مدیر فنی

سینماپرس: تصویربرداری سریال «پس از آزادی» به کارگردانی محمدعلی باشه آهنگر در تهران و بوستان ولایت آغاز شد.

سینماپرس: تصویربرداری سریال «وقت صبح» به کارگردانی جواد میرزا آقازاده به پایان رسیده و گروه در حال انجام مراحل فنی سریال هستند.

به گزارش سینماپرس، فضای مجازی محل مناسبی برای حضور افراد شناخته شده و ارتباط مستقیم آن‌ها با مردم است. جدای از اینکه این ارتباط و حتی بازخورد صحبت‌های این افراد در فضای مجازی بازتاب‌های زیادی دارد، می‌تواند مخاطب را با بخشی از شخصیت‌ها و روحیات این افراد هم آشنا کند. در همین چند سال گذشته بسیاری از صحبت‌های مخصوصاً هنرمندان و موضع‌گیری‌هایی که داشته‌اند، حتی واکنش‌های عمومی را برانگیخته است. در این میان بدون شک پرویز پرستویی یکی از افرادی است که حضور در فضای مجازی بیشتر از اینکه پل ارتباطی میان او و علاقه‌مندانش باشد، باعث موضع‌گیری‌های تندی علیه‌اش شده است.

پرویز پرستویی نیاز به معرفی ندارد، همه ما او را می‌شناسیم. چه خودش و چه فیلم‌هایش را که همیشه جزو آثار به یاد ماندنی بودند، از حاج کاظم آژانس شیشه‌ای تا رضا مارمولک و حاج حیدر ذبیحی در بادیگارد. او آنقدر نقش‌های خوب بازی کرده و به قدری همان نقش‌ها را عالی ایفا کرده که همان یک حاج کاظم برای یادآوری‌اش کافی به نظر می‌رسد. همچنین برگزاری بزرگداشت‌های مختلف برای او نشان از جایگاه ویژه‌اش در خانواده سینما و میان همکاران و دیگر هنرمندان خبر می‌دهد.

اما جریان حضور این بازیگر کهنه‌کار در فضای مجازی تا جایی پیش رفته که در ارتباط با سیل اخیر کشور، بسیاری نسبت به حرف‌های پرستویی واکنش‌های تند نشان دادند و حتی شوخی‌های تلخی هم در ارتباط با حضور او در فضای مجازی کردند؛ از جمله اینکه «کاش کسی برای پرویز پرستویی صفحه اینستاگرام درست نمی‌کرد!» یا «کاش اوقات فراغت پرستویی کمتر بود!»

اکانتی با چهار سال قدمت

اولین پست اینستاگرام پرستویی برای ۱۱ فروردین ۹۴ است، یک عکس از هوای بارانی که متنی هم زیر آن نوشته نشده است. عکس‌های ابتدایی که در صفحه‌اش می‌بینیم، بیشتر خودش در نقش‌های مختلفی است که بازی کرده، در میان آن‌ها عکس‌های خانوادگی، عکس جایی که در آن متولد شده، حتی عکس‌هایی از همکارانش مانند عزت‌الله انتظامی که او را استاد بزرگ خطاب کرده است را می‌توان دید. در ابتدا بیشتر عکس‌ها متنی نداشتند یا توضیحاتی کوتاه در حد چند خط را شامل می‌شدند. مرحله بعد اضافه شدن پست‌ها و متن‌های مناسبتی بود؛ مثل روز کودک، بزرگداشت روز حافظ و شب یلدا.

بازنشر دردهای جامعه یا نشر بی امیدی؟

از اواخر سال ۹۴ بیشتر پست‌های پرستویی متن‌های طولانی داشت و عکس‌های سوزناکی که در فضای مجازی منتشر می‌شدند را در صفحه‌اش بازنشر می‌داد. در کنار آن‌ها عکس از فیلم‌ها با متن‌های پرمغزی که با یک جستجوی اینترنتی می‌توان پیدا کرد هم به پست‌ها اضافه شد. اما کم کم اظهار نظرهای این بازیگر کهنه‌کار سینما به سمتی رفت که بیشتر از اینکه بر اساس حقایق باشد، بازتابی از فضای مجازی و کپی ناشیانه‌ای از احساسات لحظه‌ای مردم شده بود.

