مدیر فنی

سینماپرس: سریال ۱۰ قسمتی «عطسه» به کارگردانی مهران مدیری از یکشنبه هجدهم فروردین‌ماه ساعت ۲۳ از شبکه پنج سیما پخش می‌شود.

به گزارش سینماپرس، رحمان ۱۴۰۰ هشتمین فیلم بلند سینمایی منوچهر هادی در کسوت کارگردان است. هادی که آخرین بار در سال ۹۶ با شبه‌کمدی آینه بغل در اکران عمومی حضور داشت، اکنون به‌ فاصله یک سال، با یک شبه‌کمدی نازل به پرده نقره‌ای‌ رنگ سینما بازگشته است.

رحمان ۱۴۰۰ روایت‌گر داستان زندگی مردی به‌ نام رحمان دردمند (با بازی سعید آقاخانی) است که به‌ عنوان آبدارچی در شرکت سرمایه‌دار متنفذ، متزوّر و به‌ظاهر متشرّعی به‌نام حاجی جالوسی (با بازی مهران مدیری) کار می‌کند. رحمان که دچار نوعی سرطان مردانه شده است، با مراجعه به دکتر متوجه می‌شود که بیش از سه ماه زنده نخواهد بود. او که از شرایط اقتصادی زندگی خود ناخشنود است، تصور می‌کند حق و حقوقش در طول سال‌ها خدمت خالصانه برای حاجی جالوسی پایمال شده است؛  از این رو تصمیم می‌گیرد با کمک همکار دیگرش انوش (با بازی بهرام افشاری) که او نیز همچون رحمان آبدارچی شرکت است، نقشه‌ای را تدارک ببیند تا از سوی اشکان جالوسی؛ پسر حاجی جالوسی (با بازی محمدرضا گلزار) که آقازاده‌ای کندذهن و احمق است، به‌قتل برسد تا پس از مرگش، پول حاصل از دیه او بتواند شرایط اقتصادی خانواده‌اش را متحول کند. بدین ترتیب، فیلم تا پایان بر مدار تلاش‌های نافرجام رحمان و انوش برای رسیدن به این هدف روایت می‌شود.

رحمان ۱۴۰۰ را می‌توان تازه‌ترین شبه‌کمدی بی‌مایه، نازل و صدالبته سخیف سینمای ایران به‌شمار آورد، فیلمی تماماً مبتنی بر فروش گیشه که هم‌چون اسلاف خود، به هر ابزار و شگرد مبتذل و غیراخلاقی‌ای چنگ می‌زند تا برای لحظاتی مخاطب را بخنداند و به‌قول ماکیاولی؛ فیلسوف شهیر ایتالیایی عصر رنسانس، هدف برایش وسیله را توجیه می‌کند.

نخستین و مهم‌ترین نکته درباره رحمان ۱۴۰۰، به موفقیت منحصربه‌فرد این فیلم در ثبت رکوردی تازه‌ از جابه‌جایی مرزهای ابتذال، بی‌اخلاقی، سخافت و میانمایگی در سینمای ایران بازمی‌گردد. حجم شوخی‌های هزل‌آمیز و پرشمار جنسی و غیراخلاقی موجود در فیلم، به‌قدری محیرالعقول و بی‌سابقه است که پهلو به پهلوی نمونه‌های مشابهی چون هزارپا می‌زند. این‌که چگونه چنین حجم انبوهی از مضامین منحط و سخیف غیراخلاقی در یک فیلمنامه گنجانده شده، خود پرسش جالب توجهی است که به‌ حتم ریشه در نبوغ و تسلط خارق‌العاده فیلمنامه‌نویسان به ادبیات موضوع دارد و می‌تواند به‌ شکلی مجزا در مجال دیگری مورد بررسی قرار گیرد.

آخرین ساخته منوچهر هادی همچون فیلم‌های پیشین کارگردان از حفره‌های پرشمار فیلمنامه رنج می‌برد. تمهید کارگردان برای پر کردن برخی از این حفره‌ها، تغییر فضای فیلم از رئالیسم به فانتزی و تخیلی است. اما این تغییر فضا هرگز در بافت و تار و پود فیلمنامه نمی‌نشیند و هم‌چون وصله‌ای نچسب، فضای فیلم را به‌سمت وضعیتی مضحک و سمبل‌کاری‌شده سوق می‌دهد.  برای مثال، صحنه واژگون شدن رحمان از روی اسب و فرود مستقیم او در بالن، از حیث حجم تخیلی بودن قابلیت رقابت با تولیدات شاخص سینمای بالیوود را دارد.  هم‌چنین زنده شدن ناگهانی رحمان در بیمارستان؛ در حالی که نوار قلب او صاف شده و پزشکان مرگ او را به انوش اعلام کرده‌اند، یکی دیگر از وقایع باسمه‌ای و تخیلی فیلمنامه است که فیلمنامه‌نویسان بدون توجه به پیرنگ و فضای رئالیستی فیلم و صرفاً جهت پیشروی سناریو، آن را در فیلمنامه گنجانده‌اند.

