اخبار سینمایی

سینماپرس: فراخوان برنامه «مشق دو» جهت مشارکت هرچه بیشتر نوجوانان منتشر شد.

به گزارش سینماپرس، صادق کرمیار نویسنده روزنامه‌نگار و کارگردان سینما و تلویزیون در یادداشتی که در ادامه می‌خوانید نکاتی را پیرامون نگاه فرهنگی حاکم بر جوانان انقلابی و فعال در حوزه سینما به نگارش درآورده است که به بهانه برگزاری جشنواره سینمایی عمار نوشته شده است. وی با تاکید بر اینکه جوانان فعال در این رویداد را بسیار دوست دارد اعلام کرده که خود را مکلف به بیان این نکات می‌دانسته است.

متن یادداشت کرمیار به شرح زیر است:

به نام خدا

عماریون عزیز!

چندی پیش جوانی از دفتر جشنواره عمار با من تماس گرفت و خواست تا به مناسبت نمی دانم چندمین دوره‌ی برگزاری جشنواره‌ی عمار یادداشتی بنویسم تا در ویژه نامه‌ی این جشنواره چاپ کنند.

حتماً دلیل این درخواست این بود که در اولین یا دومین دوره برگزاری این جشنواره مرا به داوری دعوت کردند و انصاف این بود که به قدر وسع در جهت ارتقا کیفی جشنواره کمک کنم، و البته نتوانستم؛ زیرا طرز فکر صاحبان جشنواره به قدری دقیق و محکم و نفوذ ناپذیر بود که هیچ توصیه‌ی فکری و هنری و فرهنگی جز آن چه خودشان تعریف کرده بودند در این جشنواره امکان پذیر نبود و احتمالاً نخواهد بود.

به این ترتیب، داوری کردن درباره جشنواره‌ای که فقط یکی دو روز ابتدایی آن حضور داشتم امکان پذیر نبود، پس نوشتن یادداشت هم امکان پذیر نبود، چون تجربه‌ی یک بار مصاحبه تصویری با دوستان عماریون به من می‌گفت که اگر یادداشتی هم بنویسم، مانند مصاحبه تصویری به گونه‌ای مونتاژ خواهد شد که مورد پسند صاحبان جشنواره است.

سرانجام به این نتیجه رسیدم که برای این جوان عماری که هنوز توفیق دیدارش را نیافتهام، و بقیه عماریون عزیز سال‌های دهه شصت را مرور کنم.

جوان عزیز عماری!

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در اوایل دهه شصت، همه ی گروه‌ها و دسته‌های سیاسی در مقابل دانشگاه تهران بساط پهن می‌کردند و با ترفندهای گوناگون تلاش می‌کردند تا خود را به حق و دیگران را ناحق جلوه دهند و طرز تفکر و ایدئولوژی خود را تنها راه نجات کشور معرفی کنند. صاحبان سازمان‌هایی مانند چریک‌های فدایی خلق که بعد تقسیم به اکثریت و اقلیت شدند و نیز سازمان مجاهدین خلق که بعدها سازمان منافقین شدند، و… همه تلاش خود را برای جذب جوانان و نوجوانان به کار می‌بردند. در مرحله نخست به آنها خوراک فکری می‌دادند. بعد به هر جوان شانزده هفده ساله مسئولیت‌های سنگین و خطیر!! می‌سپردند، مثلاً یکی مسئول در شرقی دانشگاه می‌شد و به دیگری در غربی و به نفر بعد در شمالی را می‌سپردند و آن که تجربه و جربزه بیشتری داشت در جنوبی دانشگاه نصیبش می‌شد تا در حوزه مسئولیت خود، نشریه و کتاب‌های سازمان را بفروشند و با مخلفان بحث کنند و اجازه‌ی نفوذ به گروه‌های دیگر را ندهند و… در نهایت این مسئولیت‌های کاذب، جوان و نوجوان پرشور را از نظر روحی اقناع می‌کرد و صاحبان سازمان هم با تکیه به همین جوانان پرشور تلاش می‌کردند تا سنگرهای قدرت را یکی پس از دیگری فتح کنند.

