اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس، جواد مزدآبادی، کارگردان سینما با بیان این‌که رسالت سینما و تلویزیون بیش از فراهم کردن سرگرمی است، به حوزه گفت:  امروز وضعیتی که بر کشور حاکم است قابل مقایسه با هیچ دوره‌ای دیگری نیست، چون قدرت‌های استعماری تمرکز خود را روی این امر متمرکز کرده‌اند که با فشارهای اقتصادی بین دولت و ملت فاصله بیندازند. برای رسیدن به این خواسته نیز از تمام ابزارهای تبلیغی خود به ویژه فیلم‌ها و برنامه‌های سینمایی و تلویزیونی نهایت استفاده را می‌برند.

وی افزود: در چنین فضایی نیاز است تا سینما و رسانه ملی هم پیمان شده و با تولید برنامه‌هایی کارآمد، اهداف شوم آنها را بر ملا کنند. برای رسیدن به این خواسته نیز حتماً نیازی نیست به صورت مستقیم به موضوعات مد نظر پرداخته شود، چون در این قبیل موضوعات، هیچگاه نگاه مستقیم جواب نمی‌دهد، بلکه باید در قالب اشاره به این موضوعات توجه داشت. برای مثال اگر در سریالی نشان دهیم چگونه می‌توان با مصرف بهتر، هزینه‌ها را پایین آورد به نظرم اولین قدم در این زمینه برداشته شده است.

این فیلمساز رسالت سینما را فرامرزی توصیف کرد و گفت: رسالت سینما متفاوت با تلویزیون است، چون هنر هفتم می‌تواند حرف خود را جهانی کند به ویژه حضور فیلم‌های ایرانی در جشنواره‌های خارجی یکی از مسیرهایی است که انتظار می‌رود ما را در رسیدن به خواسته مان کمک کند. در این رابطه پیشنهادی دارم که به نظرم می‌توان به آن توجه کرد. آنهم این‌که در فیلم‌های ایرانی نشان دهیم تحریم‌ها در پی هدف قرار دادن مردم است. این اتفاق دقیقاً بر خلاف شعارهای انسان دوستانه‌ای است که به وفور از طریق سیاستمداران غربی به گوش می‌رسد. این رویکرد اگر در فیلم‌های ایرانی مد نظر قرار گیرد به نظرم انقلاب از چهره دشمنان این ملت برداشته خواهد شد.

این کارگردان تاکید کرد:  روشی دیگر نیز وجود دارد که بهتر است از طریق برنامه‌ای تلویزیونی صورت گیرد تا اگر کوچکترین شکی پیش آمد برداشته شود. رسانه ملی می‌تواند پارادوکس‌هایی که در گفته‌های رسانه‌های غربی وجود دارد را شناسایی کرد و افشا کند؛ این مسئله کمک می‌کند، هجمه‌های برنامه‌های ماهواره‌ای بی‌ثمر باشد، البته این خواسته به دو طریق قابل امکان است. ابتدا از طریق برنامه‌های نمایشی، سپس از طریق برنامه‌های کارشناس محور.

وی با بیان این‌که در برنامه‌هایی که قرار است به شکل کارشناسی تحریم‌ها مد نظر قرار گیرد باید طیف‌های فکری مختلف وجود داشته باشد، گفت: یکی از آسیب‌های جدی برنامه‌هایی که به موضوعاتی نظیر تحریم‌ها می‌پردازند این است که تنها به یک طریق می‌خواهند به هدف خود برسند، درصورتی‌که تجربه ثابت کرده اگر گوناگونی بیان وجود داشته باشد، مردم بیشتر پذیرای آن خواهند بود، اما نمی‌دانم چرا هنوز ما اصرار داریم راه گذشته را تکرار کنیم!

این سینماگر در بخش دیگری از سخنان خود تاکید کرد: شاید در دنیا کمتر کشوری وجود داشته باشد که مردمش تا به این اندازه با حکومت همسو هستند. این امتیاز بسیاری بزرگی است که باید به واسطه رسانه آن را قوی‌تر کرد، بخشی از این اتفاق از طریق شبکه‌های فرا مرزی رخ می دهد. در رسانه ملی شاید  به آن گونه که شبکه‌های داخلی مد نظر هستند شبکه‌های خارجی مورد توجه نیستند؟ این رویکرد تا حدی قابل درک است، اما به نظرم هر اندازه که ما در پخش فرا مرزی خود سرمایه گذاری کنیم، دست آوردها آن مطلوب‌تر خواهد بود.

