سینماپرس: کیومرث پوراحمد در پاسخ به انتقادی درباره بی هویت بودن فیلمش بیان کرد: من تلاشم را کردم و می کنم و مزخرف ترین فیلم ها را با یک میزان وسواس ساخته ام و اگر بی هویت است من تشخیص ندادم. آوینی می گفت فیلم قصه های مجید با هویت است و اگر این بی هویت است شاید دچار کج اندیشی هایی شدم.
به گزارش سینماپرس؛ نشست پرسش و پاسخ فیلم«تیغ و ترمه» به کارگردانی کیومرث پوراحمد با حضور کارگردان، علی قائم مقام(تهیه کننده)، دنیا زاهدی، آویسا سجادی، لاله اسکندری و پژمان بازغی(بازیگران)، خشایار موحدیان (تدوینگر)، محمود موسوی نژاد(صداگذار)، رضا یزدانی(خواننده)، فردین خلعتبری (آهنگساز)، مهدی شیرازی(طراح چهره پردازی) و بابک اردلان (صدابردار) در دومین روز جشنواره فیلم فجر برگزار شد.
پوراحمد ضمن خیرمقدم به حاضران درباره اظهارنظر محمود گبرلو، مجری نشست که او را از بزرگان سینما معرفی کرد گفت: قدم ۱۹۵ سانت بود اما این اواخر به خاطر کمردرد دکتر رفتم و متوجه شدم قدم ۱۹۲ شده است.
او با بیان اینکه چیزی که میتواند ما را نجات دهد، به نظرم جوانگرایی است، گفت: جوانگرایی در همه موقعیتها میتواند شخص من را به آینده ایران امیدوار کند. جوانها که خوب میتازند. میخواستم از حضور این همه جوان در عرصه فرهنگ و هنر ابراز خوشحالی کنم.
در ادامه این نشست پرسش و پاسخ، پژمان بازغی درباره جشنواره فیلم فجر گفت: این جشنواره یکی از بهترین رویدادهای سینمایی کشور است. خوشحالم دوتا از فیلم های من در بخش مسابقه است. یکی از لذتبخشترین همکاریهای من در طول این سالها همکاری با آقای پوراحمد بود.
لاله اسکندری هم با اشاره به اینکه امیدوارم فیلم را دوست داشته باشید، گفت: من با آقای پوراحمد از قصههای مجید خاطراتی داشتم و وقتی پیشنهادی بازی در این فیلم شد بسیار هیجانزده شدم. امیدوارم جلسه خوبی باشد.
دیبا زاهدی نیز با تشکر از حضور تماشاگران برای تماشای این فیلم، گفت: من هم حس نوستالژی نسبت بهآقای پوراحمد داشتم. فکر میکنم ۴، ۵ ساله بودم که فیلم «خواهران غریب» را دیدم. تجربه حضور در این فیلم بسیار برایم خوشایند بود.
یزدانی نیز با اشاره به حضورش در فیلم های مختلف سینمای ایران بیان کرد: من در کارنامه کاریام کیومرث پوراحمد را کم داشتم. بسیار خوشحالم که با او در این فیلم کار کردم.
خلعتبری از دیگر عوامل این فیلم در نشست پرسش و پاسخ فیلم «تیغ و ترمه» عنوان کرد: آشنایی طولانی من با آقای پوراحمد اصلا برایم عادی نمیشود. شما باید آهنگساز باشید و تجربه کارهای مختلفی با آقای پوراحمد داشته باشید، تا این صحبت را درک کنید.
خلعتبری ادامه داد: آهنگسازها کارشان به ثمر نمیرسد، مگر اینکه صداگذار خوبی داشته باشند. میخواهم از آقای موسوینژاد تشکر کنم.
در ادامه بازهم تریبون کیومرث پوراحمد باز شد که درباره رضا یزدانی گفت: اول خودش بعد صدایش و بالعکس. نوشتم صدای زخمی رضا یزدانی بسیار تاثیرگذار است.
شیرازی درباره همکاریاش با کیومرث پوراحمد گفت: من از فیلم «شب یلدا» همکاریام را با آقای پوراحمد شروع کردم و تا امروز در کنار ایشان بودهام. سابقه همکاری طولانی با هم داریم. امیدوارم همه شما فیلم را پسندیده باشید.
اردلان در نشست خبری فیلم «تیغ و ترمه» گفت: من از فیلم «شب یلدا» همکاریام را آقای پوراحمد شروع کردم، آنجا بوممن بودم ولی در این فیلم صدابردار هستم.
کوروش سلیمانی هم با اشاره به آثار درخشان پوراحمد عنوان کرد: کیومرث پوراحمد از معدود افرادی است که میدانم هنوز دردمند جامعهاش است و برای هنر ارزش قائل هست. برای همین با افتخار در کنار این گروه درجه یک حضور پیدا کردم.