این ماجرا از حدود یک سال و نیم پیش غلیظ‌تر شد، جایی که به نظر رسید پرویز پرستویی واقعاً بدون در نظر گرفتن اصل اتفاقات و تنها بر اساساً حواشی که بیشتر در فضای مجازی و گاهاً کاملاً اشتباه شکل گرفته بود، حرف‌هایی را باز نشر داد. حتی در چند مورد اشتباه او از غیرواقع بودن متن و تصویر منتشر و او مجبور به حذف آن‌ها شد.

سیل با پرستویی چه کرد؟

سیل روزهای ابتدایی سال باعث شد خیلی‌ها برای کمک به این مناطق بروند. در این میان پست‌های پرویز پرستویی واکنش‌های زیادی را در برداشت، از انتشار تصویر اجساد کشته شده در همان ساعات ابتدایی تا موضع‌گیری‌هایی که داشت باعث شد خیلی‌ها به او نقد کنند. اما نکته ماجرا به دو کامنت پر از عصبانیت و کینه پرستویی برمی‌گردد که به حضور روحانیون در محل سیل اعتراض کرده بود.

از برخی واکنش‌ها به این اتفاق می‌توان به صحبت‌های زیر اشاره کرد، بانوی ایرانی نوشته «پرویز پرستویی با کارهایش تمام تصورات در مورد خودش رو بهم ریخت!»

کاربر دیگری هم به زبان طنز برای پرویز پرستویی نوشته: «تو که زیر پتو میشینی و پست می‌گذاری و به حزب اللهی‌ها توهین می‌کنی، چرا در همه فیلم‌ها نقش یک آدم حزب اللهی و بازی می‌کنی!؟»

کاربری با اسم مستعار زنبق آبی هم گفته بود «آقای پرویز پرستویی می‌دونید چند هفته از سیل گذشته و شما نشستید در کنار خانواده و اپوزیسیون نظام و ملت شدید؟ مردم از تفرقه افکنی شما به ستوه آمدند درمان که نیستید حداقل درد نباشید. تا کی می‌خواهید در جهت اهداف دشمنان حرکت کنید؟ اگر مَردید بروید و بیل به دست کنار مردم باشید و اگر نیستید ساکت شوید.»

شهوت لایک گریبان‌گیر می‌شود

حالا دیگر این بازیگر سینما مدت‌هاست بدون در نظر گرفتن صحت حوادث و تأثیری که ممکن است روی مخاطبان داشته باشد، هر خبری را بازنشر می‌دهد. هرچه تصویر دلخراش‌تر و خبر دردناک‌تر باشد، برای بازنشر جذاب‌تر به نظر می‌رسد، دیگر شهوت لایک و دیده شدن در فضای رسانه‌ای آن‌قدر زیاد شده که مهم نیست چه چیزی منتشر می‌شود، مهم این است که صفحه خالی نماند و روزانه متن جدیدی در آن بالا رفته باشد.

* مهر

به گزارش سینماپرس، بلایای طبیعی مانند سیل، زلزله، طوفان، آتش فشان و … در همه جای جهان خسارات زیادی را به بار می‌آورند، این مسئله جدا از اینکه فاجعه جانی و مالی به بار می‌آورد، یک اتفاق قشنگ انسانی را نیز به دنبال دارد و آن هم همدلی و کمک کردن به یکدیگر است که رنگ، نژاد و ملیت هم نمی‌شناسد.

در این بین چهره‌های مشهور هم وارد میدان می‌شوند تا به خاطر محبوبیت و تعداد دنبال کنندگانی که دارند توجه مردم را به سمت مناطق حادثه دیده جلب و آنها را به کمک کردن و امداد رسانی به مردم آسیب دیده ترغیب کنند؛ این اتفاق اما در کشور ما حواشی قابل توجهی را به وجود آورده است. البته هستند در این بین افراد و چهره‌هایی که در واقع دنبال گرفتن ماهی شهرت از آب گل آلود بلایای طبیعی هستند و اینجای ماجراست که مسائل و معضلاتی را با خود به همراه می‌آورد و چه بسا این نوع عملکردها، بدبینی‌های مضاعفی را در بین شهروندان نسبت به کمک رسانی به سیل یا زلزله زدگان ایجاد کند.

