X

اخبار سینمایی

دفتر سینمایی

«محمد خراسانی‌زاده» رئیس شورای سیاستگذاری هفتمین دوسالانه ملی خوشنویسی ایران شد – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: محمود سالاری معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، محمد خراسانی‌زاده را به عنوان رئیس شورای سیاست‌گذاری هفتمین دوسالانه ملی خوشنویسی ایران منصوب کرد.

به گزارش سینماپرس، محمود سالاری معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در امور هنری، در حکمی محمد خراسانی‌زاده مدیر مرکز هنرهای تجسمی را به عنوان رئیس شورای سیاست‌گذاری هفتمین دوسالانه ملی خوشنویسی ایران، منصوب کرد.

در متن حکم خراسانی‌زاده آمده است:

«جناب آقای دکتر محمد خراسانی‌زاده

خوشنویسی به واسطه رابطه مستقیم با کلام پروردگار و بزرگان دین و دانش و فرهنگ، همواره جایگاهی والا در هنر ایران زمین داشته است. پس از شکل‌گیری فرهنگ و تمدن اسلامی، خط به عنوان یکی از مؤلفه‌های وحدت‌آفرین در سرتاسر جغرافیای اسلامی مورد توجه قرار گرفت. در این میان، ایرانیان پرچم‌داران اعتلای این هنر بی‌بدیل بوده‌اند و تا به امروز، آثار خوشنویسی هنرمندان این سرزمین، در جای جای گیتی، پرفروغ و درخشان بوده است.

دوسالانه ملی خوشنویسی ایران، فرصتی است ارزشمند برای اعتلای بیش از پیش جایگاه هنر خوشنویسی و عرضه و ارائه ظرفیت‌ها و قابلیت‌های این هنر متعالی که اکنون به خوان هفتم خود رسیده است. به همین منظور و با عنایت با سوابق مدیریتی و هنری، جنابعالی یه عنوان «رئیس شورای سیاست‌گذاری هفتمین دوسالانه ملی خوشنویسی ایران» منصوب می‌شوید.

امید است در سایه توفیقات الهی و توجهات امام عصر ارواحنا فداه، با لحاظ نمودن منویات رهبر معظم انقلاب اسلامی و با همفکری و همکاری سایر اعضای محترم، در خصوص راهبری هرچه بهتر این رویداد گران‌سنگ، موفق و پیروز باشید.»

مشاهده خبر از سایت منبع

محمدی: سهم نهادهای فرهنگی کشور در حوزه آموزش سینما بسیار اندک است – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: محمد محمدی گفت: سینمای ایران علی‌رغم برخورداری از ظرفیت‌های غنی و سرشاری که در حوزه آموزش و به‌نوعی نسل سازی دارد آن‌چنان که باید به نتایج خوبی دست نیافته است

محمد محمدی فعال رسانه و کارشناس فرهنگی در خصوص فقدان آموزش اصولی و حرفه ای در سینمای ایران گفت: الآن چندین آموزشگاه در حال آموزش و تولید فیلم کوتاه هستند آموزشگاه‌ هایی که خودشان هنرجوی علاقه‌مند را جذب می‌کنند، استعدادسنجی می‌کنند، آموزش می‌ دهند، از تولید فیلمش حمایت می‌کنند و فیلم را با روابط و رایزنی خودشان به فستیوال‌ های خارجی و اروپایی می‌فرستند؛ با این تفاسیر عملاً نسل آینده سینمای ایران کاملاً محرز و مشخص است که از چه جنس و چه تفکری خواهد بود. اما در این شرایط این سؤال مطرح می‌شود که نقش و سهم نهادهای فرهنگی ما چیست؟

مدیر سابق روابط عمومی بنیاد فرهنگی روایت فتح در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: سینمای ایران علی‌رغم برخورداری از ظرفیت‌های غنی و سرشاری که در حوزه آموزش و به‌نوعی نسل سازی دارد آن‌چنان که باید به نتایج خوبی دست نیافته است. این معضل و چالش محصول سیاست‌های امروز و دیروز نیست بحث چندین دهه‌ گذشته است.

وی یادآو شد: به‌عنوان‌ مثال خاطرم هست در اواسط دهه هفتاد انجمن سینمای جوانان ایران به‌ عنوان تنها مرکز آموزش سینما برای جوانان کشور تنها با دریافت یک مبلغ و برپایی چندین جلسه ساده گواهی فیلمسازی برای هنرجویان صادر می‌کرد و این افراد باتوجه‌ به قوانین وقت مبنی بر حمایت از فارغ‌التحصیلان خود دست به تولید آثار می‌زدند و پیش از آنکه چیزی فرابگیرند با تولید فیلم‌های کوتاه عنوان نویسنده و کارگردان را به خود در ابتدا و انتها فیلم‌های شان اطلاق می‌کردند در حالی دهه‌ های قبل در کانون پرورش فکری کلاس‌ها و دوره‌ های مفصل و مبسوطی برای یادگیری هنرجویان برگزار می‌شد که استمرار و حضور در آن دوره‌ها کار هر کسی نبود و نتیجه و خروجی آن دوره‌ها را همگان دیدم که چه هنرمندان عالم و آگاهی به حوزه سینما به عرصه سینمای حرفه‌ای کشور وارد شدند.

محمدی ادامه داد: اما در سال‌های بعد متأسفانه با عدم توجه به مقوله آموزش شاهد بودیم که نسل علاقه‌مند به سینما بدون فراگیری و تنها با کسب تجربه از ساخت فیلم پا به عرصه حرفه‌ ای گذاشته است. خاطرم هست در یکی از ادوار جشنواره فیلم فجر همراه با تعدادی از بچه‌های انجمن که تازه مدرک فیلمسازی‌ مان را دریافت کرده بودیم به یکی از کارگاه‌ های جشنواره فیلم فجر با حضور مرحوم رسول ملاقلی‌پور رفتیم در آن نشست مرحوم ملاقلی‌پور وقتی درباره مکاتب سینمای به‌خصوص مکتب سورئالیسم سخن می‌گفت ما هیچ‌کدام مان معنی این کلمه و سایر لغات مشابه را نمی‌دانستیم در حالی‌ که ما مثلاً فارغ‌التحصیل انجمن بودیم و هر کدام مان در آن برهه چند فیلم کوتاه و مستند تولید کرده بودیم و عنوان کارگردان را یدک می‌کشیدیم.

این کارشناس فرهنگی در همین راستا متذکر شد: این یک نمونه کوچک بود از سیستم آموزش که در مسیر اشتباهی قرار دارد. این در حوزه مراکز، در دانشگاه هم وضعیت بدتر از این بود و همچنان نیز هست، شما توجه کنید به مدل و شیوه پذیرش دانشجو در رشته هنر، عملاً داوطلبی می‌تواند در کنکور هنر رتبه بهتر را کسب کند که امتیاز بهتری را از دروس عمومی شامل ریاضی و عربی و ادبیات کسب کرده باشد توجه کنید دروس عمومی نه دروس تخصصی! با این شیوه داوطلبی که از رشته‌ های نظیر ریاضی و انسانی تمایل به حضور در کنکور هنر داشته باشد قطعاً می‌تواند رتبه بهتری را کسب کند به‌عنوان نمونه شما رتبه‌ های تک‌ رقمی کنکور طی دهه نود و هشتاد را ببینید اغلب آنها دیپلمه‌ های ریاضی و انسانی هستند تا دیپلم هنر!

