
تعدادی از منتقدان و مدرسان شناخته شده تئاتر کشورمان همزمان با برگزاری جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی آثار بخش صحنه این رویداد را در قالب جلسات تخصصی نقد و بررسی میکنند.

سینماپرس: سرپرست شبکه قرآن سیما با اشاره به پیش بینی 100 عنوان برنامه جدید در سال 98 گفت: این شبکه تمامی اقشار جامعه را مخاطب خود می داند.
به گزارش سینماپرس، حجتالاسلام عرفاتی سرپرست شبکه قرآن و معارف سیما درباره پویش میلیونی ختم جمعی صلوات به نیت سلامتی و تعجیل در ظهور حضرت مهدی (عج) گفت: این پویش با اطلاع رسانی خوبی که شبکه قرآن و معارف سیما انجام داد،که طی 5 روز چند ده هزار نفر به سایت شبکه مراجعه و برای ختم 285 میلیون صلوات برای سلامتی و تعجیل ظهور امام زمان(عج) ثبت نام کردند. مشارکتی که حاکی از عشق و علاقه مردم عزیز ایران اسلامی به ائمه اطهار (علیهم السلام) و چشم انتظاران حضرت مهدی(ع) است.
عرفاتی درباره پوشش مسابقات قرآنی در سال 98 گفت: از ابتدای سال 98 و بعد از اتمام ویژه برنامه های نوروزی شبکه از تاریخ 21 الی 26 فروردین، سی و ششمین دوره مسابقات بینالمللی قرآن کریم را داشتیم که پوشش رسانه ای این رویداد مهم قرآنی به عهده شبکه قرآن و معارف سیما بود.
انعکاس مراسم های افتتاحیه، اختتامیه و همچنین دیدار شرکت کنندگان مسابقات بین المللی قرآن با مقام معظم رهبری از جمله اقدامات این شبکه بود.
وی با اشاره به برگزاری مسابقات بین المللی قرآن در کشور مالزی ادامه داد: این دوره به عنوان یکی از معتبرترین مسابقات بین المللی قرآن در 27 فروردین ماه انجام شد و شبکه قرآن و معارف سیما با اعزام یک گروه کامل و حرفه ای این رویداد مهم قرآنی را پوشش داد و با استقبال خوب مخاطبان مواجه شد.
دکتر عرفاتی با اشاره به 5 گروه تخصصی که در شبکه قرآن و معارف سیما مشغول به فعالیت هستند، تصریح کرد: شبکه قران و معارف مطابق با سیاست گذاری معاونت سیما یک شبکه تخصصی است که تمام اقشار جامعه را مخاطب خود می داند، چرا که معارف قرآنی نیاز تمامی اقشار جامعه اسلامی ایران است.
سرپرست شبکه قرآن گفت: برای سال 98، صد عنوان برنامه، به طور متوسط 20 برنامه در هر گروه شبکه در دست تولید است. انشالله بتوانیم مطابق با نیازهای جامعه امروز برنامه های معارفی و قرآنی خوبی تولید کنیم.
وی خاطر نشان کرد: خوشبختانه شبکه قرآن و معارف مخاطبان فراوانی از خارج از کشور نیز دارد، به خصوص از کشورهای اسلامی بازخوردهای خوبی دریافت کرده ایم.

سینماپرس: وقتی جشنواره بین المللی فجر طراحی و راه اندازی شد، کارشناسان و تصمیم گیران اجماع کردند جشنواره به این صورت برگزار شود که سال ها نیز موفق بود. با کنار رفتن مدیران کاربلد، برگزاری جشنواره فیلم فجر به دست انداز افتاد و کم کم به یک شو تبدیل شد.
