اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس در این مقاله سعی شده تا برخی موضع گیری های اهالی فرهیخته سینمای کشور نسبت به جشنواره بی هویت جهانی فجر طی ۵ سال گذشته گردآوری شود.

محمدتقی فهیم منتقد سینما همزمان با اتمام اولین دوره از جداسازی غلط جشنواره ملی و جهانی فجر با ارسال یک یادداشت اختصاصی به سینماپرس تحت عنوان «تجربه جهانی «آقایان» و حرکت پرهزینه از بیت المال روی خط آزمون و خطا!؟» نوشت: به نظر می رسد آقای رضاداد درمقام مدیری پرسابقه با همان صداقتی که این دوره را «قلق گیری و دوره شناخت قوت و ضعف» های خودو همکارانش دانسته و آن را رسانه ای کرد، این توقع را نیز ایجاد می کند تا مشاوران و مدیران خود را مواخذه کرده و نتایج جشنواره تحت مدیریت خود را رسانه ای کند که چرا در سطح فستیوال قدیمی فجر باید دست به آزمون بزنند. سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴

نادره ترکمانی، پروانه مرزبان، فرزاد موتمن، خسرو سینایی، عباس رافعی، ابوالفضل جلیلی و زنده یاد علی معلم از جمله سینماگرانی بودند که همزمان با دومین سال از برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر در این باره نظرات خود را بیان کرده و  خواسته های خود را با سینماپرس در میان گذاشتند. چهارشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۹۵

نادره ترکمانی کارگردان سینمای کودک در رابطه جشنواره بین الملل فیلم فجر گفت: متأسفانه هیچ گاه در حوزه سیاست گذاری سینما با برنامه های کلان، تدبیر و نظرات کارشناسی روبرو نشدیم چرا که تجربه سال گذشته جداسازی جشنواره های کودک و نوجوان نیز نشان داد که مدیران هیچ آینده نگری برای جداسازی جشنواره ها از یکدیگر ندارند و این نوع کارها نمی تواند مشکلات سینمای کشور را حل کند. این روزها مهمترین سوألی که ذهن بخش عمده ای اهالی سینمای کشور را با خود درگیر کرده این است که نتیجه و عایدی جداسازی بخش های ملی و بین الملل جشنواره فیلم فجر از یکدیگر که از سال گذشته آغاز شد و همچنین عایدی مثبت تفکیک جشنواره های کودک و نوجوان برای سینمای کشور چه چیزی بود؟ تا آنجایی که اهالی سینما مشاهده می کنند برگزاری جداگانه این جشنواره ها از یکدیگر جز مصرف یک بودجه کلان که می تواند بخشی از مشکلات سینماگران را حل کند و یا برای مشکلات زیرساختی و حتی تولید آثار سینمایی صرف شود، هیچ عایدی نداشته است و من نمی دانم اصرار مدیران نسبت به انجام این گونه کارها به چه دلیلی است؟ یکشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۵

پروانه مرزبان تهیه کننده سینما با ابراز نظر نامساعد نسبت به جداسازی و دوپاره شدن جشنواره فجر گفت: این کارها تنها بودجه های سینمای کشور را به هدر می دهد و ای کاش بودجه های گزاف تفکیک بخش های ملی و بین الملل جشنواره فجر برای تولید فیلم های ارزشی مصرف می شد! تفکیک و جداسازی بی دلیل بخش های ملی و بین الملل جشنواره فیلم فجر و یا جداسازی غیرکارشناسی شده جشنواره های فیلم کودک و نوجوان از یکدیگر در حالی صورت می گیرد که دغدغه سینماگران چنین برنامه ها و اهدافی نیست؛ امروزه سینماگران کشور با مشکلات زیادی از جمله عدم حمایت در تولید و اکران آثار سینمایی روبرو هستند و بهتر است که مسئولان ذیربط به جای انجام کارهای پر هزینه ای همچون جداسازی جشنواره ها به درد سینماگران برسند! دوشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۵