رحمان؛ کاراکتر محوری فیلم،  آبدارچی ساده‌ای است که به طبقه فرودست جامعه تعلق دارد.  او مدتی است که احساس می‌کند سال‌ها از سوی حاجی جالوسی به‌عنوان نماینده طبقه فرادست (حاکم) جامعه، مورد استثمار و بیگاری قرار گرفته است؛ بی‌آنکه در قبال خدمتش، حق و حقوق مکفی و متوازنی دریافت کرده باشد. وی اکنون پس از سال‌ها خوش‌خدمتی به رییس خود، به نوعی خودآگاهی طبقاتی دست یافته و مترصد خلق فرصتی برای انتقام و استیفای حق و حقوق پایمال‌شده خود از حاجی جالوسی است. اگرچه، نقشه او برای رسیدن به حقوق تضییع‌شده‌اش از سوی حاجی جالوسی، به‌قیمت جانش تمام خواهد شد، با این وجود، انتخاب رحمان مرگ است. او مرگ را به زندگی در چنین شرایط بغرنج و نکبت‌باری ترجیح می‌دهد به‌قول خودش “مردن در این بدبختی، گرانی و ترامپ، عین سعادت و خوشبختی است”.

رحمان ۱۴۰۰ به‌ظاهر یک هجویه سیاسی است اما در بسیاری از مواقع از دایره هجو سیاست پا فرا می‌نهد و به حوزه‌های دیگری چون فرهنگ و اجتماع نیز نهیب‌های جدی‌ای وارد می‌کند.  از جمله بدفرهنگی‌های مذموم سیاسی‌ای که مورد هجو و نقد تند و تیز فیلم قرار می‌گیرد، بدفرهنگی آقازادگی و پدیده ژن خوب است. اشکان جالوسی؛ آقازاده کندذهن و خام‌خیالی است که در غیاب پدر متنفذ، متزور و به‌ظاهر متشرع خود، عنان اداره شرکت وارداتی عریض و طویل او را در دست گرفته است؛ بی‌آنکه ذره‌ای شایستگی و صلاحیت حضور در چنین مسندی را داشته باشد. او شخصی باری‌ به‌ هرجهت، عیاش و پخمه است که جز خوش‌گذرانی و ولخرجی‌های میلیاردی برای دوست دخترش، خاصیت دیگری ندارد.

رحمان ۱۴۰۰ همچنین مملو از هجو و تکه‌پرانی‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و حقوقی است؛ از تعریض به برخی شعارهای سیاسی گرفته؛ تا هجو برخی سیاست‌های اقتصادی از جمله واردات گوشت برزیلی، ورشکستگی برخی مؤسسات مالی اعتباری، وضعیت بازار ارز و… همه و همه آماج تعریض و انتقادات تند و تیز رحمان ۱۴۰۰ قرار می‌گیرند.  با این وجود، فیلم در بسیاری از مواقع عنان تعادل و توازن را از کف می‌دهد و به ورطه سخافت و گزاف‌گویی می‌غلتد.  برای مثال، طعنه‌های بی‌پروا و بی‌محابای رحمان ۱۴۰۰ به برخی سیاست‌ها و شعائر ملی، از جمله سیاست اقتصاد مقاومتی، تا سرحد تولید تخم‌مرغ تقلیل می‌یابد یا سیاست آمریکاستیزی کشور، یکی دیگر از مواردی است که به‌شکلی لوده‌مآبانه با توان تخریبی بولدوزرهایی که می‌خواهند خانه رحمان را خراب کنند،  مقایسه می‌شود. فیلم همچنین در هجو سیاست‌های وارداتی کشور نیز به ورطه گزاف‌گویی و سخافت می‌افتد؛ تا جایی که اسپرم گاو را نیز در زمره واردات کشور از چین به‌شمار می‌آورد.

طرح تمسخرآمیز و پرداخت کاریکاتوری فیلم به مفاهیمی چون مفسد فی الارض، هجمه‌سازی، معاند، اخلال‌گر، جنگ داخلی، سند چشم‌انداز ۲۰ ساله کشور و… از جمله وجوه نازل و میان‌تهی دیگری است که در فیلم مشاهده می‌شود. از دیگر سو، فیلم تعریض‌ها و هجوهای تندوتیزی را به موضوعات دیگری از قبیل قانون حضور ۲ شاهد در دادگاه برای اثبات تجاوز و دیپلماسی عمومی کشور وارد می‌کند که در نوع خود بی‌پروا و چه‌بسا بی‌سابقه است.