مزدآبادی در بخش دیگری از سخنان خود تصریح کرد: موضوع دیگری که می‌خواهم به آن تاکید داشته باشم تاکید به جایگاه خانواده در مناسبات اجتماعی است. خانواده اصلی‌ترین و مهمترین فاکتوری است که می‌تواند، آینده هر کشوری را رقم زند تا زمانی که این خواسته به شکلی مطلوب مهیا نباشد، دست آوردها مطلوب نخواهد بود. برای همین در فیلم‌ها و آثار نمایشی باید سبک زندگی ایرانی – اسلامی به شکلی تاثیر گذار مد نظر قرار گیرد. این خواسته در شرایط فعلی بسیار پراهمیت است، زیرا سریال‌هایی که از شبکه‌های ماهواره‌ای با زبان فارسی پخش می‌شوند، فرهنگ این مرز و بوم را نشانه گرفته‌اند.

وی در انتهای این گفت‌وگو تاکید کرد: این‌که برنامه‌های کاربردی در حوزه انقلاب توسط چه افرادی ساخته می‌شود هم اهمیتی ویژه در برنامه سازی سیما دارد. متاسفانه ما عادت کرده‌این که برنامههایمان تنها در اختیار آدم‌های خاص باشد. این روش به نظرم باعث نوعی بی‌انگیزگی در میان هنرمندانی شده که استعداد خوبی دارند، اما متاسفانه به آنها بهای لازم داده نمی‌شود.

*حوزه

به گزارش سینماپرس، «عبدالله متولیان» در یادداشت روزنامه «جوان» نوشت:

‌اعتبار یک سلبریتی به میزان تعداد طرفداران اوست. سلبریتی‌ها عمدتاً فاقد استقلال اندیشه بوده و به دلیل پایگاه و جایگاهی که از یک‌سو در بین مردم دارند و نیازی که صاحبان قدرت (اعم از قدرت سیاسی و اقتصادی) از سوی دیگر به نفوذ آنان دارند، همواره مورد طمع قرار گرفته و برای کسب درآمد بیشتر، جوگیر شده و در معادلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند و در واقع قدرتمندان برای استثمار مردم از این چهره‌ها بهره‌برداری می‌کنند و این یک معامله دوطرفه است. سلبریتی‌ها نوعاً برای کسب درآمد، خود را در اختیار صاحبان قدرت قرار می‌دهند و از این طریق «شهرت بیشتری به دست می‌آورند»، «با اتصال به باندهای قدرت موقعیت خود را تثبیت می‌کنند» و «به این ترتیب درآمد بیشتری کسب می‌کنند».

سلبریتی‌ها مولود نظام سرمایه‌داری بوده و قدمت آنان به پیدایش نظام سرمایه‌داری باز می‌گردد. صاحبان قدرت سیاسی و اقتصادی برای سلطه بیشتر بر مردم با پشت پا زدن به شرافت انسانی، به تولید و تجارت سلبریتی در تمامی حوزه‌های متصور (دنیای سینما، خوانندگی، ورزش و…) پرداخته و با به کار گیری سلبریتی ها، با تغییر ذائقه مردم، ذائقه‌سازی و ترویج مصرف‌گرایی بیشتر، کالای خود را به مردم قالب می‌کنند. سلبریتی وقتی به شهرت رسید باید «اقتضائات نظام سرمایه‌داری را پذیرفته»، «به اعتقادات و باورهایش پشت پا بزند» و «با پوشیدن لباس تزویر و مردم فریبی و نفاق» در خدمت و نوکری نظام اشرافی‌گری و سرمایه‌داری درآید. سلبریتی باید دغدغه مردم، فرهنگ و ارزش‌ها و آرمان‌ها را داشته باشد، اما دغدغه پول، شهرت و فرنگی‌مآبی دارد. دنیای سلبریتی دنیای وادادگی فرهنگ خودی و دلبستگی به فرهنگ بیگانه است.

امروز چهره‌سازی (سلبریتی‌سازی) به‌ویژه در دنیای مجازی به یک حرفه تبدیل شده و افراد حقیقی و حقوقی، ضمن چهره یابی و یافتن افرادی که شهوت شهرت دارند، با گرفتن پول‌های کلان، آنان را نزد افکار عمومی مشهور می‌کنند و سپس آنان را به‌عنوان کالا در اختیار صاحبان قدرت قرار می‌دهند. چنین انسانی پس از مشهور شدن از عدالت، پاکدامنی، شرافت، باورها و ارزش‌های ملی و فرهنگ مردم فاصله می‌گیرد و در خدمت اشرافی‌گری در می‌آید. کنش و رفتار اجتماعی سلبریتی تمام زحمات، رنج‌ها و مرارت‌های یک ملت و مسئولان فرهنگی کشور را در راستای حفظ فرهنگ یکجا بر باد می‌دهد.