به گزارش سینماپرس، جشنواره های جهانی، پس از تصویب آیین نامه و راه اندازی آن، در طول سال های متمادی با کمترین تغییر به کار خود ادامه می دهند. برنامه ریزی درست و کارشناسی شده که توسط متخصصان فن انجام شده، باعث به وجود آمدن جشنواره های مهم و بزرگی مانند: کن، برلین، ونیز و غیره شده است. این جشنواره ها در طول سال های برگزاری با کمترین تغییرات برگزار شده و می شوند. حرکت در مسیر اصلی و تداوم راز موفقیت آنهاست.
وقتی جشنواره ای با ساختاری خاص راه اندازی شده و به موفقیت دست یافته، نباید ساختار آن را بهم ریخت و تغییرات اساسی در آن ایجاد کرد.
جشنواره بین المللی فیلم فجر، بیش از سه دهه با ساختاری تعیین شده و مشخص برگزار می شد که مورد توجه سینماگران و مردم نیز بود.
در ایام جشنواره، علاقه مندان، هم به تماشای فیلم های ایرانی می نشستند و هم از دیدن فیلم های خوب خارجی لذت می بردند.
نمایش فیلم های کارگردانان بزرگی چون: آکیرا کوروساوا، اینگمار برگمان، جیم جارموش، ویم وندرس، ورنر هرتزوگ، آندره تارکوفسکی و چندین کارگردان مطرح دیگر در جشنواره فیلم فجر، موجب شد اهالی سینما و علاقه مندان با آثار این کارگردانان آشنا شده و از آنان بیاموزند. تاثیر فیلم های تارکوفسکی روی سینماگران و نسل جدید سینمای ایران غیر قابل انکار است.
وقتی جشنواره بین المللی فجر طراحی و راه اندازی شد، کارشناسان و تصمیم گیران اجماع کردند جشنواره به این صورت برگزار شود که سال ها نیز موفق بود. با کنار رفتن مدیران کاربلد، برگزاری جشنواره فیلم فجر به دست انداز افتاد و کم کم به یک شو تبدیل شد.
بزرگ ترین ضربه بر پیکر جشنواره بین المللی فیلم فجر، جدا سازی بخش داخلی و بین المللی این جشنواره بود. این اشتباهی بزرگ بود و شاید جرمی نابخشودنی!
وقتی جشنواره فیلم فجر با یک روال مشخص و در زمانی خاص برگزار می شد و برای ایرانیان و خارجی ها جا افتاده بود، چرا باید دچار تغییرات می شد؟ دو پاره کردن یک جشنواره مهم، غیر از آسیب دستاورد دیگری نداشته و نخواهد داشت.
اولین آسیب این تصمیم، تضعیف جشنواره فیلم فجر است که بیش از سه دهه برگزار می شد. دومین ضرر، افزایش بودجه است و خرج های بی موردی که روی دست دولت می گذارد که شرایط مالی مناسبی نیز ندارد.
مهم ترین آسیب این جداسازی از بین رفتن اعتبار جشنواره بین المللی فیلم فجر در جهان است، زیرا بیش از سه دهه در زمانی خاص و روالی مشخص برگزار می شد و علاقه مندان خارجی سینمای ایران با آن آشنا بودند.
در زمانی که جشنواره فیلم فجر به صورت سابق برگزار می شد، سینمای ایران در خارج بسیار مطرح بود. در آن ایام بود که فیلم ها و سینماگران ایرانی مورد توجه قرار گرفته و موفقیت های بین المللی به دست آوردند.
برگزاری جشنواره جهانی فجر نمی تواند برای سینمای ایران و سینماگران مفید باشد، زیرا تب و تابی که هنگام جشنواره فیلم فجر در بهمن ماه وجود دارد، در ایام برگزاری جشنواره جهانی فجر دیده نشده و نمی شود. برای علاقه مندان ایرانی و خارجی، برگزاری جشنواره فیلم فجر در بهمن ماه جا افتاده است. مطمئنا پس از گذشت این ایام، شور و حال نیز از بین می رود.
تبلیغات بیشمار، خرج های آنچنانی و دعوت از مهمان های ریز و درشت نمی توانند شور و حال آفریده و جشنواره جهانی فجر را مهم و موفق جلوه دهند.