آبان ماه سال ۹۶ در برخی از شهرستان‌های کرمانشاه زلزله‌ای رخ داد که خرابی‌های فراوانی به بار آورد، این حادثه خسارت‌های جانی و مالی زیادی را به بار آورد.

در این بین تعدادی از چهره‌های مشهور کشورمان، از بازیگر گرفته تا ورزشکار و چهره‌های سیاسی به محل وقوع حادثه رفتند و عکس‌هایشان با مردم مصیبت زده شبکه‌های اجتماعی در فضای مجازی را پر کرد تا جایی که این عمل آنها به زعم مردم شوآف و نمایش تزویر خوانده شد.

تعدادی از این سلبریتی ها شماره حساب‌های شخصی خود را جهت دریافت کمک‌های مردمی اعلام کردند تا خرج مردم زلزله زده کنند اما پس از گذشت ماه‌ها از وقوع زلزله سرنوشت پول‌های دریافتی سلبریتی ها مشخص نشد.

در بین جوانمردان و پهلوانان ایران زمین آنچه مرسوم بوده است، کمک به اهالی درد و آلام بوده است بدون آنکه کسی از این موضوع خبردار شده باشد و یا اینکه این کمک‌ها و امدادها را در بوق و کرنا کنند. این گونه بوده است که نام‌های بزرگی در تاریخ این سرزمین درخشیدن گرفته و بر تارک جوانمردی و رادمردی درخشیده است. اما آنچه امروز بدان عمل می‌شود انگار رگه‌هایی از خودنمایی ماجراست و اینکه از لابلای دردهای مردم، نامی خوش برای خویش غصب کنند و نهایتاً برایشان هم اهمیتی ندارد که فرجام آسیب دیدگان از بلایای طبیعی چه می‌شود.

بر همین اساس و با عمومیت یافتن این نوع کمک‌های ریاکارانه بود که واکنش‌هایی نسبت به این اقدام شکل گرفت و برای همین مسئولان و دست اندرکاران نیز درصدد برآمدند تا زمینه بروز و ظهور فسادهایی از لابلای آنچه که کمک به آسیب دیدگان مد شده را بگیرند.

نوروز امسال نیز با یک حادثه بزرگ در سطح کشور آغاز شد که قریب به یک ماه است کل کشور را درگیر خود کرده است، سیلی که از شمال شروع شد و در غرب و جنوب کشور نیز فاجعه به بار آورد.

این بار اما معاون دادستان کل کشور در امور فضای مجازی اعلام کرد که اعلام شماره حساب از جانب افراد مشهور ممنوع است و این موضوع باعث شد که غیر از سازمان‌های دولتی و حکومتی شماره حسابی منتشر نشود و اینگونه مانع کلاهبرداری سلبریتی ها شد.

داستان این بار به گونه‌ای دیگر رقم خورد و این بار با به میدان آمدن نهادهای نظارتی زمینه برای همان چهره‌هایی فراهم شد که در واقع دنبال ارائه چهره‌ای از خویش نبودند و بی آنکه نامی و نشانی از آنها باشد روانه مناطق سیل زده شدند و از هیچ گونه کمکی به سیل زدگان دریغ نکردند.

سیل آغازین روزهای سال ۹۸ و نحوه اعمال محدودیت برای چهره‌های سو استفاده گر از بلایای طبیعی، آغازی دوباره برای بروز و ظهور رسم جوانمردی و پهلوانی در بین جوانان رادمردان این سرزمین بود. بسیجی‌ها، ورزشکاران، دانشجویان، طلبه‌ها و سایر قشرهای نزدیک به عمومیت شهروندان پای کار آمده بودند و قدم در راه خدمت گذاشتند. اما صرفاً نام‌هایی کلی از آنها مطرح بود و آنها به جای ذکر نام و نشانی از خود، صرفاً به عناوینی همچون گروه‌های جهادی، تیم‌های بسیجی و … اکتفا کردند. هنوز هم داستان ادامه دارد و با وجود آنکه سیل در رسانه‌ها تا حدود زیادی فروکش کرده است، اما همین جوانمردان و رادمردان، در مناطق سیل زده حضور دارند و در لحظه‌های درد با مردم مناطق، همگام و همراه هستند.

