مدیر فنی

به گزارش سینماپرس وضعیت این روزهای سینما در کشورمان مطلوب نیست. رکود شدید گیشه و متعاقب آن رکود شدید در تولید باعث شده تا بخش کثیری از اهالی سینما بیکار و خانه نشین باشند. نهادهای فرهنگی و سینمایی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گرفته تا سازمان سینمایی، از خانه سینما گرفته تا صندوق اعتباری هنر و خانه هنرمندان تدبیر لازم را برای رفع بحران مالی و معیشتی زندگی هنرمندان ندارند و چشم خود را روی حقایق تلخ و دردآور زندگی آن ها بسته اند. مدیران سینمایی حتی نتوانستند با مساعدت گرفتن از دولت، شهرداری و… در آستانه سال نو سبد کالا یا مبالغی به عنوان کمک میعشت و عیدانه به اهالی سینما اهدا کنند. همه مواهب سینما رسماً در اختیار برخی افراد خاص است و دست اغلب سینماگران و فیلمسازان کهنه کار از این مواهب خالی! همه این اتفاقات باعث شده تا هیچ چشم انداز روشنی از آینده سینما در کشورمان وجود نداشته باشد؛ در همین رابطه ۱۰ تن از سینماگران، روزنامه نگاران و کارشناسان فرهنگی کشور آقایان: ابراهیم وحیدزاده، حسن هدایت، سیدامیر سیدزاده، جبار آذین، امیرعباس صباغ، امیر سمواتی، مصطفی محمودی، نوید اسماعیلی، اکبر حر و مهدی احمدی با ما گفتگو کردند که ماحصل نظرات ایشان برای اطلاع بیشتر مخاطبان گرامی در ذیل نقل شده است.

ابراهیم وحیدزاده کارگردان سینما در آستانه سال نو در خصوص چشم انداز سینما در سال ۱۴۰۲ گفت: اگر نگاه صرف تجاری به سینما و توجه مدیران به کمیت گرایی استمرار داشته باشد چشم انداز خوبی را برای سینما در سال جدید نمی توان متصور شد. بنده حقیقتاً نمی دانم چرا برخی مدیران اینقدر به کمیت و تعداد فیلم ها، جشنواره ها و… اهمیت می دهند در صورتی که بحث کیفیت همواره نادیده گرفته می شود!

حسن هدایت کارگردان سینما نیز در گفتگو با سینماپرس خاطرنشان کرد: بی تردید اگر اداره سینما با همین روند فعلی ادامه پیدا کند چرخ هنر-صنعت سینما پنچر خواهد شد؛ ما برای بهبود وضعیت سینما نیازمند تدبیر عاجل از سوی مدیران فرهنگی و هنری بر اساس شرایط روز هستیم و صرفاً با وعده های بی عمل دردی از سینما درمان نخواهد شد. چرا کسی به فکر معیشت سینماگران بیکار و خانه نشین نیست؟ بنده واقعاً نمی دانم صندوق اعتباری هنرمندان و این همه جلسات اصناف و… جر حرف زدن و شعار دادن و عمل نکردن چه کاری برای سینماگران انجام داده اند؟

سیدامیر سیدزاده تهیه کننده سینما با انتقاد شدید نسبت به وضعیت بحرانی و بغرنج سینمای کشور اظهار داشت: اگر مدیران سینمایی بخواهند با همین دست فرمان جلو بروند به طور قطع و یقین سینما وضعیت بدتری را تجربه خواهد کرد! از سال ۱۳۹۸ به این طرف ما همواره در مورد وضعیت نابسامان اوضاع سینمای کشور اخطار داده ایم اما متأسفانه گوش شنوایی وجود نداشته و همین باعث شده تا سینما کلاً به حال خود رها شود. حرف های مدیران ۱۸۰ درجه برعکس آن چیزی است که می بینیم! مثلاً ما در ایام برگزاری چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر این واژه را از زبان مسئولان شنیدیم که این رویداد درخشان است؛ پرسش بنده این است که این مستندات و استدلال و دلایل که عنوان می کنند ظهور و بروز واقعی اش کجا است؟ آیا فقط خودشان باید ببینند یا ما هم باید ببینیم؟ چرا برای حفظ پست و سمت از خودشان دفاع می کنند و به واقعیات بی توجهند؟ همین جشنواره فجر اخیر و فیلم هایش فاقد استاندارد واقعی بودند؛ آن وقت آقایان این همه از این جشنواره تعریف کردند. با تعریف که جشنواره پیشرفت نمی کند ما باید در پی تغییر سیاست ها و نگرش ها باشیم.

