اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس، فیلمنامه‌های «کارخانه نمایش» به تهیه‌کنندگی محمود اربابی، کارگردانی ابراهیم اشرف پور و نویسندگی ابراهیم اشرف پور و سیدوصال خاتمی مقدم کلور، «معجزه پروین» به تهیه‌کنندگی محمدرضا شریفی نیا، کارگردانی و نویسندگی محمدرضا ورزی، پروانه ساخت گرفتند.

همچنین «شه سوار» به تهیه‌کنندگی، کارگردانی و نویسندگی حسین نمازی، «شبنم عشق» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی محمدجواد کاسه ساز و نویسندگی امیرمهدی صادقی و «جمعه بازار» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مریم‌سادات بحرالعلومی و نویسندگی پدرام کریمی، موافقت شورای پروانه ساخت سازمان سینمایی را اخذ کردند.

به گزارش سینماپرس، از بین ۱۱۸ فیلم پویانمایی کوتاه متقاضی شرکت در این بخش ۱۲ فیلم به شرح زیر انتخاب شدند:
۱- «بال پروانه» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی زیبا معروفی

۲- «بزرگترین ماجرای گلی» به‌تهیه‌کنندگی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی و الیکا مهران‌پور و کارگردانی الیکا مهران‌پور

۳- «بلوک» به‌تهیه‌کنندگی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی و کارگردانی حمیده تیموری

۴- «بالاتر از نور» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی سمیه نیلی

۵- «جایگزین» به‌تهیه‌کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و کارگردانی عبدالله علیمراد

۶- «دستگاه کپی‌ساز» به‌تهیه‌کنندگی مهدی خرمیان، مرکز پویانمایی صبا و کارگردانی مهدی خرمیان

۷- «دوستی» به‌تهیه‌کنندگی و کارگردانی هانی گودرزی

۸- «ده سالگی» به‌تهیه‌کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و کارگردانی فاطمه جعفری

۹- «کاسه برنجی» به‌تهیه‌کنندگی و کارگردانی حسین حبیبی‌اصل

۱۰- «گنجینه ارجان» به‌تهیه‌کنندگی نادر یغمائیان، شرکت دنیای کودکانه آریان، محصول مرکز پویانمایی صبا و کارگردانی بهروز یغمائیان و آبتین یغمائیان

۱۱- «گیل‌گَمِش» به تهیه‌کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، به کارگردانی حسین مرادی‌زاده

۱۲- «موچه ۱» به تهیه کنندگی شفیقه نیک‌جهان و کارگردانی مهیار توکلی.

سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوان اصفهان به‌دبیری مجید زین‌العابدین و با مشارکت سازمان سینمایی، بنیاد سینمایی فارابی و شهرداری اصفهان از پانزدهم تا بیستم مهرماه سال جاری (۷ تا ۱۲ اکتبر ۲۰۲۳) در اصفهان برگزار می‌شود.

به گزارش سینماپرس، فیلمبرداری فیلم سینمایی «صبح اعدام» به کارگردانی بهروز افخمی و تهیه کنندگی علی شیرمحمدی تازه‌ترین محصول سازمان سینمایی سوره و بنیاد سینمایی فارابی که از ۱۷ مرداد ماه در شهر تهران کلید خورده بود به پایان رسید.

همچنین همزمان با آغاز مراحل تدوین این فیلم سینمایی توسط بهروز افخمی، نخستین تصویر از حاج اسماعیل رضایی یکی از ۲ شخصیت اصلی این اثر سینمایی که ارسطو خوش رزم ایفاگر نقش او در این پروژه است، رونمایی شد.

علاوه بر ارسطو خوش رزم در نقش حاج اسماعیل رضایی، مسعود شریف در نقش طیب حاج رضایی، داوود فتحعلی‌بیگی در نقش قاضی عسکر، پوریا منجزی در نقش کلیددار طیب، مهرداد نیکنام در نقش تیمسار، محسن آوری در نقش سرهنگ دادستانی، کاوه دارابی در نقش خبرنگار کیهان و فریبا آذرشب در نقش مادر حاج اسماعیل رضایی در تازه‌ترین ساخته بهروز افخمی نقش آفرینی می‌کنند.