رحمان ۱۴۰۰ مملو از بدآموزی‌های فرهنگی و رفتاری است.  سوء آموزه‌های فرهنگی و رفتاری فیلم تا جایی ادامه می‌یابد که فیلم به‌شکلی آشکار و مغرضانه به صدور پیام غیرت‌ستیزانه اقدام می‌کند.  در این راستا، رحمان در دیالوگی خطاب به همسرش شراره، هنگامی که بحث ناموس پیش کشیده می‌شود، می‌گوید “ما مردها وقتی بحث ناموس به وسط می‌آید نفهم می‌شویم”! بدین ترتیب، چنین تحلیل باطل و غیرت‌ستیزانه‌ای در قامت یک گزاره کلی و تعمیم‌یافته درباره مردان ایرانی به مخاطب حقنه می‌شود.

با وجود همه توصیفاتی که پیش از این شرح آن رفت، مدعای اصلی رحمان ۱۴۰۰ این است که مدیریت کنونی کشور در دستان عده‌ای سرمایه‌دار متنفذ، متزور و به‌ظاهر متشرع است که همان آقازاده‌ها و ژن‌های خوب هستند؛  افرادی که منفعت‌طلبی، تظاهر، نالایقی و سوء استفاده‌ از پُست و مقام، از جمله مهم‌ترین ویژگی‌های آنها است و امثال رحمان و انوش، به‌عنوان نمایندگان اقشار فرودست و کمتر برخوردار جامعه، همه سال‌های عمر خود را با خوش‌خدمتی و حسن‌نیت تمام، به آنها خدمت می‌کنند؛ بی‌آنکه چاره و مفرّ دیگری داشته باشند. آقازاده‌ها از چنان قدرت، ثروت و نفوذی برخوردارند که هرگز به هیچ مقام مسئول و بالادستی‌ای پاسخ نمی‌دهند و همواره با لابی‌گری و اعمال نفوذ، خود را از گزند پاسخگویی و حساب‌کشی دور نگه می‌دارند. آنها همواره در دستگاه‌های مهم و کلیدی کشور اعمال نفوذ می‌کنند و به‌فرض محال، چنانچه روزی در مقام پاسخ برآیند، این پاسخگویی نه به‌دلیل فسادهای مالی و تخلفات گسترده‌شان، بلکه به‌سبب جرائم غیرمرتبط و دم‌دستی دیگری است که هرگز موقعیت کلیدی آنها را به مخاطره جدی نمی‌اندازد و در ادامه پس از زمان کوتاهی، به‌سادگی از بند پاسخگویی رها شده و دوباره به سوء استفاده و اعمال نفوذهای غیرقانونی پیشین خود ادامه می‌دهند و به‌تعبیر رحمان،  خون رحمان‌های جامعه را در شیشه می‌کنند.

مسئله مهم دیگر رحمان ۱۴۰۰، به رده‌بندی سنی (Rating) مضحک و صوری فیلم بازمی‌گردد، فیلمی که جامعه مخاطبان آن در اکران، افراد دارای سنین بالای ۱۲ سال اعلام شده‌اند اما پرواضح است که این رده‌بندی بیشتر به یک شوخی شبیه است و به هیچ وجه کافی و مناسب نیست؛ چراکه فیلم، بالقوه این توانایی را دارد که برای مخاطبان بالای ۱۸ سال نیز آموزه‌های مبتذل تازه‌ای را به‌ ارمغان آورد و اساساً پمپاژ محتوای غیراخلاقی در بسیاری از لحظات فیلم، به‌قدری علنی و بی‌محابا است که عرق سرد شرم بر پیشانی مخاطب مأخوذ به حیا می‌نشاند.

در تحلیل نهایی، موفقیت رحمان ۱۴۰۰ در جابه‌جایی مرزهای ابتذال و میانمایگی چنان چشم‌گیر و یکه‌تازانه است که بسیار بعید است تا سال ۱۴۰۰، فیلم دیگری بتواند گوی سبقت را از آن برباید.

سینماپرس: مدیرعامل به‌نشر (انتشارات آستان قدس رضوی) از انتشار پنج جلد از مجموعه ۱۴ جلدی «هشت قصه از زندگی معصومین» در ارتباط با زندگی چهارده معصوم(ع) توسط به‌نشر خبر داد.

به گزارش سینماپرس، کتاب «نقاشی قهوه‌خانه» نوشته محسن کاظمی به بیان خاطرات کاظم دارابی دانشجو و تاجر ایرانی مقیم آلمان و از متهمان اصلی حادثه تروریستی رستوران میکونوس می‌پردازد که یکی از جنجالی‌ترین پرونده‌های تاریخ قضائی آلمان در شهریور ۱۳۷۱ است. این اتفاق منجر به کشته شدن تعدادی از رهبران حزب دموکرات کردستان ایران شد.

