور حکمفرما را به آتش می کشیم

برد موشک های ایرانی کم از سجیل نیست

با همانها فوج اعداء را به آتش می کشیم

گر زیادی دشمن غاصب رجز خوانی کند

شهر تل آویو و حیفا را به آتش می کشیم

ای فلسطین خواهد آمد موسم آزادی ات

ما به آهی خصم رسوا  را به آتش می کشیم

ای قدس، و ای فلسطین! من صدایت را می شنوم. و امسال نیز، با همان گام های پرطنین و استکبارستیزی ام، نام بلندت را بر تارک دلم حک خواهم نمود، تا دشمن مشترکمان بداند: نابودی از آن اوست و حق پیروز است. من، تا آخرین نفس، همراه تو، فریاد خواهم زد:

مرگ بر آمریکا/ مرگ بر اسرائیل و این فریاد، آرمان من است؛ چه برسر کوی و برزن فریاد برآورم، و چه در همچون سالی که پیش رو داریم، از درون خانه ام، فریاد برآورم. امسال، هر خانه ی ایرانی، منزلگاه توست؛ هر ایرانی، برادر تو؛ وخونخواه سرزمین مشترکمان، قدس. فریاد من را نیز، بشنو و باور کن …»

سینماپرس: محسن توسلی در آستانه فرا رسیدن روز جهانی قدس نماهنگ «احببتک یا لبنان» را با هدف دوستی مردم دو کشور ایران و لبنان و اقامه نماز در قدس شریف منتشر کرد.

به گزارش سینماپرس، پرویز پرستویی که مهمان برنامه «باغ رمضان» بود، در ابتدا گفت: همیشه به جیب تماشاچی و پول توی جیبش احترام گذاشته ام تا هر کسی در هر وضعیت و هر شغلی که هست اگر بخواهد وقت بگذارد، به سینما برود و احیانا فیلم بنده حقیر را ببینند شرمنده او نباشم. چون او زحمت کشیده و عرق ریخته و آن پول را درآورده است. من برای عرق ریزان این عزیزان و رنجی که برده اند تا این دو ساعت را برای دیدن بنده حقیر بگذارند خیلی احترام قائل هستم.

عاشقانه مردم را دوست دارم

وی افزود: این چیزی که امروز می شنوم و می بینم از بابت غره شدن و خودشیفتگی نیست، من عاشقانه این مردم را دوست دارم. باید همین باشد. من برای این روزها رنج کشیده ام. احساس می کنم کاری که کرده ام ثمر داده است. امیدوارم تداوم داشته باشد.

پرستویی ادامه داد: دیروز به اهواز به جزیره مینو رفتیم. امروز به انستیتو پاستور رفتیم و قرار است شنبه رسانه ای و خبری شود. رفتیم تا به مناسبت سوم خرداد تندیس شهید جهان آرا را به انستیتوپاستور تقدیم کنیم. خیلی ها نمی دانیم موزه صلح در کجای تهران است، ولی در پارک شهر تهران واقع است و جانبازان آن را مدیریت می کنند. امروز متوجه شدم انستیتو پاستور با حمایت مردم و خیرین اداره می شود. اولین کشف ویروس کرونا که از قم آمده است در آنجا بوده است. این روزها دائم در حال تقدیر و تشکر از پزشکان و پرستاران  هستیم که به حق هم هست. اما اسمی از انستیتو نیامد. در حالی که آنها اولین بار کشف کردند و نتایج همه آزمایش ها آنجا مشخص می شد. با وجود امکانات در کشورهای امریکا و اروپا تعداد افراد درگیر و کشته ها بیشتر است در حالی که بچه ها در انستیتو پاستور شبانه روزی زحمت می کشند و دلم می خواهد بروید و امکاناتشان را ببینید. گاهی روی کارتن می خوابند. کسانی هستند که ۲ماه است خانواده شان را ندیده اند و همه در تلاش هستند این معضل را ریشه کن کنند.

دارنده چهار سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر تاکید کرد: نمی شود غیر از این فکر کرد که نسبت به درد مردم بی تفاوت باشی. در محافلی که هستیم یا همیشه می گویم شما اگر کارگردان درجه یک بازیگر خوبی هستی یک شرح وظایف دیگری برایت رقم می خورد. شنیده ایم که می گویند معاد در روز قیامت. از ما می پرسند شما چه کردید؟ مثلا می گوییم من تحصیل کردم و کارخانه راه انداختم و ماشین خریدم و هواپیما خریدم و بعد هم با یک سکته به خدمت شما آمدم. خداوند می گوید اینها که گفتی  و اینکه به تو در دنیا خوش گذشته است برای من مهم نیست. کرده هایت را برای من بگو. خیال می کنم این کارهایی که من نوعی به عنوان کوچک ترین انجام می دهم خمس و زکات کارم است.

وی یادآور شد: الان کرونا است و سینما وبازیگری تعطیل است. من کار دیگری دارم. نمی خواهم طعنه بزنم. به کسی کاری ندارم. اما چون حرف و حدیث هایی هست واجب می شود برخی حرف ها را بزنی. آن زمان که سیل می آمد یک عده ای می گفتند فوقش خیس می شویم و دوش می گیریم و لباس عوض می کنیم. وقتی زلزله آمد گفتند نهایتا خاکی می شویم. اما کرونا شوخی ندارد. یک دشمن ناپیدایی است که نمی دانیم کجاست.

بازیگر «مطرب» ادامه داد: از ۱۱ فروردین در معیت کمیل قاسمی، پهلوان رسول خادم، حسن رحیمی، سجاد گنج زاده که پهلوان هستند شروع کرده ایم به استان های سیستان بلوچستان، قزوین، گلستان، مازندران، گیلان، زنجان  و آبادان و اهواز رفته ایم و کمک های مردمی را رسانده ایم. مردمی که با عشق به ما کمک کردند نمی گویند این پول را به کجا بردید. یکسری از ما بهترون می گویند یعنی چی که ۱۰ کیلو برنج دستتان گرفته اید و می روید؟ اگر راست می گویید چراغ خاموش بروید کسی نفهمد. عده دیگری می گویند برای خودنمایی می روند. اگر اینطور باشد یکبار بس است. ما به دو دلیل این کار را می کنیم و اعلام می کنیم که ترکش های زیادی هم به سمت ما می آید و می گویند اینها دارند خودنمایی می کنند. این راهش نیست. چرا کاسه گدایی دستتان گرفته اید.

من هم می توانم در خانه ام بنشینم و از خودم مراقبت کنم

پرستویی اذعان کرد: ما به دو دلیل این کار را می کنیم. اول اینکه آدم هایی که همیشه غر زیر لحاف می زنند بفهمند که این چیزی که از مردم گرفته شده به دست خودشان می رسد و دوم اینکه آنها را هم به کمک ترغیب کنیم. من شاید الان هزار انتقاد داشته باشم اما می گویم اینها هم وطن ما هستند. زیر یک چتر زندگی می کنیم. دو هفته پیش در زاهدان رفتیم، بعضی  شناسنامه و کارت ملی ندارند و یارانه هم نمی گیرند. دمپایی لنگه به لنگه می پوشند و برخی دمپایی هم ندارند. دیروز به خانه عزیزی در اهواز رفتیم. پای بچه چوپانی که به خاطر تعطیلی مدارس بچه را همراه خود برده است، روی مین رفته است و قطع شده است. امروز پستی گذاشتم. خیلی دوستان لطف کردند گفتند کمک می کنند تا فکری برای آینده این بچه شود. این اتفاق هم از تبعات کرونا است. من وظیفه دارم بروم این را پیدا کنم و از هم وطنانم بخواهم به او کمک کنند. ما وظیفه داریم همدلی و همراهی کنیم. ننشینیم شکوه کنیم. من خیلی برایم راحت است که در این وانفسا بنشینم در خانه ام، زندگی ام را بکنم و از خودم مراقبت کنم. چه دلیلی دارد بروم اینهمه بار را بکشم؟ من با دلم دارم این کار را می کنم. من جاهایی رفته ام که اگر کیسه ارزاق را پرت کنی گیر هر کسی بیفتد مستحق است. در این شرایط وظیفه داریم این کار را انجام بدهیم.