کسانی که بدون کارشناسی و نظرخواهی، تصمیم به دو پاره کردن جشنواره بین المللی فیلم فجر گرفتند، دنبال موفقیت سینمای ایران نبودند، بلکه نیت دیگری در سر داشته و دارند.
جشنواره جهانی فیلم فجر، سوالی است بی جواب! زیرا دلایلی که برای این جداسازی ارائه شده قابل قبول نبوده و نخواهد بود.
*سیدرضا اورنگ

سینماپرس: نمایشگاه نگارگری امیرحسین آقا میری و جمعی از هنرجویان با عنوان «شعبان» در نگارخانه ابوالفضل عالی آغاز به کار کرد.
به گزارش سینماپرس، نمایشگاه نگارگری امیرحسین آقامیری به همراه جمعی از هنرجویان با عنوان «شعبان» در نگارخانه ابوالفضل عالی افتتاح شد.
در این نمایشگاه ۴۰ اثر از لیلا ابراهیمی، طیبه نداف، پریسا خلج، فاطمه فراهانی، نرگس گتمیریان، پریسا دیانی، سحر سیدی، پروین بیرانوند، لیلا علیخانی، نوشین افسری، شهرنوش اسکندری، مریم پرند، آتوسا شاهی فخر، مرضیه کلاری، سارا طاعتیان، الهام عاشق، فروغ مصطفیزاده، سحر دستبسته، یگانه پرگشایی، مریم پیامیپور، مهناز اسداله، شیرین خسرو حیدری، گلناز موسایی و کامران اخوان در کنار آثار امیرحسین آقامیری که نتیجه ۱۰ سال کار این هنرمندان است به نمایش درآمده است.
امیرحسین آقامیری در گفتوگو با پایگاه خبری حوزه هنری درباره این نمایشگاه گفت: شعبان به معنی شعبه کردن و دو شعبه شدن است و ماه شعبان میانه ماه رجب و رمضان قرار گرفته و در این میان، حضرت ولی عصر(عج) متولد شدهاند. نسبت به ایام مبارک ماه شعبان اثری با همین عنوان در نمایشگاه امروز در معرض دید علاقهمندان قرار گرفته است و چون این اثر در ابتدای نمایشگاه نصب شده و در ایام ماه مبارک شعبان نیز قرار داریم این عنوان را برای نمایشگاه مذکور انتخاب کردیم.
وی درباره تکنیک به کار رفته در آثار نیز گفت: این آثار بر اساس تکنیک نگارگری خلق شده است. تعدادی از آنها از آثار برجسته اساتید طراز اول نگارگری بهره بردهاند. در این میان سعی شده است که آثاری از همه هنرجویان در معرض دید عموم قرار گیرد تا انگیزهای باشد برای خلق آثار فاخرتر.
این نمایشگاه از ۳ تا ۱۸ اردیبهشتماه روزهای شنبه تا چهارشنبه ساعت ۹ تا ۱۸ در نگارخانه ابوالفضل عالی حوزه هنری واقع در خیابان سمیه نرسیده به پل حافظ میزبان علاقهمندان است.

سینماپرس: سید حسین فداییحسین، نویسنده و پژوهشگر ادبیات نمایشی، گفت: انتظار نیاز روز ما و نیاز آینده شیعیان است. در حالی که موضوعاتی همچون امامتها و وقایعی که سالها پیش حل شده و کتابهای تاریخی بسیاری در مورد آن نوشته شده است، همچنان در صدر اذهان عمومی قرار دارد. این موضوعات دیگر جای طرح مسئله ندارد و هر بار تنها بازگو کردن مطالبی است که میدانیم. پس پرداخت به فرهنگ انتظار که آیندهساز ما خواهد بود اهمیت بسیار بیشتری دارد.