از زمان وقوع حادثه میکونوس تا امروز، افراد، گروه‌ها و جریان‌های سیاسی هر یک از زاویه دید خود به ماجرا نگریسته‌اند و هریک نقش خود را بر دیوار میکونوس زدند اما تا امروز دارابی امکان و فرصتی نداشته که نقد و نگاه خود را در معرض داوری بگذارد.

 او به‌عنوان یکی از متهمان اصلی این واقعه حق دارد آنچه را دیده، شنیده، خوانده و متحمل شده است به‌روی دیوار میکونوس رسم کند، بنابراین این کتاب پرده‌ای است از نگاره‌ها و نقش‌های مختلف که نقال آن کاظم دارابی است.

در ادامه گفتگوی تسنیم با کاظم دارابی را می‌خوانید:

*خودتان را کمی معرفی کنید.

من سال ۱۳۳۸ در کازرون فارس متولد شدم و در تظاهرات و بگیر و ببند زیادی در قبل از انقلاب حضور داشتم که در این کتاب هم بیان شده است. قرار بود به چند کشور مختلف بروم که نشد و در نهایت به آلمان رفتم.

*برای تحصیل رفتید؟

بله.

*بعد از پیروزی انقلاب اسلامی سفر کردید؟

بله آنجا راه و ساختمان می‌خواندم که با خانمی لبنانی آشنا شدم و ازدواج کردم. الآن ۵ فرزند دارم. حدوداً ۱۳ سال آلمان بودم و در آنجا فعالیت‌های دینی داشتم. متأسفانه من را به‌عنوان فرمانده عملیات تروریستی رستوران میکونوس دستگیر کردند و بعد از مدت طولانی یعنی سه سال و نیم دادگاه، حکم حبس ابد به من دادند.

*بعد از ۱۵ سال که آزاد شدید چه اتفاقاتی رخ داد؟

دادگاه سه سال و نیم طول کشید که حدود ۲۷۰ جلسه زمان برد. ‌ آنجا بالاخره به‌عناوین مختلف و با فشارهای مختلف اتهاماتی به من زدند که از واقعیت دور بود، عناوینی مثل عضویت در وزارت اطلاعات، سپاه قدس، حزب‌الله لبنان و برای هیچ یک از اینها دلیل قانع‌کننده ارائه ندادند. بعد از مدت طولانی که تمام معارضین نظام جمهوری اسلامی ایران را در دادگاه آوردند و پرس‌وجو کردند، این حکم ابد را به من دادند. هر سال برای این کار سالگرد می‌گرفتند و شبکه‌های  BBC، من‌وتو و… افرادی را می‌آوردند و مصاحبه می‌کردند. جراید ایران هم درباره آن چندان صحبتی نمی‌کردند.

حکم من ابد بود، طبق قانون «۴۵۶ آ» ابد را به ۲۳ سال تغییر دادند و بعد از آن ۱۵ سال و ۶۴ روز زندانی بودم که ۵ سال آن انفرادی بود؛ بعد از آن آزاد شدم و به ایران آمدم. در این فکر بودم که خاطرات خود را بنویسم. با آقای محسن کاظمی که از نویسندگان خوب و پژوهشگر تاریخ شفاهی ایران است، آشنا شدیم، با زحمات زیادی که کشیدند توانستیم مجموعه این کتاب را منتشر کنیم.

*نگارش کتاب حدود ۱۰ سال طول کشید. چرا آن‌قدر طولانی شد که حتی امکان فراموشی خاطرات هم پیش بیاید؟

آن زمان من فکر می‌کردم کتاب‌نوشتن کار ساده‌ای است و اگر کسی بخواهد کتابی بنویسد زمان کمی می‌برد اما این کتاب به‌نظر من تنها یک کتاب خاطره نیست، خاطرات من نیست. در خارج از کشور درباره همین موضوع ۱۶ کتاب نوشته شده است، به زبان انگلیسی، آلمانی و به فارسی ترجمه شده و در خارج از کشور پخش شده است.

من در زندان بودم که کتاب‌هایی را که آنها نوشته بودند از بچه‌ها می‌گرفتم و می‌خواندم. برخی مواقع یک قسمت‌هایی را  چرند می‌نوشتند، با این حال من می‌خواندم و به هر حال نظر آنها این بود و نظر من چیز دیگری بود.

بعد از این‌که شروع به نوشتن این کتاب کردیم خیلی اسناد و مدارک داشتیم، پرونده داشتیم، حدوداً ۸ ــ ۷ کلاسور و نزدیک به ۶ ــ ۵ هزار صفحه کاغذ از آلمان با خود آورده بودم و اینها را جمع‌آوری و آرشیو کردیم.

آقای کاظمی خیلی زحمت کشید و تحقیقات درباره این مطلب را کامل کردند و تمام ۱۷ ــ ۱۶ کتابی را که آنجا درباره این اتفاق نوشته شده بود خواند.