فرزاد موتمن کارگردان مطرح سینمای کشور با اشاره به ادعای مسئولان سینمای کشور سال گذشته تصور می شد که تفکیک دو بخش ملی و جهانی جشنواره فجر از یکدیگر می تواند نتایج مثبتی را برای سینمای ایران در پی داشته باشد گفت: نتیجه برگزاری این جشنواره نشان داد که هیچ گونه نتیجه مثبتی از این تفکیک برای سینمای ایران حاصل نشده است! یکی از مهمترین دلایلی که برخی از سینماگران فکر می کردند تفکیک این دو بخش می تواند باعث جذب بیشتر مخاطبان شود این بود که فیلم های سینمای ایران همیشه برای مخاطبان جذاب تر از فیلم های خارجی بود و مسئولان فکر می کردند که دلیل عدم استقبال مخاطب از فیلم های خارجی همزمان بودن پخش آن ها با فیلم های ایرانی است؛ اما سال گذشته وقتی جشنواره برگزار شد ما شاهد سالن های خالی بودیم که تنها با حضور تعداد اندکی از اهالی سینما و رسانه چند ردیف از صندلی های آن پر شده بود! سه‌شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۵

خسرو سینایی کارگردان سینمای کشور در رابطه با مسأله جداسازی بخش های ملی و بین الملل جشنواره فیلم فجر از یکدیگر گفت: ترمیم زیرساخت ها و رفع کمبودها در سینما از برگزاری جشنواره ها به شکل های گوناگون مهمتر است و ما باید در ابتدا سینمای خود را به صورت استاندارد درست کرده و سپس در صدد برگزاری جشنواره جداگانه «جهانی» برآییم. ای کاش بودجه ای که برای برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر هزینه می شد در اختیار جوانان مستعد و خلاق گذاشته می شد و آن ها می توانستند آثار سینمایی خود را تولید کنند؛ خوشبختانه این روزها جوانان زیادی هستند که در دانشگاه ها به صورت تئوری درس سینما را خوانده اند اما به دلیل هزاران مشکل هیچ گاه فرصتی برای تولید عملی نداشته اند. جمعه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۵

عباس رافعی کارگردان سینما در رابطه با جشنواره جهانی فیلم فجر گفت: جشنواره فیلم فجر پس از بیش از ۳ دهه برگزاری به یک ثبات رسیده بود و تفکیک بخش های جشنواره فجر از یکدیگر به دلیل ناآگاهی و دیدگاه های غیرکارشناسی شده در حوزه مدیریتی سینما است که باید از بین برود. پیش از پیروزی انقلاب اسلامی جشنواره بین المللی فیلم «تهران» در رده جشنواره های الف سینمای جهان قرار داشت اما در حال حاضر باید از مدیران سینمایی سوأل کنیم که جایگاه جشنواره جهانی فیلم فجر در میان جشنواره های ریز و درشت سینمای جهان کجاست!؟؛ ما باید در جمهوری اسلامی ایران اگر می خواهیم برای رشد و ارتقای فرهنگ مان کاری انجام دهیم بایستی بهترین باشیم و این مسأله نیاز به آن دارد که مسائل را سردستی قلمداد نکرده و به صورت ضعیف و سرسری از کنار بسیاری اصول نگذریم. شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۵

ابوالفضل جلیلی کارگردان سینما در رابطه با مسأله جداسازی بخش های ملی و بین الملل جشنواره فیلم فجر از یکدیگر گفت: جشنواره فیلم فجر به دلایل متعددی سال به سال دچار افول و نزول شده که یکی از مهمترین آن ها فقدان سیاست گذاری در امور سینمای کشور است و این عدم سیاست گذاری باثبات مانع از مطرح شدن جشنواره فجر در عرصه سینمای بین الملل شده است. با انجام امور دم دستی و سهل انگارانه نمی توان جشنواره فیلم فجر را جزو جشنواره های رده الف دنیا کرد؛ ما در ابتدا نیاز به ترمیم زیرساخت های سینمایی و سپس سیاست گذاری اصولی برای برگزاری جشنواره ها داریم و بر اساس این سیاست گذاری ها است که می توانیم جشنواره فیلم فجر را نجات دهیم. یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۵