به گزارش سینماپرس، بار دیگر نیمه شعبان فرا رسید و برنامههای متنوعی برای آن برپا شد. برنامههایی که حوزه فرهنگ و هنر از جمله تئاتر بیش از هر کدام از آنها تاثیرگذار است. با تمام این وجود تئاتر جایگاه مناسبی را میان برنامههای ویژه نیمه شعبان با موضوع امام زمان(عج) نیافته است. هنر تئاتر ایران خاطره گستردهای از اجرای تئاتر با موضوع امام زمان(عج) ندارد و تنها نام نمایشی نوشته سیدحسین فداییحسین است که دو بار با دو عنوان «وعده موعود» و «مثل ماه برای آسمان» با دو گروه متفاوت با موضوع امام زمان روی صحنه رفت. همچنین چند روز گذشته هم کاری از امیرحسین شفیعی با موضوع امام زمان روی صحنه رفت. باید بپرسیم که چرا به این مقوله توجهی نمیشود؟ چرا آنچنان که به فرهنگ عاشورایی در تئاتر پرداختهایم به فرهنگ انتظار توجهی نداشتهایم. در همین راستا با سیدحسین فداییحسین، نویسنده و پژوهشگری که اثری تحسینبرانگیز و قابل دفاع با موضوع امام زمان و فرهنگ انتظار نگاشته است، به صحبت نشستیم.
فداییحسین که خود یکی از منتقدین عدم فعالیت اهالی تئاتر کشور به موضوع انتظار است با پرداخت به دلایل رشد و بروز فرهنگ عاشورایی نسبت به فرهنگ انتظار در تئاتر به خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری گفت: عاشورا واقعهای است که سالها پیش اتفاق افتاده و مردم طی سالهای طولانی ارادتشان را همواره به امام حسین(ع) و یارانش در صحرای کربلا ابراز داشتهاند. این در حالی است که انتظار موضوعی است که اتفاق خواهد افتاد و در مورد جزئیات دقیق آن هیچکس خبر ندارد. حتی در مورد جزئیات تولد امام و زمان غیبت صغری و کبری و همچنین نواب اربعه ایشان هیچ اطلاعات قاطعی وجود ندارد. چرا که امام زمان(عج) در شرایطی کاملا خاص بوده و هست. به این ترتیب مجهولات بسیاری در مورد ایشان است که کار را برای هنرمندان به خصوص هنرمندان تئاتر دشوار کرده است. شک و تردیدهایی که برای هنرمند در مورد حضرت مهدی موعود بهوجود میآید اجازه کار نمیدهد. چرا که هنرمند ابتدا باید خودش را در مقابل حضرت ولی عصر(عج) بشناسد و تا زمانی که به این معرفتشناسی دست پیدا نکند امکان کار هنری برای امام زمان(عج) وجود ندارد.
*چرا نمایش «مثل ماه برای آسمان» دیگر اجرا نشد؟
فداییحسین در مورد نمایش «وعده موعود» که خیلیها آن را با نام «مثل ماه برای آسمان» میشناسند گفت: حدود ۱۰سال طول کشید تا هنرمندی همچون کوروش زارعی توانست با قاطعیت به این نمایشنامه اعتماد کند. با تمام اعتمادی که زارعی به این نمایشنامه داشت و دارد، پس از دو دوره اجرا در تهران و قم به طور کل اجرای آن را متوقف کرد. این در حالی است که من بارها پیگیر اجرای مجدد این نمایش بودهام اما با پاسخهای منفی روبهرو شدهام. باید از زارعی که معمولاً یک نمایش را گاهی چند بار با چند گروه مجزا روی صحنه میبرد سوال کرد که چرا دست از اجرای این نمایش برداشت.
فداییحسین با تاکید بر اهمیت اعتقاد قلبی در کار هنری مذهبی گفت: حضرت مهدی موعود(عج) مقولهای مجهول و موضوعی اعتقادی است. موضوعی که برای کار هنری به اعتقاد قلبی نیاز و هنر به تنهایی برای آن کارساز نیست. ابهامات و مجهولات آنچنان بسیار است که برای هنرمند ترس و دلهره از خلق اثر میکند.