جبار آذین منتقد و مدرس سینما نیز گفت: دورنمای سینمای ایران با بضاعت کنونی مطلوب به نظر نمی رسد و امیدبخش نیست؛ از سوی دیگر همچنان سینمای ایران برای رسیدن به سینمای تراز انقلاب اسلامی و پرداختن به اهداف و آرمان های کشور نیازمند تغییر و تحول بنیادین ساختاری و مدیریتی و اجرایی است. باعث تأسف است که برخی هنرمندان ما به مسافرکشی و دست فروشی روی آورده اند! رکود تولید در سینما طی چند سال اخیر باعث فقر مضاعف و مشکلات بسیار معیشتی زندگی سینماگران شده و متأسفانه رفیق نوازی و طرفداری از فیلمسازان خودی بر این معضل دامن زده چنانچه ما شاهد بیکاری و خانه نشینی و قرض پول توسط سینماگران هستیم.

امیرعباس صباغ منتقد سینما نیز در خصوص چشم انداز سینما در سال ۱۴۰۲ گفت: با مدیریت فعلی و این دست فرمان، غیر از بحران نمی توان چشم انداز دیگری را برای سینما متصور شد! مدیران اگر می خواهند سینما دچار مرگ نشود باید در شوراهای پروانه نمایش و پروانه ساخت با نگاه بازتر به آثار مجوز بدهند و نگذارند فیلم های سینما یکدست و یک شکل شوند و سلیقه و ذائقه بخش کثیری از جامعه نادیده گرفته نشود؛ باید فیلم هایی با مباحث انتقادی و… و حتی همین کمدی های رایج ساخته شوند تا برای نیمه دوم سال فیلم مخاطب پسند داشته باشیم. بروید از شمقدری یاد بگیرید که چطور بحران اجتماعی را کنترل کرد و جشنواره ای درخشان برگزار نمود! بروید از او سوأل کنید که چطور بحران را در آن روزگار کنترل کرد و نگذاشت انسجام و اتحاد در سینما از بین برود. شما باید از تجربه او استفاده کنید و به جای اینکه بیایید و در جایگاه یک طرف دعوا قرار بگیرید از دامن زدن به اختلاف و تشتت دوری کنید.

امیر سمواتی تهیه کننده سینما نیز در گفتگو با سینماپرس اظهار داشت: خودی و غیرخودی کردن در سینما باعث شده سینما برای عده ای بهشت و برای عده کثیری جهنم باشد؛ کسانی که دست به دهان هستند و کاری ندارند و شرایط تولید برایشان فراهم نیست سینما برایشان به مثابه جهنم شده و دیگرانی که معضل معاش ندارند و امکان کار برایشان همواره فراهم است سینما برایشان به مثابه بهشت شده است. ما امروزه با بحران جدی در سینما روبرو هستیم؛ هزینه تولید در سینما بسیار گزاف شده و معیشت سینماگران با معضلات بسیار جدی روبرو است به نحوی که برخی از سینماگران حتی توان تأمین معاش روزانه شان را ندارند. مدیران سینمایی باید هرچه سریع تر شرایطی را ایجاد کنند که هنرمندان بتوانند کار کنند؛ آن ها باید تدبیر ویژه ای در این راستا داشته باشند در غیر این صورت بحران در سینما فزونی خواهد یافت.

مصطفی محمودی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران و استاد دانشگاه به سینماپرس گفت: اکران نوروزی ۱۴۰۲ ثابت کرد که استیلای سینمای ایران همچنان با فیلم های کمدی نازل است؛ سینمای ایران در سال ۱۴۰۲ با شروعی که با اکران فیلم های کمدی سطحی داشت نشان داد که همچنان سینمای بدنه و کمدی های نازل و سطحی کار خود را ادامه می دهند و احتمالاً این روند تا پایان سال وجود خواهد داشت و این اتفاق برخلاف اظهارنظرهای مدیران سازمان سینمایی است!