نظام سرمایه‌داری و مروجان اسلام امریکایی و مرفهین بی‌درد برای تحقق مقاصد خود، سلبریتی‌ها را به‌عنوان الگو به مردم معرفی می‌کنند و در این راستا عملکرد سلبریتی‌ها نشان می‌دهد که آنان متأسفانه هیچ‌گاه در خدمت نظام و باورها و فرهنگ ملی نبوده و خواسته یا ناخواسته در پی نابودی سبک زندگی ایرانی اسلامی و ترویج سبک زندگی غربی بوده و در این راه به «ارزش‌های ملی»، «امنیت ملی»، «منافع ملی»، «اخلاق اجتماعی»، «وحدت و انسجام ملی»، «فرهنگ و آداب و رسوم»، «نظام خانواده» و… آسیب زیادی زده و می‌زنند.

برای ملت قابل قبول نیست که سلبریتی‌ها با سرمایه مردم و با استفاده از ظرفیت‌های رسانه ملی به شهرت دست پیدا کنند، اما در خدمت مطامع و منافع احزاب و جریانات سیاسی و بنگاه‌های اقتصادی قرار بگیرند و در این راه، گاهی هم در تور سرویس‌های جاسوسی بیگانه گرفتار شده و بعد از رسوایی و تحمیل خسارات فراوان، جلای وطن کرده و به دامن همان سرویس، پناهنده و لباس نوکری دشمن را به تن می‌کنند و مروج امپراتوری دروغ و تزویر و فریب مردم خود می‌شوند.

مشکل اینجاست که در کشور ما هیچ سازمان و هیچ قاعده و قانونی و هیچ خطوط قرمزی و هیچ نظام تشویق و تنبیهی برای سازماندهی، آموزش، هدایت و کنترل این دسته از افراد وجود ندارد. سلبریتی بدون هیچ محدودیتی مروج باورهای غلط می‌شود و به تخریب نظام خانواده می‌پردازد. بدون داشتن سواد و اطلاعات لازم موضع‌گیری سیاسی می‌کند و بر انتخاب مردم در انتخابات تأثیر غلط می‌گذارد. هیچ‌کس با او کاری ندارد و دردناک‌تر این‌که گاهی اوقات برخی مسئولان و مدیران نظام به دلیل کشش‌ها و مقاصد حزبی، به جای دفاع از نظام به دفاع از سلبریتی هتاک می‌پردازند و نظام را متحمل خسارت کرده و سبب تخریب اعتماد مردم به نظام هم می‌شوند.

ما به کدام معلم اجازه می‌دهیم با هر لباسی که دلش می‌خواهد سر کلاس حاضر شود و هر آنچه که دلش می‌خواهد به دانش‌آموزان بگوید، اما سلبریتی برای انتقال القائات خود کاملاً آزاد و رها است و هیچ دستگاه و سازمانی در باره کنترل، هدایت، نظارت بر رفتار و عملکرد سلبریتی پاسخگو نیست. راننده خاطی را به روانشناس معرفی می‌کنیم، اما برای سلبریتی‌های خاطی روانشناس سلبریتی نداریم و نتیجه این لجام‌گسیختگی این می‌شود که نه‌تن‌ها از تنبیه سلبریتی خاطی خبری نیست بلکه مکرر دیده و شنیده ایم که متأسفانه اگر یک سلبریتی در مسیر فرهنگ و اهداف ملی قدمی بردارد، توسط دنیای سلبریتی‌ها به شدت مورد هجمه قرار گرفته و هزاران انگ و برچسب به او و ناموسش حواله می‌شود و با منزوی کردن، او را از هستی و نان خوردن ساقط می‌کنند.

حقیقت این است که در کشور ما، سلبریتی‌ها عمدتاً نه‌تن‌ها در خدمت مردم و آرمان‌ها و ارزش‌های ملی و دینی نیستند بلکه آشکارا در مسیر تخریب آن‌ها گام بر می‌دارند. سلبریتی باید در خدمت «آرمان‌ها و ارزش‌های ملی»، «اقتصاد مقاومتی»، «وحدت ملی»، «منافع و امنیت ملی»، «تقویت فرهنگ خدمت جهادی و انقلابی» و در مسیر «بسیج ملی علیه دشمن» باشند.

