سینماپرس: چارلی کافمن رییسهای استودیوهای هالیوودی را به خاطر پرداختهای چندشآور به نقد کشید و گفت: پول آنها از آنجا میآید که دیگران پولشان را نمیگیرند.
به گزارش سینماپرس و به نقل از ورایتی، چارلی کافمن فیلمنامهنویس برنده اسکار، به تازگی در جشنواره فیلم سارایوو ۲۰۲۳ تجلیل شد و با برگزاری مستر کلاسی، روسای استودیوهای هالیوود را مورد انتقاد قرار داد و گفت آنها حاضرند هنر فیلمسازی را به خاطر سود قربانی کنند.
کافمن همچنین در گفتو گویی به ورایتی گفت: این منزجر کننده است، زیرا آنها کاری انجام نمیدهند. در واقع چرا انجام میدهند؛ آنها آسیب میزنند، این همان کاری است که آنها انجام میدهند. آنها به هنر آسیب میرسانند و با این کار به بشریت صدمه میزنند و وقتی نتیجه نهایی و صرفه جویی در پول برای آنها هدف اصلی است، دیگر چیزی به اسم هنر باقی نمیماند.
نویسنده برنده جایزه اسکار برای «درخشش ابدی یک ذهن پاک» که ۳ نامزدی دیگر اسکار هم در کارنامه دارد، برای دریافت جایزه یک عمر دستاورد هنری از مهمانان امسال جشنواره سارایوو است. در طول هفته او با یک تیشرت خاکستری که روی آن نوشته شده بود «انجمن نویسندگان در اعتصاب» در خیابانهای پایتخت بوسنی دیده شد.
وی در مسترکلاسی که در این جشنواره برگزار کرد، تاکید کرد که تفاوت بین هنر و هزینه مرسوم هالیوود، تفاوت بین حقیقت و مهملات است.
وی گفت: استودیوها به کار خود ادامه خواهند داد و به تولید زباله ادامه خواهند داد، زیرا زباله در این مرحله ثروت زیادی برایشان خلق میکند.
کافمن در گفتوگوی با ورایتی افزود: سران استودیوها با حضور خود هیچ نوع کار زیبایی را آغاز نمیکنند. آنها به نوعی برعکس آن را انجام میدهند و من فکر میکنم این نشاندهنده این است که هالیوود چه تولید میکند؛ چون هر چه یک فیلم گرانتر باشد، ارزش کمتری برای فرهنگ دارد.
وی که نویسنده فیلمنامه «جان مالکویچ بودن» است درباره اظهارات اخیر باب ایگر مدیر عامل دیزنی، که گفت نویسندگان و بازیگران در خواستهای خود «واقع بینانه» عمل نمیکنند، گفت: من نمیدانم آیا حقوقی که او میگیرد واقعبینانه است یا خیر. فکر میکنم گفتن چنین چیزی، از جایگاهی که او در آن قرار دارد، بدبینانه است وشاید غیرصادقانه.
وی در مورد اینکه آیا روسای استودیوها آنقدر دور از ماجرا هستند که نمیتوانند آنچه را در مذاکرات صنفی مطرح میشود، درک کنند، گفت: فکر میکنم آن را درک میکنند. فکر میکنم آنها میدانند که پولشان از اینجا میآید که دیگران پول نمیگیرند.
روز پنجشنبه، انجمن نویسندگان آمریکا بار دیگر با نمایندگان استودیوها به دنبال راه حلی برای اعتصاب ۱۰۹ روزه نویسندگان بود. انتظار میرود مدیران عاملان استودیوهای بزرگ – از جمله تد ساراندوس از نتفلیکس و دیوید زاسلاو از برادران وارنر دیسکاوری – با دونا لنگلی ازیونیورسال و انبیسی یونیورسال تماس مشترکی برای بحث در مورد حرکت بعدی در مذاکرات داشته باشند. انتظار میرود دانا والدن و آلن برگمن از دیزنی نیز در این جلسه حضور داشته باشند.
کافمن به ورایتی گفت امیدوار است آخرین دور مذاکرات به بن بست پایان دهد. افزود: فکر نمیکنم آنها از نظر تاریخی سازمانهایی با حسن نیت باشند، اما امیدوارم آنها نگرشی متفاوت با آنچه من پیشبینی میکنم، داشته باشند.
وی همچنین از پیشنهاد ارایه شده در گزارش انجمن نویسندگان که روز پنجشنبه منتشر شد، حمایت کرد و خواست تا از ادغام در بازار استریم جلوگیری کنند. او اصرار داشت که به خلاقانی که تحت کنترل نیستند و تعداد انگشت شماری از غولهای استودیویی خدمات داده شود.
استفاده از هوش مصنوعی به طور فزایندهای به یک نقطه کلیدی در مذاکرات بین انجمن نویسندگان و بازیگران و اتحاد تهیه کنندگان فیلم و تلویزیون تبدیل شده است. کافمن معتقد است هوش مصنوعی بزرگترین تهدید وجودی برای سازندگانی مانند او است و در این باره گفت: فکر میکنم این یک سراشیبی لغزنده فوقالعاده خطرناک است. وقتی چیزی از بین رفت، دیگر راه برگشتی نیست. این امر به معنای پایان خلاقیت برای انسان است، راهی است که به این پایان منتهی خواهد شد و خلاقیت انسانی را به موجودی غیرعاطفی و بیاحساس واگذار میکند.
کافمن که ماه مارس موفق به دریافت جایزه برتر از انجمن نویسندگان شده بود، تاکید کرد که حتی سبک خاص و متمایز او هم میتواند توسط هوش مصنوعی دنبال شود و این امر شاید حتی زودتر از آنچه ما فکر میکنیم، عملی شود. با همه اینها او بر این باور است که حتی نرمافزارهای پیشرفته هوش مصنوعی نیز فقط میتوانند احساسات و تجربیات انسانی را تقلید کنند، در حالی که استفاده از هنر برای به تصویر کشیدن طیف کامل تجربه، بخش مهمی از چیزی است که ما را انسان میسازد.
وی افزود: اگر ما از خلق کردن خودمان دست بکشیم، به این معنی است که داریم از چیزی دست میکشیم که ضروری است، بخشی از تجربه بشری است – در حالی که تا وقتی انسان وجود داشته باشد، تجربه انسانی هم ضروری است. از همان زمان که انسان نقاشیهای غارها را خلق کرد، تلاش کرد تا تجربه زنده بودن را ثبت کند.
وی تاکید کرد: ارزش این تمایل از دیگر ضروریات زندگی مثل خوردن و خوابیدن کمتر نیست و این امری اولیه در سرشت انسان است که اگر بخواهند به ما بگویند این طور نیست باید نگران خودمان باشیم.