علی معلم تهیه کننده و منتقد باسابقه سینما در رابطه با مسأله جداسازی بخش های ملی و بین الملل جشنواره فیلم فجر از یکدیگر گفت: متأسفانه در کشور ما وضعیت به گونه ای است که جشنواره هایمان هیچ گونه استراتژی خاصی ندارند و تفکیک جشنواره فجر بدون درنظر گرفتن نظر کارشناسان و متخصصان سینما و رسانه و صنعت انجام شده است. مدیران سینمایی ثابت کرده اند که موافقت و مخالفت اهالی سینما و به ویژه کارشناسان این حوزه اصلاً برایشان اهمیتی ندارد و هر کاری را که مایل باشند انجام می دهند؛ سیستمی که امروزه سینمای ما آن را دنبال می کند به نوعی سیستم ارباب رعیتی محسوب می شود و متأسفانه مدیران سینمای کشور از دست بالا به اهالی سینما نگاه کرده و برای آن ها تصمیم گیری می کنند. دوشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۵

مهدی فیوضی تهیه کننده و کارگردان سینما که با فیلم «جشن تولد» در جشنواره جهانی فیلم فجر حضور داشت در رابطه با محل برگزاری این دوره از جشنواره گفت: تردد در مسیرهای منتهی به پردیس سینمایی «چارسو» بسیار طاقت فرسا است و قطعاً این مکان نمی تواند برای برگزاری فستیوال های فیلم مناسب باشد. مهمترین ایرادی که می توان به مکان پردیس سینمایی «چارسو» گرفت این است که این مکان در محدوده طرح ترافیک قرار دارد و این برای سینماگران، اهالی رسانه و منتقدان که می خواهند با وسیله نقلیه شخصی به این سینما مراجعه کنند دشواری هایی را به وجود می آورد و این نکته ای است که مدیران سینمایی باید به آن توجه داشته باشند. چهارشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۹۵

طهماسب صلح جو منتقد سینما گفت: مدیرانی که بعد از یک مدت دوری عرصه مدیریت سینما را در دست می گیرند نباید تغییرات غیرکارشناسی در نحوه برگزاری جشنواره ها اعمال کنند و همه چیز را از صفر تا صد عوض کنند؛ به خصوص ما باید به یاد داشته باشیم که جشنواره فیلم فجر برای ما یک یادگار آرمانی، عقیدتی، اجتماعی و سیاسی است و نباید با تغییرات سلیقه ای در نحوه برگزاری اش آن را در معرض خطر قرار دهیم. شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۵

همزمان با برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر در سال ۹۶ تعدادی از چهره های سینمای کشور ضمن انتقاد از عملکرد سازمان سینمایی خواستار برگزاری همزمان بخش های ملی و بین الملل جشنواره فیلم فجر شدند و این جداسازی را به دلیل سیاست گذاری های غلط و بی تدبیری برشمردند. این هنرمندان تأکید کردند عدم توجه به هویت ایرانی و تقلید از جشنواره های خارجی، برباد دادن بودجه بیت المال و… نتایج دورهمی جشنواره جهانی شده است! طهماسب صلح جو، پوریا آذربایجانی، محمدتقی فهیم، جبار آذین، نادره ترکمانی، مرتضی علی عباس میرزایی، زنده یاد سیدضیاء الدین دری و عباس رافعی  ۸ سینماگری بودند که در این باره نظرات خود را بیان کرده و  خواسته های خود را با ما در میان گذاشتند شنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۶

سحر صباغ سرشت و روح انگیز شمس، سعید مستغاثی، حسین مسافرآستانه، عباس رافعی، سامان سالور و ابراهیم وحید زاده ضمن انتقاد از عملکرد مسئولان خواستار برگزاری همزمان بخش های ملی و بین الملل جشنواره فیلم فجر شدند و تأکید کردند این جشنواره تنها عنوان «جهانی» را با خود به یدک می کشد و بیت المال به هدر می رود؛ این سینماگران عنوان کردند: حرمت «فجر» را با دورهمی اشرافی و بدون مانیفست تان خدشه دارد نکنید! یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷

پس از آن عدادی از اهالی سینما در پی درخواست تعداد کثیری از انجمن ها و کانون های مختلف سینمایی مبنی بر ادغام مجدد جشنواره های ملی و جهانی فیلم فجر تأکید کردند: هرگز و در هیچ یک از جشنواره های مطرح دنیا ما شاهد چنین بدعت گذاری و دوپاره کردن جشنواره ها نبوده و نیستیم و این اتفاق تنها باعث از بین رفتن شکوه و عظمت جشنواره فیلم فجر شده است.

