اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس، این هنرمند که در حوزه‌های گوناگونی فعالیت کرده است، مدتی است بخشی از تمرکز خود را بر نوشتن گذاشته که حاصل آن چند نمایشنامه تازه است.

رحمت امینی نیز که مترصد اجرای متنی از جبلی بوده، از میان نمایشنامه‌های او «سوسمار» را برای اجرا انتخاب کرده است. این نمایشنامه دو سال پیش نوشته شده و حالا در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر روی صحنه است.

شامگاه دوشنبه بیستم شهریور ماه، با حضور چند تن از منتقدان تئاتر جلسه نقدی برای این نمایش برگزار شد و حمید جبلی و رحمت امینی در کنار منتقدان تئاتر به گفتگو درباره این نمایش پرداختند.

جبلی در آغاز این نشست درباره دوری طولانی مدتش از تئاتر گفت: نمایشنامه «سوسمار» دو سال پیش نوشته، وقتی روی صحنه نمی‌روم، به معنای آن نیست که بیکار بوده‌ام، بلکه مشغول نوشتن هستم. در این مدت چند نمایشنامه نوشتم و آقای امینی نمایشنامه «سوسمار» را برای اجرا انتخاب کرد.
رحمت امینی نیز توضیح داد: این نمایش پس از چالش‌های چند ساله‌ای همچون کرونا و… روی صحنه رفت و به ثمر رسید. در مدتی که از اجرای آن می‌گذرد، نگاه‌های متفاوتی درباره این کار وجود داشته است.
سپس هومن زندی‌زاده، یکی از کارشناسان و منتقدان حاضر در جلسه گفت: «سوسمار» از نظر متن و اجرا اثری روان و یکدست است و در مدت زمانی کوتاه اجرا می‌شود که تماشاگر را خسته نمی‌کند. ظاهرا اقبال مخاطب هم خوب بوده است و تماشاگران این نمایش را طیف گسترده‌ای را تشکیل می‌دهند. این نمایش از یک ماجرای ساده به درام می‌رسد. رحمت امینی اجرایی در قالب کمدی سیاه و بی‌تکلف از متن ساده و بی‌تکلف حمید جبلی داشته است. بازی بازیگران هم روان و یکدست است و کسی بازی دزدی نمی‌کند.
سپس عرفان ناظر، دیگر منتقد حاضر در نشست توضیح داد: در مقام نقد، هر اثری نقاط قوت و ضعف‌هایی دارد. در اثر ویژگی‌های اجتماعی وجود دارد بخصوص که اثر درباره طبقه متوسط است.
این نمایش هم به نوعی به وضعیت امروز ما برمی‌گردد و هم در شیوه اجرا، از الگویی بهره می‌گیرد که در سنن نمایشی ما سابقه دارد.
حسن خدایی، دیگر منتقد حاضر در نشست که مسئولیت اجرای برنامه را نیز بر عهده داشت، با تشریح تفاوت داستان‌های تمثیلی و علمی تخیلی، گفت: این نمایش از علمی تخیلی دور می‌شود و داستانی نمادین دارد.

او با اشاره به داستان نمایش که شروع آن به چیدن سفره هفت سین و نبودن تخم مرغ رنگی در این سفره بازمی‌گردد، افزود: نمایش نشان می‌دهد وقتی یکی از الزامات سنت خود را درست انجام نمی‌دهیم، به بحران تبدیل می‌شود. در این نمایش آینده به شکل یک هیولا نمود پیدا می‌کند و این متن مانند داستان‌های کافکا، استعاری است.

در پاسخ به این سخن عرفان ناظر گفت: نباید مفاهیم را خلط کرد. باید از اثر به فرا اثر رسید. در این داستان آیینی وجود دارد که نیرویی ناشناخته آن را دچار اختلال می‌کند. حمید جبلی وضعیت سورئالی را مطرح می‌کند. درون اثر یک فانتزی وجود دارد که می‌شد در اجرا، رادیکال‌تر به آن پرداخت.
سپس زندی‌زاده با اشاره به یکی از درون مایه‌های نمایش مبنی بر مساله فرزندآوری توضیح داد: در حال حاضر و بر اساس آمار، طبقه متوسط شهری ما گرایشی بسیار اندکی به فرزندآوری دارد. این بحث طبقاتی در نمایش مطرح می‌شود.
او ادامه داد: نمایش دو وجه دارد؛ یک وجه سیاسی که با نیرویی ناشناخته و مهاجم رو به روییم که تمام داشته‌های این خانواده را می‌بلعد و در اینجا استفاده از انیمیشن خیلی خلاقانه بود تا به تاویل پذیری کار کمک کند. به جز این، نمایش یک وجه اجتماعی دارد و خانواده‌ای را نشان می‌دهد که مرد کارمند است و دو شیفت کار می‌کند. به مرور که بچه می‌آید، گویی هیولایی است که همه چیز را می‌بلعد. تم فرزند گریزی در این کار وجود دارد.