ماجرای آشنایی پرویز پرستویی با زائری در فیلم «مارمولک»

پرویز پرستویی در ادامه توضیح داد: سال ۸۲ که فیلم «مارمولک» قرار بود شروع شود با حجت الاسلام زائری آشنا شدم. پیش او رفتیم تا خیلی از چیزهای پنهان را یاد بگیریم. من خیلی فیلم بازی کردم. سه تا فیلم بازی کردم که خیلی درباره اش ادعا دارم. نه از این جهت که خیلی بازیگر خوبی هستم. من اعتقاد دارم این ۳ فیلم اگر بازیگرهای دیگری هم بودند این نقش را خوب بازی می کردند. اما این ۳ فیلم فقط قائل به خوب بازی کردن نبود. زمانی که «لیلی با من است» را بازی کردیم در سال ۷۳ یا ۷۴ می گفتند تیکه بزرگه شما گوشتان است. با بچه های جبهه شوخی می کنید. بعد کار کردیم و دیدیم نه اینطور نیست. بچه جبهه ای های ناب هم گفتند همینطور هم بوده است. ما هم از گلوله گاهی می ترسیم. ما هم آدمیزاد هستیم. بعد «آژانس شیشه ای» را بازی کردم که من با خیلی از آدم هایی مواجه شدم که  اتفاقا می توانند بگویند این آدم ها باعث شدند ما هجرت کنیم. به ما چه مربوط است. رفیقت می خواهد بمیرد خوب بمیرد. می خواستید نروید ۸ سال بجنگید. حالا ما باید تاوان چه را پس بدهیم. آقای حاتمی کیا اهل اتود و تمرین است. در اتودهایی که می زدیم بچه هایی که گروگان خطاب می شدند که من همیشه می گویم شاهد، می گفتند نگذارید این قصه اش را تعریف کند. آنها شروع می کردند بداهه بگویند اما من اینقدر غالب می شدم که خود به خود سست می شدند. حاتمی کیا می گفت مگر من با شما نیستم. نگذارید قصه اش را بگوید. اصلا فحشش بدهید. نگذارید. می گفتند یکجوری می گوید که ما هم می خواهیم کمکش کنیم. نه اینکه من خوب بازی می کردم. این حقانیت حاج کاظم بود. ریشه او بود. روح او و خود او حاضر بود.

پرستویی بیان کرد: من یک جایی با عزیزی که اسمش را نمی برم صحبتی شد. من، آقای تبریزی، آقای حاتمی کیا و آقای میرکریمی و آقای مجیدی هفته ای سه روز به آکادمی المپیک برای ورزش می رفتیم. در روزمان با این آقا مواجه می شدیم. آقای لرستانی یک کشتی گیر قدیمی است ما را معرفی می کرد. گفت حاج آقا، آقای پرستویی و آقای تبریزی بازیگر و کارگردان هستند. گفت بله می دانم یک فیلمی علیه ما ساخته اند. من مو به تنم سیخ شد و گفتم این فیلم هنوز مونتاژ نشده است و ما خودمان ندیده ایم. این از کجا آمده است. به او گفتم من یک مثال می خواهم برایتان بزنم. لباس شما تشکیل شده است از عمامه، عبا، قبا، انگشتر شاه مقصود و نعلین. این لباس اگر قله یمن هم باشد و گران ترین پارچه، مجموعه این لباس را هر کجا ببرید و چوب حراج بزنید نهایت ۵۰۰ هزار تومان  آن را می خرند. آنچه که این لباس را ارزشمند می کند عقبه این لباس است. اگر آن را فهمیده باشیم اتفاقا ما آمده ایم که بگوییم به قدر و منزلت این لباس پرداخته ایم. یک روایت هایی شنیدیم که تنها فیلمی است که به شأن واقعی این لباس پرداخته است.

ماجرای دزدی که پیش از سرقت و ان یکاد می خواند!

او گفت: یادم هست فیلمنامه اولیه که نوشته شده بود، من یک نظری راجع به آن داشتم. بعدها خیلی پرورش پیدا کرد. نوشتم دزدش از جردن به پایین نیامده است. آخوندش هم من را یاد حاج آقا انارکی می اندازد که در برنامه ماهواره آقای فخرالدین نامی بازی می کرد. انصافا بد هم بازی می کرد. بعدها او مدعی شد این را از روی من تقلید کرده اند. گفتم کار ما به کجا رسیده است. کسی که می تواند نهایتا در این لباس قرار بگیرد توانسته مسجدی که اول پرنده پر نمی زند را مملو از جمعیت کند و همه منتظر رضا مارمولک می مانند تا برگردد. تاثیرات این لباس چه بوده است که این آدم توانسته اینهمه آدم را جذب کند. دزدی که می تواند به این استحاله برسد دزدی نبوده که پایین جردن رفته باشد. من ارادت دارم به این آدم ها چون من خودم بچه دروازه غار هستم. دیالوگی که در مارمولک گفتم از خود من است. ماه محرم و صفر نجسی ممنوع سرقت ممنوع.   همین آدم ها چارچوب داشتند. در ماه محرم وسط دسته های عزاداری بودند. آن زمان نوحه را با صدای خودشان به ته دسته می رسانند. من سارق می شناسم حاج آقا زائری که می خواهد برود دزدی وان یکاد می خواند. او هم برای خودش قاعده و اصولی دارد. اینها منبر می شناسند. یکدفعه رضا مارمولک نمی تواند در این لباس بنشیند. او می داند وقتی در این لباس قرار می گیرد باید فرق کند و حرف های خوب بزند. این لباس چیزهای دیگری با خودش دارد. باید آن چیزهایی را که باید یاد بگیرد. این چیزی است که می گویم ریشه اعتقادی است. متاسفانه برخی ها متوجه نشدند یا حتی خودشان را دیدند. نمی دانم. ولی کسانی که اهلش بودند درک کردند. من خوشحالم به عنوان بازیگری که خودم را طلبه می دانم در عرصه هنر واقعا از حجت الاسلام زائری خیلی چیزها الهام گرفتم. چیزهایی که اصولی بود. اینها بود که جمع شد و در نهایت رضا مارمولک روی منبر اشک می ریخت.

از ماجرای پست برای حاج قاسم تا چت با سالومه

بازیگر «بادیگارد» توضیح داد: من وقتی راجع به حاج قاسم صحبت کردم و پست گذاشتم خیلی ها خوششان آمد. همان کسانی که خوششان آمد از من خرده گرفتند و شروع کردند به فحاشی کردن که این نباید اصلا «آژانس شیشه ای» بازی می کرد. رفته است با سالومه در آنطرف دنیا چت کرده است. گفتم مومن خدا یک کمی درک کنید که بالا و پایین آن چت چه بوده است. چرا با یک غوره سردیمان می شود و با یک مویز گرمیمان؟  

با خون خودم شهید می شدم!

او  اظهار کرد: اولین فیلمی که از من دیده شد دیارعاشقان بود که در دل جنگ ساخته شد. نه افکت های خاص داشتیم و نه گریم. افکت خاصمان به این شکل بود که ناصر محمدیان که تخریب چی بود و همانجا شهید شد. مین های ضد تانک کار می گذاشت و می گفت آقای پرستویی  ۱۵ ثانیه وقت داری خودت را به آنجا برسانی. یعنی اگر من پایم پیچ می خورد رفته بودم. من قرار بود در این فیلم شهید شوم. آنجا قرار بود من شهید شوم گریمور نداشتیم که با خون مصنوعی کار کنیم و نمی توانستیم برویم بهداری بگوییم چند سی سی خون به ما بده چون همان مقدار خون می توانست جان کسی را نجات بدهد. من از خودم خون می کشیدم و روی خودم می ریختم. با خون خودم شهید می شدم. من اینطور کار کردم. مخالف کسانی هستم که البته با حسن نیت  می گویند پرویز پرستویی را دوست دارند در هیبت محمد ابابکر ببینند در هیبت حاج کاظم یا حاج حیدر ببینید. من می گویم مطرب هم کسی است که یک عمر اینجا زندگی کرده است و الان دستش از تمام دنیا کوتاه است. من وظیفه دارم این تابو را بشکنم.