نوید اسماعیلی کارگردان سینما همزمان با سال نو در خصوص چشم انداز سینما در سال ۱۴۰۲ گفت: اوضاع سینمای بسیار نابسامان است؛ هنرمندنماها مشغول کسب درآمدهای کلان هستند اما سینماگران واقعی سال ها است بیکار و خانه نشین شده و حتی از تأمین مبلغ درمان خود عاجزند! روزی هنرمندان واقعی و دغدغه مند و کاربلد قیچی شده اما همچنان برخی بی هنران به واسطه حمایت های نابجای برخی تهیه کننده ها، سرمایه گذارها و… مشغول جولان دادن در سینما هستند. بنده صراحتاً عنوان می کنم که در دهه اخیر سینمای ایران پیشرفت مادی و معنوی چشمگیری نداشته است. سفره هنرمندان واقعی طی سال های اخیر مرتب کوچک و کوچک تر شده و امکان کار و فعالیت برای آن ها فراهم نبوده و نیست. ما با فیلم های مبتذلی در سینما روبرو هستیم که سرشار از دیالوگ های زننده کمر به پایین هستند! این فیلم ها قرار است چه دردی از سینما و مردم و جامعه درمان کنند؟ چرا باید چنین فیلم هایی در سینمای ما اجازه تولید و عرضه داشته باشند؟

اکبر حر کارگردان سینما با انتقاد نسبت به وضعیت بحرانی سینمای کشور اظهار داشت: سینما در ایران با تعطیلی فاصله چندانی ندارد چرا که میزان مخاطب در سینما بسیار کاهش یافته، فیلم های فرهنگی و ارزشمند تولید نمی شوند و هنرهفتم به طور کل به سمت لودگی پیش رفته و بودجه ها هم درست و عادلانه تقسیم نمی شوند. سینمای امروز سینمای لودگی است؛ درست همانند آنچه در سینمای پیش از انقلاب شاهد آن بودیم؛ فیلم ها دیگر بیننده چندانی ندارند به خصوص فیلم های فرهنگی در این وانفسا رسماً گم شده اند. سالن های بزرگ و سطح بالا رسماً به فیلم های نازل و سخیف اختصاص داده می شوند و فیلم های معدود فرهنگی در این وانفسا امکان دیده شدن ندارند.

مهدی احمدی مدیرمسئول و سردبیر روزنامه هنرمند تأکید کرد: اگر سینما به همین شیوه پیش برود وضعیت از این بدتر نیز خواهد شد و اصلاً امیدی برای بهبود اوضاع نمی توان متصور شد؛ ما در چند ماه اخیر شاهد برخی اتفاقات عجیب در سینما بودیم که از جمله آن ها می توان به قاچاق دو فیلم «برادران لیلا» و «جنگ جهانی سوم» و همچنین رکود و بیکاری در سینما و وضعیت بد معیشتی برخی سینماگران اشاره کرد اما متأسفانه هیچ اقدام مثبتی در مواجهه با این اتفاقات صورت نگرفت. سینما در کشور ما رسماً با سرعت زیاد به سمت دولتی شدن کامل در حرکت کاست. تولیدات ما، جشنواره های ما و… همه دولتی شده اند و این اتفاق بسیار بد است. فیلمسازان دو دسته شده اند دسته اول کسانی که به سمت فیلم هایی می روند که همسو با دولتمردان باشد تا بتوانند از بودجه های دولتی مثل فارابی استفاده کنند. از سوی دیگر با فیلمسازانی روبرو هستیم که برای خوش آمد جشنواره های غربی مبادرت به تولید اثر می کنند.

تدوین گر فیلم های سینمایی «بلوف» و «پنجاه روز التهاب» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس یادآور شد: ۱۵ سال قبل وقتی می خواستم اولین فیلمم را بسازم تهیه کننده یک بار پیشنهاد دیگری داد که من زیر بار نرفتم و تایم محدودی به صورت کاملاً خود خواسته از سینما فاصله گرفتم و بعدها دوباره به سینما برگشتم و زمان نسبتاً طولانی سپری شد که شرایط را بسنجم و دوباره به سمت فیلمسازی بروم.

وی ادامه داد: به هر صورت آنچه که مهم است من یک باره و به صورت یک شبه تصمیم به فیلمساز شدن نگرفتم اما شرایط برایم به گونه ای رقم خورده که این اتفاق طول کشید و من زودتر نتوانستم در این مسیر فعالیتم را شروع کنم.