زندی‌زاده، بی‌تمایلی قشر متوسط شهری به فرزندآوری را خطرناک دانست و توضیح داد: کشورهای اروپایی و حتی استرالیا هم با معضل فرزند گریزی رو به رو هستند ولی آنان خلاء نیروی کار را با مهاجران گزینش شده، پر می‌کنند اما ما چنین راهکاری نداریم و در آینده قطعا با مشکلات بزرگی رو به رو خواهیم شد. در نمایش «سوسمار» نیز با مساله ضدیت با فرزندآوری رو به رو هستیم و نمایشنامه در راستای تایید این باور غلط شکل می‌گیرد.
در پاسخ به این سخنان، جبلی توضیح داد: در نمایش ما بچه، بهانه‌ای است برای آمدن سوسمار. در این زمانه، بچه، سوسمار است. من بچه‌ای ندارم ولی دوستانی که بچه کوچک دارند، با معضلاتی متعدد دست به گریبان هستند؛ از پوشک و شیر خشک تا هزینه بالای مدرسه.

او اضافه کرد: مساله دیگر این است که الان آینده بچه‌ها چیست. مرد خانواده نمایش ما برای تامین هزینه‌های زندگی، دو شیفت کار می‌کند، معلوم است که این نباید بچه‌دار شود. برای من، بچه، بهانه‌ای است برای آمدن سوسمار به ‌عنوان موجودی که زندگی ما را مختل می‌کند.
زندی‌زاده نیز در پاسخ به این سخن گفت: نقد شما باید به وضعیت اقتصادی باشد نه گریز این زوج از فرزندآوری. البته که در گریز از فرزندآوری، فقط اقتصاد نیست بلکه نگرانی از آینده فرزندان و تداخل برنامه‌های فرزندان با برنامه‌های شخصی و علایق که نشان‌گر یک فردگرایی است.
عرفان ناظر نیز گفت: حرف آقای جبلی را درک می‌کنم. متن ایشان بازنمایی تجربه زیسته است.

در بخش دیگری از این نشست، رحمت امینی با اشاره به مقایسه این نمایش با آثار یونسکو گفت: بسیاری از تماشاگران با دیدن این اثر یاد «کرگدن» یونسکو می‌افتند. شاید طنز موقعیت همیشه برایم مهم بوده و یکی از طرفداران وودی آلن هستم که هولناک‌ترین مفاهیم را به ساده‌ترین شکل بیان می‌کند. اگر فکر کنیم کرگدن‌ها بخواهند در شهر راه بیفتند و با مردم صحبت کنند، چه می‌شود، «سوسمار»، این کار را می‌کند. در اجرای این نمایش می‌خواستم پایبند به یک نوع فانتزی باشم.
او از انعطاف حمید جبلی در بازنویسی متن قدردانی کرد و گفت: قصد ما تقبیح یا تشویق فرزندآوری نبوده است. در فانتزی «سوسمار» می‌خواستیم بگوییم در تصور زن و مرد، آن تصور هولناک از بچه وجود ندارد ولی در بخش‌های انیمیشن کار هست. در زندگی واقعی هم همین است. می‌دانیم پراید مزخرف است، ولی برایش صف می‌کشیم و ثبت نام می‌کنیم.
امینی با اشاره به داستان‌های تمثیلی «کلیله و دمنه» و یادآوری «شهر قصه» بیژن مفید افزود: این هم یک کار تمثیلی است.

این کارگردان با اشاره به الزامات یک اجرای خوب تئاتری افزود: یک کار خوب تئاتری دست کم نیازمند ۶ ماه تمرین است. شرمنده تماشاگرانی هستم که سه روز اول کار ما را دیدند. اگر خواهان تئاتر هستیم، حتما باید اقتصاد و شرایط تمرین آن را تامین کنیم. برای همین اجرا، به ناچار از خیلی از موارد صرف‌نظر کردیم. هیچ یک از اعضای گروه دستمزدی نگرفته‌اند.