برای اولین بار در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۴ مسئولان سازمان سینمایی مبادرت به برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر به صورت مستقل کردند که این اقدام با اعتراض تعداد کثیری از کارشناسان و اهالی رسانه و سینماگران روبرو گشت؛ عدم استقبال مخاطبان، سالن های خالی نمایش دهنده آثار سینمایی از جمله نکاتی بود که در اولین سال برگزاری این جشنواره جهانی فیلم فجر به شدت به چشم می خورد و این در حالی بود که مسئولان اصرار داشتند با انجام برنامه هایی که به تعبیر بخش اعظمی از اهالی سینما تنها شبیه به یک «شو» شده بود این جشنواره را پر رونق و پر بار نشان دهند.

علیرغم اعتراض بخش عمده ای از اهالی سینما که با ارائه دلایل کارشناسی برگزاری تفکیک شده جشنواره فیلم فجر را به ضرر سینمای ایران می دانستند مسئولان سازمان سینمایی در اردیبهشت ماه ۹۵ برای دومین سال پیاپی مبادرت به برگزاری این جشنواره با سر و صدای بیشتر کردند که این بار هم نتیجه مثبتی از آن حاصل نشد و سینماگران همچنان برگزاری این گونه جشنواره را به ضرر سینمای کشور بر می شمردند.

 در اردیبهشت ماه سال ۹۶ حرکت اشتباه مدیران سینمای کشور بار دیگر تکرار شد و ما شاهد برگزاری جشنواره به اصطلاح جهانی فیلم فجر بودیم؛ بسیاری از اهالی رسانه، منتقدان و حتی هنرمندان بر این باور بودند که اگر مسئولان جشنواره با بریز و بپاش های فراوان از مهمانان پذیرایی نمی کردند و کارت های غذا و… در اختیار آن ها قرار نمی دادند رسماً هیچ شخصی در پردیس سینمایی چارسو حاضر نمی شد.

در چهارمین سال برگزاری این رویداد سینمایی که به زعم بسیاری از اهالی سینمای کشور به هیچ عنوان نمی توان نام و عنوان «جشنواره» به آن داد ما شاهد اعتراضات بخش اعظمی از سینماگران کشور برای برگزاری این رویداد اشرافی که همواره به صورت گعده ای و با حضور تعدادی از نزدیکان و آشنایان دبیر جشنواره، رئیس سازمان سینمایی و… برگزار می شود بودیم به نحوی که برخی از اهالی سینما تأکید کردند: امیدواریم با برخوردی قاطع و جدی جلوی عملکرد ۳-۴ نفری که چند سالی است به عنوان دست اندکاران اصلی این رویداد جیب های گشادی برای خودشان دوخته اند گرفته شود.

بعد از برگزاری دور چهارم این رویداد که رسماً هیچ شباهتی با سینما و جشنواره نداشته و ندارد و تنها محلی برای رد و بدل کردن پول های نجومی است چندین صنف مهم سینمایی شامل انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران، اتحادیه تهیه کنندگان، کانون کارگردانان سینما و… با انتشار بیانیه های متعدد خواستار برچیده شدن بساط جشنواره جهانی شدند!

این اتفاقات در حالی است که سینماپرس به عنوان یک رسانه عدالت طلب از همان سال آغازین جشنواره به اصطلاح جهانی فیلم فجر خواستار برچیده شدن این بساط «سیرک» مانند شده بود!

سینماپرس پس از بیانیه های متعدد صنوف زیرمجموعه خانه سینما، مجدداً طی گفتگوهایی با چندتن از چهره های برجسته سینمای کشور نظرات آن ها را نیز در رابطه با برچیده شدن «شوی جهانی فجر» جویا شد؛ نکته قابل تأمل آنجا است که سینماگران از همه طیف ها و جناح های فکری با صورت مؤکد با برگزاری این جشنواره مخالفت خود را ابراز داشتند اما کسانی که همان جیب های گشاد را برای خود و دوستان و آشنایان شان دوخته اند و می خواهند از این رهگذر آینده خود را بسازند به نظرات قاطبه اهالی سینمای کشور بی توجهند!