وی تأکید کرد: طبعاً گرایش سینما به‌عنوان یکی از جذاب‌ترین و البته سخت‌ترین گرایش‌ها در کنکور هنر بیش از آنکه پذیرای علاقه‌مندان این حوزه باشد میزبان داوطلبینی که در رشته اصلی خود پذیرفته نشدند خواهد بود پس بنابراین نمی‌توان انتظار داشت این دانشجویان به خروجی مطلوبی برسند پیشنهاد می‌کنم یک بار آمار ده رتبه برتر کنکور هنر در دهه‌ های هشتاد و نود را دربیاورید و ببینید بعد از چهارسال دوره کارشناسی چه تعدادی از آن در حوزه حرفه‌ای در حال فعالیت هستند من خودم یک زمانی این آمار را داشتم اصلاً عدد بسیار کم بود اینها همگی از جمله سیاست‌های اشتباه و غلطی هست که متأسفانه در سیستم آموزشی ما وجود دارد و با این رویه و فرایند نمی‌توان انتظار داشت نسل با علم و آگاهی در حوزه سینمای پروش یابد.

محمدی در بخش دیگری از این گفتگو با بیان اینکه در کنار این سیستم غلط و اشتباه عدم توجه و اهمیت به حوزه نسل سازی و تربیت جوانان نیز در حوزه مدیریت فرهنگی کشور وضعیت را به‌مراتب بدتر کرده است تصریح کرد: اجازه دهید توجه شما را به جشنواره یکی از برندها مطرح بین‌المللی در اوایل دهه هشتاد جلب کنم برندی که در آن سال‌ها با برگزاری جشنواره فیلم کوتاه و دعوت از فیلمسازان حرفه‌ای و مطرح کشور با اهدای جوایز بسیار چشمگیر از جمله مبالغ کلان و حمایت مادی برای تولید آثار بعدی عملاً چنان فستیوالی برگزار کرد که فیلم فجر نیز نمی‌توانست چه در حوزه جوایز و چه سطح داوران به گرد آن برسد؛ چرا یک برند خارجی در کشور دست به چنین اقدامی می‌زند؟ آیا جز شناخت و پرورش استعداد فیلمساز جوان ایرانی است؟

وی در همین راستا اظهار داشت: خیلی از برگزیدگان آن جشنواره همین‌ الان که جزو فیلم‌سازان حرفه‌ای کشور هستند و تا آن سال در خانه‌های کوچک و مشترک اجاره‌ ای زندگی می‌کردند اکنون در آمریکا و کانادا عملاً زندگی می‌کنند و هرازگاهی به ایران سر می‌ زنند و آثارشان را در فستیوال‌ های خارجی ابتدا اکران و جوایزی دریافت می‌کنند و سپس در ایران اکران می‌ شوند ما از این‌ دست نمونه‌ ها کم نداریم!

این فعال فرهنگی تأکید کرد: همین‌ الآن چندین آموزشگاه در حال آموزش و تولید فیلم کوتاه هستند آموزشگاه‌ هایی که خودشان هنرجوی علاقه‌مند را جذب می‌کنند، استعدادسنجی می‌کنند، آموزش می‌ دهند، از تولید فیلمش حمایت می‌کنند و فیلم را با روابط و رایزنی خودشان به فستیوال‌ های خارجی و اروپایی می‌فرستند؛ هنرجویانشان را از این طریق مطرح و به‌نوعی چهره می‌کنند و سپس در ایران هم آثارشان را اکران می‌کنند.

وی ادامه داد: با این تفاسیر عملاً نسل آینده سینمای ایران کاملاً محرز و مشخص است که از چه جنس و چه تفکری خواهد بود. اما در این شرایط این سؤال مطرح می‌شود که نقش و سهم نهادهای فرهنگی ما چیست؟ اصلاً چه تعداد از دستگاه‌های فرهنگی ما از این آموزشگاه‌ها اطلاع دارند چه برسد به اتخاذ سیاست‌ها! متأسفانه عدم اشراف و رصد حداقلی که یکی از پارامترهای سیاست‌گذاری صحیح است امروز به نقطه‌ضعف دستگاه‌ها و نهادهای ما تبدیل شده و باید تأسف خورد که اگر یک اتفاقی هم رخ می‌دهد به‌ اصطلاح آن‌قدر کور زده می‌شود که عملاً جز بودجه هدردادن عایدی دیگری ندارد. متأسفانه گام نخست که رصد دقیق هست اصلاً وجود خارجی در دستگاه‌ها و نهادها ندارد چه برسد به اطلاع و آگاهی و بدتر از آن اتخاذ سیاست‌های مشابه!

محمدی در پایان این گفتگو افزود: البته نمی‌خواهم نیمه خالی لیوان را بیان کنم درهرصورت در کنار این شرایط اقداماتی هم صورت‌گرفته است الحمدالله انجمن سینمای جوانان به‌عنوان متولی سینمای کوتاه و جوان در کشور در دو سال اخیر انصافاً نقش و سهم ویژه‌ای را ایفا کرده است برپایی باشکوه جشنواره فیلم کوتاه، اهتمام به سینمای کوتاه در سراسر کشور، فعال نگه داشت و مشارکت علاقه‌مندان در قالب پاتوق‌های فیلم کوتاه، گستره تولیدات و حمایت‌های رسانه‌ای و مادی از هنرمندان مستعد در سال‌ های اخیر وضعیت بسیارمطلوبی را ایجاد کرده است اما این را می‌دانیم که نقاط ضعف و قوتی دارد ولی باور کنیم که یک دستگاه به‌تنهایی نمی‌تواند این بار مهم و حساس را به دوش بکشد و باید با مشارکت سایر نهادها و ارگان‌ها صورت پذیرد.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

۱۰۸ عروسک سیما در موزه عروسکی شهرک قرار دارند/همه شرایط برای حفظ و نگهداری عروسک‌های سیما لحاظ می‌شود – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: مدیر شهرک غزالی درباره وضعیت رسیدگی به عروسک‌های خاطره‌سازی که در موزه عروسکی این شهرک نگهداری می‌شوند به ارائه توضیحاتی پرداخت.

به گزارش سینماپرس، مهدی میرچی مدیر شهرک سینمایی غزالی درباره پروژه‌های در حال تصویربرداری در این مجموعه به مهر بیان کرد: یکی از مهمترین پروژه‌های این روزها سریال «سلمان فارسی» است که افتتاحیه فصل ایران با حضور پیمان جبلی رئیس صداوسیما انجام شد.

وی اضافه کرد: سریال «رحیل» از دیگر مجموعه‌هایی است که مدتی است در شهرک در حال تصویربرداری است. همچنین «مهیار عیار» مدتی خارج از شهرک در حال تصویربرداری بود و از هفته آینده دوباره به شهرک بازمی‌گردد.

میرچی با اشاره به طراحی و آماده سازی یک سریال تاریخی عنوان کرد: «تلما» از جدیدترین آثار نمایشی به تازگی شروع به کار کرده است و در حال آماده سازی دکور هستند سعید سعدی تهیه کنندگی این سریال را بر عهده دارد و فضایی تاریخی دارد.

مدیر شهرک غزالی اظهار کرد: «تنها گریه کن» از دیگر سریال‌هایی است که قرار است برای شبکه سه ساخته شود و در اینجا تصویربرداری خواهد شد. همچنین «طوبی» سریالی است که به تهیه‌کنندگی سیدحامد حسینی در حال آماده‌سازی لوکیشن هاست و این هم اثری تاریخی در دوران صفوی است. از آثار شبکه خانگی نیز «بامداد خمار» این روزها در حال تصویربرداری است.

میرچی درباره بخش موزه عروسکی شهرک و برخی انتقاداتی که نسبت به نحوه نگهداری آنها مطرح شده است بیان کرد: همه شرایط برای حفظ و نگهداری عروسک‌های سیما لحاظ می‌شود. ۱۰۸ عروسک سیما در این موزه قرار دارند که همه عروسک‌های اصلی برنامه‌ها و سریال‌ها هستند.