وی ادامه داد: مصطفی کیایی عزیز من وقتی قرار شد مطرب را کار کنیم او از کسانی بود که اصرار داشت من نقش را بازی کنم. گفتم اینجا هم من وظیفه دارم. منی که از تئاتر لاله زار تا تئاتر نصر و باربد همه را دوره می کردم می دیدم این آدم ها می خواندند و نمایش جزئی از برنامه آنها بود. نمایش در اصل برای من مهم بود اما اینها را هم می دیدم.

 او افزود: یک اتفاقی افتاد. من در محفلی با آقای جیرانی بودم. این را تعریف کردم. بعد دیدم آقای قادری تلفن من را پیدا کرده است و به من زنگ زد. پشت تلفن اشک می ریخت. می گفت نمی دانی من چقدر بعد از این برنامه تلفن داشتم. گفتم اینها احترام دارند. شاید اگر چیزی به زعم ما بد بوده شاید ما بودیم که اینها اینطوری شدند. ما می توانستیم درست هدایت کنیم. اینها جنایتی مرتکب نشده اند.  

بازیگر «لیلی با من است» در ادامه افزود: رضا مارمولک یادآور شان و منزل لباس روحانیت است که امیدوارم حفظ شود. حاج کاظم یادآور ایثار و از خودگذشتی ۸ سال دفاع مقدس است. حاج قاسم رشادت، ابراهیم حاتمی کیا  نماینده سینمای دفاع مقدس است.

سکوت آقای بازیگر پس از شنیدن نام رئیس جمهور

او همچنین بعد از شنیدن نام حسن روحانی گفت: سکوت می کنم. درباره محمد رضا عارف چیزی برای گفتن ندارم. سالومه سیدنیا هم سالومه است دیگر.

پرستویی بیان کرد: هر فیلم پرفروشی دلیل بر خوب بودنش نیست و هر فیلم کم فروشی دلیل بر بد بودنش نیست. من همیشه سعی کرده ام فیلم خوب کار کنم. تاثیرگذار باشد. می تواند پرفروش باشد یا نباشد. اگر فیلم ریشه و اساس خوبی داشته باشد چه کمدی باشد چه جدی باشد می تواند موثر باشد. من فاصله از چیزی نگرفته ام. اگر یک موقع هایی جواب نداده است. هیچ وقت کم فروشی نکرده ام. همیشه به یک اندازه تلاش کرده ام. اگر جواب نداده است شاید فیلم خودش چیزی کم داشته است. من همیشه دوست داشتم فیلم های پرمخاطب و تاثیرگذار کار کنم. مطرب را از روز اول این پیش بینی را داشتم که پر مخاطب باشد. نبض بیننده بعد از ۵۰ سال در دستم است. نه می خواستیم کلک بزنیم. نه می خواستیم جیب پرپول داشته باشیم. البته من یک بازیگر بودم و ذی نفع نبودم. نه سرمایه گذار بودم و نه سهمی داشتم. به این دلیل حضور پیدا کردم که احساس کردم از هر منظری می تواند در دل مردم جای پیدا کند.   خیلی از مصطفی کیایی مطمئنم. دو کار پشت هم با هم بودیم.

وی درباره سریال «هم گناه» توضیح داد: یکی از کسانی که اصرار بیش ازحد داشت هم گناه را کار کند من بودم. منی که پیشنهاد داشتم اما هیچ وقت سریال شبکه خانگی کار نکردم. سریال شهرزاد تابویی را شکست با حضورش  و نگاه من را عوض کرد. شاید نقدهایی به فصل های ۲ و ۳ آن بود. اما فصل اول تحولی ایجاد کرد که اگر در تلویزیون شاید این فرصت نیست که کار خوبی انجام شود در شبکه نمایش خانگی ممکن است این اتفاق رخ بدهد. همان موقع تصمیمم را گرفتم که می شود رفت دنبال سی دی این کارها هم گشت. وقتی مطرب تمام شد آقای کیایی می خواست یک فیلم دیگری را شروع کند و من می خواهم در آن فیلم هم حضور داشته باشید. ولی محسن با آقای کوچکی کاری را نوشته اند برای شبکه نمایش خانگی و خیلی به من می گویند این را کار بکنی. دوست دارم این را بخوانی. من کار را خواندم و گفتم خواهش می کنم فیلم سینمایی ات را کار نکن. چون این را می بینم که «هم گناه» هر قسمتش یک فیلم سینمایی است. آب نبسته اند و فضای لاکچری استفاده نکرده اند. احساس کردم کاری مثل همگناه مثل زیر تیغ که در تلویزیون دیده ایم چقدر فید بک خوبی  داشت و چقدر آدم ها از اعدام نجات پیدا کردند، خواهد بود. تماشاچی تا می خواهد تکان بخورد یک اتفاق تازه می افتد. یک هفته وقفه داریم. بعد از آن ۱۲ قسمت بعدی سریال عرضه می شود. حرف همگناه این است که ما همه یکجورهایی گناه کار هستیم. همه یکجایی کم گذاشته ایم و کامل نیستیم. قصه های ناگفته ای را باز می کند که خیلی پیچیده نیست.

پوستم کلفت شده است

او تاکید کرد: کامنت ها را همیشه در فضای مجازی می خوانم. عریان شده ام گویی و پوستم کلفت شده است. من خودم را ستاره نمی دانم و در هفت آسمان یک ستاره هم ندارم. واقعیت این است که نقد است که آدم ها را می سازدو خوب است که منتقدین صادقانه نقد کنند و ما هم صادقانه گوش کنیم و خودمان را اصلاح کنیم. روزهای اول خیلی خوب بود با حفظ فاصله ایمنی. اما الان فحش هم می دهند و انتقاد می کنند. این تاثیر گرفته از شرایط اجتماعی ما است. من حق می دهم می گویم این دلش به درد آمده است اگر با دو تا لیچار به من حالش خوب می شود بگذار بگوید. اما من پس نمی کشم. برخلاف برخی از عزیزان که از خاطرات خود پست می گذارند من یک پست شخصی هم نداشته ام. همان تفکر و هم نگاهی که از منظر هنر به جامعه داشته ام سعی کرده ام در اوقات بیکاری همان کار را انجام بدهم. کار من در اینستاگرام جدا از نگاه من از منظر هنر به جامعه نیست. لزومی ندارد مصاحبه کنم. حاج آقا زائری را از ۸۲ می شناسم. ارادت خاصی به بینش و نگاهش دارم. ای کاش همه قداست این لباس را حفظ کنند. من سالهاست نه به تلویزیون می روم نه در مراسمی حضور پیدا می کنم. چون به لحاظ معنوی چیزی گیرم نمی آید.

من نوعی یک زمانی همه فکرم این بود که مجله فیلم، دنیای تصویر و سینما و سینما کی بیرون می آید. می خواستم بدانم ایراد کارم کجاست. اما شمای نوعی حق نداری در تلویزیون بنشینی و بگویی هر کسی از این فیلم خوشش آمده لمپن است. این جهان بینی از کجا می آید؟ این قدرت را از کجا پیدا کرده ای؟ به من هرچه می خواهی توهین کن. همه جوره بلد هستم جواب تو را بدهم. اما وقتی به مخاطب و شعور او توهین می کنی نمی توانم سکوت کنم. می گویند پرستویی که آژانس شیشه ای بازی کرده است چرا رفته مطرب کار کرده؟ من این را رخ در رخ می توانم بگویم که ثابت می کنم فیلم خیلی خوب است.

هر موقعی که این فرهنگ این شکلی که اشاعه می دهند برکنار شد و هر وقت نگاه مدیریتی نگاه سالمی شد می شود به تلویزیون رفت. نقد کنیم همه چیز را نقد کنیم.

پرستویی در پاسخ به اینکه دوست داری مردم تو را با کدام نقش به یاد بیاورند، گفت: این را خودشان واگذار می کنم. لذت توام با رنجی در کارهایمان می بریم. ولی وقتی ساخته می شود مالک کارها مردم هستند. آنها باید بگویند با چه کاری لذت می برند. ولی به هر حال در آستانه سوم خرداد وروز آزاد سازی خرمشهر هستیم. روزی که خیلی ایثارگری و حماسه ها داشت. خرمشهر کسانی که نرفته اند باید بروند وببینند. وجب به وجب خون ریخته شد تا پس گرفته شود. از دل این دفاع مقدس کسانی مثل حاج کاظم ها جاری شدند که اینها تکرار نمی شوند. الگوی جامعه هستند. من از اینها خیلی درس گرفته ام. برای هیچ کاری حساب و کار مالی نکرده ام. هیچ تهیه کننده ای از من نشنیده است که فلان قدر می گیرم تا کار کنم. هیچ وقت در هیچ قراردادی من شروع کننده نبودم. همه فیلم هایم را دوست دارم ولی چندتافیلم هستند که تاریخ هستند.