ماحصل گفتگوی سینماپرس با ۷ تن از سینماگران برجسته کشور آقایان: منوچهر مصیری، رهبر قنبری، سیدضیاء الدین دری، جواد مزدآبادی، عبدالله علیخانی، منصور لشگری قوچانی و شاهپور شهبازی برای اطلاع بیشتر مخاطبان در ذیل نقل شده است. سه‌شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷

سینماپرس: بیست کارگردان فیلم کوتاه و مستند، فیلمنامه نویس، تهیه کننده، انیماتور، کارشناس و مدیر فرهنگی به عنوان مشاور در بخش انتخاب آثار نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم وارش، این رویداد را همراهی کردند.

سینماپرس: هنرمندان و سینماگران کشورهای حاشیه دریای کاسپین و حوزه تمدنی میراث مشترک برای حضور در نهمین جشنواره بین المللی فیلم وارش میهمان استان مازندران می شوند.

سینماپرس: کارگردان آمریکایی گفت از سال‌ها پیش، درگیر جنبه جذاب و غریزی سینما شده بود که در اکشن، خشونت و همدلی خلاصه می‌شود و ربطی به سبک استعلایی در سینما ندارد.

سینماپرس: فرمانده سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ، طی اظهار نظری تامل پذیر در جریان بازدید از محل برگزاری سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر، از تاثیر این جشنواره در تغییر دیدگاه جهانیان نسبت به ایران گفت!

سینماپرس: مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی معتقد است جشنواره جهانی فیلم فجر بخشی از زنجیره صنعت سینما است و گام های خوبی برای گسترش بازار سینما در این رویداد اتفاق می افتد.

سینماپرس: مراسم اکران و رونمایی از نسخه مرمت شده فیلم «پرده آخر» به کارگردانی واروژ کریم مسیحی در سالن شماره یک سینما فلسطین برگزار شد.

سینماپرس: زیلکه بوئر طراح صحنه فیلم‌ های مطرح سینمای آلمان که به عنوان مهمان ویژه در سی‌ و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر حضور دارد در گفتگوی اختصاصی با سینماپرس گفت: ایران سالن های سینمای مدرن دارد اما فیلم های ایرانی از نظر تکنیکی چندان پیشرفته نیست و این مشکلی است که نه تنها ایران بلکه بسیاری از کشورها با آن درگیر هستند.

به گزارش سینماپرس، مصطفی کیایی در ابتدای کارگاه کارگردانی که عصر امروز سه‌شنبه ۳ فروردین در سالن شماره ۳ سینما فلسطین برگزار شد، گفت: تکنیک‌های کارگردانی را می‌توان با گذراندن کلاس‌های مختلف و خواندن کتاب‌ها آموخت اما آنچه مهم‌تر از اینهاست این است که کارگردان باید روانشناس خیلی خوبی باشد و مدیریت خوبی داشته باشد، زیرا قرار است بین تمام گروه های فنی  و عوامل فیلم وحدتی را به وجود بیاورد و همه آنها از فیلتر ذهن کارگردان عبور کند تا به یک شکل یکسان برسد.

وی ادامه داد: توصیه من به همه کسانی که می‌خواهند کارگردانی کنند این است که تجربه کنند، حتی اگر کار ضعیفی بسازند. ساختن و دیدن بهترین روش نزدیک شدن به کارگردانی خوب است. البته یک شرط اولیه دارد و آن اینکه ذوق و سلیقه اولیه باید وجود داشته باشد.

کارگردان «چهارراه استانبول» عنوان کرد: یک بحث خیلی مهمی وجود دارد که کارگردان هنرمند است یا تکنسین. در همه حرفه‌های سینما ما دو بخش داریم، یک بخش آموزشی که چیزی را کسب می‌کنیم تا این بخش کارگردان یک تکنسین است، آنجایی که تبدیل به هنر می‌شود شما به عنوان یک شخص با دیدگاه و جهان بینی خودتان پشت این صنعت قرار می‌گیرید. آن زمان تبدیل به هنر می‌شود و تفاوت آن جهان‌بینی کارگردان‌های مختلفی را به‌وجود می‌آورد یک نفر مارتین استورسیزی می‌شود، یک نفر مصطفی کیایی، یک نفر منوچهر هادی، یک نفر بهرام بیضایی و… آن شخص پشت آن اثر قرار می‌گیرد و نگاه و جهان‌بینی خودش را به آن تکنیک اضافه می‌کند تا تبدیل به هنر شود.