وی افزود: تولد پنهانی، مکان مخفی حضرت و حتی ناشناسی نواب اربعه برای مراقبت هرچه بیشتر از ایشان تمامی دادههای لازم برای دستیابی به اثری هنری آن هم در تئاتر را با مشکلاتی طاقتفرسا همراه میکند که برای رفع مشکل به صبوری بسیار نیاز دارد.
*فرهنگ انتظار مهمتر از هر مطلب دیگری است
این نویسنده انقلابی ادامه داد: فرهنگ انتظار فراتر از اعتقادادت مذهبی و مسائل دینی است. چرا که انتظار نیاز روز ما و نیاز آینده شیعیان است. در حالی که موضوعاتی همچون امامتها و وقایعی که سالها پیش حل شده و کتابهای تاریخی بسیاری در مورد آن نوشته شده است همچنان در صدر اذهان عمومی قرار دارد. این موضوعات دیگر جای طرح مسئله ندارد و هر بار تنها بازگو کردن مطالبی است که میدانیم. پس پرداخت به فرهنگ انتظار که آینده ساز ما خواهد بود بسیار اهمیت بیشتری دارد.
فداییحسین در همین راستا گفت: تاریخ اسلام خواه یا ناخواه برای یادآوری تکرار میشوند و مردم با آن آشنا خواهند شد. اما آنچه به این سادگی به دست مردم نمیرسد فرهنگ انتظار است. هنرمندان تئاتر باید برای خدمت به اسلام تاریخ اسلام را کنار بگذارند و نگاهی نو به دنیای اسلام داشته باشند. نگاهی که رو به آینده باشد و به آمادهسازی مردمی برای انتظار وعده موعود ختم شود. انتظار را باید یاد بگیریم و برای اشائه فرهنگ انتظار گام برداریم. چه راهی بهتر از تئاتر و هنرهای نمایشی که با معجرهای در دلهای مخاطبان خود نفوذ میکند.
*هنجارشکنی عامل موفقیت «مثل ماه برای آسمان»
فداییحسین در مورد دلیل موفقیت «مثل ماه برای آسمان» گفت: در آثار مذهبی که تا کنون نوشتهام نوعی هنجارشکنی را پیش گرفتم. هنجارشکنی به معنای نگاهی متفاوتتر به موضوع مورد نظر که جرئت قلمزدن به من میدهد. به عنوان مثال در نمایشنامه «مثل ماه برای آسمان» دست به ساختارشکنی تازهای زدهام که تابهحال کسی به آن نپرداخته است. «مثل ماه برای آسمان» دغدغهای برای من بود که تاکنون به آن پرداخت نشده بود. نه تنها این اثر بلکه در دیگر آثار مذهبی که نوشتهام سعی کرده ام تا به ابعاد و موضوعاتی که دیده نشده است بپردازم تا حرفی برای گفتن داشته باشم.
وی افزود: نگارش نمایشنامه «مثل ماه برای آسمان» یکی از سختترین تجربههای نمایشنامهنویسی من بود. چرا که با انبوهی از مجهولات و روایات نامعتبر بحثبرانگیز روبهرو بودم. از طرفی هم منابع مورد نیاز در این مورد بسیار کم است و از همان منابع هم بسیار پیچیده است. اجرای این نمایش هم با دشواریهای بسیاری همراه است. چرا که نمایشنامه «مثل ماه برای آسمان» چند روایت موازی و پیوسته است و کار را برای کارگردان دشوار میکند.