برای فتح این سنگرها ابتدا با حمله به نوک قله قدرت در جامعه شروع می‌کردند و مطمئن بودند که به نتیجه دلخواه نخواهند رسید، اما این حمله موقعیت مناسبی برای فتح سنگری جدید بود تا حوزه نفوذ خود را گسترش دهند. همه تمرکز و تلاش صاحبان این سازمان‌ها حفظ تشکیلات آهنین خودشان بود تا بعد از به قدرت رسیدن بتوانند با نیروهایی که با همان مسئولیت‌های کاذب پرورش داده بودند، به خلق خدمت کنند!

نتیجه این نوع تفکر، تشکیل خانه‌های تیمی و درگیری هر روزه با مراکز مختلف سیاسی و فرهنگی و هنری و در نهایت ترور و بمب گذاری و کشتار مردم بی گناه برای خدمت به خلق بود!

جوان عماری عزیز!

من همان روزهای نخست برگزاری اولین یا دومین دوره‌ی جشنواره عمار که نظم تشکیلاتی این دفتر را دیدم احساس کردم این تشکیلات فراتر از یک مؤسسه فرهنگی و هنری است و هر جایی که من احساس کنم باید مراقب حرف زدن خود باشم، از آنجا می‌ترسم و معمولاً برای بار دوم به چنین جایی نخواهم رفت. گرچه وقتی برای نخستین بار وارد دفتر جشنواره شدم احساس نکردم وارد خانه تیمی شدهام، اما احساس کردم باید مراقب حرف زدن خود باشم تا مبادا سخن نسنجیده‌ای بگویم که مسئولان جشنواره را مکدر کند.

و اما فیلم سازان عزیز عماری!

تردیدی نیست که هر چقدر مراکز هنری و فرهنگی در جامعه بیشتر باشد، رونق هنر نیز افزون خواهد شد و جشنواره عمار نیز از این قاعده مستثناء نیست. اما اگر به پشتوانه آثار هنری شما جوانان عزیز عماری، صاحبان جشنواره برای دیگر مراکز رسمی و قانونی هنری و فرهنگی و سینمایی و تلویزیونی کشور شاخ و شانه کشیدند و هل من مبارز طلبیدند، از خود بپرسید آیا این همه دعوا برای خداست!؟

فیلم ساز عزیز عماری!

تردیدی نیست که جوانان عماری عزیز مانند بسیاری از جوانان با استعداد کشور عزیزمان، هم از توان فیلم سازی بالایی برخوردارند و هم خلاقیت و نوآوری‌هایی در آثارشان وجود دارد که می‌تواند برخی از آنان را به عنوان فیلم سازان و هنرمندان جدی کشور مطرح کند. اما اگر روزی به شما گفتند که فقط شما بهترین فیلم سازان آینده‌ی کشور خواهید بود و باید نسل‌های کهنه و غرب زده و لیبرال و بی درد و … فیلم سازی را کنار بزنید و با قدرت و حتی خشونت عرصه‌ی هنر کشور را در دست بگیرید، احساس خطر کنید؛ چرا؟ چون جوان گرایی فقط در عرصه مدیریت و کار در کشور معنی دارد، نه در زمینه‌های هنری و فرهنگی و ادبی که شخصیت‌های پخته‌تر و با تجربه تر و پیران اندیشمند این عرصه می‌توانند الگو و راهنمای جوانان هنرمند شوند.

بنابراین شما فیلم سازان جوان اگر ارتباط بینانسلی نداشته باشید، اگر آموزش مستمر نداشته باشید، اگر در عرصه فیلم سازی با بزرگان سینما و تلویزیون هم نشین نشوید و اگر… به دلایل گوناگون که در این نوشته مجال پرداختن به آن نیست، به مرور دچار سرخوردگی خواهید شد و آینده‌ی هنری خود را تباه خواهید کرد.

فیلم ساز عماری عزیز!

تردیدی نیست که جوانان عماری عزیز از دغدغه مندان و دل سوزان کشور هستند و عدالت خواهی و اخلاق اسلامی از شاخصه‌های مهم این جوانان پرشور است. اما اگر روزی به شما گفتند، فقط شما هستید که درد این مردم را می‌فهمید و هیچ گروه دیگری به اندازه‌ی شما دردمند و فهمیده نیست. پس در فیلم‌های خود عمارگونه این دردها را فریاد بزنید که خدا و پیغمبر از شما راضی خواهند بود، باز هم بترسید! زیرا این تفکر مانند تفکر تشکیلاتی است که با نام مردم شما را از مردم جدا می‌کند. مردمی بودن به این معنا نیست که برای روستاییان یا حاشیه نشینان فیلم نمایش دهید، در عین حال که نمایش فیلم برای اینان بسیار ارزشمند است.