مسئولان در دستگاه‌های ذی‌ربط باید با اتخاذ تدابیر لازم و ایجاد سامانه‌ها و قوانین ضروری برای سازماندهی، کنترل و هدایت و قانونمند سازی این افراد اقدام کنند و در این راه دیدگاه امام خمینی (ره) می‌تواند راهگشا باشد: «تن‌ها هنـری مـورد قبـول قـرآن است که صیقل دهنـده اسلام نــــاب محمـدی (ص)، اسلام ائمه هـدی علیه‌السلام، اسلام فقـرای دردمنــــــد، اسلام پابرهنگان، اسلام تازیانه خـوردگان تاریخ تلخ و شرم‌آور محرومیت‌ها باشـد. هنـری زیبـا و پاک است که کـوبنـده سـرمایه داری مـدرن و کمـونیسـم خون‌آشام و نـابـود کننـده اسلام رفـاه و تجمل، اسلام التقاط، اسلام سازش و فـرومایگـی، اسلام مـرفهیـن بـی درد و در یک کلمه اسلام امریکایـی باشـد. هنر در مـدرسه عشق، نشان دهنده نقاط کـور و مبهم معضلات اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، نظامی است. هنر در عرفـان اسلامـی تـرسیـم روشـن عدالت و شـرافت و انصـاف و تجسیـم تلخ‌کامـی گرسنگان مغضـوب قدرت و پـول است. هنر در جایگاه واقعی خود، تصویر زالوصفتانی است که از مکیدن خـون فرهنگ اصیل اسلامی، فرهنگ عدالت و صفا لذت می‌برند. تنها به هنری بایـد پرداخت که راه ستیز بـا جهانخـواران شـرق و غرب و در رأس آنان امریکا و شوروی را بیاموزد» (صحیفه نور جلد ۲۱ صفحه ۱٤۵ سی‌ام شهریور سال ۱۳۶۷)

این انیمیشن در بیش از یک صد فستیوال و نمایشگاه به نمایش درآمده و ۵۹ جایزه مختلف از جوایز فیلم کوتاه را دریافت کرده است.

در این مطلب به معرفی انیمیشن کوتاه The Present که یکی از تحسین‌برانگیزترین این دسته از آثار است، می‌پردازیم.

«متن پیش‌رو بخش‌هایی از داستان را لو می‌دهد، پیشنهاد می‌شود ابتدا انیمیشن را مشاهده کنید»

انسان همواره با محیط با اطراف خود ارتباط برقرار می‌کند و دلبستگی و دل‌خوشی در آن پیدا می‌کند. این عمل در افراد مختلف به اشکال متفاوت بوده و عوامل درونی و بیرونی بر آن تاثیر می‌گذارند. عوامل درونی مانند علاقه‌مندی‌های متفاوت نسبت به خانواده و نزدیکان و عوامل بیرونی مانند مشکلات جسمی. عمدتا افراد جوان به سمت سرگرمی و به خصوص بازی‌های ویدیویی گرایش پیدا می‌کنند. برای مثال فردی را تصور کنید که برخلاف هم‌سن و سالانش علاقه‌ای به جمع‌های گروهی، ورزش و سرگرمی‌های اجتماعی ندارد و تمام آن‌چه را که از جامعه، زندگی و اطرافیان طلب می‌کند در بازی ویدیویی پیدا می‌کند. این فرد بدون شک گرایش شدیدی به بازی‌های ویدیویی پیدا کرده و زندگی اجتماعی و بیرون از منطقه امنش را از یاد می‌برد. راه‌کار برگرداندن این دسته از افراد ایجاد یک انگیزه و محرک برای کنار گذاشتن عادت‌ها است. فراهم کردن شغلی مرتبط با علاقه‌مندی و قرار گرفتن در محیط اجتماعی که علایق یکسانی با فرد دارد، یکی از راه‌حل‌های مرسوم است. اما یکی از ساده‌ترین و در عین تاثیرگذارترین روش‌ها، داشتن یک حیوان خانگی است. 

در انیمیشن کوتاه The Present با مورد مشابهی طرف هستیم، جایی که یک نوجوان با تمام دقت و تمرکز در اتاقی تاریک با صدای بلند مشغول به انجام یک بازی ویدیویی تیراندازی است. او به حدی غرق در دنیای گیم شده است که حتی متوجه ورود مادرش نمی‌شود. مادر جعبه‌ای را روی میز می‌گذارد و با هدیه نامیدن آن توجه پسر را به آن جلب و کنجکاوی وی را تحریک می‌کند. پسر با شور و شوق فراوان جعبه را باز می‌کند و با یک سگ روبه‌رو می‌شود. اما زمانی که متوجه می‌شود که سگ تنها سه پا دارد، با عصبانیت تمام آن را به زمین انداخته و بازی ویدیویی‌اش را از سر می‌گیرد. سگ بازی‌گوشی‌هایش را آغاز می‌کند و به شکلی با توپ بازی می‌کند که انگار نداشتن یک پا آنقدری که برای پسر اهمیت دارد، برای او عادی بوده و به هیچ‌عنوان عامل محدودکننده‌ای نیست. سگ هربار که زمین می‌خورد با هیجانی مثال‌زدنی باز هم به سمت توپ می‌رود. تلاش‌های سگ در نهایت نتیجه داده و …