«صبح اعدام» برشی از لحظات پایانی زندگی طیب حاج رضایی و اسماعیل رضایی است که در پی قیام خونین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ محکوم به اعدام شدند. داستان این فیلم در فاصله زمانی ۵ تا ۶:۳۰ صبح این روز روایت می‌شود. پیرنگ اصلی این داستان اعتراضی و سیاسی، اقتباسی از گزارش واقعی خبرنگار روزنامه کیهان از مراسم تیرباران این ۲ شخصیت است که بهروز افخمی پس از سال‌ها تحقیق و پژوهش آن را به فیلمنامه «صبح اعدام» تبدیل کرده است.

به گزارش سینماپرس، هوشنگ توکلی که مدت‌هاست به دلیل عارضه‌ جسمی از بازیگری فاصله گرفته، این روزها شرایط بهتری دارد و به گفته‌ی خودش قرار است چند تله‌تئاتر برای تلویزیون و یک فیلم سینمایی را تهیه کند.

توکلی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به روزهای آغازین جنگ تحمیلی یادآور می‌شود: زمانی که نیروهای عراقی به تهران حمله کردند، درست در روز اول ( ۲۹ شهریور ماه) ما در حیاط وزارتخانه فرهنگ و آموزش عالی بودیم. از روزهای قبل هم مرزهای ما را بمباران می‌کردند اما حمله به تهران همان روز آخر شهریور ماه بود. وضعیت فرهنگ و آموزش عالی در آن دوران، با توجه به اینکه زمان تغییر مدیریت‌ها بود و دو وزارت علوم و فرهنگ و هنر در هم ادغام شده بودند و مسئولیت مدیریت فرهنگ و هنر بر عهده آقای کلهر بود، دوران پرالتهابی بود و در واقع وضعیت اداری و کاری وزارتخانه سروسامان نداشت و خب جوانانی هم که جهت همکاری با گروهان مشاور آمده بودند، همه ۲۰ تا ۲۲ ساله و سال‌های اول و دوم دانشگاه بودند. هنوز دنیا و جنگ را نمی‌شناختند. ما نیز با مدیریت شهید رجایی در نخست وزیری در ریاست جمهوری در تیمی با جناب آقای کلهر فعال بودیم و به عنوان مشاور به فرهنگ و آموزش عالی آمدیم تا زمانی که شهادت شهید رجایی اتفاق افتاد و باتوجه به اینکه مسائل سیاسی و فرهنگی نظام تغییر کرد، تعدادی از تیم ما از آن مجموعه جدا شد و تعدادی هم ادامه دادند. اما مدیریت اصلی تمام آن مجموعه‌ها در آن روزها بر عهده آقای کلهر بود و ما گروه مشاورانی بودیم که در کنار ایشان در دوره‌ای نزدیک به یک سال همکاری داشتیم.

ماجرای آرشیوهای سینمایی از روزهای اول جنگ

این هنرمند صحبت‌هایش را چنین ادامه می‌دهد: در آن زمان مهم‌ترین و گران‌بهاترین فیلمبرداران را حداقل در خاورمیانه داشتیم؛ از جمله آقایان فریدون ری‌پور و اشراقی فیلمبرداران درجه یک بودند. از این جهت فرصت مناسبی بود که از لحظات حمله نیروهای عراق به ایران، بهره بگیریم و تا آن اندازه که در توانمان هست، لحظات را به ثبت برسانیم. همان روز، از فیلمبرداران اصلی وزارتخانه و معاونت سینمایی وقت دعوت کردم و آنها هم با حسن نیتی آمدند و تیمی تشکیل دادیم و بعد سه روز فیملبرداران ما وارد خط اصلی منطقه حمله یعنی سوسنگرد خوزستان شدند. همه امکانات را در اختیار تیم گذاشتیم و این عزیزان توانستند آثار و عوارض حمله عراق به ایران را ثبت کنند. از همان روز اول اعلام آمادگی از سوی این عزیزان به وجود آمد، سپس ستادی را تشکیل دادیم و آنها به طور مستمر با تیم‌های مختلفی وارد صحنه شدند و آثار بسیار زیادی را ضبط کردند. در بیشتر آثار سینمایی که در دهه‌ی ۶۰ با موضوع دفاع مقدس ساخته شد، از این آرشیوها استفاده کردند.