نمایش «سوسمار» هر شب راس ساعت ۲۰ و پانزده دقیقه و به مدت یک ساعت در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر روی صحنه است.

به گزارش سینماپرس، فرشاد مهدی‌پور ـ معاون مطبوعاتی ـ ضمن اشاره به اهمیت برگزاری یک رویداد رسانه‌ای ویژه زنان تاثیرگذار در حوزه رسانه به ایسنا گفت: هم‌اکنون بیش از ۴۰ درصد از مجموع خبرنگاران عضو سامانه جامع رسانه‌ها را زنان تشکیل می‌دهند و این در حالی است که بر اساس مطالعات جهانی، سهم زنان در مشاغل رسانه‌ای در دنیا به طور متوسط کمتر از ۳۰ درصد است.

معاون مطبوعاتی بر نقش زنان در تاریخ مطبوعات و رسانه‌های کشور تاکید و تصریح کرد: بنا بر آخرین اطلاعات موجود در سامانه جامع رسانه‌ها، هم‌اکنون حدود ۲۰۰۰ نفر از مجموع مدیران مسئول رسانه‌های کشور زنان هستند و امیدواریم در نتیجه سیاست‌گذاری‌های صورت گرفته، روند رو به رشد حضور زنان در فعالیت‌های رسانه‌ای کشور تسریع شود.

مهدی‌پور در ادامه با اشاره مجدد به اهمیت موضوع زن و کنش‌گری موثر آن‌ها در حوزه‌های مختلف اجتماعی به‌ویژه در عرصه رسانه، از اهتمام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حمایت از زنان فعال در رسانه‌های کشور خبر داد و گفت: با وجود اینکه در گذشته حتی یک رویداد بین‌المللی رسانه‌ای ویژه بانوان فعال رسانه‌ای نداشتیم، اما امروز به همت معاونت مطبوعاتی رویدادی با موضوع زنان و رسانه با عنوان «خورشید» درحال برگزاری است و قرار است اختتامیه آن هشتم مهرماه در مشهد مقدس برگزار شود.

معاون مطبوعاتی در پایان ضمن اظهار امیدواری از اینکه زنان روزنامه‌نگار از این طریق بتوانند اتحاد، قدرت و تاثیر رسانه‌ای خود را در معرض نمایش بگذارند، به جایزه ملی «مریم کاظم‌زاده» ویژه روزنامه‌نگار برتر زن انقلاب اسلامی اشاره و اظهار کرد: امیدوارم این جایزه هم در آینده‌ای نزدیک محملی شود برای ادای دین و تجلیل شایسته از بانوان پرشمار و ارزشمندی که در عرصه رسانه‌های کشور فعالیت می‌کنند.