او افزود: شاید دوره را برخی آدم ها تمام کرده باشند، اما دوره حاج کاظم ها هیچ وقت تمام نمی شود. ما یک جاهایی شاید یادمان برود و فراموش کار شویم و دوره این آدم ها تمام شد. ولی دوره این آدم ها به نظر من حالاحالاها تمام نمی شود. ما کم کاری کرده ایم. گاهی پلاکاردهای سینماها را باید سرت بندازی پایین وقتی نگاه می کنی. ۸ سال را گذراندیم و اتفاقاتی افتاده است و موضوعاتی واقعی رخ داده است. می گویند سرباز رایان فیلم خوبی است و من هم قبول دارم. ولی ما فراوان سوژه های بهتر از این فیلم داریم. الان یک جورهایی یک چیزهایی دست به دست هم می دهد که اینها را فراموش می کنیم.

پرستویی در پایان گفت: در آستانه سوم خرداد هستیم. یاد شهید محمدجهان آرا افتادم و همه شهدایی که باعث شدند خرمشهر آزاد شود. ۸ سال طول کشید تا این اتفاق بیفتد. ۵ ماهی است درگیر دشمن پنهانی به نام کرونا هستیم. قربانی و هزینه زیادی دادیم. امیدوارم مردم رعایت کنند. آرزویم این است این دشمن ناپیدا در همه جای دنیا از بین بروند.

سینماپرس: میلاد عرفان‌پور و احمد بابایی از شاعران جوان و سرشناس کشورمان با پیوستن به پویش «فلسطین آزاد» و انتشار ویدئوهای جداگانه‌ای در صفحه شخصی اینستاگرامشان، ضمن اعلام حمایت خود از پویش «فلسطین آزاد» از دیگر شاعران هم درخواست کردند تا به این پویش ملحق شوند.

سینماپرس: ملک محمدی گفت: فصل اول سریال «زیرخاکی» بخش‌های ناتمام ندارد و بخش‌های باقیمانده برای فصل دوم سریال است.

سینماپرس: نصرالله قادری هنرمند باسابقه تئاتر معتقد است نگاه تبلیغی و شعاری مسئولان باعث شده تا هنرمندان و نمایشنامه‌نویسان کمتر به سراغ نگارش نمایشنامه‌ای درباره فلسطین بروند.

سینماپرس: مجتبی شاکری دبیرکل جمعیت جانبازان انقلاب اسلامی و کارشناس فرهنگی در آستانه سالروز آزادسازی خرمشهر با انتقاد از بی توجهی مدیران فرهنگی و سینمایی نسبت به وقایع و رویدادهای دفاع مقدس که منجر به مهجوریت این گونه مهم سینمایی شده است گفت: وقتی رئیس جمهور در پی سازش با بیگانگان است و به گفتمان مقاومت اعتقادی ندارد، بلبشو در ارکان مهم کشور از جمله سینما امری بدیهی است و تا زمانی که این دیدگاه از ناحیه مقامات مهم اجرایی کشور وجود داشته باشد نمی توان هیچ امیدی به بهبود و تغییر اوضاع و احوال کنونی در عرصه فرهنگ و هنر داشت!

به گزارش سینماپرس، سخنرانی امام خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت روز جهانی قدس انجام شد.

این سخنرانی همزمان به صورت زنده از شبکه های مخلف داخلی و بین المللی رادیویی، تلویزیونی و فضای مجازی پخش شد که متن سخنان امام خامنه ای به شرح ذیل است:

بسم الله الرحمن الرحیم

و الحمد للّه ربّ العالمین و صلّی اللّه علی محمّد و آله الطّاهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین.

به همه‌ی برادران و خواهران مسلمان در سراسر جهان درود میفرستم و قبولی طاعات آنان در ماه مبارک رمضان را از خداوند مسئلت میکنم و پیشاپیش فرا رسیدن عید سعید فطر را به آنان تبریک میگویم و پروردگار کریم را بر نعمت حضور در این ماه ضیافت الهی، سپاس میگویم.

روز قدس؛ حلقه وصلی برای هم‌صدایی مسلمانان درباره قدس شریف و فلسطین مظلوم

امروز روز قدس است؛ روزی که با ابتکار هوشمندانه‌ی امام خمینی (رضوان‌الله‌علیه) همچون حلقه‌ی وصلی برای هم‌صداییِ مسلمانان درباره‌ی قدس شریف و فلسطین مظلوم تعیین شد؛ و در این چند دهه، در این ‌باره نقش‌آفرینی کرد و از این پس نیز خواهد کرد ان‌شاءاللّه.

عظمت مسئله‌ فلسطین چیزی نیست که غیرت مسلمانان، اجازه‌ی فراموش شدن آن را بدهد

ملّتها از روز قدس استقبال کردند و آن را همچون نخستین کار واجب، یعنی برافراشته نگهداشتن پرچم آزادی فلسطین گرامی داشتند. سیاست عمده‌ی استکبار و صهیونیسم، کمرنگ کردن مسئله‌ی فلسطین در ذهنیّت جوامع مسلمان و به سَمت فراموشی راندن آن است و فوری‌ترین وظیفه، مبارزه با این خیانتی است که به دست مزدوران سیاسی و فرهنگی دشمن در خودِ کشورهای اسلامی صورت میگیرد و حقیقت آن است که مسئله‌ای به عظمت مسئله‌ی فلسطین چیزی نیست که غیرت و اعتماد به نفْس و هوشمندی روزافزون ملّتهای مسلمان، اجازه‌ی فراموش شدن آن را بدهد؛ هر چند آمریکا و دیگر سلطه‌گران و پادوهای منطقه‌ای آنان همه‌ی پول و توان خود را برای آن به کار گیرند.

اوّلین سخن، یادآوری بزرگیِ فاجعه‌ غصب کشور فلسطین و تشکیل غدّه‌ی سرطانی صهیونیستی در آن است. در میان جنایات بشری دورانهای نزدیک به زمان حاضر، هیچ جنایتی در این حجم و با این شدّت وجود ندارد.

غصب یک کشور و بیرون کردن مردم برای همیشه از خانه و کاشانه و سرزمین اجدادی خود، آن هم با فجیع‌ترین انواع قتل و جنایت و هلاکِ حَرث و نسل و ده‌ها سال تداوم این ستم تاریخی، حقیقتاً یک رکورد جدید از سَبُعیّت و شیطان‌صفتی بشر است.

عامل و مجرم اصلی این فاجعه، دولتهای غربی و سیاستهای شیطانی آنها بود. آن روزی که دولتهای فاتح جنگ اوّل جهانی، منطقه‌ی غرب آسیا، یعنی قلمرو آسیایی حکومت عثمانی را به عنوان مهم‌ترین غنیمت جنگی، میان خود در کنفرانس پاریس تقسیم می‌کردند، نیاز به یک پایگاه امن در قلب این منطقه را برای تضمین سلطه‌ی دائمی خود بیش از پیش احساس کردند.

دولتِ بدون ملّتِ صهیونیست 

انگلیس از سالها پیش از آن، با طرح بالفور زمینه را آماده کرده و با همفکری زرسالاران یهودی بدعتی به نام صهیونیسم را مهیّای نقش‌آفرینی کرده بود؛ و اکنون زمینه‌های عملی آن فراهم میشد. از همان سالها مقدّمات را بتدریج در کنار هم چیدند و سرانجام پس از دوّمین جنگ جهانی با استفاده از غفلت و گرفتاری‌ دولتهای منطقه، ضربه‌ی خود را وارد آوردند و رژیم جعلی و دولتِ بدون ملّتِ صهیونیست را اعلام کردند. آماج این ضربه در درجه‌ی اوّل ملّت فلسطین و در درجه‌ی بعد همه‌ی ملّتهای این منطقه بودند.