خاچیکیان در پاسخ به این پرسش که با توجه به مهجوریت سینمای کودک و نوجوان و کم توجهی مدیران فرهنگی و سینمایی به این نوع سینما دلیل ورود شما به دنیای سینمای کودک و نوجوان آن هم با ساخت اولین فیلم سینمایی تان علاقه زیاد به این ژانر بوده اظهار داشت: قطعاً بحث علاقه شخصی مطرح نیست؛ آنچه برای من مهم است جذابیت و کشش قصه است. من برای کار اولم دنبال یک فرصت و موقعیت خوب و قصه جذاب بودم و موارد مختلفی را بررسی کردم تا به این تصمیم رسیدم که «بابا سیبیلو» را بسازم.

این سینماگر تأکید کرد: ژانر کودک محترم و ارزشمند است اما اینکه صرفاً بخواهم در ژانر کودک کار کنم و در این ژانر ماندگار شوم برایم مطرح نیست. ممکن است فیلمنامه دیگری به من پیشنهاد شود که از نظر کشش و قصه برایم جذابیت داشته باشد و در هر ژانر دیگری مبادرت به تولید اثر کنم. طبیعتاً باید اول قلاب ایده و قصه به فیلمساز گیر کند و آدم را جذب کند؛ در هر ژانری بحث کشش و تعلیق و همراه کردن بیننده مطرح است و این فیلمنامه این ویژگی ها را داشت.

وی سپس با اشاره به عدم در نظر گرفتن سانس های مناسب برای «بابا سیبیلو» متذکر شد: توقع بنده این بود فیلمی که در شرایط سخت کرونایی و با سرمایه بخش خصوصی تولید شده و احمد احمدی ریسک بزرگی کرده که در آن مقطع فیلم تولید کرده کمی بیشتر مورد توجه مدیران قرار بگیرد و سانس ها و شرایط بهتری برای اکرانش در نظر گرفته شود.

خاچیکیان خاطرنشان کرد: هر فیلمی برای دیده شدن و عرضه شدن تولید می شود؛ هیچ فیلمسازی فیلم را برای شخص خودش نمی سازد و هر اثری باید اکران مناسب داشته باشد اما متأسفانه در طول هفته اول اکران ما سانس های مناسب و سالن های مناسب نداشتیم! البته الآن برخی جاها بهتر شده و همکاری هایی شده اما کافی نیست! من روزی یک بار چک می کنم اما باز هم می بینم سانس شب مناسب به اندازه کافی نداریم که اگر چنین سانس هایی بود قطعاً وضعیت بهتری برای «بابا سیبیلو» رقم می خورد.

این کارگردان در ادامه این گفتگو با بیان اینکه سینماداران باید به مرامنامه اخلاقی پایبند باشند و به همه گونه های سینما توجه کنند تأکید کرد: البته بنده به سینماداران حق می دهم که تقریباً بعد از ۳ سال تعطیلی سینماها حالا که به واسطه یکی دو فیلم خاص سینما دوباره رونق نسبی گرفته و مردم از فیلم ها استقبال می کنند سانس های شان را در اختیار فیلم های اصطلاحاً بفروش بگذارند تا سالن های شان پر شود اما کمترین توقع ما این است که حداقل در پردیس های پر مخاطب ۳ سانس خوب به فیلم ما بدهند.

وی در همین رابطه تصریح کرد: چندی قبل بنده به پردیس سینمایی آزادی که تنها یک سانس حدود ساعت ۱۳ را برای فیلم ما در نظر گرفته بود انتقاد کردم و توقع داشتم مدیریت این سینما بازنگری جدی در این رابطه داشته باشد اما متأسفانه بعد از انتقادم دیدم حتی همان یک سانس را از فیلم ما دریغ کردند و آن سانس را هم حذف کردند! البته برای ما بهتر است که این سانس را از ما دریغ کردند چون بود و نبود این سانس برای ما هیچ دستاوردی محسوب نمی شد و برای دیده شدن فیلم فایده ای نداشت.

خاچیکیان در خاتمه این گفتگو افزود: من از کارم دفاع می کنم چون می دانم «بابا سیبیلو» فیلمی سالم است. فیلم ما نفروش نیست و می تواند مخاطب را جذب و راضی نگه دارد و بنده بعد از حضور در سالن های سینما شخصاً دیدم مردم فیلم را دوست دارند و چه کودکان چه بزرگسالان با فیلم ارتباط برقرار کرده بودند. قطعاً اگر سانس های مناسبی بعد از غروب به «بابا سیبیلو» اختصاص داده شود وضعیت فروش فیلم نیز بهتر خواهد شد. من امیدوارم همه دست اندرکاران به این نتیجه برسند که باید از ژانر کودک حمایت ویژه داشته باشند و نباید این گونه مهم سینمایی را نادیده بگیرند.