کیایی با بیان اینکه از نظر او سینما در وهله اول سرگرمی است، گفت: این بحثی است که سالیان سال است وجود دارد. برخی معتقدند سینما جایی برای پرورش تفکرات است اما به نظر من سینما سرگرمی است. هر چقدر بتوانید در این مسیر حرف و ایده و بیانیه‌ای که دارید در دل این جذابیت خرج کنید، موفق‌تر بوده‌اید.

کارگردان «بعدازظهر سگی سگی» عنوان کرد: فیلم اول پروسه خیلی مهمی است، من حدود دو سال در راهروهای وزارت ارشاد دنبال پروانه ساخت بودم. الان شیوه کارکردانی کردن عوض شده است و بحثی که ما مدت‌هاست با وزارت ارشاد داریم این است که لزوم گرفتن پروانه ساخت را از میان بردارند زیرا امروزه هر کسی با یک موبایل می‌تواند فیلم بسازد و این بهترین جا برای تمرین و آزمودن خود است.

وی ادامه داد: شرط اول برای کسی که می‌خواهد وارد سینمای حرفه‌ای شود و کارگردانی حرفه‌ای انجام دهد داشتن فیلمنامه مناسب است که بتواند با فیلمنامه‌اش تهیه‌کننده را مجاب کند که برای کارش سرمایه‌گذاری کند.

کیایی اظهار کرد: من در زمان ساخت فیلم اولم یک فیلمنامه کمدی نوشته بودم به نام «بعدازظهر سگی سگی» فیلمنامه را به تهیه‌کننده‌ای نشان دادم. او گفت خوب است، می‌دهم یک کارگردانی آن را بسازد اما من می‌خواستم خودم آن فیلمنامه را بسازم. وقتی این موضوع را با تهیه‌کننده در میان گذاشتم از من پرسید قبل از این چه فیلم‌هایی ساخته‌ام. به او گفتم که بیش از ۳ هزار دقیقه فیلم ساخته‌ام. آن فیلم‌ها را دید و خیلی از آنها را مورد قبول و با کیفیت دانست و پس از آن از من پرسید چقدر پول داری!؟ تصمیم گرفتم تهیه‌کننده را عوض کنم. تهیه‌کننده بعدی هم فیلمنامه را پسندید و گفت سرمایه‌گذار دارد. روزی پسر جوان خوش‌تیپی را به من معرفی کرد و گفت او سرمایه ساخت فیلمم را می‌پردازد اما نقش اول را خودش باید بازی کند!

وی ادامه داد: با بیان این مسائل می‌خواهم این نکته را به شما بگویم که وقتی وارد بازار کار می‌شوید می‌بینید که عوامل بیرونی موجب می‌شود همه آرمان‌ها و افکاری که پیش از این داشتید باید تغییر کند.

این کارگردان اظهار کرد: دو سال طول کشید تا تهیه‌کننده پیدا کردم و فیلم اولم را با دستمزد خیلی کم حدود ۳ میلیون برای کارگردانی و فیلمنامه ساختم. فیلم فروش خوبی داشت و آن زمان بود که شاخک‌های تهیه‌کننده‌ها تیز شد. در زمان ساخت همان فیلم فیلمبردارم ایده‌ای را با من در میان گذاشت که برعکس «لیلی با من است» بود و یک نفر می‌خواست به جبهه برود تا بمیرد. فیلمنامه طی ۱۵ روز عید نوشتم و به او دادم و بایت آن ۱۵ میلیون هم گرفتم. ولی بعد از اینکه فیلمنامه را تحویل دادم حالم خراب شد و حس کردم وابستگی زیادی به آن دارم.

وی افزود: مدتی بعد شنیدم پروانه ساخت گرفته‌اند و شروع به کار کرده‌اند اما چند وقت بعد فیلمبردارم آمد و به من گفت کارگردانی که قرار بود آن فیلم را بسازد رفته سر یک سریال و پیشنهاد داد که خودم فیلم را بسازم. با اینکه خیلی دلم می‌خواست این کار را انجام دهم در ابتدا نپذیرفتم و گفتم فکر می‌کنم و خبر می‌دهم. همان شب زنگ زدم و گفتم که فیلم را می‌سازم زیرا فکر کردم نباید فرصت‌ها را از دست داد. آن فیلمنامه تبدیل به فیلم «ضد گلوله» شد و همان سال برایش سیمرغ فیلمنامه گرفتم.