آرشیو امروز وزارت ارشاد از گرانبهاترین آرشیوهای جنگی است

توکلی درباره‌ وضعیت تلویزیون و اینکه آیا این آرشیوها از تلویزیون هم پخش شد، توضیح می‌دهد: در آن سال‌ها همان‌طور که وزارت آموزش عالی با مدیریت جدید جا نیفتاده بود و سروسامان نداشت، تلویزیون هم همین حالت را داشت. منتهی همین وضعیت را با چند روز تاخیر به صورت ستادی انجام دادند. اما این امکاناتی که در اختیار معاونت سینمایی بود خیلی حرفه‌ای‌تر بود و طبیعتا اعزام عناصر سینمایی به منطقه جنگی زمان می‌برد و برنامه‌ریزی لازم داشت؛ در صورتی که در صداوسیما به طور مستمر اخبار جنگ وجود داشت و فعال بودند. منتهی کیفیت آثاری که از طریق نیروهای فعال معاونت سینمایی تولید می‌شد واقعا فاخر بودند و همین آرشیوی که امروز در وزارت ارشاد وجود دارد یکی از گران‌بهاترین آرشیوهای جنگی است و بارها هم مورد استفاده قرار گرفته است. در حال حاضر نیز گاهی برحسب ضرورت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. به ویژه در حوزه عکاسی که امکاناتی را فراهم کردیم و یک تیم در زمان شهید چمران حضور داشتند این عکس‌ها همگی به ثبت رسیده‌اند.

ساختار تولید تلویزیون در دوران جنگ گزارشی بود

وی در ادامه درباره‌ی تفاوت آرشیوی که در صداوسیما از هشت سال دفاع مقدس وجود دارد با آرشیوی که در معاونت سینمایی به ثبت رسیده است، می‌گوید: به طور کلی ساختار تولید تلویزیون در دوران جنگ، گزارشی بود و گزارش از حوادث که البته مهارت هم داشتند. خیلی هم در دوره جنگ شهید دادند چراکه آماده بودند به سرعت به خط اول بروند و آنچه را که می‌دیدند به ثبت برسانند. اما فیلمبردارانی که از معاونت سینمایی رفتند از افراد شاخص سینمای ایران بودند و نوع کارشان فرق می‌کرد. این تفاوت را در کادربندی‌ها، نورپردازی‌ها و حرکت دوربین‌ها می بینیم. ما انبوهی از آرشیوهای متعدد از کل ایران را داریم که در اختیار صداوسیماست و استفاده شده است. آرشیوی هم داریم که کارهای خاص و سینمایی از آن انجام شده و مربوط به معاونت سینمایی آن دوره است.

بیماری بدی سراغم آمد و تحت در مان و معالجه قرار گرفتم

این بازیگر در بخش دیگری از گفت‌وگوی خود درباره فعالیت این روزهایش گفت: در این سال‌ها بیماری بدی سراغم آمد و تحت درمان و معالجه قرار گرفتم. تحرکم کمتر شد اما قصد دارم امسال اگر شرایط فراهم شود، یک فیلم سینمایی را تهیه کنم و در حال انجام مقدمات کار هستم و همچنین با معاونت سینمایی در سطح مشاوره همکاری می‌کنم. کاری که در طی این چهل و اندی سال انجام دادم.

از بازیگری خداحافظی نکرده‌ام

بازیگر سریال «زیر تیغ» در ادامه درباره وضعیت سریال‌های تلویزیونی نیز بیان می‌کند: ایران و فرهنگ ایرانی، یک فرهنگ متحدی است که از یک خانواده شروع می‌شود و به مدیریت کلان جامعه می‌رسد که مراتبی دارد و اگر پاره شود، ما دچار بحران می شویم. یکی از بحران‌هایی که در شرایط فعلی در حوزه فرهنگ و هنر به وجود آمده است، بی‌توجهی به این سلسله مراتب است که شامل تولید برنامه‌هایی می شود که ممکن است جذاب باشند اما فاقد آن پی ریزی های لازم فرهنگی است. من هم سخت‌گیر هستم و آثاری که این ویژگی‌ها را نداشته باشد، نمی پذیرم.