فداییحسین در پایان گفت: تنها نوشتهای که در تئاتر به امام زمان(عج) پیش از نمایشنامه «مثل ماه برای آسمان» پرداخته است نمایشنامه «مفرد مذکر غایب» اثری به قلم علی موذنی است. این نمایشنامه نیز به عصر حاضر نمیپردازد و تنها روایتی از متولد شدن امام زمان(عج) است. اما این اصلا کافی نیست و برای آینده ما سازنده نیست. کودکان و نوجوانان امروز کشور در مقابل کوهی از ابهامات و مجهولاتی قرار دارند که باید ما با هنر خود به آنها پاسخ دهیم. یکی از ابهامات پیش روی این قشر از جامعه به فرهنگ انتظار مربوط میشود. ابهامی که اگر با پاسخ درستی روبهرو نشود به گمراهی میرسد.

سینماپرس: دومین نشست «شعر حماسی» حوزه هنری با اجرای محمدکاظم کاظمی، حضور مرتضی امیری اسفندقه و خوانش شعر او درباره بارشها و سیلاب اخیر در کشورمان برگزار شد.
به گزارش سینماپرس، مرتضی امیری اسفندقه در این نشست، شعر را بهطور کلی و در هر قالبی، حماسه دانست و اظهار کرد: «شعر» گریز از رخوت و تکرار و حرکت به سمت فضایی آهنگین و حماسهساز است. از دیدگاه بنده، شعر فارسی با هر موضوع و هر موضع، شعری حماسی است.
وی افزود: نمیتوان حماسه را فقط به موضوع حفظ میراث و فرهنگ ملی منحصر کرد؛ چرا که ما در کنار منظومههای حماسی ملی، نمونههای بسیاری از حماسههای مذهبی و دینی نظیر حمله حیدری و علینامه داریم.
این مدرس زبان و ادبیات فارسی تاکید کرد: ما باید درباره ماهیت حماسه تجدیدنظر کنیم و آن را محدود نکنیم؛ چرا که معتقدم فضای حاکم بر برخی از اشعار فروغ فرخزاد و سهراب سپهری نیز حماسی است و حتی داستانهای عاشقانهای مثل لیلی و مجنون، روایت حماسه عشق است.
این نشست با پرسش و پاسخ و شعرخوانی جمعی از شاعران از جمله جمیله کراماتی، محمدحسین رحیمی، زهرا محدثی خراسانی، مهدی آخرتی و مهدی رحیمی عنبران و نقد و بررسی آثار آنان توسط مهمان برنامه، دنبال شد.
غزل مرتضی امیری اسفندقه درباره سیل که در این نشست خوانده شد و مورد استقبال حاضران قرارگرفت، به شرح زیر است:
هرچند خاک خشک است باران اگر نبارد
باران بگو خدایا! زین بیشتر نبارد
توفانِ نوح آیا در پیشروی داریم؟
یکبند صبح تا شب، شب تا سحر نبارد
چیزی نمانده باقی از پشت بام هاجر
جَرجَر بگو خدایا! بر بام و دَر نبارد
سیلاب بُرد با خود، نوروز نازنین را
با برکت است امّا… نه! این قَدَر نبارد
از دست رفت جنگل، جالیز و جلگه هم آه!
این گونه بیمحابا بر جوی و جَر نبارد
طغیانِ رود رد شد از خطِّ قرمز گل
رگبار پشتِ رگبار، خوف و خطر نبارد
این شاخههای نازک! آن ساقههای نو رس
باران بگو ببارد، تیر و تبر نبارد
شَر شَر ببارد و نرم، نه سیلوار و بیشرم
هرجور که دلش خواست، بر رهگذر نبارد
پلکی بگو بخوابد این ابرِ فتنه در مُشت
بیدرد سر ببارد، با درد سر نبارد
افروخت آتشِ داغ در کوی و برزن و باغ
یارب! به جایِ باران جزِّ جگر نبارد
چشم اینچنین که ترسید از ابر و باد و باران
از آسمان خدایا! حتّی گُهَر نبارد
خواندم نماز باران، گریان به سوگِ یاران
باران دگر نبارد، باران دگر نبارد
سینماپرس: در جشنواره جهانی فیلم فجر دو فیلم «جوان روس» و «گرگ نما» به ترتیب جوایز اول و دوم جایزه «حلقه منتقدان» را به خود اختصاص دادند.