کیایی اظهار کرد: گاهی یک جاهایی یک چیزایی به هم گره می‌خورد که موجب می‌شود شما در راهی قدم بگذارید که سرنوشت و مسیر زندگی شما را تغییر می‌دهد. گاهی برای شما به عنوان یک کارگردان شرایطی به‌وجود می‌آید که ممکن است دیگر هیچ وقت این شرایط ایجاد نشود.

وی تاکید کرد: یکی از مهم ترین مطالبی است که کارگردان باید در نظر داشته باشد این است که چیزی را بسازد که در وهله اول خودش آن را دوست داشته باشید. شما به عنوان تولید کننده یا صاحب اثر باید با اثر خودتان ارتباط برقرار کنید تا مخاطب نیز آن را بپذیرد. فیلمنامه یا قصه‌ای که خودتان آن را دوست نداشته باشید نمی‌تواند با مخاطب ارتباط برقرار کند.

کیایی در ادامه این کارگاه درباره رابطه کارگردان و بازیگر و نقش گفت: نقش مثل تربیت بچه است که بین کارگردان و بازیگر مثل پدر و مادر او را تربیت می کنند. به طور کلی کارگردان سر صحنه وظیفه سنگینی دارد زیرا اگر کسی کارش خوب نباشد مسئولیتش صرفا با کارگردان است زیرا این کارگردان است که او را انتخاب کرده و باید انتخابش را درست انجام می‌داده است.

وی عنوان کرد: مهم‌ترین چیز خود فیلم است و هیچ چیزی نباید باعث شود که کیفیت فیلم پایین بیاید. کارگردان باید انتخاب درست انجام دهد و بتواند یک هارمونی درستی بین اجزای یک فیلم ایجاد کند. هر ایرادی در یک فیلم مربوط به کارگردان است و نباید گردن زمین و زمان بیندازد زیرا وقتی فیلم پخش می‌شود هیچ زیرنویسی وجود ندارد که مشکلات را توجیه کند.

کارگردان «چهارراه استانبول» عنوان کرد: وقتی به عنوان کارگردان صاحب دیدگاه شوی و فیلم بسازی معاشرت با آدم‌هایی که از تو بیشتر می‌دانند و دانش بیشتری از تو دارند، خیلی مهم است زیرا باید مرتبا به روز شوی، چرا که سینما روز به روز پوست می‌اندازد.

وی ادامه داد: تجربه خیلی جدیدی را در «چهارراه استانبول» کسب کردم، همه مخاطبان ذهنشان پر از تصاویری مربوط به پلاسکو بود و من باید دقیقا تصاویری را می‌ساختم که با ذهنیت مردم تفاوتی نداشته باشد. این اولین تجربه سینمای ایران در این سبک از فیلمسازی بود. پیش از این در هیچ فیلمی این حجم از ویژوال افکت را نداشتیم، ما با «چهارراه استانبول» وارد آزمونی شدیم که برای خودمان ناشناخته بود. برای این کار تمام نمونه کارهای کسانی که کار ویژوال انجام داده بودند را دیدم و در نهایت با احترام به همه بچه‌ها وقتی فرید فصیحی آمد نمونه کارهایش از همه کمتر بود ولی آن چیزی بود که فکر کردم می‌تواند این کار را انجام دهد.

کیایی در ادامه با بیان اینکه اعتقاد زیادی به استوری برد و دکوپاژ دارد گفت: استوری برد و دکوپاژ تکلیف همه را روشن می‌کند از تهیه‌کننده تا بازیگر. برای ساخت «چهارراه استانبول» به کسی که کار استوری برد می‌کرد گفتم بیاید، پلان به پلان را کشیدیم و بعد کار را شروع کردیم. آن استوری بردها ۹۸ درصد به خود فیلم شبیه است. وقتی فیلم تمام شد و پای میز تدوین آن را نگاه کردم برایم خیلی عجیب بود چون حجم زیادی از پرده سبز می‌دیدم. در این کار درک فضا و اتفاق و صحنه‌ها برای بازیگران کار بسیار سختی بود. بعد از ویژوال افکت‌ها فیلم کم کم پای میز تدوین شکل گرفت.