او در پاسخ به اینکه آیا از بازیگری خداحافظی کرده است؟ می‌گوید: من حتما بازی خواهم کرد اما در این مدت با توجه به شرایط جسمی که داشتم امکان بازی نداشتم و بیماری‌ام در تحرکم تاثیر گذاشت. انرژی‌ام کمتر شده و در حال حاضر منتظر هستم تا شرایطم بهتر شود. برای دهه فجر در تلویزیون کار دارم، سه تله‌تئاتر نوشته‌ام که آبان ماه وارد مرحله‌ی تولید می‌شود و همچنین قرار است یک فیلم سینمایی را به کارگردانی سعید جلیلی تهیه کنم.

به گزارش سینماپرس و به نقل از هالیوود ریپورتر، این کارگردان کهنه‌کار که با ساخت فیلم‌های موفق در گیشه چون «راننده تاکسی» و «خیابان‌های پائین شهر» نقشی پیشتازانه در صنعت سینما داشته حالا از تاثیر فیلم‌های پرهزینه و سریالی بر سینما خشنود نیست و در مصاحبه‌ای که پیش از اکران جدیدترین فیلمش «قاتلان ماه کامل» انجام داده به مجله «GQ» می‌گوید: «خب، صنعت سینما به پایان راه رسیده است. به عبارت دیگر، صنعتی که من بخشی از آن بودم و تقریباً در مورد ۵۰ سال پیش صحبت می‌کنیم. مثل این است که در سال ۱۹۷۰ به کسی که فیلم صامت می‌ساخت، بگویی، فکر می‌کنی چه اتفاقی افتاده است؟».

«اسکورسیزی» اضافه کرد که استودیوهای بزرگ، ترجیح می‌دهند فیلم‌های پاپ کورنی (فیلم‌هایی صرفا سرگرم‌کننده بدون پرداختن به مضامین عمیق و هنری) با قابلیت فروش آسان‌تر را که دارای پتانسیل ساخت دنباله‌های بیشتر هستند، بفروشند، آنها دیگر علاقه‌ای به حمایت از صداهای فردی که احساسات شخصی یا افکار شخصی و ایده‌ها و احساسات شخصی خود را با بودجه کلان بیان می‌کنند، ندارند».

این کارگردان کهنه کار هالیوود با اشاره به این که فیلم‌های ابرقهرمانی که به شدت به جلوه‌های ویژه وابسته هستند یا آنچه او از آن به عنوان «محتوای ساخته‌شده» یاد می‌کند، دیگر بازنمای سینما نیستند، عنوان کرد: «تقریباً مانند این است که هوش مصنوعی یک فیلم بسازد. این بدان معنا نیست که شما کارگردانان فوق‌العاده و افراد ماهر در جلوه‌های ویژه ندارید که کارهای هنری زیبایی انجام می‌دهند. اما این یعنی چه؟ این فیلم‌ها چه چیزی به شما می‌دهد؟ جدا از نوعی به کمال رساندن چیزی و سپس حذف آن از ذهن و کل بدنتان، پس چه چیزی به شما می دهد؟»

اسکورسیزی درباره کشمکش با «هاروی واینستین» تهیه کننده اکنون زندانی و بدنام فیلم «دار و دسته‌های نیویورکی» در سال ۲۰۰۲ درباره مدت زمان و بودجه که برای این پروژه سینمایی اختصاص داده شده بود، گفت: «فهمیدم که اگر مجبور باشم دوباره به این شکل فیلم بسازم نمی‌توانم کار کنم. اگر این تنها راهی بود که می‌توانستم فیلم بسازم، باید متوقف می‌شدم، زیرا نتایج راضی کننده نبودند. گاهی اوقات بسیار سخت بود و نمی‌توانستم دوارم بیاورم و می‌مُردم. بنابراین تصمیم گرفتم به آن پایان دهم».

او همچنین درباره فیلم برنده اسکار «رفتگان» در سال ۲۰۰۶ نیز گفت: «برادران وارنر تمایل داشت که یکی از دو بازیگر اصلی فیلم (لئوناردو دی کاپریو و مت دیمون) زنده بماند و هدف اصلی آنها ساخت یک سری فیلم بود و نه موضوع اخلاقی مربوط به زندگی یا مردن یک فرد».