بنابراین کار خیلی سخت و زمان‌بری بود؛ حکم من ۴۰۰ صفحه است و در این ۴۰۰ صفحه ما ۵۰ ــ ۴۰ صفحه را به زبان فارسی ترجمه کردیم. ما نمی‌خواستیم حرفی سطحی بزنیم و خاطره‌نویسی کنیم و تمام شود.

این محاکمه سه سال و نیم و با ۲۰۰ ــ ۱۸۰ نفر شاهد و تعدد جلسات و مخارج؛ تنها هدفی که داشت ضربه به ایران بود. همه اپوزیسیون ضد جمهوری اسلامی را به دادگاه من آوردند که بگویند ایران حامی تروریسم است.

کتاب من پیام صلح و دوستی به تمام معارضین ایرانی است؛ به ایران بیایید و ببینید. آنها آنجا نشسته‌اند و قصر فیروزه‌ای برای خود درست کرده‌اند و درباره نظام جمهوری اسلامی ایران حرف می‌زنند. من یک شهروند ایرانی هستم و کشور خودم را دوست دارم. در دادگاه هم گفتم “بچه مسلمان و طرفدار نظامم هستم ولی این‌که می‌گویید من سپاهی هستم، این چنین نیست هرچند اگر باشم افتخار می‌کنم، وزارتی نیستم و اگر باشم هم افتخار می‌کنم. من چنین افتخاری نداشتم که عضو سپاه باشم”، چرا چیزی را که نبودم بگویم بوده‌ام تا استفاده احسن از این امر کنند؟ درهرصورت دادگاه سیاسی بود.

این محاکمه سه سال و نیم و با ۲۰۰ ــ ۱۸۰ نفر شاهد و تعدد جلسات و مخارج؛ تنها هدفی که داشت ضربه به ایران بود. همه اپوزیسیون ضد جمهوری اسلامی را به دادگاه من آوردند که بگویند ایران حامی تروریسم است.

در جواب آنها این کتاب را داریم. قضاوت را در دست کسانی می‌گذاریم که این کتاب را می‌خوانند و ببینند چه‌اندازه حرف ما مستند است و تا چه‌اندازه حرف آنها مستند بوده است.

*این ده سال نگارش کتاب به‌صورت مداوم بود؟

مقطعی بود. برخی مواقع مسافرت می‌رفتم ولی در تماس بودیم. آقای کاظمی کارهای پژوهشی و تحقیقات را انجام می‌داد. بابت این تحقیقات پول  زیادی هزینه شد، نامه‌نگاری‌هایی به آلمان شد. ما حتی در این پروسه چهار مترجم عوض کردیم.

*هزار صفحه بود یا بیشتر بود؟

دقیق نمی‌دانم چقدر بود. آقای کاظمی ۱۷ کتاب خارجی در ارتباط با این موضوع خوانده حرف‌های راست و حرف‌های دروغ آنها را هم نوشته است؛ نمی‌خواهیم بگوییم همه آن چیزهایی که آنها گفته‌اند دروغ است و همه چیزهایی که ما می‌گوییم راست است، این چنین نیست. ما حقیقت را هم بیان کردیم. به‌نظر ما آن کار غیرانسانی بود و نباید انجام می‌شد ولی انجام شد و من ارتباطی با این کار نداشتم.

*در قسمت‌هایی از کتاب ریزترین مسائل حقوقی هم بیان شده است، آیا این با توجه به نیاز مخاطب بود؟

بله، مثلاً اینها قانونی دارند که شخصی که این اتهام به آن وارد است نکته‌های امنیتی زیادی برایش قرار می‌دهند؛ یکی این است که هر هفته دو الی سه بار این را لخت مادرزاد کنند، این کار برای من خیلی سنگین بود، یا مثلاً شب تا صبح هر ساعت به ساعت شما را از خواب بیدار کنند، پروژکتور سقف سلول را روشن کنند که شما تکانی بخورید تا متوجه شوند مرده‌اید یا زنده‌اید، تحمل اینها خیلی سخت بود، یا مثلاً من ۵ سال در سلول انفرادی بودم، در سلولی بودم که ۵ مترمربع بود و یک تخت و میز کوچک و صندلی بود و توالت هم در خود سلول بود.

* بخش‌هایی از کتاب برای مخاطب دارای  تناقض و مبهم است؛ چطور می‌توان اطمینان کسب کرد؟

از صحبت‌های من تناقض ایجاد شده است؟

*بله. در یک‌سری موضوعات ابهام وجود دارد، چطور مخاطب باید بفهمد این دقیقاً آن چیزی است که اتفاق افتاده است؟ مبنا را بر صداقت گذاشتید و هر اتفاقی را که بوده بیان کردید؟

من در مورد خودم صحبت می‌کنم. آن زمان که آنها حکم را صادر کردند من را به‌عنوان فردی که فرمانده عملیات بوده، حکم ابد دادند. اما آنها نتوانستند ثابت کنند این عملیات را فرماندهی کرده‌ام. کسی که فرماندهی عملیات می‌کند باید سلاح و ماشین و افراد را بیاورد و به همه تعلیم دهد که چه‌کاری انجام دهند، تمام عملیات را آماده‌سازی کند و بگوید چنین عملیاتی در تاریخ فلان در ساعت فلان باید انجام شود.