بنابراین، اگر چنان از شما تعریف و تمجید کردند که احساس کردید بیش از توانایی‌هایتان از شما تقدیر می‌کنند و اگر تفکر جداسازی مردم جنوب شهری و شمال شهری را القا کردند، بدانید که این رفتار مقدمه‌ای است تا شما را از هنرمندان پیشکسوت کشور و در نهایت از مردم کوچه و بازار جدا کنند.

این کار خطرناک‌ترین آفتی است که می‌تواند آینده‌ی یک هنرمند جوان با استعداد و دردمند را تباه سازد. اگر چنین احساسی کردید، بدانید که این نگاه مانند ایدئولوژی صاحبان سازمان‌هایی است که همه ی شعارشان نجات پرولتاریا و کارگران زحمت کش بود و اگر این ایدئولوژی به نام اسلام و انقلاب و ولایت در ذهن شما شکل بگیرد که دیگر واویلاست.

عماریون عزیز!

اگر به نام عمار که سهل است، حتی به نام صاحب عمار و عماریون تشکیلاتی به راه افتاد که نهادهای رسمی و قانونی کشور را یکی پس از دیگر کوبید و تومار همه را درهم پیچید، و بی محابا به هر شخصیت صاحب نامی در عرصه‌های هنری و ادبی و فرهنگی حمله کرد، کمی بیندیشید تا مبادا شما پیاده نظام تفکری التقاطی شوید، ولو به نام ولایت یا عمار یا علی (ع) یا امام زمان (عج).

والعاقبه للمتقین

به گزارش سینماپرس، دبیرخانه کنوانسیون تجارت بین المللی گونه‌های گیاهی و جانوری در معرض خطر انقراض (CITES) و کنوانسیون تنوع زیستی(CBD)، برنامه عمران سازمان ملل متحد(UNDP)، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد(UNEP)، جشنواره فیلم حیات وحش جکسون هول با همکاری هم یک جشنواره بین المللی نمایش فیلم برگزار می‌کنند.

هدف از برگزاری این جشنواره، برجسته کردن (تاکید بر اهمیت) حیات وحش به عنوان یکی از اجزای مهم تنوع زیستی و همچنین چگونگی تأثیر حفاظت و بهره برداری پایدار از آن بر کاهش خطر انقراض‌های جبران ناپذیر حاصل از برداشت بی رویه است.

این جشنواره نمایش فیلم، یکی از رویدادهای بزرگ جهانی است که روز جهانی حیات وحش سال ۲۰۲۰ (۳ مارس) را که با شعار پایداری تمام اشکال حیات بر روی زمین برگزار خواهد شد، پشتیبانی می‌کند.

شعار روز جهانی حیات وحش ۲۰۲۰، در برگیرنده تمام گیاهان و جانوران وحش بعنوان جزئی از تنوع زیستی و همچنین معیشت‌های مردم بویژه نزدیکترین افراد به طبیعت است و در عین حال بر اهمیت بهره برداری پایدار از منابع طبیعی در حمایت از دستیابی به اهداف توسعه پایدار سازمان ملل(SDGs) تاکید دارد.

فیلم‌های برگزیده و فینالیست‌های این رقابت در رویدادهای متعدد سراسر جهان در طول سال ۲۰۲۰ که بعنوان اَبَر سال تنوع زیستی نام گرفته به نمایش گذاشته خواهد شد.

به گفته دبیرکل سایتیس آقای ایوون هیگرو روز جهانی حیات وحش سال ۲۰۲۰ و جشنواره نمایش فیلم پشتیبان اَبَر سال تنوع زیستی خواهد بود. این روز فرصتی منحصر به فرد را برای ما فراهم می‌آورد تا حیات وحش را با اشکال بسیار متنوع و زیبایش بعنوان جزئی از تنوع زیستی پاس بداریم، آگاهی عموم را در خصوص مزایای متعدد حیات وحش برای مردم، تهدیدات پیش روی آنها و تجارب موفق حفاظتی از طریق عکس‌های متحرک و داستان پردازی ارتقا دهیم. ما باید فوراً منحنی از دست رفتن تنوع زیستی را تغییر جهت دهیم پیش از آن که به نقطه‌ای برسد که امکان احیا وجود ندارد و عواقب غیر قابل برگشتی برای تمام اشکال حیات بر روی کره زمین به همراه داشته باشد.