این اتفاق باعث شد دیگر خبری از آن سلبریتی های پرمدعا نباشد و نیروهای مردمی بسیجی عازم مناطق سیل زده شدند، افرادی که همیشه و همه جا کنار مردم بوده‌اند اما هرگز به دنبال خودنمایی نبوده‌اند، آنها سلبریتی نیستند که نهایت کمکشان عکس گرفتن با افراد مصیبت زده باشد، به جای دوربین و موبایل، بیل و کلنگ دست می‌گیرند و یاعلی گویان ویرانی‌ها را آباد می‌کنند؛ کنار مردم می‌مانند و به آنها قوت قلب می‌دهند که تا لحظه آخر کنارتان هستیم.

نامی خاص از کمک کنندگان به مناطق سیل زده مطرح نیست، اما رسم و مرامی خاص همچنان روی لب‌ها است و شهروندان از اینکه گروه‌های جهادی در قالب تیم‌های متعدد از نیروهای بسیجی و … به دادشان رسیده‌اند، شادمانند. اینها همان چهره‌های آشنای ناشناسند که رسم و رسومشان برای همیشه ماندگار است؛ ماندگارتر از نام‌های آشنایی که صرفاً برای نام خویشتن به میدان می آیند آن هم با لباس‌های شیک و برازنده ی خیابان‌ها و میهمانی‌های لاکچری، نه لباس‌هایی برای خدمت و ارادت.

* دانا

کارگردان فیلم سینمایی «سینما سینماست» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: ما نیاز به آن داریم که فیلمسازان مسلمان تمامی دنیا از آمریکا گرفته تا روسیه را پیدا کنیم، فیلم های شان را بازبینی کنیم و از آن ها بخواهیم تا در جشنواره ای با عنوان جشنواره فیلم جهان اسلام که در جمهوری اسلامی ایران برگزار می شود شرکت کنند و از این طریق بتوانیم این جشنواره را تبدیل به اسکار سینمای اسلام کنیم.

وی ادامه داد: ما باید در مسیری گام برداریم که با نظام حکومتی و فرهنگ ملی مان قرابت دارد و از طریق یک جشنواره فرهنگی بتوانیم دستاوردهای کلانی در تمامی حوزه ها و زمینه ها کسب نماییم؛ ما نباید دل خوش به حضور برخی هنرمندان درجه ۲ و درجه ۳ باشیم که به عنوان مهمان سینمای جهانی به ایران دعوت می شوند. ما باید در ابتدا برای برگزاری جشنواره ها هدف گذاری های کلان داشته باشیم و سپس این سوأل را از خودمان بپرسیم که با برگزاری چنین جشنواره هایی به چه نتیجه ای می خواهیم برسیم؟

دری سپس با اشاره به برخی بخش های جشنواره جهانی فیلم فجر از جمله بخش «دارالفنون» اظهار داشت: بنده اصلاً معنای دارالفنون در سینما را متوجه نمی شوم!؛ مگر سینما دارالفنون است؟ معلوم نیست آقایان سیاست گذار جشنواره جهانی با این کارهای شان چه چیزی را می خواهند ثابت کنند؟ معنی برگزاری کارگاه ها و ورک شاپ های فیلمنامه نویسی در یک جشنواره چیست؟ مگر کسی تاکنون با حضور در یک ورک شاپ توانسته فیلمنامه نویس خوبی شود که ما این کار را انجام می دهیم؟ بنده معتقدم تمامی این رفتارها به شدت غلط است و تنها پول هایی برای برگزاری این گونه ورک شاپ ها و کارگاه ها هدر می شود و در نهایت هم همه آن ها به بن بست می رسند در صورتی که اگر این بودجه ها برای تولید آثار سینمایی صرف می شد ما می توانستیم حرف های جدی تری در سینمای ایران داشته باشیم و آمار تولید در سینما را بالا ببریم، این اتفاقی است که می تواند ما را صاحب سینما کند!