این عمل را من انجام ندادم. در حکمی ۴۰۰ صفحه‌ای، صفحه ۱۹۷ ش مطرح شده که “ما نتوانستیم ثابت کنیم آقای دارابی فرمانده عملیات بوده است” ولی طبق شواهد امر صحبت‌هایی که یک نفر به‌عنوان اعتراف‌کننده گفته است و علم قاضی به من حکم ابد داده است. آنها نیروهای ضدانقلاب و ضدنظام را آوردند تا علیه من شهادت بدهند.

*از ظلم‌هایی که در آن ۱۵ سال دیدید صحبت کنید.

می‌دانید که حقوق بشر آنها برای خودشان است. زمانی که تشکیلات غربی و آمریکایی می‌آیند خیلی واضح و علناً یک نیرویی به‌نام داعش را متولد می‌کنند و میلیاردها دلار از طریق کشورهای عربی کمک می‌شود و منطقه را به هم می‌ریزند پس اینها خیلی راحت می‌توانند طوری برنامه‌ریزی کنند تا عملیاتی انجام شود و بعد فرد ایرانی مثل من را که آنجا سرشناس و اسم و رسمی دارد مجرم کنند، و برایش  حکم ابد صادر کنند و بگویند نظام جمهوری اسلامی ایران چنین کاری کرده است. عذاب‌هایی که آنجا کشیدم بسیار است و نمی‌توان در عرض نیم ساعت یا ده دقیقه بیان کرد.

*همه آلمانی بودند و فقط شما ایرانی بودید؟

کشورهای مختلف بودند. بالاخره در آن بند امکانات بهتری ارائه می‌شد، مثلاً سلول خود را می‌توانیم رنگ بزنیم، مثلاً می‌توانیم تلویزیون بهتری داشته باشیم، می‌توانیم در سلول گلدان بگذاریم، می‌گویند “این حکم ابد دارد”.

خاطره‌ای در این مورد دارم که یکی از بچه‌های زندانی که لبنانی بود یک بار به سلول من آمد. من عکس‌های سلول را قبلاً داشتم؛ این عکس‌ها را نشان دادم، گفت: “این اتاق پسرت است؟ “، گفتم: “این همین سلول من است”! حتی آن که در آن زندان بود هم تعجب کرد چون من از نظر نظم خیلی حساس بودم و به سلول رسیدگی می‌کردم.

*در چندین سالی که زندان بودید آیا ارتباطی‌ با افراد مختلف داشتید؟ این برخوردها به چه‌صورت بود؟

آنجا هم مثل اینجا بحث‌های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی زیاد بود، لبنانی، فلسطینی، عرب، ترک ترکیه، ایتالیایی، فرانسوی و آلمانی‌ها در آنجا زیاد بودند و بحث سیاسی می‌کردند.

*ممکن بود درباره ایران ابهامی داشته باشند و با هم صحبت کنید؟

بله. ابهامات زیادی داشتند، برخی دوستدار ایران بودند و برخی هم نه.

*ممکن بود با آنها صحبت کرده باشید و نظر آنها برگشته باشد؟

بله خیلی زیاد اتفاق افتاد. یک عده‌ای طرفدار نظام جمهوری اسلامی ایران هستند و در همه کشورها هم وجود دارند و در آلمان هم بودند. آلمانی‌ها کمتر ولی بچه‌های لبنانی، فلسطینی، ترک ترکیه و مسلمانان خیلی به ایران علاقه‌مند هستند و به ایران احترام می‌گزارند مخصوصاً لبنانی‌ها و فلسطینی‌ها این چنین هستند.

*کتاب شما کمتر از یک ماه به چاپ دوم رسید ولی متأسفانه آن‌طور که باید مطرح نشده است، چرا؟

این سوژه و کتاب مشتری خود را دارد و تا جایی که توانستند کنفرانس خبری و در تلویزیون و اخبار و رسانه‌ها بیان کردند تا جایی که همان یک هفته اول چاپ اول تمام شد؛ با توجه به این‌که قیمت کتاب ۹۷ هزار تومان است. چاپ دوم هم منتشر کردیم و امروز هم انتهای چاپ دوم است و باید چاپ سوم را بزنند.

این کتاب خاطره‌ای صرف نیست، این کتاب تاریخ شفاهی ایران است، تحقیقات زیادی درباره آن شده است و شاید همه کس نتواند این کتاب را بخرد.

*با توجه به این‌که استقبال رسانه‌ای نشده است ولی مردم به‌خوبی استقبال کرده‌اند.