فیلم جدید «قاتلان ماه کامل» از تاریخ ۲۰ اکتبر اکران عمومی می‌شود. ساخته «مارتین اسکورسیزی» که نخستین نمایش جهانی خود را در بخش خارج از مسابقه هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن تجربه کرد، برگرفته از کتاب پرفروش غیرداستانی نوشته «دیوید گرن» با همین عنوان و فیلم‌نامه‌ای از اسکورسیزی و اریک راث ساخته شده است و روایتگر داستان قتل چندین نفر در منطقه نفت‌خیز اوسیج در اوکلاهاما در دهه ۱۹۲۰ است.

عنوان فرعی این کتاب «قتل‌های اوسیج و تولد اف‌بی‌آی» است، در حالی که فیلم عمدتاً بر آنچه در اوکلاهاما اتفاق می‌افتد تمرکز دارد.

نمایش اولیه این فیلم ۲۰۶ دقیقه‌ای در کن با تمجید منتقدان و مخاطبان همراه شد و نام این فیلم را به عنوان یکی از پیشگامان زودهنگام فصل جوایز سینمایی ۲۰۲۴-۲۰۲۳ سر زبان‌ها انداخت. در این فیلم که ۲۰۰ میلیون دلار برای ساخت آن هزینه شده، «لئوناردو دی کاپریو» در نقش «ارنست برکهات» بازی می‌کند که خواهرزاده یک دامدار قدرتمند به نام «ویلیام هیل» با نقش‌آفرینی «رابرت دنیرو» است. «لیلی گلداستون» نیز در نقش همسر «دی کاپریو» بازی می‌کند.

به گزارش سینماپرس، نخستین شب از سلسله نشست‌های «بر سینمای ایران چه گذشت» به میزبانی امیر قادری و با حضور جمعی از سینماگران و اهالی رسانه روز دوشنبه سوم مهر در سالن شهر هفتم پردیس سینمایی آزادی برگزار شد. مهدی فخیم‌زاده، فریدون جیرانی، بهروز افخمی و سیدضیاء هاشمی از جمله سینماگرانی بودند که در میزگرد این نشست حاضر شدند.

در این نشست فریدون جیرانی نویسنده و کارگردان باسابقه، نظر خود را درباره تعطیلی‌ سینماها در سال ۱۳۵۶ این گونه شرح داد: از سال ۱۳۵۵ بحران سینما آغاز و جلسات مهم حزب رستاخیز درباره این بحران تشکیل شد. فکر می‌کنم تندترین نظرات درباره سانسور در سینما در آن جلسات گفته شده است. افراد زیادی مانند ناصر تقوایی و سعید مطلبی در آن جلسات درباره سانسور تند و تیز حرف زدند.

وی ادامه داد: سانسور در آن زمان وجود داشت. همان سال ۱۳۵۵، فیلم‌هایی همچون «دایره مینا»، «مرثیه» و… هنوز توقیف بودند. به یاد دارم که با هاشم خردمند که از مدیران ارشاد بود در روزنامه اطلاعات درباره توقیف شدن فیلم «مرثیه» حرف زده بودم و گفتم چرا آزاد نمی‌شود. این فیلم‌ها اواخر سال ۱۳۵۶ پروانه نمایش گرفتند و ۵۷ به نمایش درآمدند. در واقع از سال ۱۳۵۳ که نسخه کامل فیلم «گوزن‌ها» در جشنواره فیلم تهران اکران شد، سانسور در سینما هم شدید شد.

جیرانی خاطرنشان کرد: «گوزن‌ها» اثری به روز و بهتر است بگویم تبلیغ چریک‌های فدایی بود و تصاویر زیبایی داشت. پس از نمایش این فیلم، جشنواره هم زیر سوال رفت و هم فضای سینمای اجتماعی، سینمای اعتراضی و یا متفکر بسته‌تر شد. من به طور کلی معتقدم نیمه‌ دوم دهه ۶۰، سینمای متفکر ایران رشد کرده اما گفتمان سینمای دهه ۴۰ و ۵۰، ضدمدرنیسم است و برایش تحلیل دارم. در سینمای اعتراضی یا اجتماعی آن زمان زن مدرن نمی‌بینیم.

وی ادامه داد: گفتمان بومی‌سازی، روشنفکران را در اواخر دهه ۴۰ به خودش جلب کرد. در گفتمان بومی‌سازی تفکر و فرهنگ غرب به مثابه پوششی تلقی می‌شود که فرهنگ استعمار را یادآوری می‌کند؛ این همان چیزی است که کوبا و الجزایر هم تجربه‌اش را دارند. ما هم این گفتمان بومی‌سازی را دنبال کردیم که هم روشنفکران در کنارش قرار می‌گیرند، هم طبقه‌ پایین. بنابراین علت اینکه در سینمای اجتماعی و اعتراضی ایران زن و انسان مدرن می‌بینیم، این است.