وی درباره ترمیم این عروسک‌ها و شرایط نگهداری توضیح داد: عروسک‌ها دو سال پیش بازسازی شدند و هر ماه نظارت می‌شوند که اگر نیاز به ترمیم باشد آن هم لحاظ می‌شود. البته عروسک‌ها به صورت روزانه تمیز می‌شوند و سیستم گرمایی و سرمایی دائمی برای این موزه تدارک دیده شده است.

میرچی با اشاره به عروسک‌های این موزه بیان کرد: از عروسک‌های قدیمی مثل چاق و لاغر یا عروسک‌های شهر موش‌ها گرفته تا گنجشکک اشی مشی و حتی عروسک‌های جدید مثل جناب خان در این شهرک هستند. قرار است به زودی فضایی ایجاد شود و مجموعه عروسک‌های متعلق به کارهای مرکز صبا هم در اینجا نگهداری شود.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

کمیته گزینش و انتخاب فیلم‌های فرانسوی تعیین شدند – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: الکساندر دسپلا، اولیویه آسایاس، پاتریک واچسبرگر برای کمیته انتخاب فیلم اسکار ۲۰۲۴ فرانسه تعیین شدند.

به گزارش سینماپرس و به نقل از ورایتی، فرانسه کمیته انتخاب فیلم اسکار ۲۰۲۴ را با حضور چهره‌های درجه یک از سینمای این کشور تعیین کرد.

ریما عبدالمالک وزیر فرهنگ فرانسه، کمیته‌ای ۷ نفره را به پیشنهاد دومینیک بوتونات، رئیس هیات فیلم فرانسوی( CNC) منصوب کرد. در این فهرست آهنگساز الکساندر دسپلا با ۱۱ نامزدی اسکار و کسب ۲ اسکار برای «شکل آب» و «هتل بزرگ بوداپست»، پاتریک واچسبرگر مجری و تهیه کننده سابق لاینزگیت و برنده اسکار برای «کودا» و چارلز گیلیبرت تهیه کننده برنده ۲ جایزه سزار برای «موستانگ» و «ام» حضور دارند.

این کمیته همچنین شامل اولیویه آسایاس برنده جایزه بهترین کارگردانی کن برای «خریدار شخصی» است. مونیا مدور برنده سزار برای «پاپیچا»، سابین چمالی معاون اجرایی «تی‌اف وان استودیو» و تانجا مایسنر مدیر سابق بخش فروش بین‌المللی ممنتو فیلمز دیگر اعضای این کمیته هستند.

اعضای این کمیته ۲ بار جلسه‌ای با حضور بوتونانت و ژیل پلیسون رئیس سازمان تبلیغات فیلم (اونی فرانس) – هر ۲ به عنوان ناظر بدون حق رای – برگزار می‌کنند و ۱۳ سپتامبر فهرست پیش انتخاب متشکل از ۳ تا ۵ فیلم را اعلام خواهند کرد. کمیته ۲۱ سپتامبر و پیش از انتخاب نهایی، جلسه‌ای با تهیه کنندگان و عوامل فروش و در صورت لزوم توزیع کننده آمریکایی هر فیلم ملاقات خواهد کرد.

کمیته اسکار فرانسه در سال‌های اخیر ۲ بار مورد بازنگری واقع شده که آخرین بار سال ۲۰۲۲ و پس از انتقاد از انتخاب فیلم‌هایی بود که برای اولین بار در جشنواره کن اکران شده بودند، اما از بهترین شانس برای رفتن به رقابت اسکار و در نهایت کسب نامزدی برخودار نبودند.

انتخاب بحث برانگیز فیلم برنده نخل طلای ۲۰۲۱ «تیتان» ساخته جولیا دوکورنو و نادیده گرفتن درامی درباره سقط جنین با عنوان «رویداد» ساخته آدری دیوان که برنده شیر طلایی ونیز شد؛ ناامیدی‌ها را در صنعت داخلی فرانسه درباره تضاد منافع احتمالی به وجود آورد.

آخرین بار فیلم «هندوچین» ساخته رژی وارگنیه در سال ۱۹۹۳ از فرانسه موفق به کسب اسکار برای این کشور شده است.

نامزدهای هر کشور باید تا ۲ اکتبر به آکادمی علوم و هنرهای تصویری معرفی شوند. فهرست کوتاه ۱۵ نفره ۲۱ دسامبر و اسامی نامزدهای نهایی ۲۳ ژانویه ۲۰۲۴ منتشر می‌شود.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

خدا نکند بازیگری در یک نقش کلیشه شود! – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: مختار سائقی بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون ضمن اشاره به تازه‌ترین فعالیت‌های خود، از کلیشه‌ای شدن تصویر خود در نقش‌های منفی، به‌واسطه پیشنهادهای تکراری کارگردان‌ها، ابراز نارضایتی کرد.

به گزارش سینماپرس، مختار سائقی بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون در گفتگو با مهر درباره تازه‌ترین فعالیت‌های خود توضیح داد: در حال حاضر مشغول ایفای نقش در سریال «رستگاری» به کارگردانی مسعود ده‌نمکی هستم که احتمالاً فیلمبرداری آن تا دو ماه دیگر هم ادامه داشته باشد اما درباره جزییات آن نمی‌توانم توضیح بدهم.

وی ادامه داد: در زمینه سینما هم آخرین تجربه‌ام مربوط به اسفندماه سال گذشته بود که در فیلمی با عنوان «قلهک» به کارگردانی مصطفی شایسته ایفای نقش داشتم. «جایی برای دو نفر» هم یکی از آخرین کارهای تلویزیونی‌ام بود. چند روز قبل هم یک نمایشنامه‌خوانی در مجموعه ارغوان داشتیم که مربوط به فعالیت‌های تئاتری‌ام می‌شود.

سائقی درباره حضور پررنگ‌ترش در آثار تلویزیونی توضیح داد: الان شرایطی است که من وقتی با پیشنهادی مواجه می‌شوم خیلی به حق انتخاب خودم توجه نمی‌کنم! شاید باورتان نشود، من امسال وارد هجدهمین سالی شده‌ام که سیگار را ترک کرده‌ام، اما همچنان در برخی از آثار نقش معتاد به من پیشنهاد می‌شود و من هم می‌پذیرم و کار می‌کنم. مسئله اصلی، امروز امرار معاش است. متأسفانه هیچ‌وقت به این مرحله نرسیدم که بتوانم حق انتخابی داشته باشم و نقشی را رد کنم!

وی ادامه داد: برای حضور در یک فیلم سینمایی هم ابتدا باید با پیشنهادی مواجه شوم. امروز سینما به گونه‌ای است که بیشتر آثار به بازیگران پول‌ساز پیشنهاد می‌شود تا نقش‌های اصلی را ایفا کنند. در بدنه فیلم‌ها هم نقش‌هایی وجود دارد که گویی بود و نبودشان چندان فرقی نمی‌کند و اگر در آن‌ها حضور نداشته باشیم بهتر است! در فیلم «قلهک» اما نقش خوبی به من پیشنهاد شده بود. در آن فیلم با هادی کاظمی، علیرضا استادی، گوهر خیراندیش و نیما شعبان‌نژاد هم‌بازی بودم و لحظه‌های کمدی‌ای هم داشت.

این بازیگر باسابقه ادامه داد: در سینمای ما شرایط به‌گونه‌ای است که یا باید آن بالابالاها باشی، یا اصلاً نباشی! حد وسط و زیردست اگر باشی، در واقع نابود می‌شوی. یک سوپراستار برای یک فیلم پول میلیاردی می‌گیرد که ان‌شالله خدا برای او زیاد کند و حتماً روزی‌شان اینگونه است، اما برای من نوعی که برای یک یا دو سکانس به یک کار دعوت می‌شویم، شرایط اینگونه است که حتی مبلغ را هم برای‌مان تعیین می‌کنند و ما هر مبلغی بگوییم با آن مخالفت می‌شود! خیلی راحت هم اگر مبلغ اعلامی را نپذیری، با فرد دیگری جایگزین می‌شوی!