آقای قره‌داغی رئیس انتشارات سوره گفته بودند که؛ کتابی داریم که برای فرد معروفی است و چاپ اول را زدیم و الآن یک سالی است که نتوانستیم چاپ اول را بفروشیم، یعنی کتاب چاپ می‌شود خیلی طول می‌کشید به چاپ دوم برسد هر چقدر هم تبلیغ شود باز همین است. ولی این کتاب این چنین خواهان دارد و ما هم تعجب کردیم.

ان‌شاءالله افرادی  بتوانند با خواندن این کتاب حق را پیدا کنند. دفاع از من دفاع از نظام است. شبی که من را دستگیر کردند در حکم بازداشت من نوشتند که عضو سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات هستم، با کدام دلیل، منطق و سندی این حکم را زدند؟ کسی که این حکم را می‌دهد باید سندسازی کند، باید ثابت کند که من سپاهی یا وزارتی هستم، به همین خاطر اسناد درست و غلط جمع می‌کنند. منافقین و مجاهدین و بنی‌صدر و رئیس حزب درفش کاویانی، وزیر علوم زمان شاه و سیاستمداران را می‌آوردند و همه می‌گویند “این عضو وزارت اطلاعات است و این سپاهی و حزب‌اللهی است”.

*با توجه به اسنادی که ضمیمه کتاب شده است کسی که عادل باشد و بخواهد بدون اغماض به این موضوع نگاه کند به حقیقت ماجرا پی می‌برد.

ان‌شاءالله به این حقیقت پی ببرند. من به‌عنوان بچه مسلمان دروغ نگفتم. من در کودکی در شهر کازرون روستایی به‌نام دوان زندگی کرده‌ام. این دهات در دل کوه است. چراغ‌های آن دهات همانند ستاره در آسمان پیدا است. انگور آنجا معروف است و به کشورهای خلیج فقط فارس صادر می‌شود موقعی که وانت‌ها می‌آمدند که برای بازار انگور ببرند، صبر می‌کردیم و ماشین که می‌آمد یکی پشت ماشین می‌پرید و از صندوق‌ها انگور به دست پائینی‌ها می‌داد. فکر می‌کنم حدود ۱۳ ساله بودیم. در عقل بچگی این گونه کارها انجام دادیم که اگر یکی این را بفهمد به این کار دزدی می‌گوید. آن زمان در این فکرها و در این وادی‌ها نبودیم. من این را هم بیان کردم. فرض کنید تمام کارهایی که ممکن است برخی بگویند “این را برای کسی بیان نکنید. “، من شخصیت خود را کاملاً توضیح دادم.

یک زمانی من را به‌عنوان فردی سیاسی به زندان شیراز بردند. آن زمان اصلاً نماز نمی‌خواندم. در عاشورا سینه می‌زدیم و حسین حسین می‌گفتیم و چای در مسجد می‌دادیم ولی اصلاً فرد مذهبی و سیاسی نبودم. چند ماهی در بند سیاسی زندان شیراز رفتم و فردی سیاسی شدم در آنجا که هم کمونیست‌ها و چپی‌ها بودند و هم بچه‌مسلمانان‌ها، من جذب بچه‌مسلمان‌ها شدم با این‌که هیچ اطلاعاتی درباره سیاست نداشتم، حتی اطلاعات دینی من هم کم بود.

محسن کاظمی نویسنده کتاب این ایده را دارد که سانسور نکند، می‌گوید “اگر می‌خواهید چیزی را پنهان کنید اصلاً کتاب ننویسید. “، مثلاً آقای کاظمی می‌گفت؛ یکی از اساتید دانشگاه این کتاب را زمانی که چای می‌خورد هم در دست داشت، شام می‌خورد کتاب را در دست داشت. این کتاب طوری است که نمی‌توانید روی زمین بگذارید. خیلی از بچه‌ها این را به من گفتند.

سینماپرس: مدیر انجمن موسیقی استان لرستان با اشاره به اوضاع نامناسب روحی مردم مناطق سیل‌زده استان لرستان از برنامه‌ریزی برای برگزاری چند کنسرت حمایتی پس از آرام‌تر شدن اوضاع خبر داد.

سینماپرس: همزمانی حوادث سیلابی کشور با تعطیلات نوروزی که اکثر سلبریتی‌ها در مسافرت‌های خارج از کشور مشغول خوشگذرانی هستند؛ یکی از دلایل حضور کم رنگ سلبریتی در حوادث سیلاب بود.

به گزارش سینماپرس، ایوب دهقانکار سخنگوی سی و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران درباره میزان بن کارت دانشجویی و طلاب نمایشگاه کتاب اظهار داشت: ۵۰ درصد به میزان مبلغ بن کارت طلاب و دانشجویان افزوده شده است.