این ژورنالیست در ادامه عنوان کرد: فرهنگ غرب با فرهنگ امپریالیسمی یکی انگاشته می‌شد، در حالی که این دو موضوع از هم جدا هستند. اما چون ما آن را یکی می‌پنداریم شاهد آثاری مانند فیلم‌های ساعدی هستیم. البته همه این موارد دلیل نمی‌شود که بگوییم این سینما عقب‌افتاده است؛ سینما دچار یک تفکر غرب‌ستیزی است که در آن دوره در تمام دنیا وجود داشت. در آن دوره فرهنگ غرب یک تهاجم محسوب می‌شد و مانند حالا تعاریف تغییر نکرده بود.

جیرانی ادامه داد: آن زمان شهر مدرن با فرمانروایش تعریف می‌شد. آن زمان داستان شهر مدرن، داستان امروزی نبود. آنچه که شاه از مدرناسیون نشان می‌داد؛ حاشیه‌نشینان را دچار از خودبیگانگی کرد و روشنفکران تحت تاثیر بیشتر گفتمان چپ آمریکا لاتین یعنی همان بومی‌سازی قرار گرفته بودند که باعث شد مخالف شهر مدرن باشند. این نگاه باید طبیعتا بعد از انقلاب ادامه پیدا می‌کرد. چراکه نیروهایی که قدرت را در دست گرفتند، دو مدل بودند؛ دولت موقت و نیروهایی که مسئولیت نهادهای انقلابی را داشتند.

وی یادآور شد: پس از آنکه جنگ شروع شد و مهدی کلهر آمد، تفکر دیگری پدیدار شد و اولین روحانی که به وزارت ارشاد رفت، صادقی اردستانی بود. اولین اقدام شورای پروانه نمایش ارشاد بعد از جنگ این بود که جلوی فیلم‌های روسی را گرفت.

این سینماگر خاطرنشان کرد: حال که آقای افخمی اینجا حضور دارند، باید بگویم که تلویزیون در آن زمان با تهیه کردن فیلم بهرام بیضایی در سال ۶۰ نقش مهمی ایفا کرد.

جیرانی درباره موفقیت فیلم‌هایی نظیر «سوته‌دلان» و «در امتداد شب» در در رقابت با فیلم‌های خارجی در سال‌های منتهی به انقلاب بیان کرد: رقابتی در کار نبود. تماشاچی فیلم فارسی، طبقه پایین و حاشیه‌نشین، و تماشاچی فیلم خارجی طبقه متوسط و مرفه بودند. سینماهای‌ نمایش‌دهنده فیلم‌های ایرانی از میدان انقلاب به بالاتر نبودند. یعنی بهترین سینمای نمایش دهنده فیلم ایرانی «کاپری» در میدان انقلاب بود. با نمایش فیلم‌های «دایره مینا» و «سفر سنگ»، فیلم ایرانی در بالاشهر نیز نمایش داده شد. رقابت بین فیلم‌های ایرانی و خارجی سخت بود و مهمترین مساله در بحران سینما علاوه بر رقابت، بریدن تماشاچی از فیلم ایرانی بود. ۲ فیلم در سال ۵۷ خوب فروخت؛ اثری از ایرج قادری و و فیلم «در امتداد شب» که رکورد تاریخ را شکسته است و من معتقدم تفکری که پشت فیلم در «امتداد شب» بود، می‌توانست سینمای ایران را مانند سینمای ترکیه کند.

جلسه دوم سلسله نشست «بر سینمای ایران چه گذشت» امشب سه شنبه ۴ مهر با نمایش قسمت دوم این مستند و میزگردی با حضور فریدون جیرانی، مهدی مسعودشاهی، سیدمحمد حسینی و هوشنگ گلمکانی ساعت ۱۷ در سالن شهر هفتم سینما آزادی ادامه خواهد یافت.