وی اظهار کرد: این جسارتی بود که من با افتخار می‌گویم انجام دادم. هیچ سرمایه‌گذاری حاضر نبود برای این فیلم سرمایه‌گذاری کند. داشتن جسارت و رفتن به سمت علم روز برای یک کارگردان خیلی مهم است ما با کارهای کارگردان‌های پیشکسوت‌مان ارتباط برقرار نمی‌کنیم در حالی که آثار فیلمسازهای بزرگ دنیا را دوست داریم چون به جای اینکه افرادی در کنارشان باشند که کیفشان را بیاورند و بگویند استاد استاد، کسانی هستند که مشاوره‌های خوبی به آنها می‌دهند.

کارگردان «خط ویژه» عنوان کرد: من هر فیلمنامه‌ای که می‌نویسم با ۱۰ نفر که بدون تعارف ایرادهایش را به من می‌گویند، درباره‌اش حرف می‌زنم. شما از فیلمنامه خوب می‌توانید یک فیلم متوسط دربیاورید اما از فیلمنامه بد فیلم متوسط هم به دست نمی‌آید. طی گذشت سال‌ها همانطور که فیلمبردارها تغییر کرده‌اند کارگردان‌ها هم تغییر کرده‌اند. من شخصا به حرف همه گوش می‌دهم، به حرف همه کسانی که نظر می‌دهند فکر می‌کنم و موارد درست را انتخاب می‌کنم و در ساخت فیلم از آن استفاده می‌کنم. ارتباط کارگردان با محیط پیرامونش نباید قطع شود.

کیایی با بیان اینکه سینمای آمریکا برایش جذاب‌تر از سینمای اروپاست، گفت: در یک زمانی همه می‌خواستند مثل اصغر فرهادی فیلم بسازند، ما نمونه خیلی خوبی از آن سبک را داشتیم پس نیازی نیست که یک کپی دیگر از فرهادی داشته باشیم. من سعی کردم سینمای تجاری را با استانداردهای فیلمسازی پیوند دهم. همه آدم‌ها چه داور و چه منتقد جذب قصه می‌شود.

وی در پاسخ به این پرسش که زمان نوشتن فیلمنامه به اندازه نما هم فکر می‌کند یا نه، گفت: این نقطه باریکی بین فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی است و اساسا اگر در فیلمنامه اندازه نما داده شود، اشتباه است ولی وقتی خودتان نویسنده و کارگردان هستید، دستتان باز است و می‌توانید هر کاری انجام دهید.

کارگردان «مطرب» در جواب سوالی درباره فیلمسازی خارج از کشور گفت: بیشترین مشکل در این نوع از کار ارتباط برقرار کردن با عوامل بود. وقتی ارتباط با کسی که تاثیر مستقیم در کار دارد، قطع می‌شود، کار را سخت می‌کند.

وی درباره نحوه انتخاب بازیگران فیلم‌هایش اظهار کرد: هر چقدر یک بازیگر ماهر باشد تا حدی می‌تواند نقش کاراکتری متفاوت از خودش را بازی کند و محال است نقشی که بازی می‌کند، خیلی متفاوت از خودش باشد، به همین دلیل من بازیگران را مشابه با نقش انتخاب می‌کنم. من هیچ وقت تست بازیگری نمی‌گیرم بلکه به جای آن چندین جلسه با افراد حرف می‌زنم و واکنش‌های آنها را در ارتباط با مسائل مختلف می‌سنجم و آنچه در درون خود دارند پیدا می‌کنم.

کیایی در پایان تاکید کرد: ژانر را جدی بگیرید، ژانر در سینمای ایران مرده است، ما فیلم اکشن نداریم، ملودارم خیلی خوب نداریم، ژانر وحشت نداریم، فیلم موزیکال به معنای واقعی نداریم. کارگردان‌ها باید سعی کنند در ژانرهای مختلف کار کنند.

آدرس سایت رسمی جشنواره Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Info@Fajriff.com است.

سی‌وهفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر از ۱۸ تا ۲۶ آوریل ۲۰۱۹ (۲۹ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸) به دبیری رضا میرکریمی در تهران در حال برگزاری است.