دبیرخانه سایتیس از طرف مجمع عمومی سازمان ملل بعنوان تسهیلگر جهانی برگزاری سالانه روز جهانی حیات وحش با همکاری دیگر زیرمجموعه‌های سازمان ملل تعیین شده است.

به گفته میدوری پکستون مدیر تنوع زیستی برنامه عمران سازمان ملل متحد: حیات وحش و تنوع زیستی زیربنای رفاه، امنیت و تاب آوری تمام جوامع است.

جشنواره نمایش فیلم روز جهانی حیات وحش سال ۲۰۲۰ باعث ارتقا آگاهی در خصوص اهمیت سرمایه گذاری برای طبیعت از راه‌هایی می‌شود که پیشرفت به سوی اهداف توسعه پایدار را شتاب می‌بخشند. شعار روز جهانی حیات وحش کاملاً به موقع و بجاست زیرا سازمان ملل و کشورها و اعضا همه در تدارک تدوین برنامه‌های تنوع زیستی پس از ۲۰۲۰ هستند که در پانزدهمین کنفرانس اعضا کنوانسیون در اکتبر ۲۰۲۰ در کومینگ چین اعلام می‌شود.

به گفته سوزان گاردنر مدیر اکوسیستم‌های برنامه محیط زیست سازمان ملل علم به ما می‌گوید اگر روش زندگیمان را در کره زمین تغییر ندهیم، یک میلیون گونه ممکن است منقرض شود. داستان پردازی باعث ارتباط مجدد مردم و طبیعت می‌شود. ما امیدواریم که این رویداد زمینه‌های پشتیبانی لازم را برای ایجاد تحول و شجاعتی که رهبرانمان باید در سال ۲۰۲۰ از خود نشان دهند تا آینده‌ای مرفه را برای مردم و طبیعت تضمین کنند فراهم آورد.

به عقیده لیزا سمفورد دبیر اجرایی جشنواره فیلم جکسون وایلد: تنوع زیستی غنی برای سلامت سیاره ما ضروری است. هر روز تهدیدات مختلفی که حیات وحش با آن روبروست افزایش می‌یابد. با توجه به حرکت فزاینده گونه‌ها به سمت انقراض، ما باید سریع و قاطعانه عمل کنیم. ما به قدرت داستان پردازی برای جلوه بخشیدن به شگفتی‌های دنیای طبیعی مان و آغاز تغییرات حیاتی مورد نیاز برای حفظ و احیای آن اعتقاد داریم.

به گفته الیزابت ماورما مرما دبیر اجرایی کنوانسیون تنوع زیستی ما با حفاظت از گیاهان و جانوران، اکوسیستم‌هایی را حفظ می‌کنیم که زیربنای اقتصاد ما، سنت‌های فرهنگی و اجتماعیمان و رفاه انسان است. حیات وحش ابزاری برای معیشت‌های جهانی گردشگری، جنگلداری و صیادی است. تنوع زیستی عملکرد اکوسیستم‌ها را حفظ می‌کند و خدمات اکوسیستمی را که به ما اجازه بقا می‌دهد فراهم می‌آورد. بنابراین حفاظت و استفاده پایدار از حیات وحش از مؤلفه‌های مهم توسعه و بخشی از یک رویکرد جامع برای ریشه کنی فقر، دستیابی به امنیت غذایی و معیشت پایدار است.

مهلت شرکت ۴ ژانویه ۲۰۲۰ (مقارن با ۱۴ دیماه ۱۳۹۸) به پایان می‌رسد و اسامی راه یافتگان به مرحله نهایی در اوایل فوریه اعلام می‌شود.

برگزیدگان در روز سوم مارس (۱۳ اسفند سالجاری) همزمان با روز جهانی حیات وحش در یک رویداد با حضور مقامات عالی رتبه در مقر سازمان ملل در نیویورک مورد تقدیر قرار خواهند گرفت. فیلم‌های برگزیده و راه یافته به مرحله نهایی متعاقباً به طور گسترده‌ای در سراسر جهان به نمایش گذاشته خواهد شد.