به گزارش سینماپرس، در متن این بیانیه آمده است: هیئت رئیسه خانه سینما ۲۱ شهریور ۱۴۰۲ روز سینما و هم زمانی آن با سی‌امین سال تأسیس خانه سینما را به همۀ اعضای خانه سینما، جامعۀ هنرمندان، دانشجویان هنر، سینما دوستان و مخاطبان سینمای ایران شادباش می گوید.
شاید در نظر برخی کسان، داشتن امید شادی در روزهای نگران کنندۀ تابستان داغ ۱۴۰۲ بیهوده یا دستِ کم خوش بینانه باشد. هرچند سینماگران در کنار مردم ایران با چشم‌های نگران به افق مبهم آینده خیره شده اند، امّا به تجربه آموخته‌ایم که؛ «چگونه امید از دلِ ناامیدی سر برمی‌آورد. همۀ ما در شکل دادن به تاریخ سهم داریم.
بازگرداندن ابعاد انسانی به جهان به چگونگی رفتارِ ما در این‌جا و در این روزها وابسته است.»
ما می خواهیم سینما زنده بماند تا تصویر مردم ایران را با تمام شادی‌ها یا رنج‌های جانکاه، مهرورزی‌ها یا دشمنی‌ها، فداکاری‌ها یا خودخواهی‌ها و مهم‌تر از همه مبارزۀ شجاعانه و مطالبۀ دیرپای آزادی و عدالت چون گنجی شایگان ثبت و ضبط کند.
مایۀ ناخشنودی است اگر گفته شود در سی سالگی تأسیس خانه سینما، صنعت فیلم ایران گرفتار جریان های تنگ نظر شده که عمیقاً معتقدند سینمای خوب، سینمای مرده است. آنها در خلق بحران بی سابقه ‌ای که جریان تولید، پخش و نمایش را مختل کرده است مسئولند. ورشکستگی اقتصادی، بیکاری گسترده، تعطیلی یا کم رونقی سالن‌های نمایش، ممیزی بی‌رحمانۀ محصولات نمایشی در دو مقطع صدور مجّوزهای تولید و نمایش، تعطیلی سینمای منتقد اجتماعی تنها بخشی از تبعات عملکرد آنهاست. شاید کسانی می‌کوشند با بزرگ‌نمایی آمار فروش فیلم‌ها آن را به حساب رونق سینمای ایران بگذارند. امّا آن که می خندد، خبر وحشتناک را نشنیده است.
فقدان نظام تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در حوزۀ فرهنگ و تن دادن به روزمرّگی در حوزۀ اقتصاد راه برون‌رفتی نشان نمی‌دهد. افزون بر این، سیاستِ خطرناکِ انکار دستاوردهای ارزشمند سینمای ایران، در کنار صدور احکام قضایی سنگین برای توبه کار کردن سینماگران از مطالبه گری و همراهی با مردم به بحران پیش گفته ابعاد تازه‌ای بخشیده است. شاید کسانی در آرزوی روزی هستند که صنعت فیلم ایران دست‌ها را بالابرده و مرگ خود خواسته‌اش را اعلام کند، اما از یاد نمی‌بریم که ما هم در ساختن تاریخ سهمی داریم، و از سرِ اتفاق سهم ما بزرگ‌تر و مهم‌تر از سهم آنهاست. از یاد نمی‌بریم که می‌خواهیم سینما زنده بماند. از یاد نمی‌بریم که سینما آئینۀ زندگی است. از یاد نمی بریم که می‌باید در کنار مردم و همکارانمان بایستیم تا به مرگ خودخواسته، به سکوت اجباری یا مهاجرت تن ندهند. از یاد نمی ‌بریم که میراث ارزشمند سینمای ایران را پاس بداریم. از یاد نمی‌بریم که به جریان‌های تنگ‌نظر اجازه ندهیم این میراث را آلوده کند. از یاد نمی بریم که شادی فضیلت است.
به همت همکاران در سی سالگی خانۀ سینما از آئینۀ ارجمند سینمای ایران غبارروبی می‌کنیم.

به گزارش خبرنگار سینماپرس نشست خبری دومین جشن مهر سینمای ایران صبح امروز سه شنبه بیست و یکم شهریور ماه همزمان با روز ملی سینما در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با حضور تعدادی از اهالی رسانه برگزار شد؛ نکته قابل تأمل در این نشست خبری توجه مسئولان این رویداد به آمار فروش، بیلان و… بود! مسأله ای که سال ها است با انتقاد جدی از سوی برخی اهالی سینما و کارشناسان رسانه و روبرو شده و منتقدان این اتفاق همواره عنوان می کنند که توجه به «ترین» ها قاعدتاً نقشی در پیشبرد اهداف سینما نداشته و نخواهد داشت. اینکه عنوان می شود در این جشن از پرکارترین بازیگر، پرکارترین فیلمساز و یا پرفروش ترین فیلم تقدیر می شود چیزی جز توجه به بیلان و آمار و به نوعی شوآف نیست! مهمتر از همه آنکه چه بسا این پرکارترین ها با رانت و زدوبندهای پشت پرده توانسته باشند بیشتر در سینما جلوه گری کنند! آیا با این کار اجحاف مضاعف در حق افراد خانه نشین و بیکار سینما نیست؟

قادر آشنا دبیر این رویداد در ابتدای این نشست خبری اظهار داشت: از ۲۶ شهریورماه تا ۱۳ مهرماه دومین جشن مهر سینمای ایران در سراسر کشور برگزار خواهد شد؛ از سال گذشته تصمیم گرفتیم جشن ملی سینمای را در سراسر ایران عمومیت بخشیم.

وی ادامه داد: سال گذشته این جشن را در ۲۲ استان راه اندازی و از ۳۵۰ هنرمند تجلیل کردیم. مراسم نهایی این جشن ۱۳ مهر در تالار ایوان شمس با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و نمایندگان سه وزارتخانه دیگر و سینماگران برگزار می‌شود.