به گزارش سینماپرس، محمدمهدی اسماعیلی با تاکید بر نقش تاریخی و بی‌بدیل زنان ایرانی در روایتگری، اظهارداشت: معرفی چهره اصیل زنان کشورمان با برگزاری رویداد رسانه‌ای «خورشید» تاثیرگذارتر و دست‌یافتنی‌تر خواهد بود و عرصه رسانه امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند آفرینش زنانه برای روایتگری حقیقت است.

وی گفت: بر اساس آمارهای موجود هم‌اکنون ۲ هزار نفر از مدیران رسانه‌ای کشور زنان هستند و بیش از ۴۰ درصد از خبرنگاران کشور را زنان تشکیل می‌دهند و بر همین اساس، لازم بود چنین جامعه بزرگ و پویایی در یک رویداد ویژه بین‌المللی، قدرت رسانه‌ای خود را در برابر امپریالیسم رسانه‌ای غرب نشان دهند.

به‌ گفته وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، آیین پایانی این رویداد رسانه‌ای با حضور خبرنگاران رسانه‌های داخلی و یکصد خبرنگار خارجی از ۴۰ کشور دنیا، روز شنبه (هشتم مهرماه) در مشهد مقدس برپا می‌شود.

اسماعیلی ابراز امیدواری کرد: این جشنواره در کنار جایزه ملی «مریم کاظم‌زاده» بتواند با کنشگری موثر رسانه‌ای ضمن روایتگری حقیقت و مقاومت در برابر انحصار رسانه‌ای، فرصتی را برای نمایش اتحاد، قدرت و تاثیر رسانه‌ای زنان این سرزمین فراهم آورد.

نخستین جشنواره بین‌المللی «خورشید» به ابتکار معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با همکاری شهرداری مشهد و معاونت زنان و خانواده ریاست جمهوری برگزار می‌شود.

نخستین شب از سلسله نشست‌های «بر سینمای ایران چه گذشت» به میزبانی امیر قادری و با حضور جمعی از سینماگران و اهالی رسانه روز دوشنبه سوم مهر در سالن شهر هفتم پردیس سینمایی آزادی برگزار شد. مهدی فخیم‌زاده، فریدون جیرانی، بهروز افخمی و سیدضیاء هاشمی از جمله سینماگرانی بودند که در میزگرد این نشست حاضر شدند.

امیر قادری ابتدا ضمن خوشامدگویی به مهمانان گفت: در ۴ برنامه‌ای که از این سلسله نشست در مهرماه خواهیم داشت و ۴ قسمت از مستند «بر سینمای ایران چه گذشت» محصول سازمان سینمایی سوره را به نمایش می‌گذاریم، درباره تاریخ سینمای دهه ۶۰ صحبت خواهیم کرد. در ادامه این نشست‌ها که احتمالا در آبان ماه برگزار می‌شود، موضوع سینمای دهه ۷۰ را محل بحث قرار خواهیم داد.

وی ادامه داد: اغلب آنچه در سینمای ایران اتفاق افتاده است، حاصل دو دهه اول است. در ادامه مسیر مدیریت سینمای ایران آنچنان تغییر مسیر نداده و بنیاد آن از همان سال‌ها گذاشته شده است. اگر بخواهیم به سال های منتهی به انقلاب بازگردیم، روایتی وجود دارد که گفته می‌شود سینما در سال ۵۶ در آستانه تعطیلی قرار گرفت و با اکران فیلم خارجی و محدودیت سالن، تقریبا همه چیز به پایان خود رسیده بود. با همین موضوع نشست را شروع می‌کنیم.

در ابتدای این نشست، سیدضیاء هاشمی تهیه‌کننده سینما درباره نقش خود در روزهای نخست سینمای ایران پس از انقلاب گفت: من با حوزه هنری به سینما ورود پیدا کردم. حوزه هنری در ابتدا حوزه اندیشه و هنر اسلامی بود و جمعی از جوانان انقلابی و متعهد برای تشکیل آن پای کار آمده بودند. در سال ۶۰، بخش سینمایی حوزه هنری تازه شروع به کار کرد و به مرور منسجم شد. اولین اثری که در حوزه هنری ساخته شد، فیلم «توجیه» با بازی مجید مجیدی و کارگردانی زنده یاد منوچهر حقانی‌پرست در سال ۱۳۶۰ بود. نویسنده این اثر محسن مخلباف بود که در واقع نقش پُررنگی داشت.