کیوان کثیریان مدیر رسانه و ارتباطات سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر در ابتدا توضیح داد: این حلقه از سال گذشته تشکیل شد و اولین جایزه را در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر اهدا کرد. در دوره گذشته دو فیلم از سوی منتقدان جایزه گرفتند و امسال نیز دو فیلم این جایزه را دریافت میکنند.

وی افزود: «حلقه منتقدان» فیلمهای بخش مسابقه بینالملل را که شامل ۱۵ فیلم بوده، داوری کردهاند. جمع داوری دیگری نیز در جشنواره حضور دارند که شامل منتقدان بینالمللی هستند و فیلمهای بخش مسابقه سینمای آسیا را داوری کردهاند که فردا همزمان با اختتامیه جشنواره جایزه خود را اهدا خواهند کرد.
مجید اسلامی، کامیار محسنین، مهرزاد دانش، محسن آزرم و هما توسلی در ادامه جایزه دوم این حلقه را به دلیل روایت تمثیلی و سبک دیداری به فیلم «گرگنما» به کارگردانی آدرین پانِک اهدا کردند. دوروتا اشوییرچوسکا رایزن فرهنگی کشور لهستان این جایزه را به نمایندگی از نفر برگزیده دریافت کرد.

همچنین جایزه اول به دلیل مخاطرهپذیری تجربی، ساختار منحصر به فرد دیداری و شکل فیلم به «جوان روس» به کارگردانی الکساندر زولوتوخین تعلق گرفت. این جایزه را آیرات یامیلوو فیلمبردار اثر به نمایندگی از زولوتوخین دریافت کرد.
آدرس سایت رسمی جشنواره Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Info@Fajriff.com است.
سیوهفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر از ۱۸ تا ۲۶ آوریل ۲۰۱۹ (۲۹ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸) به دبیری رضا میرکریمی در تهران در حال برگزاری است.

سینماپرس: آیین پایانی بخش بین الملل سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در تالار وحدت برگزار شد.
به گزارش سینماپرس در این مراسم حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی، دست اندرکاران جشنواره و اهالی رسانه حضور داشتند.
در ابتدای این مراسم سرود جمهوری اسلامی ایران پخش و آیاتی از کلام الله مجید قرائت شد. سپس موسیقی متن فیلم «سینماپارادیزو» ساخته جوزپه تورناتوره با موسیقی انیو موریکونه به شیوه آکاپلا آغازگر برنامه های اختتامیه جشنواره جهانی فیلم فجر در تالار وحدت بود.
گروه اجراکنندن سپس قطعه ای از فیلم «آبی» ساخته کریشتوف کیشلوفسکی با آهنگسازی زبیگنیف پرایزنر و قطعه نوستالژیک «گنجشکک اشی مشی» را اجرا کردند؛ تایم طولانی این اجراهای متعدد در آغاز مراسم سینمایی به شدت حوصله حاضران را سرآورد به نحوی که در همان دقایق ابتدایی تعدادی افراد سالن را ترک کردند.
سپس کلیپی با صدای حمید محمدی مجری تلویزیون، از سینمای ایران و دورههای قبلی جشنواره جهانی فیلم فجر پخش شد. در این کلیپ درباره برنامه های اجرا شده در این رویداد توضیحاتی ارایه شد و همچنین دست اندرکاران جشنواره معرفی شدند. نکته قابل تأمل اینکه به مصداق ضرب المثل خودگویی و خود خندی! در این کلیپ مرتب از برگزارکنندگان این رویداد تقدیر شد.
میرکریمی سپس روی صحنه رفت و گفت: امسال متأسفانه با تحریم های یکسویه ای مواجه بودیم که نه تنها اقتصاد اما حوزه فرهنگ را هم نشانه رفته است. اما دوستان ما دعوت ما را قبول کردند و ما را تنها نگذاشتند و ما جشنواره را برگزار کردیم.