کارگردان سریال تلویزیونی «کیف انگلیسی» تصریح کرد: سوألی که بنده دارم این است که چرا در شرایطی که بسیاری از هنرمندان مطرح کشور خانه نشین هستند و در تأمین نیازهای اولیه خود با مشکلات شدید روبرو هستند چنین جشنواره هایی در کشور برگزار می شود؟

این فیلمساز پیشکسوت تأکید کرد: امروزه بسیار ی از هنرمندان و سینماگران به دلیل نداشتن یک لباس مناسب نمی توانند در این جشنواره حضور داشته باشند؛ هنرمندان به دلیل فقر شدید مالی نمی توانند لباس مناسب برای حضور در چنین محافلی را تهیه کنند و اعتبار و آوازه شان باعث می شود از اینکه با لباس های مندرس در چنین محافلی حضور داشته باشند خجالت زده شوند؛ همین اتفاقات فضایی طبقاتی را در سینمای ایران به وجود آورده که به هیچ عنوان شایسته نظام جمهوری اسلامی ایران نیست و باید همه دست در دست هم داده و جلوی انجام چنین کارهای بی تدبیرانه ای را بگیریم.

کارگردان فیلم سینمایی «من و دبورا» در بخش دیگری از این گفتگو یادآور شد: در زمان پیش از انقلاب خیلی از معیارهای ما شبیه غربی ها بود و به همین دلیل جشنواره هایی که برگزار می کردیم با استقبال سینماگران مطرح غربی اعتبار پیدا می کرد؛ به عنوان مثال بسیاری از بازیگران مطرح مانند آلن دلون، آنتونی کوئین، الیزابت تیلور و… در آن زمان به ایران می آمدند اما اینک کار ما به جایی رسیده که ازطرد شدگان سینمای دنیا برای حضور در کشورمان دعوت می کنیم و آن ها هم با لذت به ایران می آیند چرا که چند روزی در بهترین هتل ها اقامت می کنند، تفریح می کنند و سپس بدون اینکه هیچ عایدی برای سینمای ما داشته باشند از کشورمان می روند.

دری در خاتمه این گفتگو افزود: ضمن تقدیر از دغدغه مندی ها و تلاش های آقای میرکریمی که قطعاً موفقیت سینمای ایران را می خواهد بنده معتقدم ما باید فعلاً بر اساس بضاعتی که داریم و بر اساس شرایط فرهنگی مان تنها از فیلم هایی که اندیشمندانه تر و فکورانه تر هستند دعوت کنیم تا در جشنواره های مان حاضر شوند و به هیچ عنوان در پی تقلید از جشنواره هایی با معیارهای غربی نباشیم. دوشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۶

********************************

۲ گفتگو در تاریخ های ششم اردیبهشت و ششم بهمن ماه سال ۱۳۹۵ با زنده یاد علی معلم انجام شده است که در ذیل بازنشر می گردد:

علی معلم تهیه کننده و منتقد باسابقه سینما در رابطه با مسأله جداسازی بخش های ملی و بین الملل جشنواره فیلم فجر از یکدیگر گفت: وقتی تجربه سال گذشته و عدم استقبال اهالی سینما، منتقدان، مخاطبان و… نشان داد که تفکیک جشنواره فجر در دو بخش ملی و بین المللی کار درستی نیست مدیران سینمایی باید اشتباه خود را در این زمینه می پذیرفتند.

سینماپرس: در آستانه سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر از پوستر فیلم سینمایی «مصائب شیرین ۲» رونمایی شد.

سینماپرس: میشل یئو بازیگر سرشناس مالزیایی برای ایفای نقش یک دانشمند به نام کارینا موگو به پروژه ساخت قسمت جدید فیلم «آواتار» به کارگردانی جیمز کامرون پیوست.

سینماپرس: مستندسازان بسیاری از خانه مستند، اوج، شبکه افق و … می‌خواستند زندگی مرتضی سرهنگی را مستند کنند اما او مخالف بود. بالاخره یک نفر او را راضی کرد و مستند «متولد آذر» ساخته شد.

سینماپرس: «محمد حبیبی» مدیر انجمن هنرهای تجسمی انقلاب و دفاع مقدس شد.