روی پیشانی‌ام نوشته‌اند؛ بازیگر نقش‌های کوتاه!

سائقی گفت: کتابی با عنوان فرهنگ بازیگران منتشر شده است که وقتی به حرف «سین» می‌رسد، اولین نام، نام من است و نوشته است «مختار سائقی؛ ایفاگر نقش‌های کوتاه»! گویی روی پیشانی ما اینگونه نوشته شده است! واقعاً چرا باید بعد این همه سال چنین تصوری از ما داشته باشند؟ جالب اینکه با هر کارگردانی هم که کار می‌کنیم، می‌گویند چقدر خوب هستی! من سال‌ها روی صحنه کار کرده‌ام و خودم را بچه تئاتر می‌دانم. بعدها با حسین فرحبخش و از سال ۶۱ بود که وارد سینما شدم.

وی ادامه داد: همزمان عضو انجمن طراحان صحنه و لباس هم هستم و تا زمانی که کمی جوان‌تر بودم در این حوزه هم کارهای بیشتری می‌کردم، اما دیگر این کارها را نمی‌پذیرم. خوشحالم که بعد از سال‌ها دستیاری در عرصه صحنه، اولین کارم به عنوان طراح صحنه متعلق به استاد مرحوم، ساموئل خاچیکیان بود. در حدود ۲۰ فیلم مسئولیت طراحی و لباس را داشته‌ام.

این بازیگر درباره تثبیت شمایل نقش‌آفرینی خود در برخی نقش‌های منفی و دلیل آن گفت: به‌خدا خودم هم نمی‌دانم چرا اینگونه شده است؟ شرایط به گونه‌ای شده که وقتی به دفتر کاری دعوت می‌شوم، بعد از تعارفات اولیه وقتی نوبت به صحبت درباره نقش می‌شود، خودم جلوتر می‌پرسم، نقش یک معتاد است!؟ در بهترین حالت اگر بخواهند جواب منفی بدهند می‌گویند قبلاً معتاد بوده! نمی‌دانم چرا؟ خدا نکند بازیگری در یک نقش کلیشه شود! فکر می‌کنم بعد از سریال «پنجمین خورشید» که در آن نقش یک معتاد را ایفا کرده بود، آن نقش خیلی دیده شد و باورتان نمی‌شود از آن به بعد هفته‌ای دو الی سه تماس برای ایفای نقش معتاد داشتم! هنوز هم این پیشنهادها ادامه دارد.

بیشترین همکاری را با مهران مدیری داشته‌ام

وی ادامه داد: من در میان بازیگرانی که با مهران مدیری کار کرده‌اند فکر می‌کنم بیشترین همکاری را با او داشته‌ام. از «ساعت خوش» تا «شب‌های برره» و خیلی کارهای دیگر. در هیچ‌کدام هم نقش منفی و معتاد نداشتم. نقش‌های متنوعی در این کارها به من سپرده شد. من نقش‌های بسیاری بازی کرده‌ام و حرفم این است که اگر هم می‌خواهید نقش منفی به من پیشنهاد دهید، چرا همیشه خرده فروش را به من می‌سپارید، لااقل یک بار نقش «گادفادر» را به من پیشنهاد دهید!

این بازیگر باسابقه با اشاره به اینکه گاهی از ورود به حرفه بازیگری پشیمان هم شده است، گفت: این حس ممکن است برای هر کسی پیش بیاید. شاید اگر به عقب برگردم، بازهم به این عرصه وارد شوم، اما مسیرم را متفاوت طی می‌کنم. من به‌صورت تجربی وارد این میدان شدم. آنچه باعث شده است بعد از این همه سال همچنان اجاره‌نشین باشم، بابت شغلی است که دارم. باید منتظر بنشینم تا کسی پیشنهاد کار بدهد و گاهی تا ۶ ماه شده که بی‌کار مانده‌ام!

سائقی درباره ماندگارترین نقش‌هایش در حافظه مردم هم توضیح داد: خیلی‌ها هنوز من را سرجوخه صدا می‌کنند که مربوط به نقشم در «شب‌های برره» است. گاهی پیش می‌آید اسم من را نمی‌دانند، اما نقشم در «شب‌های برره» را به یاد دارند. من نزدیک به ۲۶۰ فیلم و سریال و تئاتر بازی کرده‌ام اما در میان آن‌ها «شب‌های برره» برای مردم محبوب‌تر بوده است چرا که به نظرم مردم ایران با این سریال هم‌ذات‌پنداری می‌کنند. من خودم اما «پنجمین خورشید» را در میان آثارم بیشتر دوست دارم.

وی درباره جذاب‌ترین خاطره خود از واکنش‌های مردم هم گفت: زمانی که سریال «ستایش» در حال پخش بود، در حال شستشوی ماشینم در خیابان بودم که پیرمردی نزدیک شد و با لهجه ترکی گفت: «شما خجالت نمی‌کشی!؟» گفتم چرا؟ گفت: «آدم جنس جاساز می‌کنه و پسر مردم را به کشتن می‌ده؟» گفتم نه پدرجان من آن آدم نیستم. گفت: «برو. دیگه به من نگو که غلومی!» متوجه شدم به دلیل شباهت ظاهری من را با مهدی میامی در سریال اشتباه گرفته است. کلی با او صحبت کردم که بگویم نقش من در سریال «شعبانی» بود که در صحنه‌ای با ستایش دعوا می‌کند. عصبانی شد و گفت: «چه بدتر، مگه آدم با یه خانوم دعوا می‌کنه!؟» آخر سر همسرم برای پادرمیانی آمد و گفت: «پدرجان، این مرد، آن بازیگر نیست» پیرمرد با عصبانیت جواب داد: «من پدر شما نیستم، برو شوهرت رو آدم کن!» (می‌خندد)

این بازیگر باسابقه در پایان گفت: من حتی در ایفای نقش‌های منفی هم سعی می‌کنم شیرین بازی کنم و به همین دلیل شکر خدا اکثراً برخوردهای مردم با من در کوچه و خیابان خیلی خوب است. واقعاً مردم به ما لطف دارند و برای شخص خودم هم رضایتمندی مردم بسیار مهم است. به قول آن جمله معروف «با اینکه هیچ چیز در زندگی طبق میل من نیست، اما حالم خوب است» شاید علتش این است که من حتی در خلوت هم از خودم رضایت دارم.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

قائل به مرگ «سینمای اجتماعی» نیستم/این سینمای اجتماعی ایران است که در جهان پرآوازه و پرافتخار شده است – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: محمود بابایی تهیه‌کننده فیلم «بعد از رفتن» در آستانه اکران عمومی این فیلم به طرح نکاتی درباره لزوم توجه بیشتر به سینمای اجتماعی در سایه فروش بالای فیلم‌های کمدی پرداخت.

به گزارش سینماپرس، محمود بابایی تهیه‌کننده فیلم سینمایی «بعد از رفتن» به کارگردانی رضا نجاتی در گفتگو با مهر درباره برنامه‌ریزی برای اکران عمومی این فیلم پس از دریافت پروانه نمایش از سازمان سینمایی، توضیح داد: فیلم «بعد از رفتن» سال گذشته ساخته شد و از همان زمان تولید، به اکران آن در فصل تابستان فکر می‌کردم. تلاشم این بود که در تابستان ۱۴۰۲ بتوانیم فیلم را اکران کنیم.