سپس نوبت به اهدای جوایز رسید؛ در بخش «نت پک» جایزه به «خط باریک قرمز» به کارگردانی فرزاد خوش دست از ایران رسید.
جایزه بخش بین الادیان نیز به شرح زیر اهدا شد:
دیپلم افتخار برای فیلم «شکستن همزمان بیست استخوان» به جمشید محمودی از افغانستان رسید.
جایزه بخش جلوه گاه شرق نیز به فیلم «اعلان» به کارگردانی محمود فاضل رسید.
سپس حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی و رضا کیانیان مسئول کاخ جشنواره برای اهدای جایزه صلح روی صحنه آمدند.
دیپلم افتخار صلح به «امینه» به کارگردانی ایمن زیدان از سوریه رسید.
تندیس و دیپلم افتخار جایزه محمد امین(ص) به «حمید» به کارگردانی اعجاز خان از هند رسید.
در ادامه عمار هادی العرادی، غسان سلهب و بهروز شعیبی داوران جایزه «فیلم های اول» سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر برای اهدای جایزه این بخش روی سن رفتند.
تندیس بهترین فیلم اول به «جوان روسی» به کارگردانی الکساندر زولوتوخین از روسیه رسید.
در ادامه روسودان گلورژیدزه و خسرو معصومی داوران بخش «جلوگاه شرق» برای اهدای بهترین فیلم این بخش به روی سن رفتند.
تندیس بهترین فیلم کوتاه آسیایی به «قربانی» به کارگردانی مهدی محمدنژادیان از ایران رسید.
تندیس بهترین کارگردان آسیایی به هو منگ برای فیلم «عبور از مرز» از چین رسید.
دیپلم افتخار بهترین فیلم بلند آسیایی به «شکستن همزمان بیست استخوان» به کارگردانی جمشید محمودی از افغانستان رسید.
تندیس بهترین فیلم بلند آسیایی به «جای خالی دوست» به کارگردانی محمدعلی طالبی رسید.
در بخش بعدی کلیپی در معرفی فیلمهای بخش «سینمای سعادت» پخش شد.همچنین کلیپ معرفی داوران «سینمای سعادت» شامل وانگ ژیائوشوای، پیتر فلایشمان، مایک فان دایم، مظفر اوزدمیر، نرگس آبیار و نوید محمدزاده پخش شد و جوایز به شرح زیر اهدا گردید:
سیمرغ سیمین بهترین فیلم کوتاه به «افراط منجی ماست» به کارگردانی مورگان زیورلا- پتی از سوئد
سیمرغ سیمین جایزه ویژه هیات داوران به طراحی لباس برای «پرنده بهاری» به کارگردانی جینگ ژیانگ لی از چین
دیپلم افتخار بازیگر مرد به علی مصفا برای فیلم «جهان با من برقص» به کارگردانی سروش صحت
سیمرغ سیمین بهترین بازیگر مرد به جسپر کریستنسن برای فیلم «پیش از ژاله» به کارگردانی مایکل نوئر از دانمارک
سیمرغ سیمین بهترین بازیگر زن به مارتینا آپوستولووا برای فیلم «ایرینا» به کارگردانی نادژدا کزهوا از بلغارستان
سیمرغ سیمین بهترین فیلمنامه به گرنوت کرا و اولیور هافنر برای فیلم «واکرسدوروف» به کارگردانی اولیور هافنر از آلمان
سیمرغ سیمین بهترین کارگردانی به سروش صحت برای فیلم «جهان با من برقص» از ایران
برای اهدای سیمرغ زرین بهترین فیلم پل شریدر و رضا میرکریمی هم در کنار داوران روی صحنه حاضر شدند و سیمرغ زرین به فیلم «جوان روسی» رسید.