طبقه بندی موضوعی جوایز به شرح زیر است:

علوم، نوآوری و اکتشاف: این جایزه به فیلمی اهدا می‌شود که به مؤثرترین شکل ارزش‌های حیات وحش را به عنوان مؤلفه ای از تنوع زیستی نمایان می‌سازد. داستانهایی را در مورد اکتشافات علمی، تحقیقات و کشف گونه‌های حیوانات وحشی و گیاهان در اکوسیستم‌ها به نمایش می‌گذارد.

مسائل و راه حل‌ها: این جایزه به فیلمی اهدا می‌شود که به بهترین شکل تهدیدات و چالش‌های فعلی را که حیات وحش و محیط زیست با آن مواجه هستند و نتایج اقتصادی- اجتماعی آنها را شرح دهد و همچنین راه حل‌هایی را ارائه دهد که حفاظت و استفاده پایدار را تضمین می‌کند.

مردم و حیات وحش: این جایزه به فیلمی تعلق می‌گیرد که به بهترین شکل ارتباط بین حیات وحش و مردم، به ویژه کسانی را که در کنار حیوانات وحش و گیاهان زندگی می‌کنند، نشان دهد.

داستان‌های امید: به فیلمی تعلق می‌گیرد که به مؤثرترین شکل اقدامات افراد یا گروه‌هایی را که متعهد به احیا و حفاظت از حیات وحش و زیستگاه‌هایشان هستند به نمایش می‌گذارد.

صداهای جهانی: جایزه به فیلمی تعلق می گیردکه توسط افراد محلی منطقه یا افرادی که موضوع تمرکز فیلم هستند ساخته شده باشد.

کوتاه: این جایزه به بهترین فیلم کمتر از ۱۵ دقیقه تعلق می‌گیرد.

میکرو: این جایزه به بهترین فیلم کمتر از ۵ دقیقه تعلق می‌گیرد.

راهنمای ارسال: هیچ هزینه ورودی برای ارسال وجود ندارد. فیلم‌های وارد شده باید از تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۷ تکمیل شده باشند. هم از فیلم‌هایی که تا کنون منتشر نشده اند هم از آنهایی که پیش از این ارائه یا پخش شده اند، در این جشنواره استقبال می‌شود. از فیلم‌ها به کلیه‌ی زبان‌ها استقبال می‌شود. فیلم‌هایی که به زبانی غیر از زبان انگلیسی هستند باید جهت ارائه برای داوران و نمایش فیلم روز جهانی حیات وحش دارای زیرنویس انگلیسی باشند. فیلم‌های واجد شرایط باید از طریق لینک www.jacksonwild.org یک فرم ورودیه را تکمیل کنند. فیلم‌های وارد شده جهت داوری در یک کانال امن و خصوصی Vimeo قرار می‌گیرند.

سینماپرس: نابینایان به تماشای فیلم سینمایی «جهان با من برقص» به کارگردانی سروش صحت نشستند.

سینماپرس: برنامه نمایش فیلم سینمایی «یک کامیون غروب» به کارگردانی ابوالفضل صفاری تا نیمه دی ماه ۹۸ اعلام شد.

سینماپرس: مجموعه مستند «پناه جان» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی کتایون جهانگیری با موضوع امداد و نجات حیوانات در حیات‌وحش از شنبه ۳۰ آذر ساعت ۲۱ از شبکه مستند پخش می‌شود.

سینماپرس: مشاور مدیر شبکه سه نسبت به شایعه دریافت دستمزد میلیاردی توسط رضا رشیدپور واکنش نشان داد.

سینماپرس: سیمون سیمونیان مدیر دبیرخانه سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر از پایان کار هیات انتخاب سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر تا آخر هفته جاری خبر داد.

به گزارش سینماپرس، محمد حمیدی‌مقدم (متولد ۱۳۴۷) از اوایل دهه ۶۰ کار فیلمسازی را با انجمن سینمای جوان شروع کرد، سال ۱۳۶۸ وارد دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر و در سال ۱۳۷۵ در مقطع کارشناسی ارشد از این دانشکده دانش‌آموخته شد. وی از سال ۱۳۷۴ کار برنامه‌سازی در تلویزیون را آغاز کرد و برنامه‌های مختلفی؛ از جمله سینما دو و سینما ۴ و مستند ۴ را روی آنتن برد و در همین برنامه بود که اواسط دهه ۸۰ مستندهایی از مستندسازان مطرح ایران؛ مانند کامران شیردل، فرهاد ورهرام و منوچهر طیاب را پخش می‌کرد که در فضای آن روزها و با توجه به امکانات موجود، فرصت مغتنمی برای علاقه‌مندان به مستند بود و گاه هم از جشنواره‌های خارجی مستندی که می‌رفت؛ مانند جشنواره ایدفا (در آمستردام) گزارش‌هایی می‌داد.