هدف از دولت صهیونیست، بنای پایگاه دائمی برای تسلّط بر منطقه بود

نگاه به حوادث بعدی منطقه‌ نشان میدهد که هدف اصلی و نزدیک غربی‌ها و کمپانی‌داران یهودی از ایجاد دولت صهیونیست، بنای یک پایگاه حضور و نفوذ دائمی برای خود در غرب آسیا و امکان دسترسی نزدیک برای دخالت و تحمیل و تسلّط بر کشورها و دولتهای این منطقه بود. از این رو رژیم جعلی و غاصب را به انواع امکانات قدرت‌آفرین ــچه نظامی و چه غیر نظامی ــ حتّی تسلیحات اتمی مجهّز کردند و رشد این غدّه‌ی سرطانی را در پهنه‌ی نیل تا فرات در برنامه‌های خود گنجاندند.

اغلب دولت‌های عرب غیرت و نخوت عربی خود را به فراموشی سپردند

متأسّفانه اغلب دولتهای عرب پس از مقاومتهای نخستین که برخی از آنها تحسین‌برانگیز بود، به‌تدریج تسلیم شدند و بخصوص پس از ورود ایالات متحدّه‌ی آمریکا به عنوان متولّی مسئله، هم وظیفه‌ی انسانی و اسلامی و سیاسی، و هم غیرت و نخوت عربی خود را به فراموشی سپرده و با امیدهای واهی به هدفهای دشمن کمک کردند. «کمپ دیوید» مثال روشنی از این حقیقت تلخ است.

نشان دادن شاخه‌ زیتون به سرنوشت عبرت‌انگیز یاسر عرفات منتهی شد

گروه‌های مبارز نیز پس از برخی مجاهدتهای فداکارانه در سالهای نخست، بتدریج به راه بی‌فرجام مذاکره با اشغالگر و حامیانش کشانده شدند و خطّ سیری را که میتوانست به تحقّق آرمان فلسطین منتهی شود، رها کردند.

مذاکره تجربه‌ی تلخ و ناموفّق فلسطین است

مذاکره با آمریکا و دیگر دولتهای غربی و نیز با مجامع بی‌خاصیّت بین‌المللی، تجربه‌ی تلخ و ناموفّق فلسطین است. نشان دادن شاخه‌ی زیتون در مجمع عمومی سازمان ملل، نتیجه‌ای جز قرارداد خسارت‌بار «اُسلو» نداشت و سرانجام هم به سرنوشت عبرت‌انگیز یاسر عرفات منتهی شد.

طلوع انقلاب اسلامی در ایران، فصل جدیدی در مبارزه برای فلسطین گشود. از اوّلین قدمها یعنی بیرون راندن عناصر صهیونیست که ایرانِ دورانِ طاغوت را یکی از پایگاه‌های امن خود میشمردند و سپردن محلّ سفارت غیر رسمی رژیم صهیونیست به نمایندگی فلسطین و قطع جریان نفت تا کارهای بزرگ و فعّالیّتهای گسترده‌ی سیاسی، همه موجب پدید آمدن «جبهه‌ی مقاومت» در کلّ منطقه شد و امید به حلّ مسئله در دلها شکفت.

با ظهور جبهه‌ی مقاومت، کار بر رژیم صهیونیستی سخت و سخت‌تر شد ــ و البتّه در آینده بسی سخت‌تر هم خواهد شد ان‌شاءاللّه ــ ولی تلاش حامیان آن رژیم و در رأس آنان آمریکا در دفاع از آن هم بشدّت افزایش یافت.

پیدایش نیروی مؤمن و جوان و فداکار حزب‌اللّه در لبنان و تشکیل گروه‌های پُرانگیزه‌ی حماس و جهاد اسلامی در درون مرزهای فلسطین نه تنها سردمداران صهیونیست بلکه آمریکا و دیگر ستیزه‌گران غربی را هم مضطرب و سراسیمه کرد و یارگیری از درون منطقه و از درون جامعه‌ عربی را در صدر برنامه‌های آنان پس از پشتیبانی‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری از رژیم غاصب قرار داد.

نتیجه‌ کار پُرحجم آنان، امروز در رفتار و گفتار بعضی سردمداران دولتهای عربی و برخی فعّالان خائن سیاسی و فرهنگی عرب، آشکار و جلویِ چشم همه است.

جبهه‌ مقاومت رو به اقتدار و جذب روزافزون عناصر قدرت پیش می‌رود 

امروز از هر دو سو فعّالیّتهای متنوّعی در صحنه‌ی مبارزه ظهور میکند، با این تفاوت که جبهه‌ی مقاومت رو به اقتدار و امیدِ فزاینده و جذب روزافزون عناصر قدرت پیش میرود و بعکس جبهه‌ی ظلم و کفر و استکبار روز به روز تهی‌تر و مأیوس‌تر و کم‌توان‌تر میشود.

عرصه‌ مبارزه به‌شدّت خطیر و تغییرپذیر و نیازمند مراقبت دائمی است 

نشانه‌ی روشن این مدّعا آن است که ارتش صهیونیست که یک روز ارتشی شکست‌ناپذیر و برق‌آسا شمرده میشد و ارتشهای بزرگ دو کشور مهاجم را در ظرف چند روز متوقّف میکرد، امروز در برابر نیروهای مبارز مردمی در لبنان و غزّه مجبور به عقب‌نشینی و اعتراف به شکست میشود. با این حال عرصه‌ی مبارزه بشدّت خطیر و تغییرپذیر و نیازمند مراقبت دائمی است و موضوع این مبارزه بسی مهم و سرنوشت‌ساز و حیاتی است. هر گونه غفلت و سهل‌اندیشی و خطا در محاسبات اساسی، زیانهای سنگین وارد خواهد کرد.

بر این اساس به همه‌ی کسانی که دل در گرو مسئله‌ی فلسطین دارند چند توصیه میکنم:

۱ـ مبارزه برای آزادی فلسطین، جهاد فی سبیل اللّه و فریضه و مطلوب اسلامی است. پیروزی در چنین مبارزه‌ای تضمین شده است، زیرا فرد مبارز حتّی در صورت کشته شدن هم به اِحدی الحُسنیین دست یافته است. بجز این، مسئله‌ی فلسطین یک مسئله‌ی انسانی است، بیرون کردن میلیون‌ها انسان از خانه و مزرعه و محلّ زندگی و کسب خود، آن هم با قتل و جنایت، هر وجدان انسانی را آزرده و متأثّر میکند و در صورت داشتن همّت و شجاعت به مقابله وادار میسازد. پس محدود کردن آن به یک مسئله‌ی صرفاً فلسطینی و حدّاکثر عربی، خطایی فاحش است. آنها که سازش چند عنصر فلسطینی یا حکّام چند کشور عربی را مجوّز عبور از این مسئله‌ی اسلامی و انسانی میشمرند، بشدّت دچار خطا در فهم مسئله و احیاناً دچار خیانت در تحریف آنند.

۲ـ هدف این مبارزه، آزادی همه‌ی سرزمین فلسطین ــ از بحر تا نهر ــ و بازگشت همه‌ی فلسطینیان به کشور خویش است. فروکاستن آن به تشکیل دولتی در گوشه‌ای از این سرزمین، آن هم به شیوه‌ی تحقیرآمیزی که در ادبیّات صهیونیست‌های بی‌ادب از آن یاد میشود، نه نشانه‌ی حق‌جویی است و نه نشانه‌ِی واقع‌بینی است. واقع آن است که امروز میلیون‌ها فلسطینی به مرتبه‌ای از اندیشه و تجربه و اعتماد به نفْس رسیده‌اند که بتوانند این جهاد بزرگ را وجهه‌ی همّت سازند و البتّه به نصرت الهی و پیروزی نهایی مطمئن باشند، که فرمود: وَ لَیَنصُرَنَّ‌ اللهُ مَن یَن‌ـصُرُه، اِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزیزٌ؛   بی‌شک بسیاری از مسلمانان در سراسر جهان آنها را یاری و با آنان همدردی خواهند کرد ان‌شاءاللّه.