* بن کارت‌های دانشجویی نمایشگاه کتاب ۱۵۰ هزار تومانی شد

وی ادامه داد: سال گذشته میزان مبلغ بن کارت‌ها ۱۰۰ هزار تومانی بود اما امسال این میزان با ۵۰ درصد افزایش روبرو شده و به میزان ۱۵۰ هزار تومان رسیده است.

به گفته سخنگوی نمایشگاه کتاب، میزان مشارکت در سال جاری برای بن کارت‌های دانشجویی ۹۰ به ۶۰ خواهد بود (این میزان سال گذشته ۶۰ به ۴۰ بود)، در حقیقت دانشجویان و طلاب ۹۰ هزار تومان پرداخت می‌کنند و معاونت فرهنگی وزارت ارشاد نیز ۶۰ هزار تومان مشارکت خواهد داشت.

* ۱۲ میلیارد سقف رقم اعتباری بن کارت دانشجویی و طلاب

دهقانکار با اشاره به اینکه دانشجویان باید نزدیک ترین شعبه بانک شهر را برای دریافت بن کارت انتخاب کنند، ‌تصریح کرد: سقف رقم اعتباری این بن کارت‌ها حدود ۱۲ میلیارد تومان خواهد بود.

وی در پاسخ به این سوال که سال گذشته مناطق محروم و کم برخوردار در این سرح بهتر دیده شده بودند آیا امسال نیز برنامه‌ای برای این مناطق دارید گفت: در حال برنامه‌ریزی در این راستا هستیم، قرار است مناطق کمتر برخودار تسهیلات ویژه‌ای دریافت کنند.

* رقم بن کارت دانش آموزی مشخص نیست

وی درباره بن کارت‌های دانش آموزی هم اعلام کرد: تعامل خوبی با وزارت آموزش و پرورش صورت گرفته و در تدارک مسیر تحقق این تعامل هستیم، کلیت توافق مبتنی بر مشارکت سه جانیه ارشاد، دانش آموزان و آموزش و پرورش خواهد بود. اما رقم هنوز قطعی نیست.

* دعوت از دستگاه‌ها برای مشارکت در بن سازمانی

دهقانکار در ادامه سخنانش با تاکید بر اینکه از دستگاه‌ها که اقشار خاص را تحت پوشش دارند برای همکاری در راستای تخصیص بن کارت دعوت به همکاری می‌کنیم تصریح کرد: به بسیاری از دستگاه‌هایی که اقشار خاص مخاطبشان است اعلام کرده‌ایم که در صورت تمایل ارشاد می‌تواند در ارائه بن کارت به مخاطبانشان مشارکت داشته باشد، در واقع سهمی از سوی سازمانها و سهمی از سوی معاونت فرهنگی پرداخت شود. هر دستگاهی اعلام آمادگی کند معاونت فرهنگی وزارت ارشاد آمادگی ارائه سهم مشارکتی خود را دارد.

* ملاک فروش در بخش کتب خارجی نمایشگاه کتاب ارز نیمایی است

سخنگوی نمایشگاه کتاب در ادامه در پاسخ به سوالی پیرامون بخش کتب خارجی نمایشگاه کتاب و چالش‌هایی که سال گذشته در این بخش رخ داد عنوان کرد: در بخش کتب خارجی نمایشگاه کتاب ملاک ناشران برای فروش «ارز نیمایی» خواهد بود، البته امسال قراری با ناشران خارجی گذاشته‌ایم که کتاب‌ها با ارز نیمایی فروخته شود و مابه التفاوت را ارشاد تامین کند. از این رو برای تامین این مبلغ ردیف بودجه ای در معاونت با سقفی مشخص در نظر گرفته شده است.

دانشجویان و طلاب می‌توانند برای چگونگی از شرایط و نحوه ثبت‌نام به سایت TIBF.IR مراجعه کنند.
سی و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران از تاریخ ۴ تا ۱۴ اردیبهشت ماه در مصلی امام خمینی (ره) برگزار خواهد شد.

ثبت‌نام دانشجویان و طلاب برای دریافت بن خرید کتاب از روز سه‌شنبه (۲۰ فروردین ماه) آغاز خواهد شد و تا پایان روزشنبه (۲۴ فروردین ماه) به مدت پنج روز ادامه خواهد داشت. 

* فارس

سینماپرس: قائم‌مقام مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری از تقدیر ۳ اثر تولیدی نمایش «روزهای بی‌قوام» که همزمان با دهه فجر اجرا شدند، در هفته هنر انقلاب خبر داد.

سینماپرس: تعطیلات سال جدید روز گذشته پایان یافت و فیلم‌های نوروزی در این مدت بیش از ۳۸ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان فروش داشتند.

سینماپرس: مجموعه مستند داستانی «کوله نارنجی» به تهیه‌کنندگی از شنبه ۱۷ فروردین ساعت ۲۰:۳۰ از شبکه مستند پخش می‌شود.