وی تیرماه امسال توسط حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی به عنوان مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و جانشین محمدمهدی طباطبایی‌نژاد منصوب شد و به همین مناسبت دبیری سیزدهمین جشنواره سینماحقیقت (۱۸ تا ۲۵ آذر) را نیز برعهده گرفت، جشنواره‌ای که در گام سیزدهم با تغییرات مختلفی؛ از جمله فروش بلیت به علاقه‌مندان، با قصد برگزاری منظم‌تر و کسب پایگاه آماری از مخاطبان، شکل هنری یکسان، ایجاد کتابخانه تصویری video library و امثال آن روبرو شد، گفت وگوی ما را با حمیدی‌مقدم در مورد این تغییرات و تغییرات بیشتر در سال بعد را بخوانید.

رشد مخاطبان با زیرساخت‌ها در جشنواره سینماحقیقت همگن نبود
امسال شاهد تغییراتی در جشنواره سینماحقیقت بودیم، این تغییرات حاصل حضور شما در جشنواره‌های مستند خارجی مختلف بود یا گفتوگو با مستندسازان و اهالی این حوزه و نیاز به ایجاد برخی تغییرات در جشنواره؟
هر دو. در جشنواره‌های معتبر خارجی شاهد تفاوت‌هایی هستیم که دوست داریم در جشنواره‌های داخلی نیز روی دهد؛ به ویژه که جشنواره‌های ما از سطح منطقه بالاتر است ولی نکات ظریفی وجود دارد که باید رعایت شود. همچنین من در دوره‌های دیگر غیر از چند دوره در اشکال مختلف مانند حضور در شورای برنامه‌ریزی با جشنواره سینماحقیقت به نوعی همراه بوده و همکاری کرده‌ و شاهد رشد این جشنواره بودم؛ ولی آسیب‌هایی هم داشت. مخاطب در این جشنواره گسترش یافته؛ ولی زیرساخت‌ها همگن با گسترش مخاطب نبود. هیجانی که اکران فیلم‌های مستند برای مخاطبان و دانشجویان دارد باعث شده این جشنواره محل رفت و آمد آنها باشد؛ ولی از نظر استانداردهای جشنواره‌ای، یک جشنواره معتبر باید با نظم و هدف برگزار شود، نه اینکه تعدادی متقاضی پیش از نمایش هر فیلمی دم سالن باشند و هر تعداد توانستند وارد شوند، هر جشنواره‌ای باید هدف خود را طراحی کند که برگزاری جشنواره با نظم و داشتن آماری از مخاطبان برای استفاده در سال‌های آتی، هویت یافتن مخاطبان و طبقه‌بندی و بررسی بازخوردهای مثبت و منفی از جمله اهداف ما بود.

این تغییرات را برای مرحله اول به صورت نسبی اجرا کردیم و در نتیجه امسال بیش از ۷۰ درصد مخاطبان ما بلیت را از طریق رزرو آنلاین و با استفاده از کارت جشنواره به صورت رایگان تهیه کردند؛ در مراحل بعدی راه‌های دوم و سوم را برای این کار گذاشتیم. یعنی اگر کسی اکران اول را از دست داد می‌توانست اکران دوم را ببیند و اکران فیلم‌های پرفروش شب گذشته در نوبت صبح روز بعد نیز راهکار دیگری بود برای اینکه علاقه‌مندان بتوانند با طیب خاطر فیلم‌هایی را که ندیده‌اند ببینند. نکته مهم اینکه جشنواره‌های مطرح فقط صبح یا بعدازظهر برنامه ندارند و کسی که در جشنواره شرکت می‌کند طی روزهای برگزاری جشنواره تمام‌وقت در جشنواره است. سالن‌های ما در نوبت صبح تقریبا دوسوم پر بود، همچنین امکان ویژه کتابخانه ویدئویی را ایجاد کردیم که با وجود ۱۵ سیستم و ۱۶۸ فیلم در آن اگر هر کسی فیلمی را ندیده بود ولی حتما می خواست ببیند در ایام جشنواره می‌توانست در این سیستم ها ببیند.
آمار مخاطبان ما در این دوره ۳۵ هزار و ۸۶ نفر است، اما این اولین آماری است که به دست آمده چون مخاطبان ما شناسنامه پیدا کردند و آمارسنجی و شناسایی کیفی مخاطبان از اهداف ما بود و سال آینده می توانیم با توجه به مخاطبان بگوییم در اجرای اهداف موفق بوده ایم یا خیر.