وی ادامه داد: از چهارشنبه ۲۵ مردادماه این فیلم با پخش «شهر فرنگ» و به سرگروهی پردیس ملت روانه پرده سینماها می‌شود و امیدوارم با توجه به مضمون اجتماعی، قصه‌گو بودن فیلم و ترکیب بازیگران، فیلم بتواند ارتباط خوبی با مخاطبان برقرار و اکران خوبی را تجربه کند.

این تهیه‌کننده درباره ویژگی‌های فیلم «بعد از رفتن» برای رقابت با دیگر فیلم‌های در حال اکران گفت: فیلم تا زمان ساخت متعلق به سازندگان است و بعد از اتمام فرآیند ساخت، مردم و مخاطبان تبدیل به صاحبان اصلی اثر می‌شود، به همین دلیل آن‌ها هستند که می‌توانند درباره ویژگی‌های یک فیلم در حال اکران صحبت کنند. اما از نگاه من این فیلم هم ریتم مناسبی دارد و هم به‌خوبی قصه‌اش را روایت می‌کند. تلاش شده است که این فیلم مولفه‌های جذب مخاطب را داشته باشد. «بعد از رفتن» یکی از فیلم‌های پربازیگر محسوب می‌شود، از نظر تعدد لوکیشن، فضاهای بصری متنوعی دارد؛ از جزیره کیش گرفته تا سیرک و پیست اتومبیل‌رانی. این تنوع به جذابیت فیلم افزوده است.

خیلی به رقابت با فیلم‌های دیگر فکر نمی‌کنم

وی افزود: با وجود آنکه هر فیلمی به محض اکران در معرض رقابت با دیگر فیلم‌ها قرار می‌گیرد اما من امروز خیلی به این رقابت فکر نمی‌کنم چرا که هدف اصلی‌ام ساخت یک فیلم اجتماعی سالم بود که قصه آن برشی از واقعیت‌های امروز باشد. چنین فیلمی باید مخاطب خود را پیدا کند. اگر بتوانیم فیلم را به‌خوبی معرفی کنیم، این اتفاق خواهد افتاد. دغدغه اصلی فیلم «بعد از رفتن» عشق و خانواده است و امیدوارم بتوانیم اکران خوبی را تجربه کنیم.

بابایی درباره رقابت «بعد از رفتن» با دیگر فیلم‌های اجتماعی در حال اکران هم گفت: با توجه به ترکیب فیلم‌های کمدی و اجتماعی که این روزها در حال اکران در سینماهای کشور است، می‌توانیم بگوییم فیلم ما رقبای سرسختی در اکران دارد و ما همه برنامه‌ریزی خود را کرده‌ایم که در این شرایط فیلم بتواند به خوبی به مخاطبان معرفی شود.

وی ادامه داد: باید به همزمانی اکران فیلم با ایام ماه محرم هم توجه داشته باشیم و رجوع به روند آمار فروش فیلم‌ها به‌خوبی نشان می‌دهد که تا پیش از ایام محرم سینماها چه تعداد مخاطب داشته و در این ایام چقدر. برای پیش‌بینی استقبال از فیلم‌هایی که در این ایام اکران می‌شوند باید این نکته را مدنظر داشته باشیم که طبیعتاً مخاطبان کمتری خواهد داشت. امید ما این است که مردم با وجود این شرایط باز هم به سینما بیایند و مانند تجربه محرم سال قبل از فیلم‌ها استقبال کنند.

این تهیه‌کننده که فیلمی اجتماعی را روانه پرده سینماها کرده است، درباره استمرار اکران فیلم‌های کمدی تأکید کرد: اکران فیلم‌های کمدی و استقبال مخاطب از آن‌ها موجب رونق سینماها می‌شوند. من جدای از بحث تهیه‌کنندگی سینما در حوزه سینماداری هم فعالیت‌هایی داشته‌ام و ارتباط بی‌واسطه با مخاطب را هم تجربه کرده‌ام به همین دلیل می‌دانم فیلم‌های کمدی انتخاب طیف گسترده‌ای از مخاطبان سینماست و ما هم باید به این انتخاب احترام بگذاریم. سینمای ایران به‌واسطه بحران کرونا آسیب‌های زیادی دید و این فیلم‌های کمدی بودند که توانستند ناجی سینمای ایران در این شرایط باشند.

قائل به مرگ سینمای اجتماعی نیستم، اما…

وی افزود: به‌عنوان تهیه‌کننده، قائل به مرگ سینمای اجتماعی نیستم. درست است که وضعیت سینمای اجتماعی ما کمی افت داشته است اما می‌توان آن را درمان کرد. این درمان با برخی ابزارها امکان‌پذیر است. این سینمای اجتماعی ایران است که در جهان پرآوازه و پرافتخار شده است.

بابایی با اشاره به فیلم‌سوزی در فرآیند چینش فیلم‌های اکران گفت: باید فکری به حال این سازوکار داشته باشیم تا عدالت هم برای سینمای اجتماعی و هم سینما کمدی برقرار شود. درست است که به دلیل حال عمومی جامعه، اقبال به فیلم‌های کمدی بیشتر است اما باید این نکته را هم مدنظر داشته باشیم که با ساخت فیلم‌های اجتماعی درست و تأثیرگذار است که ما می‌توانیم از بحران‌های اجتماعی عبور کنیم.

ساخت فیلم‌های اجتماعی مصداق بارز کار فرهنگی است و مشکل اصلی این است که مسئولان ما بعضاً مصداق کار فرهنگی را اشتباه می‌گیرند! برخی از مسئولان می‌خواهند با کارهایی مانند نصب بنر و بیلبورد، کار فرهنگی کنند در حالی که این کار در بهترین حالت می‌تواند یک کار تبلیغی باشد، نه فرهنگی

وی افزود: فیلم ساختن و مشخصاً ساخت فیلم‌های اجتماعی مصداق بارز کار فرهنگی است و مشکل اصلی این است که مسئولان ما بعضاً مصداق کار فرهنگی را اشتباه می‌گیرند! برخی از مسئولان می‌خواهند با کارهایی مانند نصب بنر و بیلبورد، کار فرهنگی کنند در حالی که این کار در بهترین حالت می‌تواند یک کار تبلیغی باشد، نه فرهنگی.

تهیه‌کننده «بعد از رفتن» ادامه داد: ما باید کمک کنیم تا سینمای اجتماعی همچنان زنده بماند و رونق هم پیدا کند. این مسئولیت هم صرفاً متوجه مسئولان نیست و فیلمسازان، تهیه‌کنندگان و دفاتر فیلمسازی هم باید به این موضوع توجه داشته باشند. بعد از رکوردی که یک فیلم کمدی در گیشه ثبت کرده است، همه دفاتر سینمایی می‌خواهند یک «فسیل» دیگر بسازند و همه آن‌ها چنین برنامه‌ای دارند! این فی‌نفسه بد نیست اما به شرط آنکه حواس‌مان به سینمای اجتماعی و افتخاراتی که برای ما آورده است هم باشد.

وی با اشاره به ظرفیت‌های حمایتی نهادهایی مانند صداوسیما و شهرداری ادامه داد: این حمایت‌ها امروز هم وجود دارد اما باید به سمتی برویم که حمایت از سینمای اجتماعی در همه جا، تبدیل به یک اصل شود. هر چه ما از سینمای اجتماعی فاصله بگیریم، در آینده با بحران‌های اجتماعی و حتی سیاسی مواجه خواهیم شد. من قائل به یک سبد مصرفی برای مخاطبان هستم که در آن هم فیلم کمدی قابل تعریف است و هم فیلم اجتماعی و هم فیلم سیاسی و حتی اکشن. کامل بودن این سبد مهم است و این همان اتفاقی است که هنوز از آن محرومیم.