دبیر این رویداد خاطرنشان کرد: امسال از اردیبهشت ماه برای ادارات کل استان‌ها نامه فرستادیم که هر ۳۲ استان اعلام آمادگی کردند. در جشن مهر سینمای ایران به عرصه های کمتر دیده شده توجه می‌کنیم. در مراسم نهایی هر استان یک نفر برگزیده را معرفی می کند. همچنین از سه فیلمساز مستند، پویانمایی، داستانی، پرکارترین تهیه کننده و کارگردان سال ۱۴۰۱، سه نویسنده برتر، پژوهشگر برتر کشور و پرکارترین بازیگر تجلیل خواهیم کرد. همچنین از سه استانداری که در حوزه زیرساختی به سینم کمک و وزرایی که در جشنواره‌ها و رویدادها همکاری کردند تجلیل می کنیم.

آشنا تأکید کرد: تقدیر از پرفروشترین فیلم سال ۱۴۰۱و پرکارترین کارگردان سینما و تهیه‌کننده و پژوهشگر برتر سینمای کشور در این سال هم از دیگر برنامه‌های دومین جشن مهر سینمای ایران است، در مجموع هدف ما این است که روز ملی سینما را برجسته کنیم.

محمدرضا سوقندی مدیرکل امور استان های سازمان سینمایی نیز در بخش دیگری از این نشست خبری گفت: در دولت سیزدهم رویکرد جدی و جامعی نسبت به اوضاع استان‌ ها و شهرستان‌ها رقم خورده است. نکته ملموس این ماجرا نیز سفرهای منظم آقای خزاعی به استان‌های مختلف کشور و دیدار چهره به چهره با فعالان سینمایی عرصه‌های مختلف و مدیران فرهنگی در این استان‌ها است. نتیجه این سفرها ۱۶۸مصوبه سازمان سینمایی در حوزه امور استان‌ ها است.

وی متذکر شد: قبلاً فقط سینمای جوانان در استان‌ها دفتر داشت اما امروز بنیاد سینمایی فارابی، مرکز گسترش و موسسه سینما شهر هم در مراکز استان‌ها فعالیت دارند. اگر قرار است تحولی در سینما صورت بگیرد از شهرستان‌ها آغاز می‌شود و مهر سینمای ایران هم در این زنجیره تعریف می‌شود. مهر سینمای ایران فرصتی برای دیدن خود سینما است.

سوقندی در پایان این نشست خبری تأکید کرد: محرک های جامعه در حوزه سینما فعال نیست؛ مهر سینما ضمن اینکه در آن تجلیل هست عمومی سازی فرهنگ سینمایی در کشور را مورد توجه قرار داده است. باید در سال های آتی از فعالان حوزه رسانه هم تقدیر کنیم.

به گزارش سینماپرس، هیأت ارزیابی و انتخاب بخش «رادیو تئاتر» بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی متشکل از بهرام سروری‌نژاد، امین رهبر و علی بهرامی نتایج آثار پذیرفته شده این بخش را معرفی کردند.

هیأت انتخاب این بخش که به مدیریت علی بهرامی برگزار خواهد شد، پس از دریافت آثار شرکت‌کنندگان از سوی دبیرخانه، کارهای ارسالی را در محل ستاد جشنواره بررسی و نتایج نهایی را (بدون ترتیب و اولویت) به شرح زیر اعلام کردند.

۱- نمایش «علیمردان خان» به نویسندگی و کارگردانی شیرین سپهراد از تهران (استان تهران)

۲- نمایش «شب تیغ» به نویسندگی روح‌الله صالحی و کارگردانی احمدرضا جلیلوند از همدان (استان همدان)

۳- نمایش «بی جم ام تاو» به نویسندگی ناصر کریمی نیک و کارگردانی محمد رادمهر از اصفهان (استان اصفهان)

۴- نمایش «با چشمانی خیس خون بخواب» به نویسندگی رضا عاشوری‌فر و کارگردانی پوریا کریمی از آستانه اشرفیه (استان گیلان)

۵- نمایش «برف چال» به نویسندگی راضیه مومیوند و کارگردانی ماکان رضایی از تهران (استان تهران)

۶- نمایش «اافسانه مارها» به نویسندگی و کارگردانی علی حسینقلیزاده از تبریز (استان آذربایجان شرقی)

۷- نمایش «دسیسه» به نویسندگی آرزو شهنواز و کارگردانی رضا داداشی از قزوین (استان قزوین)

۸- نمایش «قهوه قجری» به نویسندگی آتیلا پسیانی و کارگردانی ایمان سلیح از تهران (استان تهران)

بخش «رادیوتئاتر» بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی از اول تا پنجم مهر سال ۱۴۰۲ توسط اداره‌کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با مشارکت اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو و رادیو نمایش در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر برگزار خواهد شد.