درآمد ناشی از بلیت فروشی به صاحبان آثار برگردانده شد
آیا اینکه جشنواره به دلیل تامین بخشی از هزینه‌های خود مجبور به بلیت‌فروشی شده، درست است؟
قاطعانه این گزاره را رد می‌کنم. فروش بلیت بخش ناچیزی از هزینه‌های فراوان جشنواره را شاید پوشش دهد؛ ولی ما از درامد فروش فیلم‌ها برای گردش بهتر چرخه اقتصادی سینمای مستند استفاده کردیم. این نکته را باید بگویم که هیچ جشنواره‌ای در دنیا برای نمایش فیلم به صاحب اثر پولی نمی‌دهد؛ اما با تصویب شورای سیاستگذاری سیزدهمین جشنواره سینماحقیقت تصمیم گرفتیم بدون اینکه هزینه‌های سالن یا دیگر هزینه‌ها را کسر کنیم هر عددی که از فروش بلیت برای هر اثری به دست آمد به مالک اثر پرداخت کنیم تا هم مستندساز تشویق شود هم مخاطب بداند باید برای تماشای فیلم مستند پول بپردازد. معتقدیم برای ساخت این آثار وقت و هزینه زیادی گذاشته شده است و باید بخشی از هزینه‌ها برگردد.

برخی بی‌نظمی‌ها در جشنواره …

با تمام تلاشی که برای برقراری نظم در جشنواره شده بود شاهد برخی بی‌نظمی‌ها بودیم؛ مثلا با اینکه برای فیلمی بلیت خریده شده بود در سالن اصلا جا نبود یا بعضی فیلم‌های بخش مسابقه ملی زیرنویس نداشت… ت.
بر اساس پروتکل اگر کسی که بلیت دارد تا یک ربع قبل از شروع فیلم به سالن مراجعه نکند و متقاضی برای خرید بلیت وجود داشته باشد، صندلی او به صورت خودکار به فرد دیگری داده می‌شود؛ البته در مورد خبرنگاران این استثنا وجود داشت که ۱۰ یا ۱۵ صندلی همیشه برای آنها ذخیره بود. هر چند بعضی مستندسازان هم این استدلال را مطرح می‌کنند که بخشی از هیجان جشنواره مربوط به سالن‌های شلوغ و نشستن روی زمین است این وضع برای ما مطلوب نبود و می‌خواستیم نظم برقرار باشد که باید سال آینده این موارد را اصلاح کنیم.

در مورد زیرنویس هم در سال‌های گذشته فیلم‌های بخش مسابقه ملی زیرنویس نداشته‌اند، ولی ما امسال تاکید کردیم حتما همه فیلم‌های بخش ملی باید زیرنویس داشته باشند؛ زیرا قرار نیست فیلم‌های بخش مسابقه ملی و بین‌الملل جداگانه در سالن‌های مختلفی نمایش داده شوند و مهمانان خارجی ما هم باید بتوانند فیلم‌ها را ببینند ولی بعضی تهیه‌کننده‌ها فیلم‌ها را با زیرنویس ندادند و از این بابت از آنها گله مندیم. ولی برای دوره بعدی اگر فیلمی بدون زیرنویس یا حتی در مرحله راف کات (تصاویر اولیه) ارسال شود در زمان انتخاب اصلا پذیرفته نمی‌شود ضمن اینکه جشنواره وظیفه زیرنویس کردن فیلم را ندارد و فقط باید نظارت کند که همه فیلم‌ها زیرنویس داشته باشند.