۳ـ هر چند بهره‌ گرفتن از هر امکان حلال و مشروع در این مبارزه مُجاز است و از جمله حمایتهای جهانی، ولی مؤکّداً باید از اعتماد به دولتهای غربی و نیز مجامع جهانیِ ظاهراً یا باطناً وابسته به آنها پرهیز کرد. آنها با هر موجودیّت اثرگذار اسلامی دشمنند؛ آنها به حقوق انسانها و ملّتها بی‌اعتنایند؛ آنها خود عاملِ بیشترین خسارتها و جنایتها به امّت اسلامی‌اند؛ هم اکنون کدام نهاد جهانی یا کدام قدرت جنایت‌کار پاسخگوی ترورها، قتل‌عام‌ها، جنگ‌افروزی‌ها، بمبارانها، و قحطی‌های مصنوعی در چندین کشور اسلامی و عربی است؟

امروز دنیا یک به یک تعداد قربانیان کرونا را در سراسر جهان میشمارد، امّا هیچ کس نپرسیده و نمیپرسد قاتل و مسئول صدها هزار شهید و اسیر و مفقود در کشورهایی که آمریکا و اروپا در آن آتش جنگ را روشن کرده‌اند کیست؟ مسئول این همه خون بناحق بر خاک ریخته در افغانستان، یمن، لیبی، عراق، سوریه و دیگر کشورها کیست؟ مسئول این همه جنایت و غصب و تخریب و ظلم در فلسطین کیست؟ چرا هیچ کس این میلیون‌ها کودک و زن و مردِ مظلوم در جهان اسلام را شمارش نکرد؟ چرا کسی قتل‌عام شدن مسلمانان را تسلیت نمیگوید؟ چرا میلیون‌ها فلسطینی باید هفتاد سال از خانه و کاشانه‌ِی خود دور بوده و در تبعید به سر برند؟ و چرا قدس شریف، قبله‌ی اوّل مسلمانان باید مورد اهانت قرار گیرد؟ سازمان به اصطلاح ملل به وظیفه‌ی خود عمل نمیکند و نهادهای به اصطلاح حقوق بشری مُرده‌اند. شعار «دفاع از حقوق کودک و زن» شامل کودکان و زنان مظلوم یمن و فلسطین نمیشود. این ‌چنین است وضع قدرتهای ظالم غربی و مجامع وابسته‌ی جهانی؛ وضع برخی دولتهای دنباله‌رو آنان در منطقه هم در بی‌آبرویی و رسوایی بدتر از آن است که به بیان آید. پس جامعه‌ی مُسلمِ غیور و دیندار باید به خود و نیروی درونی‌اش تکیه کند؛ دست قدرتمند خود را از آستین بیرون آوَرَد و با توکّل و اعتماد به خداوند از موانع عبور کند.

۴ـ نکته‌ی مهمّی که نباید از نظر نخبگان سیاسی و نظامی جهان اسلام دور بماند، سیاست آمریکا و صهیونیست‌ها در انتقال درگیری‌ها به پشت جبهه‌ی مقاومت است. راه‌اندازی جنگهای داخلی در سوریه، و محاصره‌ی نظامی و کشتار شبانه‌روزی در یمن، و ترور و تخریب، و تولید داعش در عراق، و قضایای مشابه در برخی دیگر از کشورهای منطقه، همگی ترفندهایی برای سرگرم کردن جبهه‌ی مقاومت و فرصت دادن به رژیم صهیونیست است. برخی سیاستمداران کشورهای مسلمان نادانسته و برخی دانسته در خدمت این ترفندهای دشمن قرار گرفته‌اند. راه جلوگیری از اجرای این سیاست خباثت‌آمیز، عمدتاً خواست و مطالبه‌ِی جدّی جوانان غیرتمند در سراسر جهان اسلام است. جوانان در همه‌ی کشورهای اسلامی بویژه کشورهای عربی، نباید توصیه‌ی امام خمینی عظیم را از نظر دور بدارند که فرمود: هر چه فریاد دارید بر سر آمریکا ــ و نیز البتّه دشمنِ صهیونیست ــ بکشید.

۵ـ سیاست عادّی‌سازی حضور رژیم صهیونیستی در منطقه یکی از عمده‌ترین سیاست‌های ایالات متّحده‌ی آمریکا است. برخی دولتهای عربی منطقه که نقش پادوی آمریکا را ایفا میکنند، در این ‌باره به تهیّه‌ی مقدّمات لازم آن، از قبیل ارتباطات اقتصادی و امثال آن پرداخته‌اند؛ این تلاشها یکسره عقیم و بی‌نتیجه است. رژیم صهیونیستی زائده‌ای مهلک و زیان بخش برای این منطقه است و بیقین ریشه‌کن و ازاله خواهد شد، و بی‌آبرویی و سیه‌رویی برای کسانی خواهد ماند که امکانات خود را در خدمت این سیاست استکباری نهاده‌اند. برخی برای توجیه این رفتار زشت، استدلال میکنند که رژیم صهیونیستی واقعیّتی در منطقه است، بی‌آنکه به یاد آورند که با واقعیّتهای مهلک و زیان‌بخش باید مبارزه کرد و آن را ازاله کرد. امروز کرونا یک واقعیّت است و همه‌ی انسانهای باشعور، مبارزه با آن را واجب میدانند. ویروس دیرپای صهیونیسم بی‌گمان از این پس دیری نمیپاید و به همّت و ایمان و غیرت جوانان از این منطقه ریشه‌کن خواهد شد.

۶ـ اصلی‌ترین توصیه‌ی اینجانب توصیه به تداوم مبارزه و سامان بخشیدن به سازمانهای جهادی و همکاری آنان با یکدیگر و گسترش عرصه‌ی جهاد در همه‌ی سرزمین‌های فلسطینی است. همه باید ملّت فلسطین را در این جهاد مقدّس یاری کنند. همه باید دست مبارز فلسطینی را پُر، و پشت او را محکم کنند. ما با افتخار، هر چه در توان داشته باشیم در این راه انجام خواهیم داد. یک روز تشخیص ما این شد که مبارز فلسطینی، دین و غیرت و شجاعت دارد و تنها مشکل او دستِ تهی از سلاح او است. به هدایت و مدد الهی برنامه‌ریزی کردیم و نتیجه این است که موازنه‌ی قدرت در فلسطین دگرگون شد و امروز غزّه میتواند در برابر تهاجم نظامی دشمن صهیونیست بایستد و بر آن پیروز شود. این تغییر معادله در بخش موسوم به سرزمین‌های اشغالی خواهد توانست قضیّه‌ی فلسطین را به گامهای نهایی نزدیک کند. تشکیلات خودگردان در این امر تکلیفی بزرگ برعهده دارد. با دشمن وحشی جز با اقتدار و از موضع قدرت نمیتوان سخن گفت، و زمینه‌ی این اقتدار بحمداللّه در ملّت شجاع و مقاوم فلسطین آماده است. جوانان فلسطینی امروز تشنه‌ِی دفاع از کرامت خویشند. حماس و جهاد اسلامی در فلسطین و حزب‌اللّه در لبنان، حجّت را بر همه تمام کرده‌اند. دنیا فراموش نکرده و نخواهد کرد آن روزی را که ارتش صهیونیست مرزهای لبنان را شکست و تا بیروت پیش آمد و آن روزی را که قاتل جنایت‌کاری به نام آریل شارون در صبرا و شتیلا حمّام خون به راه انداخت، و نیز فراموش نکرده و نخواهد کرد آن روزی را که همین ارتش در زیر ضربات کوبنده‌ی حزب‌اللّه چاره‌ای جز این نیافت که با دادن تلفات فراوان و با اعتراف به شکست، از مرزهای لبنان عقب‌نشینی کند و برای آتش‌بس به التماس بیفتد؛ دست پُر و موضع قدرت یعنی این. حال بگذار فلان دولت اروپایی که باید به خاطر فروش موادّ شیمیایی به رژیم صدّام تا ابد شرمسار باشد، حزب‌اللّهِ مجاهدِ سرافراز را غیر قانونی بداند. غیر قانونی، رژیمی مثل آمریکا است که داعش را تولید میکند و رژیمی مثل آن دولتِ اروپایی است که هزاران نفر در بانه‌ی ایران و حلبچه‌ی عراق بر اثر موادّ شیمیایی‌اش به کام مرگ میروند.