به گزارش سینماپرس، سیدمحمد صادق هاشمی افزود: گروه‌های مردمی و حلقه‌های میانی را باید برای توسعه فرهنگ ایثار و شهادت فعال کرد و این سبب می‌شود ما در سفر به استان‌های مختلف برای ارتقای حوزه فرهنگی ایثار و شهادت با این افراد جلسات گفت و گو و بحث و تبادل نظر برگزار کنیم.
وی از فعالان حوزه فرهنگی خواست پیشنهادات، دغدغ‌ ها و نیازهای خود را برای توسعه فرهنگ ایثار و شهادت مطرح کنند.
هاشمی در پاسخ به برخی مطالبات جانبازان و فعالان فرهنگی و خادمان خانواده شهدا گفت: به ایثارگران کارت خدمات داده می‌شود تا هر ایثارگر بتواند سالانه تا سقف معین از آن استفاده کند.
وی با بیان اینکه قرارداد ۵ فیلم سینمایی امسال در حوزه فرهنگ ایثار و شهادت بسته شده است، افزود: بهترین راه معرفی شهدا هنر است. مانند ساخت مستند، شعر، کتاب، سرود و فیلم.
وی همچنین گفت: اگر هنرمندان با رعایت چارچوب‌های فنی، اثری در حوزه ایثار و شهادت تولید کنند از آن اثر حمایت می‌شود.
معاون فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور افزود: باید کارهای فرهنگ ایثار و شهادت برون سپاری شود و به برنامه‌های خوب در حوزه ایثار و شهادت بودجه داده می‌شود.

به گزارش سینماپرس و به نقل از ورایتی، کمک‌های سخاوتمندانه «استیون اسپیلبرگ» و همسرش «کیت کپشاو» به صندوق انجمن سرگرمی و همچنین برنامه کمک‌های مالی اضطراری بنیاد اتحادیه بازیگران آمریکا پرداخت شده است.

برنامه کمک‌های مالی اضطراری بنیاد اتحادیه بازیگران آمریکا که پیش از این به عنوان صندوق بازیگران شناخته می‌شد، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «به لطف حمایت‌های متحول کننده کیت کپشاو و استیون اسپیلبرگ، همراه با کمک کنندگان سخاوتمند متعدد دیگر، این صندوق به فعالان عرصه فیلم و تلویزیون در شرایط اضطراری کمک مالی می‌کند که شامل کمک برای پوشش مخارج اولیه زندگی (اجاره، خواربار، بیمه درمانی، قبوض پزشکی و غیره) و حمایت از سلامت روان و موارد دیگر می‌شود».

این بنیاد گزارش داده که از زمان شروع توقف کار و اعتصابات، آنها هر روز تا ۱۰۰ درخواست برای کمک مالی را بررسی کرده‌اند که به پرداخت اجاره و وام مسکن، غذا و نیازهای پزشکی اختصاص دارد.

آن‌ها در بیانیه‌ خود افزوده‌اند: «این کمک مالی قابل توجه از سوی کیت کپشاو و استیون اسپیلبرگ به برنامه کمک‌های مالی اضطراری بنیاد نه تنها به برآورده کردن تقاضای فعلی و عظیم برای حمایت مالی کمک می‌کند، بلکه به حمایت از جامعه بازیگران ادامه خواهد داد که برای سال‌های آینده با مشکلات و چالش‌های مالی طولانی‌مدت مواجه خواهند شد».

«اسپیلبرگ» و «کپشاو» جدیدترین هنرمندانی هستند که کمک های مالی زیادی به اعتصاب‌گران هالیوودی پرداخت می کنند. «شوندا رایمز»، «ست مک فارلین»، «مریل استریپ»، «مت دیمون»، «اپرا وینفری» و «جورج کلونی» تنها برخی از ستاره‌های طراز اول هالیوودی هستند که از زمان شروع اعتصابات در ماه می، با جمع‌آوری پول برای نویسندگان و بازیگران کمک کرده‌اند.

هالیوود مدتی است با اعتصاب و انجمن نویسندگان و انجمن بازیگران سینمای آمریکا – فدراسیون هنرمندان تلویزیون و رادیو آمریکا (SAG-AFTRA) در مبارزه برای افزایش دستمزد پایه و تضمین عدم جایگزینی کار آنها با هوش مصنوعی، با چالش بزرگی رو به رو شده است. این اعتصابات تاثیر زیادی بر صنعت فیلم گذاشته و موجب تعطیلی پروژه‌ها و تاخیر در اکران‌های سینمایی شده، ضمن این که استودیوها را از استفاده از بازیگران برای تبلیغ پروژه‌هایشان بازداشته است.