کارگردان مجموعه مستند «موزه های جنگ دنیا» و «از کربلا تا قدس» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: واضح و بدیهی است که فرهنگ موتور محرک هر جامعه ای است. فرهنگ و هنر در تمامی حوزه ها از جمله حوزه اقتصاد و صنعت به شدت موثر است. تا فرهنگ هر موضوعی در جامعه جا نیفتد آن موضوع نمی تواند به نقطه هدف خود برسد از این رو تمامی مدیران فرهنگی و هنری باید تلاش ویژه داشته باشند تا با تولید آثار سینمایی مرتبط با شعار سال فرهنگ «مهار تورم و رشد تولید» را در جامعه نهادینه کنند.

وی ادامه داد: تولیدات سینمایی باید شعار سال را با ظرافت و دقت برای عموم افراد جامعه تبیین کنند؛ مردم کشور ما باید به خودباوری و اعتماد ملی برسند تا کشور ما بتواند در هر حوزه ای از جمله حوزه اقتصادی بیش از پیش پیشرفت داشته باشد.

کیوان نیا با تأکید بر اینکه تحولی که فرهنگ می تواند به وجود آورد نقش بی بدیلی دارد که سایر بخش ها و حوزه ها هرگز چنین اثرگذاری و نقشی را ندارد اظهار داشت: سینما می تواند یک جامعه را به سمت سعادت رهنمون و هدایت کند یا می تواند با تولیدات نازل آن جامعه را به بیراهه بکشاند. مهم اینجا است که نگاه مدیران فرهنگی و سیاست گذاران حوزه فرهنگ و هنر چیست و آن ها تلاش شان برای رسیدن جامعه به چه نقطه هدفی است!

این مستندساز در پایان این گفتگو افزود: علاوه بر سینما تمامی کالاهای فرهنگی و هنری به هر شکلی باید در راستای ترویج شعار سال گام بردارند. این وظیفه سیاست گذاران کلان فرهنگی است که این استراتژی را در بخش های زیرمجموعه خود تعریف و تبیین کرده و از مدیران میانی بخواهند که در این راستا گام بردارند.

به گزارش سینماپرس، دبیرخانه جشنواره پس از پایان کار هیات‌های تخصصی داوری مرحله مقدماتی و بررسی ۱۷۹۲ اثر ارسالی در ۲ بخش موسیقی دستگاهی و موسیقی کلاسیک، اسامی ۲۷۳ نفر برای راه یابی به مرحله نهایی را اعلام کرد.

در این دوره در بخش موسیقی دستگاهی ۱۰۷۶ خواننده و نوازنده، در بخش موسیقی کلاسیک ۲۷۷ نوازنده شرکت کردند که بعد از ارزیابی و بررسی توسط هیات داوران ۱۸۷ نفر در بخش موسیقی دستگاهی و ۸۶ نفر در بخش موسیقی کلاسیک انتخاب شدند که اسامی آنها در سایت جشنواره موسیقی جوان و انجمن موسیقی ایران قابل مشاهده است.

راه‌یافتگان به مرحله نهایی می‌بایست آثار خود را بر اساس رپرتوارهای تعیین شده در فراخوان اصلی، از تاریخ اول خرداد ماه تا پایان وقت اداری ۱۱ خردادماه سال جاری در سامانه بامک بارگذاری کنند.

اسامی برگزیدگان بخش‌های موسیقی نواحی، آهنگسازی، پیانو ایرانی و ویولن ایرانی به واسطه تک‌مرحله‌ای بودن این بخش‌ها، در اختتامیه شانزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان هم‌زمان با سایر بخش‌ها اعلام می‌شود.

مرحله نهایی این دوره از جشنواره همانند سال گذشته، به صورت مجازی برگزار می‌شود. این در حالی است که هرگونه تغییر احتمالی در روند برگزاری جشنواره از سوی روابط عمومی و سامانه رسمی جشنواره به نشانی nfym.ir اعلام خواهد شد.