جیکوب فری انیمیشن کوتاه The Present را به عنوان پایان‌نامه برای آکادمی فیلم بادن-وورتمبرگ با همکاری مارک کرانزلر ساخته است. جیکوب فری که سال‌ها است که در حوزه انیمیشن فعالیت دارد، به واسطه  انیمیشن کوتاه The Present مورد توجه کمپانی دیزنی قرار گرفته و به عنوان انیماتور به پروژهZootopia اضافه شد. داستان انیمیشن کوتاه The Present از یک کمیک استریپ نوشته فابیو کاوالکانتی، هنرمند برزیلی اقتباس شده است. در نگاه اول امکان ندارد که انیمیشن کوتاه The Presentشما را به یاد انیمیشن‌های بلند، پرهزینه و پرزرق و برق نیاندازد، زیرا تمام ویژگی‌هایی را که در آن‌ها دیده‌اید، جیکوب فری و مارک کرانزلر در The Present لحاظ کرده‌اند، از تکسچرها و مدل‌سازی‌های بی‌نقص گرفته تا طراحی حرکت‌های طبیعی سگ. جیکوب فری که برای ساخت انیمیشن کوتاه The Present از نرم‌افزارهای Maya ، Pixar Renderman و Yeti Fur استفاده کرده است، توانسته بافت‌های مختلف را بسیار واقع‌گرایانه شبیه‌سازی کند که نمود آن‌ها را می‌توانید در اثاث خانه مشاهده کنید. البته طراحی بسیار خوب موهای سگ و پسر را نباید فراموش کرد. صداگذاری‌ها به بهترین شکل ممکن انجام شده و صداپیشگان از پس وظیفه ادای اندک دیالوگ‌های انیمیشن به خوبی برآمده‌اند. موسیقی به خصوص تیتراژ پایانی حقیقتا زیبا هستند و مخاطب را برای نزدیک شدن به فضای انیمیشن یاری می‌کند.

انیمیشن کوتاه The Present یکی از پرافتخارترین آثاری است که در این حوزه ساخته و عرضه شده‌ است. این انیمیشن در بیش از یک صد فستیوال و نمایشگاه به نمایش درآمده و ۵۹ جایزه مختلف اعم از جایزه ویژه مخاطبین فستیوال فیلم آستین، جایزه هیئت داوران فستیوال بین‌المللی ریورران و بهترین انیمیشن کوتاه از جوایز فیلم کوتاه را دریافت کرده است.

خانه انیمیشن

به گزارش سینماپرس، علیرضا تابش دبیر سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان طی احکامی جداگانه اعضای هیات داوران بخش ملی سی و دومین جشنواره بین المللی کودکان و نوجوانان را منصوب کرد.

ایرج طهماسب، امرالله احمدجو، غلامرضا رمضانی، ساره بیات، مرجان اشرفی زاده، حامد جعفری و علی مظاهری ترکیب هفت نفره هیات داوران بخش ملی این دوره از جشنواره را تشکیل می‌دهند.

سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ٢٨ مرداد تا ۴ شهریور ٩٨ به دبیری علیرضا تابش در شهر تاریخی اصفهان برگزار می‌شود.

به گزارش سینماپرس، سیروس مقدم کارگردان سینما و تلویزیون درباره سریال «پایتخت» به باشگاه خبرنگاران جوان،  گفت: نقش بهبود در سریال «پایتخت»، نقش روح یا خاطره‌ای از او نیست و این شخصیت به صورت واقعی وارد قصه می‌شود.

وی افزود:در فصل جدید سریال، قصه از آن جا شروع می‌شود که حدود یک سال است از فوت «بابا پنجعلی» گذشته است.

کارگردان «پایتخت» با بیان اینکه فیلمبرداری فصل اول سریال «خواب زده» به اتمام رسیده است، بیان کرد: در حال حاضر مشغول فیلمبرداری فصل دوم سریال هستیم و از ماه آینده این سریال در شبکه نمایش خانگی توزیع می‌شود.

مقدم گفت: در حال حاضر فیلمبرداری در خیابان و لوکیشن‌های خارجی را انجام می‌دهیم.