بابایی تأکید کرد: ما فیلمسازان می‌توانیم سلیقه مخاطبان را جهت‌دهی کنیم. وقتی همه به یک سمت حرکت و هم‌جهت با جریان غالب شنا کنند، فیلم‌ها یکدست می‌شود و طبیعتاً در جهت‌دهی سلیقه مخاطب هم اثرگذار می‌شود. به همین دلیل ما در مقام سازندگان اثر باید به این نکته توجه داشته باشیم. امیدوارم فیلمسازان اجتماعی پرافتخار ما که مدتی است از عرصه فیلم‌سازی فاصله گرفته‌اند، باردیگر به میدان بازگردند چراکه سینمای اجتماعی امروز، تشنه نگاه این فیلمسازان است.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

بروکراسی شرایط را برای ساخت فصل دوم «آقای قاضی» فراهم نکرده است – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: کارگردان سریال «آقای قاضی» معتقد است که در فصل دوم این مجموعه موضوعات حول محور مفاسد اقتصادی سازمان یافته مثل قاچاق اعضای بدن، پول‌های تقلبی، سکه‌های تقلبی مطرح و به نمایش گذاشته می‌شود.

به گزارش سینماپرس، سجاد مهرگان کارگردان سریال «آقای قاضی» در گفت‌وگو با میزان علت ساخت این سریال را آموزش حقوقی و قانونی دانست و گفت: رویدادی برایم رخ داد که سبب شد به فکر ساخت سریال «آقای قاضی» بیفتم. در عین حال بررسی‌ها نشان داد که علاوه بر من اکثریت افراد جامعه اطلاعات چندانی در مورد حقوق و قانون ندارند، همین خلأ اطلاعاتی حقوق مدنی، فردی و عمومی زمینه را برای افزایش دغدغه‌های افراد در جامعه فراهم کرده است. به همین دلیل تلاش کردم تا با یک کار نمایشی به معضل برخی از این مشکلات قانونی کمک کنم.

وی ادامه داد: برای ساخت سریال «آقای قاضی» موضوع را با مرکز رسانه قوه قضاییه در میان گذاشتم و در نتیجه همراهی بسیار خوب آنان سبب ساخت با کیفیت سریال «آقای قاضی» شد.

مهرگان به زمان ساخت سریال «آقای قاضی» اشاره و بیان کرد: در اواسط سال ۱۴۰۰ بود که پیش تولید و نگارش سریال آغاز شد. این بخش هفت ماه طول کشید و در این مدت انتخاب بازیگران و تمرین با بازیگران انجام شد. در ادامه فیلمبرداری اثر سه ماه زمان برد و در نهایت سریال سال ۱۴۰۱ روی آنتن رفت. این سریال با ۴۲ قسمت که هر قسمت آن دو پرونده را مطرح می‌کند در ۸۴ اپیزود به تصویر کشیده شد.

وی در مورد استقبال مخاطبان از سریال «آقای قاضی» اظهار کرد: از همان ابتدا معتقد بودم که سریال «آقای قاضی» مورد استقبال قرار می‌گیرد، اما مدیران سازمان صداوسیما این سریال را ریسک قلمداد می‌کردند. با این حال تصور نمی‌کردم که این اثر با چنین استقبالی روبه‌رو شود. نکته قابل توجه دیگر اینکه بازپخش سریال «آقای قاضی» اقبال بیشتری را در برداشت و بیشتر دیده شد و مورد استقبال قرار گرفت، تا جایی که کلیپ‌هایی که به واسطه خود مردم از این سریال ساخته شد ۴ تا ۵ میلیون بازدید خورده است.

مهرگان به فضای فیلمبرداری سریال «آقای قاضی» اشاره و تصریح کرد: من اصرار فراوانی داشتم تا سریال «آقای قاضی» در یک محیط بسته با بازیگران غیرمشهور و اپیزودهای فراوان دنبال شود. این نکته‌ای بود که سبب می‌شد مدیران صدا و سیما به این نتیجه برسند که سریال دیده نمی‌شود. از سوی دیگر پافشاری من برای پخش سریال در ساعت خاصی، شک مسئولان در مورد اقبال جامعه را افزایش می‌داد. تاکید من در سریال «آقای قاضی» انعکاس دغدغه‌ها و نیاز مردم به شکل قصه و فارغ از هرگونه شعار بود و به این امر ایمان داشتم که مورد استقبال قرار می‌گیرد.

این کارگردان تلویزیون نتایج پخش سریال «آقای قاضی» و بُعد آموزش و فرهنگ‌سازی در حوزه قانون و حقوق را مورد بررسی قرار داد و تاکید کرد: برای اینکه بتوانیم سریال «آقای قاضی» را به یک سریال باکیفیت تبدیل کنیم، اقدام به پژوهش سه تا چهار ماهه کردیم و برای این منظور کتاب‌های بسیاری را مورد مطالعه قرار دادم؛ از جمله خاطرات قضات و آداب قضاوت و کتاب‌های حوزه قضا، حتی قضاوت‌های امیرالمومنین (ع) را مورد مطالعه قرار دادم. کتاب‌های کاتوزیان در حوزه قضاوت و کتاب «جان به لب» که حاوی خاطرات قضات بود را مورد مطالعه قرار دادم تا اثری با کیفیت و مناسب را تولید کنیم.

مهرگان تصریح کرد: نکته‌ای که علاقه داشتم به آن پرداخته شود و به صورت غیرمستقیم نکاتی را به قضات یادآوری کند، از جمله مقوله‌هایی بود که در ساخت این اثر مد نظر قرار داده بودم. این سریال آداب یک قاضی نمونه را یادآوری می‌کند، زیرا در برخی موارد نکات ریزی در جامعه قضات وجود دارد که نیاز بود آن را انتقال دهم و در این زمینه سریال «آقای قاضی» توانست این شرایط را فراهم کند و هنر در کنار حقوق و قانون قرار داده شود و نقش آگاهی‌رسانی را ایفا کند. نکته دوم اینکه آموزش به مردم از لحاظ حقوقی و قانونی مطرح بود که در اولویت قرار داده شد و به عنوان اهداف اصلی این برنامه مد نظر قرار داشت.

وی به برخورد مخاطبان در فضای مجازی اشاره و بیان کرد: همواره به همکارانم می‌گویم که معتقدم دعای خیر مردم به دنبال من است، زیرا با ساخت این سریال «آقای قاضی» پیام‌های متعددی دریافت کردم که مردم طی آن به من اعلام می‌کردند که با دیدن این سریال توانستند نکاتی ارزشمند در مورد قوانین و حقوق مدنی خود بیاموزند و طی آن از بسیاری از چالش‌ها و مشکلات دور شده‌اند.

این کارگردان به پیشینه ساخت سریال‌های حقوقی اشاره و بیان کرد: از سال ۱۹۷۰ یعنی حدود ۵۰ سال پیش و همزمان با روی کار آمدن تلویزیون، ساخت سریال‌های حقوقی رواج پیدا کرد، اما در غرب شیوه ساخت این آثار متفاوت بود. در کشور ما نیز این ژانر و یا سوژه به شیوه‌ای متفاوت در پیش گرفته شد که در نهایت با ساخت سریال «آقای قاضی» به صورت مشخص پیگیری شد. نکته دیگر اینکه آیین و قانون اساسی ما تفاوت بسیاری با سایر کشورها دارد، به همین دلیل سریال «آقای قاضی» با فرمتی متفاوت روی آنتن رفت، البته این سریال نقص‌هایی دارد، ولی تمام تلاش ما این بوده که هرچه جلوتر می‌رویم این مشکلات مرتفع شود.

وی به چالش‌های پیش روی ساخت فصل دوم سریال «آقای قاضی» اشاره و بیان کرد: سری جدید سریال «آقای قاضی» به دلیل کمبود بودجه دچار مشکلاتی شده و نتوانستیم کار را در زمان مقرر پیش ببریم، زیرا علی رغم میل مدیران صدا و سیما برای ادامه و ساخت هرچه سریع‌تر سریال بودجه لازم فراهم نشده است.