مسائل اصلی این دو نهاد سینمایی عبارتند از هوش مصنوعی، سهم از درآمد سامانه‌های نمایش آنلاین و افزایش اساسی حداقل دستمزدها با توجه به تورم است.

این نخستین اعتصاب دوگانه (نویسندگان و بازیگران) در بیش از ۶۰ سال اخیر در آمریکاست.

به گزارش سینماپرس، قربان نجفی بازیگر سینما که به تازگی فیلم «فصل ماهی سفید» را به‌عنوان اولین تجربه کارگردانی خود روی پرده سینماها داشت در گفتگو با مهر، درباره این فیلم توضیح داد: همین ابتدا باید از حبیب اسماعیلی تشکر کنم که به‌عنوان پخش‌کننده در این شرایط پای فیلم آمد و آن را اکران کرد. با این حال اما اکران فیلم از چند منظر تحت تأثیر شرایط قرار گرفت. آقای اسماعیلی خیلی تمایلی به تبلیغ برای فیلم نداشتند و معتقد بودند که فیلم باید خودش بفروشد، در حالی که واقعیت این است که هیچ فیلمی خودش به تنهایی نمی‌تواند فروش کند. هر فیلمی در هر شرایطی، حتی با حضور بزرگ‌ترین ستاره‌ها هم نیاز به تبلیغات دارد.

وی ادامه داد: فیلم «فصل ماهی سفید» فیلم کم‌ستاره‌ای نبود و چهره‌های شناخته‌شده‌ای از سه نسل مختلف در آن ایفای نقش کرده بودند اما تبلیغات مناسبی برای فیلم صورت نگرفت. این در حالی است که برخی از همین فیلم‌های روی پرده، شبکه‌های ماهواره‌ای را با تبلیغات خود قرق کردند و خبر داریم که عوامل یک فیلم ۲۵۰ هزار دلار برای خرید باکس تبلیغات در یکی از این شبکه‌های ماهواره‌ای هزینه کردند.

گفتند فیلمت فرهنگی نیست، تجاری است!

نجفی با اشاره به دیگر شرایط نامناسب برای تبلیغ فیلم خود گفت: شخصاً برای بیلبوردهای تبلیغاتی فیلم پیگیر شدم اما بیلبوردی به فیلم ما ندادند. به‌شدت هم اذیت کردند. حتی گفتند ما به فیلم‌های فرهنگی بیلبورد می‌دهیم اما فیلم تو تجاری است! این در حالی است که فیلم ما یک اثر فرهنگی است و شهرداری موظف به حمایت از آن بود اما متأسفانه این نگاه وجود نداشت.

کارگردان «فصل ماهی سفید» درباره این فیلم تأکید کرد: این فیلم برداشت و اقتباسی کاملاً ایرانی‌شده از نمایشنامه «باغ آلبالو» اثر چخوف است و مسائلی که در آن طرح شده هم مسائلی کاملاً فرهنگی، محیط‌زیستی و ملی است. این فیلم به مسئله مهاجرت و حتی معضل تغییر کاربری برخی شالیزارها و قطع درختان هم اشاره دارد. اتفاقاً از جایی به بعد متوجه شدیم، فیلم به دلیل مسائلی که درباره میهن و خاک میهن مطرح می‌کند، باب طبع بعضی‌ها نیست. عده‌ای این فیلم را دوست نداشتند که اتفاقاً قدرت لابی بالایی هم دارند و حدس من این است که فیلم از طرف این افراد هم لطمه خورد.

فرض کنید مخاطبی هم بوده باشد که تصمیم داشته فیلم ما را ببیند، طبیعتاً اولین اقدامش جستجو در جدول اکران سینماهای اطراف خود است. وقتی می‌بیند هیچ سینمای نزدیکی فیلم را در حال اکران ندارد، قطعاً منصرف می‌شود. یک فیلم باید در سینماهای مختلف فرصت و شانس دیده شدن داشته باشد قربان نجفی درباره ترکیب بازیگران فیلم و عدم تأثیرگذاری آن‌ها بر بهبود فروش فیلم در گیشه هم گفت: این یک واقعیت است که بازیگر به تنهایی نمی‌تواند فروش یک فیلم را تضمین کند اما درباره «فصل ماهی سفید» نکته مهمتر این بود که اساساً کسی نمی‌دانست که فیلم اکران شده است! یکی از دوستان خبرنگار چند روز پیش تماس گرفت و گفت من تازه متوجه اکران فیلم شما شدم و گفتم وقتی شما به‌عنوان یک خبرنگار امروز فهمیده‌اید، دیگر از مخاطبان و مردم چه انتظاری می‌توان داشت!؟ وقتی آدم‌ها نمی‌دانند فلان فیلم در حال اکران است، دیگر از کجا می‌خواهند بدانند که فلان بازیگر هم در آن بازی کرده است؟