در ادامه پرسش و پاسخ موحدیان درباره تدوین این فیلم گفت: آقای پوراحمد خودشان از بهترین تدوینگران است. ما شبانهروز برای تدوین این فیلم همکاری داشتیم. امیدوارم از ریتم فیلم لذت برده باشید.
موسوینژاد، صداگذار تیغ و ترمه، با اشاره به سومین همکاریاش با کیومرث پوراحمد گفت: این همکاری برایم بسیار لذتبخش بود، امیدوارم برای شما هم همینطور بوده باشد.
پوراحمد درباره تجربه ساخت «تیغ و ترمه» گفت: من حدود ۵۰، ۶۰ تا فیلم تاکنون ساختم. اما هربار که میخواهم فیلم بسازم همانقدر استرس دارم. هر شب فیلمبرداری در استرس هستم. اما در این فیلم یک گوشه ذهنم، خیالم راحت بود که اگر کمی تردید داشته باشم و مطمئن نباشم که دوربین را کجا بگذارم. کسی هست که به من کمک میکند، او کسی نیست جز علیرضا زرین دست که جایش در اینجا خالی است. او صبح که از ساعت ۸ میآمد تا آخرشب، لبخند از لب او نمیرفت. بسیار خوش اخلاق، پرکار و بدونحاشیه است.
او درباره انتقادی که درباره سرنوشت نامعلوم شخصیت امیر مطرح شد، بیان کرد: حق با شماست. ما دو سکانس داشتیم درباره این شخصیت، اما حذف شد. بعد از جشنواره باید فکری برای نبود این شخصیت در فیلم کنیم تا امیر یکدفعه از فیلم غیب نشود. قطعا آن سکانسها را باید در جایی جا دهیم.
کیومرث پوراحمد درباره استفاده از برخی الفاظ در فیلم گفت: ما در فیلم کلی الفاظ داشتیم که آن را تغییر دادیم.در فیلمهای آمریکایی همه جور حرفی به هم می زنند اما اگر به کسی بر خورده است من از شما و تاریخ سینما معذرت میخواهم.
او در پاسخ به انتقادی درباره بی هویت بودن فیلمش بیان کرد: من تلاشم را کردم و می کنم و مزخرف ترین فیلم ها را با یک میزان وسواس ساخته ام و اگر بی هویت است من تشخیص ندادم. آوینی می گفت فیلم قصه های مجید با هویت است و اگر این بی هویت است شاید دچار کج اندیشی هایی شدم.
موحدیان درباره پایان فیلم توضیحاتی به اهالی رسانه ارائه داد و بیان کرد: سه پایان برای فیلم می شد رقم بخورد ولی احساس من این بود که دغدغه بیننده شخصیت امیر نمی تواند باشد.
پور احمد در پاسخ به این سوال که آیا خودش از اثر راضی است، گفت: کودن ترین فیلمسازان هم که فیلم می سازند فکر می کنند خوب است. من هر فیلمی را ساختم فکر کردم خوب بوده است و وقتی که نمایش داده شده و مردم دیدند متوجه شدم درنیامده است. بله من راضی است. مهم نیست که من راضی باشم مهم این است که شما اصحاب رسانه و بعد مردم راضی باشند و فروشکی بخورد. اگر این اتفاق بیفتد می رود جزو فیلم های خوب من و اگر اتفاق نیفتد می رود جزو فیلم های بد.
او ادامه داد: اول به فیلم پروانه ساخت ندادند و یکسال کلنجار رفتم که روی مادر بد کار کنم. در ارشاد به من گفتند تو اسطوره مادر خوب در فیلم هستی. خانم لاله اسکندری هم بازیگر خوبی است هم هنرمند به تمام معنایی است. اگر همه بازیگران می توانستند نقش ترمه را بازی کنند ولی این نقش را قبول نمی کردند اما خانم اسکندری قبول کرد و چه خوب این شخصیت را درآورد.
قائم مقامی درباره بودجه فیلم گفت: بودجه دو میلیارد تومان بود که کاملا شخصی است، ۳۰ درصد متعلق به آقای پوراحمد است، ۱۰ درصد متعلق به دوست او و مابقی هم متعلق به من است و اصلا هم رانت نیست.
او درباره اینکه فکر می کنید مخاطب این فیلم را به فرد دیگری پیشنها می کند؟ گفت: امید داریم فیلم فروش معمولی داشته باشد. سعی خودمان را کردیم و بستگی به شرایط اکران و تبلیغات دارد. من امید دارم به فیلم فروش نسبی برسد.
پوراحمد تاکید کرد: من و قائم مقامی دل شیر و کله خر داریم و که فیلم متفاوت بسازیم.
او همچنین درباره موسیقی فیلم گفت: موسیقی اتوبوس شب یکی از بهترین ها بود که کسی آن را نفهمید و این فیلم نیز یکی از بهترین موسیقی ها را دارد.