مهرگان به ویژگی‌های سریال «آقای قاضی» اشاره و بیان کرد: سریال «آقای قاضی» تلاش دارد تا با فرمتی جدید و محتوایی متفاوت در سری دوم به تصویر کشیده شود تا بتواند علاوه بر آموزش، به نکاتی جدیدتر که دغدغه‌های فراگیرتر و به روزتری از جامعه را مطرح می‌کند، بپردازد و آنها را به تصویر بکشد.

وی ادامه داد: فصل دوم سریال «آقای قاضی» در بخش پیش تولید متوقف شده و در نوبت ساخت صدا و سیما قرار دارد. متاسفانه بروکراسی که در این حوزه وجود دارد، زمینه و شرایط را برای ساخت هرچه سریع‌تر فصل دوم سریال «آقای قاضی» فراهم نکرده است.

وی به همکاری قوه قضاییه (مرکز رسانه) با فصل جدید سریال «آقای قاضی» اشاره و بیان کرد: پخش فصل اول سریال «آقای قاضی» و جلب اعتماد سبب شد تا پرونده‌های پیچیده‌تر و جدیدتری از سوی این حوزه و در عین حال راهنمایی‌های بیشتری به ما ارائه شود تا بتوانیم سری دوم را پربارتر به جامعه ارائه کنیم. در سری نخست حساسیت‌هایی از جنس توجه به قانون آیین دادرسی قانون حقوقی و گزینه‌های دیگری مطرح بود، اما یک همکاری خوب بین قوه قضاییه و بخش هنر سبب شد تا کاری قابل توجه تولید و به مخاطبان عرضه شود.

وی رویکردهایی را که در فصل جدید سریال «آقای قاضی» به اجرا گذاشته خواهد شد، مورد بررسی قرار داد و خاطرنشان کرد: برای اینکه به ورطه تکرار نیفتیم و مخاطبان خود را از دست ندهیم، در سری دوم سریال «آقای قاضی» محور سریال تنها به اتاق دادگاه منحصر نمی‌شود، بلکه محیط بیرون آن و محیط دادسرا مثل اتاق بایگانی و راهروها نیز به تصویر کشیده شده است تا تنوع بصری ایجاد شود. بنابراین تعداد لوکیشن‌ها نیز افزایش پیدا می‌کند و نکاتی که عموم مردم از نظر حقوقی درگیری بیشتری با آن دارند، مطرح و به تصویر کشیده می‌شود.

این کارگردان در ادامه تاکید کرد: بررسی‌های فصل اول سریال «آقای قاضی» نشان می‌دهد موضوع کودک و نوجوان بیشتر مورد توجه قرار گرفته است، به همین دلیل پرونده‌های مربوط به کودک و نوجوان در فصل دوم بیشتر مطرح شده و مفاسد اقتصادی سازمان یافته مثل قاچاق اعضای بدن، پول‌های تقلبی، سکه‌های تقلبی و موضوعاتی از این دست که جدیدتر هستند، مطرح و به نمایش گذاشته می‌شود.

مهرگان یادآوری کرد: در سری جدید علاوه بر بهزاد خلج که در نقش قاضی ثابت به ایفای نقش می‌پردازد، سه قاضی دیگر حضور ثابت خواهند داشت و به عنوان بازیگران در نقش قاضی حضور دارند. البته یکی از این سه قاضی از چهره‌های مطرح بازیگری خواهد بود.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

حضور ۳۲ فیلم در فهرست اصلی «شصت و یکمین دوره جشنواره فیلم نیویورک» قطعی شد – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: جشنواره فیلم نیویورک ۲۰۲۳ سرانجام فیلم‌های حاضر در رویداد امسال را معرفی کرد.

به گزارش سینماپرس و به نقل از ورایتی، فیلم‌هایی که در جشنواره کن امسال با علاقه مخاطبان روبه‌رو شدند از جمله فیلم‌هایی هستند که در جشنواره فیلم نیویورک ۲۰۲۳ هم اکران می‌شوند. درام هیجان‌انگیز جاناتان گلیزر به نام «منطقه مورد علاقه» و فیلم جنایی «آناتومی یک سقوط» به کارگردانی ژوستین تریه که برنده نخل طلا شد، از جمله این فیلم‌ها هستند.

امسال ۳۲ فیلم فهرست اصلی شصت و یکمین دوره جشنواره فیلم نیویورک را تشکیل می‌دهند که دربرگیرنده آثار جدید کارگردانان بزرگ از جمله «روزهای عالی» ویم وندرس، «درباره علف‌های خشک» نوری بیلگه جیلان و «برگ‌های افتاده» آکی کائوریسماکی می‌شود. چندین کارگردان هم برای اولین بار در این جشنواره حضور خواهند داشت که آنی بی کر با «جانت پلنِت»، باس دووس با «اینجا»، ریون جکسون با «طعم نمک همه جاده‌های خاکی»، پل بی. پرسیادو با «اورلاندو، بیوگرافی سیاسی من»، وانگ. بینگ با «جوانی (بهار)» و ژانگ لو با «برج بی سایه» را شامل می‌شود.

دنیس لیم مدیر هنری جشنواره نیویورک با وضعیت نابسامان صنعت سینما در این روزها ابراز امیدواری کرد که این جشنواره – همانطور که در تاریخ ۶۱ ساله خود بوده- یادآور این باشد که هنر سینما در سلامت کامل است.

وی فیلم‌های امسال را فیلم‌هایی خواند که پرسش‌هایی ابدی درباره اینکه چگونه سینما با جهان ارتباط دارد، معنای ساختن هنر از زندگی، جالب‌ترین راه‌ها برای نزدیک شدن به لحظه معاصر و گذشته تاریخی و پاسخ‌هایی برای سوال‌هایشان را مطرح می‌کنند.

علاوه بر برنامه اصلی، جشنواره فیلم نیویورک اولین نمایش از فیلم کوتاه تازه کشف و بازسازی شده‌ای به کارگردانی فیلمساز فرانسوی انیس واردا و فیلم بلندی به کارگردانی پی‌یر پائولو پازولینی را در آمریکای شمالی در حالی اکران می‌کند که هر دوی این چهره‌ها در چهارمین دوره جشنواره فیلم نیویورک در سال ۱۹۶۶ حضور داشتند.

«همه ما غریبه‌ها» ساخته اندرو هیگ، «هیولا» به کارگردانی برتراند بونلو، «چیامارا» به کارگردان آلیس رورواچر، «چشمانت را ببند» به کارگردانی ویکتور اریس، «بزهکاران» ساخته رودریگو مورنو، «از پایان دنیا خیلی انتظار نداشته باش» ساخته رادو جود، «اورکا» به کارگردانی لیساندرو آلونسو، «شیطان وجود ندارد» ساخته ریوسوکه هاماگوچی، «مرز سبز» به کارگردان آگنیشکا هلند، «در روزگار ما» ساخته هونگ سانگسو، «در آب» به کارگردانی هونگ سانگسو، «ربوده شده» به کارگردانی مارکو بلوکیو، «تابستان قبل» به کارگردان کاترین بریلات، «موسیقی» به کارگردانی آن جلا شانلک، «عکس ارواح» ساخته کلبر مندونسا فیلهو، «موجودات بیچاره» ساخته یورگوس لانتیموس، «تمرین» به کارگردان مارتین ریتمن و «مهاجران» به کارگردانی فیلیپه گالویز دیگر فیلم‌های این فهرست هستند.