۷ـ سخن آخر آن است که فلسطین متعلّق به فلسطینیان است، و باید با اراده‌ی آنان اداره شود. طرح همه‌پرسی از همه‌ی ادیان و اقوام فلسطینی ــ که از نزدیک به دو دهه‌ی پیش از این ارائه کرده‌ایم ــ تنها نتیجه‌ای است که باید بر چالشهای امروز و فردای فلسطین مترتّب شود. این طرح نشان میدهد که ادّعای یهودی ستیزی که غربیان با بوقهای خود آن را تکرار میکنند، بکلّی بی‌اساس است. در این طرح، فلسطینیانِ یهودی و مسیحی و مسلمان، در کنار هم در یک همه‌پرسی شرکت و نظام سیاسی کشور فلسطین را تعیین میکنند؛ آنچه قطعاً باید برود نظام صهیونیستی است و صهیونیسم، خود بدعتی در آئین یهود و کاملاً بیگانه از آن است.

در پایان، یاد شهیدان قدس، از شیخ احمد یاسین و فتحی شقاقی و سیّد عبّاس موسوی، تا سردار بزرگ اسلام و چهره‌ی فراموش نشدنی مقاومت، شهید قاسم سلیمانی و مجاهد بزرگ عراقی، شهید ابومهدی المهندس و دیگر شهدای قدس را گرامی میدارم و به روح امام خمینی عظیم‌الشّأن که راه عزّت و جهاد را به روی ما گشود، درود میفرستم، و نیز برای برادر مجاهد، مرحوم حسین شیخ‌الاسلام که سالیانی در این راه تلاش کرد، رحمت الهی را مسئلت میکنم.

در پایان به همه بینندگان و شنوندگان عزیز عرض می‌کنم روز قدس امسال اولین روز قدسی است که در آن قاسم سلیمانی عزیز حضور ندارد. برای شادی روح او همه یک حمد و یک قل هو الله بخوانید.

به گزارش سینماپرس، این روزها سریال‌های عرب‌زبان که به بهانه ماه رمضان در شبکه‌های مختلف تلویزیونی کشورهای منطقه پخش شده و می‌شود، جنجال زیادی به پا کرده‌اند. این سریال‌ها شاید به لحاظ صنعت سریال‌سازی و ساختارهای فنی چندان قوی و قابل توجه نباشند اما دغدغه‌ها و سوژه‌ها و محورهایشان آنقدر بر ساختار و تکنیک غالب شده که همین کافیست تا در طول ماه رمضان تیتر بسیاری از رسانه‌ها شوند و یک تقابل جدی ایدئولوژیک را صورت دهند.

نکته قابل تأمل اینکه برخی از ااین آثار از طرف محور مقاومت و به سردمداری کشورهایی مثل سوریه و مصر و جبهه مقاومت به تولید رسیده است و آنقدر نافذ و جریان ساز عمل کرده است که گاه جبهه دشمن را هم به واکنش واداشته است؛ البته واکنش‌هایی نه از جنس بیانیه‌ و پروپاگانداهای سیاسی و خبری، بلکه در قالب ساخت سریال؛ مجموعه‌ای نمایشی در راستای اهداف و پروژه‌های خودشان؛ این میدان جدید یک تقابل است؛ سریال در برابر سریال. اینگونه است که مساله فلسطین و انتفاضه از بیانیه‌های سیاسی و رویارویی رسانه‌ای به ساختارهای تازه‌ای در میدان جنگ نرم رسیده و سریال‌های تلویزیونی نمود تازه‌ای از آن شده است.

«ام هارون» جدیدترین اثر ضدفلسطینی از میان سریال‌هایی است که در رمضان امسال توسط شبکه ام بی سی عربستان به تولید رسید و در راستای پروژه عادی‌سازی روابط اعراب با رژیم صهیونیستی پخش شد. این سریال موجی از واکنش‌های منفی را هم در جهان عرب و اسلام در پی داشت با این حال این واکنش‌های منفی باعث نشد که پخش آن متوقف شود.

جنجال‌ها پیرامون این سریال و البته سریال‌هایی که در طرف دیگر جبهه مقاوت و در دفاع از انتفاضه فلسطین ساخته است همچون «نگهبان قدس» باعث شد به مرور این اتفاقات در چند سال اخیر بپردازیم.

پیمان جبلی معاون برون مرزی سازمان صداوسیما و سجاد اسلامیان مسئول بخش جهان اسلام دفتر مطالعات جبهه فرهنگی در گفتگو با مهر، به نکات مهمی درباره این میدان تقابل جدید رسانه‌ای و نقشی که جمهوری اسلامی ایران در این میدان می‌تواند ایفا کند، اشاره کرده‌اند که در این گزارش می‌خوانید.

سریال‌سازی برون‌مرزی در دستور کار رسانه ملی هست؟

پیمان جبلی معاون برون‌مرزی سازمان صداوسیما است که به تازگی گلایه‌هایش از سهل‌انگاری‌های دولت که منجر به توقف پخش برنامه‌های شبکه «الکوثر» از ماهواره یوتل‌ست شد، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت.

جبلی که بر تأثیر مهم سریال‌سازی روی مخاطب فرامرزی تاکید دارد، در این باره به مهر گفت: یکی از رسالت‌های شبکه‌های برون مرزی پرداختن به حوزه‌های نمایشی در کنار حوزه‌های خبری و تحلیلی است که مخاطب ویژه و تاثیر خاص و ویژه‌تری هم دارد. در همه دنیا هم همین گونه است که تاثیر ساختار نمایشی بیشتر است چراکه می‌توان در لایه‌های عمیق نکات مهمتری را به مخاطب منتقل کرد. شبکه‌های عمومی‌تر مثل شبکه سحر، الکوثر و آی فیلم دستور کاری دارند که می‌توانند در این حوزه هم ورود کنند با این حال ما برای تولید و تامین سریال‌های نمایشی چه ایرانی و چه خارجی تلاش می‌کنیم.

وی بخش اولیه این مساله را با منابع مالی مرتبط دانست و بیان کرد: آی فیلم عربی مرجع زبان‌گردانی تمام کارهای نمایشی و سریال‌های خوب ایران است. برای تامین سریال‌های خارجی در برخی مواقع اقدام شده است اما تولید و تامین کار نمایشی نیاز به بودجه و هزینه‌های سنگین دارد. تولید کارهای نمایشی از ابتدا در ماموریت شبکه‌های برون مرزی نبوده است و بیشتر تامین کار نمایشی دیده شده است. با این وجود ما از حداقل بودجه تولیدات نمایشی استفاده می‌کنیم تا کارهایی که هم ظرفیت نمایش در داخل کشور را داشته باشد و به نوعی به‌صرفه بوده و هم به اهداف بین المللی می‌پردازد که قطعا اینها کافی نیست و ما باید به صورت دائم به تامین سریال بپردازیم.

پیمان جبلی:‌ روشنگری راه کافی برای مقابله نیست و باید سریال و اثر فاخر تولید کرد. اگر تفاوت‌های نسلی را هم در نظر بگیریم نمی‌توان اطمینان داشت که نسل‌های جدید مثل نسل‌های ۲۰ سال پیش که در برابر این تبلیغات گمراه کننده مقاوم بود همینقدر استقامت داشته باشندجبلی با مثالی به تاثیر کارهای ایرانی اشاره و عنوان کرد: کارهای نمایشی بیشترین جذابیت را در میان ژانرها دارد ما سرویسی را به نام یورمدیوم راه انداخته‌ایم چراکه دائم سرویس‌های ما در یوتیوب بسته می‌شود. یکی از قسمت‌های سریال «ستایش» در این سرویس که هنوز ناشناخته است، ۲۵ هزار بار دیده شد و قطعاً سریال‌های ما مخاطب میلیونی خواهد داشت.