وی افزود: آقای مخملباف به واسطه ورود به حوزه هنری توانست فیلمساز شود. او خود را اسلام‌گرای تندرو می‌دانست و در تندروی، مشهورترین چهره حوزه هنری بود. به واسطه همین تندروی‌های برخی در اوایل انقلاب، این تصویر از بسیاری از افراد فعال در حوزه هنری آن زمان شکل گرفته بود.

این تهیه‌کننده سینما یادآور شد: در آن دوران، این فیلم‌ها معروف به فیلم اتوبوسی بود؛ چراکه عمدتا با اتوبوس مردم را از جاهای مختلف به سینما و مسجد می‌بردند و فیلم‌ می‌دیدند. زمانی که «برزخی‌ها» با چهره‌های بزرگ سینمای پیش از انقلاب آمد، برخی از افراد جامعه واکنش تندی به آن نشان دادند. در خاطرم است که فیلم «حاجی واشنگتن» اثر علی حاتمی در سینما اکران شده بود و به همراه مخملباف برای تماشای این فیلم رفته بودیم که او بسیار برافروخته و عصبانی شد.

در ادامه سیدضیاء هاشمی با رد برخی سخنان فخیم‌زاده، افزود: مجموعه سینمای پس از انقلاب به این تندی که گفتند نبود. این را هم بگویم به عنوان کسی که در کارهای او به عنوان تهیه‌کننده حاضر بودم، محسن مخملباف حتی چاقو هم همراه خودش سر صحنه نداشت. در آن دوران از حوزه هنری افراد زیادی عازم جبهه شدند و به یاد دارم در عملیات مرصاد تیمی متشکل از کارگردانان و فیلمبرداران رفتند، اما محسن مخملباف در دوران تندرویی‌اش هم هیچ‌وقت جبهه هم نرفت و در اصل، دل و جرات این کارها را هم نداشت.

وی افزود: البته بهروز افخمی از جمله افراد استثنایی بود که از همان ابتدا از محسن مخملباف متنفر بود و هیچ وقت حسی خوبی به او نداشت. افرادی آن زمان در حوزه هنری بودند که عاشق سینما باشند و فیلم‌ها را دنبال کنند، اما کسی به شدت بهروز افخمی پیگیر فیلم نبود. در حقیقت ایشان قبل از انقلاب به شدت اهل سینما بود؛ مدام به سینما می‌رفت و فیلم‌های آن دوران را هم می‌دید و حتی برای هم‌محلی‌هایش به مدت ۲ ساعت کل فیلم را تعریف می‌کرد.

وی درباره طیف بندی سینمای پس از انقلاب ادامه داد: در سینمای ایران آن زمان از حوزه هنری انقلابی‌تر وجود نداشت و حتی فضای تلویزیون که بهروز افخمی در آن مشغول بود، به نسبت بازتر بود. خاطرم هست که آن زمان برخی افراد تلویزیون فیلم «توبه نصوح» را که محصول حوزه بود، مسخره می‌کردند. البته این فیلم واقعا انبوهی از مخاطبان و روحانیون را با خود همراه کرده بود.

سیدضیاء هاشمی درباره رویکردهای سینمای ایران پس از وقوع انقلاب عنوان کرد: زمانی که پس از انقلاب، سینمای گلخانه‌ای به راه افتاد، الگوی آن از سینمای روسیه گرفته شد. اساسا فارابی عصاره‌ای از کمونیست بود. اینکه می‌گویند الگویی از سینمای فرانسه بوده، ابدا اینجور نیست. بلکه نگاه واقعی سینمای چپ‌گرای کمونیست بودند. حوزه هنری مخملباف هم اصل سینمای کمونیست بود. اینها متاثر از نگاه افراط و تفریطی به دین بود و این در همه بخش‌ها حتی غیر از سینما وجود داشت. این مساله را حتی در احکامی که آن دوران علیه سینما صادر می‌شد می‌توان دید. آن زمان اغلب سینماهای کشور به جرم آنکه مال حرام داشتند، از مالکانشان گرفته و به بنیاد مستضعفان داده شد. برخی هم البته با دادن خمس مال‌شان پاک شدند. بنابراین به طورکلی الگوی سینمایی خانه سینما و فارابی از روسیه گرفته شده بود و طی سفرهای آقایان به اروپا به سینمای چپ‌گرا متمایل شده بود.