همانطور که قبلاً اعلام شده بود، «می دسامبر» تاد هاینز فیلم شب افتتاحیه در ۲۹ سپتامبر (۷ مهر) اکران می‌شود و «پریسیلا» سوفیا کاپولا فیلم محور اصلی جشنواره و «فراری» مایکل مان پایان بخش جشنواره در ۱۵ اکتبر (۲۳ مهر) خواهد بود.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

دوست داشتم که کار عروسکی و حقیقی را هم امتحان و کار کنم/وقتی اسم عروسک می آید همه نگاه ها به سمت کار کودک می رود – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: تهیه کننده فیلم سینمایی «فسیل» گفت: فیلم سینمایی «نارگیل۲» کاری صرفا برای کودک نیست و کار بزرگسال-کودک است که هم بچه ها و هم بزرگسالان را در برمی‌گیرد.

به گزارش سینماپرس، سید ابراهیم عامریان در گفت وگو با ایرنا و در توضیح علت ساخت فیلم سینمایی «نارگیل ۲» بیان کرد: چون استقبال خوبی از نارگیل۱ (یک سریال در پلتفرم نمایش خانگی بود)، شد و مخاطبان آن را دوست داشتند، نارگیل ۲ را ساختیم که البته ارتباطی به سریال ندارد چون قصه نارگیل۱ در زمانی حدود ۱۰۰ سال قبل می افتد اما نارگیل سینمایی در زمان حال رخ می دهد.

وی با توضیح تفاوت این دو قصه بیان کرد: قصه نارگیل سریال برای صد سال پیش اما اتفاق فیلم برای زمان حال حاضر است؛ سه عروسک در این قصه داریم که در اثر جادو و اتفاقاتی که برایشان می افتد به صدسال آینده منتقل می شوند و بر این اساس قصه ما به زمان حاضر رسیده و این سفر زمان برای این عروسک ها رخ داده است.

تهیه کننده فیلم سینمایی تگزاس (مسعود اطیابی ۱۳۹۶) اظهار داشت: فیلم سینمایی نارگیل۲ کاری صرفا برای کودک نیست و کار بزرگسال-کودک است که هم بچه ها را در برمی گیرد و هم بزرگسالان را. چون هم کار رئال (حقیقی) است و هم کار عروسکی؛ شاید بتوان گفت مانند فیلم سینمایی کلاه قرمزی است که زمانی که در سینما اکران شد هم مخاطب بزرگسال داشت و هم مخاطب کودک.

عامریان در پاسخ به این سوال که آیا عمده مخاطبان نارگیل۲ کودکان هستند، گفت: باید دید استقبال چگونه خواهد بود ولی به نظر نمی رسد رقم مخاطبان کودک بیشتر باشد.

وی با اشاره به رقم مخاطبانی که از نارگیل سریال استقبال کرده بودند، یادآور شد: اقبال نارگیل سریال بین کودکان و بزرگسالان مشترک بود یعنی هم بچه ها این قصه را دوست داشتند و هم بزرگسالان و خانواده های کودکان.

تهیه کننده فیلم سینمایی دینامیت (مسعود اطیابی ۱۳۹۸) در توضیح چرایی ساخت اثری کودک-بزرگسال خاطرنشان کرد: تنوع ژانر است و دوست داشتم که کار عروسکی و حقیقی (رئال) را هم امتحان و کار کنم.

عامریان در پاسخ به این پرسش که دلیل اقبال از نارگیل سریال را چه می داند، بیان کرد: دلیل اصلی را در کیفیت کار می دانم و این موضوع که تلاش کردیم مخاطبان مختلف را در کار ببینیم. وقتی اسم عروسک می آید همه نگاه ها به سمت کار کودک می رود ولی ما تلاش کردیم فیلمی بسازیم که وقتی کودک همراه با خانواده و بزرگترهایش به تماشای فیلمی رفت آن بزرگسال هم خسته نشود و کار را ببینند و با آن ارتباط برقرار کند.

عامریان در پاسخ به این پرسش که چرا کمدی همواره اولویت او بوده است گفت: همه خنده و کمدی را دوست دارند و فقط من نیستم. من هرچه بتواند مردم را بخنداند را دوست دارم.

تهیه کننده فیلم سینمایی فسیل (کریم امینی ۱۳۹۹) تصریح کرد: فیلم جدی هم ساخته ام؛ کارگر ساده نیازمندیم (منوچهر هادی ۱۳۹۴) را ساختیم که یک کار کاملا جدی و اجتماعی بود و متاسفانه نفروخت و به خوبی دیده نشد اما در آینده باز هم کار جدی خواهم ساخت.

وی در مورد تازه ترین کار خود در مقام تهیه کننده سینما گفت: کاری سینمایی به اسم جلبک (سید ابراهیم عامریان ۱۴۰۲) را ساخته ایم که احتمالا اسم آن عوض خواهد شد و این روزها درحال کارهای پس تولید آن هستیم که برای پاییز آماده اکران می شود؛ موضوع این فیلم یک کمدی-اکشن است و فضایی متفاوت دارد. بازیگر نقش اول آن بهرام افشاری است و بازیگر نقش زن ندارد. در حد یکی دو سکانس حضور خانم هست اما اصلا چیزی به اسم بازیگر زن در این فیلم نداریم.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«فسیل» پرمخاطب ترین فیلم کمدی/ مخاطبان از فیلم های جدید استقبال نکردند – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: «فسیل» پر تماشاگرترین فیلم کمدی شد و بعد از چهارده سال رکورد تعداد مخاطبان «اخراجی‌ها ۲» شکسته شد.

به گزارش سینماپرس فیلم «فسیل» ساخته کریم امینی و تهیه کنندگی سیدابراهیم عامریان توانست رکود مخاطبان فیلم «اخراجی‌ها ۲» را جا به‌ جا و عنوان چهارمین فیلم پرمخاطب تاریخ سینمای ایران، و اولین فیلم کمدی پرمخاطب تاریخ سینمای ایران را از آن خودش کند. این فیلم طی هفته اخیر ۱۴۴ هزار مخاطب داشت.

همچنین «شهر هرت» دیگر ساخته کریم امینی نیز کماکان دومین فیلم پرمخاطب گیشه سینماها است. این فیلم سینمایی نیز توانست حدود ۱۱۲ هزار مخاطب را به سالن های سینما بکشاند.

اما نکته قابل تأمل عدم استقبال مردم از سایر فیلم های در حال اکران به ویژه فیلم های جدید بود! به نحوی که «ارثیه فامیلی» حامد رضی تنها ۱۲ قطعه بلیت فروخت و «یقه سفیدها» شهرام مسلخی نیز به فروش ۳۵ قطعه بلیت در سراسر کشور رضایت داد!

«میان صخره ها» مختار عبدالهی نیز به عنوان جدیدترین فیلم اکران توانست تنها ۴۶ قطعه بلیت بفروشد! بر اساس این گزارش و طبق اعلام سایت سمفا تا ساعت ۱۸ جمعه بیستم مرداد ماه «فصل ماهی سفید» قربان نجفی نیز تنها ۶۲۲ قطعه بلیت فروخت و «بابا سیبیلو» ادوین خاچیکیان نیز تنها حدود ۱۳۰۰ مخاطب داشت و میزان فروش «پرونده باز است» آخرین اثر سینمایی زنده یاد کیومرث پوراحمد نیز به همین میزان بود.

«ستون ۱۴» امیرحسین همتی نیز که یکی دیگر از فیلم های جدید اکران است تنها هزار قطعه بلیت فروخت و «دست انداز» کمال تبریزی نیز تنها ۲۷۰۰ مخاطب داشت! این اتفاق در حالی است که «آخرین تولد» نوید محمودی نیز تنها ۵۲۰۰ مخاطب داشت. «بی مادر» سیدمرتضی فاطمی نیز فقط ۶۸۰۰ مخاطب داشت و «نارگیل۲» مسعود اطیابی نیز تنها ۷۷۰۰ مخاطب را به سینما جذب کرد.

مشاهده خبر از سایت منبع