هیات داوران بخش مسابقه ملی (شامل کامران شیردل، یونس شکرخواه، سیف‌الله صمدیان، پیروز کلانتری، حبیب احمدزاده، محمدحسین مهدویان و مونا زندی) امسال ترکیبی از مستندساز، عکاس و حتی روزنامه‌نگار بود که بعضی مستندسازان معتقدند این ترکیب متنوع، چندان متخصص حوزه مستند نبوده‌اند.
هیات داوران مثل هر جای دیگری محل بحث و گفت وگو و اختلاف است؛ اما با توجه به حضور بیش از بیست‌ساله‌ام در فضای مستند می‌گویم یکی از شاخص‌ترین گروه‌های داوری را در ۱۵ سال گذشته در جشنواره داشته‌ایم. بر اساس تجربه و ساخت مستند یکی از متوازن‌ترین و باوزنه‌ترین گروه‌های داوری بودند که از حوزه‌های بین‌رشته‌ای و رسانه و مطبوعات انتخاب شدند که تاکنون از آن غافل بودیم، ولی این دوره انتخاب شدند تا از منظر دیگری به ‌آثار نگاه کنند و این امتیازی برای هیات داوران و جشنواره بود.

فضای نمایشی را باید گسترش دهیم
تغییراتی که باید منتظر باشیم تا سال آینده در جشنواره روی دهد چه خواهد بود؟
سال آینده همین مسیر را می‌رویم اما باید آسیب‌های امسال را رفع کنیم، با توجه به سنجشی که از مخاطبان به دست آوردیم باید امکانات را افزایش دهیم و فکری برای حلقه‌های دانشجویی و علاقه‌مندانی بکنیم که معمولا به صورت گروهی به تماشای دیدن فیلم‌های مستند می‌آمدند و امسال حضورشان کمتر شده بود. همچنین در نهایت باید فضای نمایشی را گسترش دهیم. موزه سینما و بعضی سینماها در شهرهای دیگر مانند اصفهان امسال همکاری خوبی با ما کردند؛ ولی باید سالن‌ها در سال بعد افزایش یابد ضمن اینکه کیفیت حفظ شود، باید بخش بین‌الملل را قوی‌تر برگزار کنیم، امکانات و تخفیف‌های بیشتری برای مخاطبان اصلی قائل شویم و مشارکت‌های خارجی را برای جشنواره جلب کنیم.

سیزدهمین و جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت در بخش مسابقه ملی شامل ۶۲ فیلم بود. از این تعداد ۲۷ فیلم به گونه مستند کوتاه، ۱۵ فیلم به گونه مستند نیمه‌بلند و ۲۰ فیلم به گونه مستند بلند اختصاص داشتند که کامران شیردل، یونس شکرخواه، سیف‌الله صمدیان، پیروز کلانتری، حبیب احمدزاده، محمدحسین مهدویان و مونا زندی داوری برای انتخاب برترین مستندها را در این بخش به عهده گرفتند.

همچنین در بخش مسابقه بین‌الملل امسال که حدود شش هزار فیلم از بیش از ۱۰۰ کشور جهان متقاضی شرکت در آن بوده اند، ۵۴ فیلم در ۷ بخش مسابقه و غیررقابتی پذیرفته شدند. زلاتینکا روسوا، کارول پیشاروک و مهرداد اسکویی داوران این بخش بودند. در بخش مسابقه بین‌الملل به تفکیک ۸ مستند کوتاه، ۸ مستند نیمه‌بلند و ۸ مستند بلند نمایش دارند که منگ شیه، رائد فریدزاده و وتون نورکلاری داور بخش کوتاه و نیمه‌بلند بودند. همچنین نمایش‌های ویژه ۸ فیلم و پرتره شامل ۸ فیلم می شود.

جایزه شهید آوینی ویژه‌ نمایش و تقدیر از فیلم‌های مستند منتخب حوزه‌ انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و مقاومت در منطقه نیز برای ششمین سال متوالی، به عنوان بخش‌ ویژه‌ جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت برگزار می‌شود و امسال ۲۹ فیلم در آن شرکت دارند و داوری این بخش به عهده محمدمهدی طباطبایی نژاد، مسعود فراستی و مهدی قربان‌پور بود.

سینماپرس: اسامی راه یافتگان به بخش مسابقه مستندنگاری سومین جشنواره تلویزیونی فیلم و عکس مستند اعلام شد.