وی با اشاره به شرایط سانس‌بندی فیلم‌ها در اکران هم بیان کرد: سانس‌هایی که به فیلم ما تعلق گرفت بسیار پراکنده و محدود بود. فرض کنید مخاطبی هم بوده باشد که تصمیم داشته فیلم ما را ببیند، طبیعتاً اولین اقدامش جستجو در جدول اکران سینماهای اطراف خود است. وقتی می‌بیند هیچ سینمای نزدیکی فیلم را در حال اکران ندارد، قطعاً منصرف می‌شود. یک فیلم باید در سینماهای مختلف فرصت و شانس دیده شدن داشته باشد. این هم عامل دیگری بود که باعث شد نگذارند فیلم ما آنگونه که باید دیده شود.

نجفی درباره دغدغه شخصی‌اش برای اقتباس از نمایشنامه «باغ آلبالو» هم گفت: دغدغه اصلی من تغییر کاربری برخی زمین‌ها با هدف آپارتمان‌سازی بود و با توجه به شناخت قبلی‌ام از «باغ آلبالو» که پیش‌تر حتی به‌عنوان بازیگر تجربه اجرای آن را به کارگردانی اکبر زنجانپور روی صحنه تالار وحدت داشتم، احساس کردم چقدر می‌توان از همین زاویه به موضوعی که مدنظر دارم، بپردازم. تنها کاری که باید می‌کردم این بود که اتفاقات جاری کشور را هم باید در متن اقتباسی‌ام می‌گنجاندم.

وی افزود: گاهی اعلام می‌شود فیلم کمدی بسازید تا تجارت کنیم، آن‌وقت همه به سمت ساخت فیلم کمدی و تجارت می‌روند! دیگر کسی فکر نمی‌کند که چه بلایی سر سینمای ملی ما می‌آید.

این بازیگر و کارگردان با تأکید بر لزوم حفظ سینمای ملی گفت: برخی از آثاری که به اسم کمدی روی پرده است، اساساً فیلم نیستند. این فیلم‌ها جای سیرک را گرفته‌اند! چون سیرک هم برای خنداندن مردم نیست اما این فیلم‌ها کار آن‌ها را انجام می‌دهند. این در حالی است که ما در تاریخ سینمای خود فیلم‌های اجتماعی بسیار مهم و تأثیرگذاری داشته‌ایم که خیلی از آن‌ها با اقبال مخاطب هم مواجه شدند. بپرسیم چه شد که ناگهان وضعیت سینمای اجتماعی ما اینگونه شد؟ این وضعیت بد، تقصیر خود ما هم است.

نجفی تأکید کرد: سینمای اجتماعی می‌تواند کارکرد مدرسه را در جامعه ما داشته است و باید مانند یک میراث ملی از آن صیانت کنیم. سیاست‌گذاران ما نباید به این سینما بی‌توجه باشند و وزارت ارشاد هم باید از این سینما حمایت کند. همان‌گونه که زمانی برای تبلیغات فیلم‌ها قانون‌های حمایتی گذاشته بودند، امروز می‌توانند سیاست‌های حمایتی را اجرا کنند. اما متأسفانه نمی‌خواهند حمایت کنند.

کارگردان «فصل ماهی سفید» در پاسخ به اینکه شرایط اکران اولین ساخته‌اش باعث شده است مسیر کارگردانی را همچنان ادامه دهد یا خیر؟ گفت: سینما حرفه ماست. در این عرصه هم خیلی تفاوتی میان بازیگری و کارگردانی قائل نیستم. در هر موقعیتی به‌صورت کامل درگیر یک پروژه می‌شوم. هم در مقام بازیگر باید کار را از آن خود کنم و هم در مقام کارگردان تمام انرژی‌ام را برای یک کار می‌گذارم. کار من در هر صورت همین است، حتماً کار هنری را ادامه می‌دهم و اگر روزی احساس کردم کار هنری در این کشور ارزشی ندارد، سراغ دست‌فروشی می‌روم!