وی درباره نقش آفرینی ایران در منطقه و انتفاضه قدس و اینکه چقدر می‌تواند ایران می‌تواند در حوزه ساخت سریال‌هایی با محور مقاومت موثر باشد، عنوان کرد: این بستگی به توان حرفه‌ای ما دارد ما مجموعه از افراد حرفه‌ای را داریم که باید بستر مادی و حمایت‌ها برایشان فراهم شود. اگر ما نتوانیم در عرصه رقابت فعالیت کنیم. ما به هیچ وجه نمی‌گوییم بودجه‌های نجومی ام‌بی‌سی عربستان و ترکیه را داشته باشیم اما درخواستمان این است که همان حداقل‌ها را داشته باشیم.

معاون برون مرزی صداوسیما با اشاره به اقدامات این معاونت برای مقابله با سریال‌هایی چون «ام هارون» به تاثیر ساخت سریال اشاره و تاکید کرد: ما اخیرا با سریال‌های گمراه کننده‌ای که در عربستان تولید شده است مثل ام هارون به‌صورت خبر و تحلیل سعی کردیم روشنگری کنیم و نشان دهیم که تلاش این‌ها عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی است. با این حال روشنگری راه کافی برای مقابله نیست و باید سریال و اثر فاخر تولید کرد. اگر تفاوت‌های نسلی را هم در نظر بگیریم نمی‌توان اطمینان داشت که نسل‌های جدید مثل نسل‌های ۲۰ سال پیش که در برابر این تبلیغات گمراه کننده مقاوم بود همینقدر استقامت داشته باشند. گسترش فضای مجازی مفاهیم را تغییر داده است و ماموریت‌ها بسیار سخت تر شده است.

تأثیرگذاری «یوسف(ع)» و «مختار» در جهان عرب

سجاد اسلامیان که مسئولیت بخش جهان اسلام دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب را بر عهده دارد با اشاره به نقشی که ایران می‌تواند در این معادلات و برای تاثیرگذاری در این حوزه ایفا کند به خبرنگار مهر بیان کرد: سریال‌سازی ما در گذشته تاثیر داشته است ما «یوسف پیامبر(ع)» یا «مختارنامه» را داشته‌ایم که در دنیای عرب به خوبی دیده شده است و بازخورد آن ساخت تولیداتی از طرف جهان عرب بود. سریال‌های مجعولی مثل «الحسن و الحسین» پاسخی به بخشی از سریال‌های ما بود که البته روایتی غیرواقعی از صدر اسلام داشتند و یا سریال «امام الفقها» که ادامه‌ای بر سریال ما درباره امام رضا(ع) با نام «ولایت عشق» بود.

این کارشناس رسانه افزود: کار دیگر تولید مشترک صداوسیما با کشورهای حوزه مقاومت یا ایجاد رغبت در بین شبکه‌های اتحادیه رادیو تلویزیون‌های اسلامی از سوی این اتحادیه برای تولید در این زمینه است.

وی درباره مساله فلسطین که این روزها به مساله اول سریال سازی در جهان عرب تبدیل شده است اظهار کرد: این مساله چیزی نبوده است که از فضای سریال‌سازی در جهان عرب حذف شود و همیشه مورد توجه بوده است. شاید در سال‌های اخیر به دلیل جنگ در سوریه این مساله در آنجا کمرنگ شد با این حال در همین سال‌ها هم در خود فلسطین سریال‌هایی ساختند که با توانایی و امکاناتی که داشتند تا حدی مناسب بود.  

این کارشناس رسانه با اشاره به برجسته شدن این مساله در فضای رسانه‌ای کشور و منطقه با توجه به مناسبات سیاسی اظهار کرد: این روزها این مساله پررنگ شده است چون از طرفی مساله توجه به فلسطین بوده و در طرف مقابل آنها هم برنامه‌ریزی‌هایی برای دشمنی‌ها صورت گرفته است که در راستای معامله قرن و پیشنهاد صلح بین اسرائیل و فلسطین است. برنامه‌ریزی‌هایی که عربستان سعودی و کشورهای دیگر انجام می‌دهند.

اسلامیان با اشاره به کشورهای موثر در این حوزه که بدون داشتن صنعت سینما به سریال‌سازی اقدام می‌کنند، گفت: دنیای عرب به جز مصر و سوریه صنعت سینما ندارند اما جایگاه سریال‌سازی در این کشورها قدیمی است. عربستان هم حدود ۱۰ سال است که به‌صورت جدی به سریال‌سازی ورود کرده است و از طریق شبکه ام‌بی‌سی و روتانا وارد میدان شده و رقیبی برای مصر و سوریه هستند.

برخلاف کشور ما، در این کشورها وقتی عملیات سیاسی و اقتصادی انجام می‌شود مثل پروژه «معامله قرن» برای آن یک پیوست رسانه‌ای هم در نظر می‌گیرنداین کارشناس رسانه در حوزه جهان اسلام درباره فضای سریال‌سازی در جهان عرب و موضوعاتی که محور قرار می‌گیرد، بیان کرد: نگاه سریال‌سازان جهان عرب به مخاطب جهان عرب است و تنوع گسترده‌ای از موضوعات اجتماعی و… را دنبال می‌کنند اما در هر دوره‌ای موضوع یا دسته‌ای از این موضوعات موردتوجه بوده است مثلاً در دوره‌ای سریال‌های دینی و در دوره‌ای سریال‌های عاشقانه و ملودرام و در دوره کنونی هم تاریخ معاصر مساله شده است.  

وی با اشاره به یک نکته تاکید کرد: ویژگی سریال‌های رمضانی مثل «ام هارون» و یا «مخرج هفت» این است که در راستای سیاست‌های آن‌ها ساخته شده است. برخلاف کشور ما، در این کشورها وقتی عملیات سیاسی و اقتصادی انجام می‌شود مثل پروژه «معامله قرن» برای آن یک پیوست رسانه‌ای هم در نظر می‌گیرند و امسال با تمام مخالفت‌هایی که در برابر پخش «ام هارون» وجود داشت به پخش این سریال‌ها ادامه داده‌اند چون پیش از این سابقه داشته که مخالفت‌ها باعث شده سریالی از روی آنتن پایین بیاید و پخش آن متوقف شود.

اسلامیان درباره انتفاضه فلسطین و جدی شدن این مساله در جهان عرب که تولید سریال‌هایی چون «ام هارون» را از طرف عربستان سعودی در پی داشت گفت: ما در جریان مقاومت دو کشور را داریم که بیشترین سریال‌ها را با این محور می‌سازند ابتدا سوریه و در مرحله بعدی مصر است چون مصر روابط دیپلماتیکی با رژیم صهیونیستی هم دارد و برای همین در فضای ملایم‌تری در این حوزه کار می‌سازد. این جریان امسال بیشتر دیده شده است چراکه فضای رسانه‌ای نسبت به آن بهتر بوده است و برای همین رسانه‌های خود ما هم با شدت و حدت بیشتری سراغ انتفاضه فلسطین و مساله روابط فلسطین با صهیونیست‌ها رفته‌اند.

وی با اشاره به ترجمه و انتشار سریال «حارس القدس» در سایت «عماریار»، اضافه کرد: ما از لحاظ رسانه‌ای به این نتیجه رسیدیم که این سریال می‌تواند برای مخاطب مهم باشد. ما یک هدف‌گذاری داریم که نسبت به همسایه‌های‌مان اشنایی بیشتری داشته باشیم. پیش از این هم از فیلم‌های جهان عرب را در سینماتک گذاشته‌ایم ولی این اولین سریال است.

اسلامیان با اشاره به ویژگی‌های این سریال تصریح کرد: «حارس القدس» یا «نگهبان قدس» در کشور سوریه ساخته شده و درباره یکی از شخصیت‌های معروف جهان عرب است که مورد تایید امام موسی صدر هم بوده است. این سریال براساس پرتره‌ای از یک کشیش کاتولیک است که در جریان مقاومت فعالیت می‌کرده و در زندان رژیم صهیونیست زندانی می‌شود.

مسئول بخش جهان اسلام دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب درباره انتشار این سریال از طریق سایت عماریار گفت: توجه به جهان عرب و جهان اسلام به این معنا که ما همگن هستیم و دشمن مشترک داریم یکی از دلایلی بود که باعث شد این سریال در دستور کار قرار بگیرد. این سریال در کشورهای عربی هم خیلی دیده شد. معمول نیست که شبکه‌های خبری سریال پخش کنند اما المیادین خیلی هوشمندانه این سریال را پخش می‌کند.