به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانهای پروژه، فیلمبرداری فیلم کوتاه «تاخت» به نویسندگی و کارگردانی معراج بهرامی به پایان رسید. این فیلم که در ژانر وسترن ساخته شده، سومین تجربه کارگردانی معراج بهرامی است.
فیلم کوتاه «تاخت» روایتگر خشمی است که فرصت بروز در رابطه با ارزشهای پوچ و تو خالی جامعه مدرن را پیدا میکند. این فیلم در بیابانهای بویین زهرا فیلمبرداری شده است.
محمدعلی هاشمی، بهزاد قره گوزلیان و محمد نصیری در این اثر به ایفای نقش میپردازند.
از دیگر عوامل این فیلم میتوان به مشاور کارگردان: محمد تقی احمدزاده، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: محمدعلی هاشمی، دستیار دوم کارگردان: علی کاظمی، منشی صحنه: سمانه یداللهی، مدیر فیلمبرداری: محمدامین شریفی کیا، دستیاران: امیرمهدی مرادی، علیرضا خالیان، پارسا حسنی، مدیر صدابرداری: محسن ظهرابی، طراح و مجری گریم: نرگس زارعی، طراح لباس: معراج بهرامی، مدیر تولید: محمدرضا محمودی، سرمایه گذاران: مریم متبحری، معراج بهرامی، مجری طرح: انجمن سینمای جوان قزوین و پشتیبانی: i zoom rental اشاره کرد.
به گزارش خبرنگار مهر، روح الله سهرابی نویسنده و کارگردان سینما و مدیرکل اداره نظارت بر عرضه و نمایش سازمان سینمایی پس از برگزاری مراسم نکوداشت آتیلا پسیانی بازیگر سینما درباره این هنرمند یادداشتی نوشت.
در این یادداشت آمده است:
«تجربه همکاری بنده با جناب آقای پسیانی به سالها قبل و سریال ۵۰ قسمتی «آرام میگیریم» برمیگردد. به جرات میتوان گفت یکی از باکیفیتترین ایام تصویربرداری سریال «آرام میگیریم»، روزها یا شبهایی بود که آقای پسیانی در صحنه حضور داشتند.
ایشان بدون اینکه خود را درگیر حاشیه یا مسائل خارج از حیطه حرفهای سینما و سریال کنند، تمام و کمال انرژی خود را صرف نقشی که برعهده داشتند کردند که البته حاصل آن خلق شخصیتی جذاب و دلنشین بود به طوری که معتقدم فارغ از مولفههای منحصر بهفردی که سریال «آرام میگیریم» برای جذب مخاطب حداکثری داشت بخش قابل توجهی از موفقیت در اخذ بالاترین رای مردمی در بین سریالهای تلویزیونی سال را باید مرهون حضور درست و حرفهای آتیلا پسیانی دانست.
در اینکه شخصیتی همچون آتیلا پسیانی که تئاتر، سینما و تلویزیون به نوعی آمیخته با خدمات ارزشمند و ماندگار اوست شکی نیست اما اینکه فردی در این سطح از کیفیت و تاثیر، کماکان در فضایی حرفهای و معین قدم بردارد و اصولاً علاقهای به تعرض به حیطه و ساحت دیگران نداشته باشد و صرفاً در خدمت نقش و وظیفهای که به وی محول شده باشد بسیار ارزشمند و قابل تحسین است؛ شیوهای که امید است بازیگران جوانتر هم سرلوحه رفتارهای حرفهای خود قرار دهند. لذا در کنار همه ویژگیهای مثبت، حضور در اصل ماجرا و پرهیز از حاشیههای مخرب و غیرحرفهای شاید از جمله شاخصترین ویژگیهای این هنرمند عزیز باشد.
برای آتیلا پسیانی عزیز از درگاه خداوند متعال شفای عاجل مسئلت مینمایم و آرزو میکنم کماکان برای فرهنگ و هنر متعالی این مرز و بوم نقش آفرینی کند.»
خبرگزاری مهر -گروه هنر-زهرا منصوری: درست در همین سالهایی که سینمای ایران بهواسطه قهر مخاطبان سایه سنگین رکود حاکم بر گیشهها را تجربه میکند و فرآیند عرضه محصولات نمایشی در آستانه ورود به دورانی تازه بهواسطه فراگیر شدن بسترهای عرضه جدید در فضای مجازی قرار دارد، «سینمای کوتاه ایران» انگیزه بالایی برای یافتن مخاطبانی تازه برای خود دارد.
«فیلم کوتاه» یکی از محصولات بصری مهم و جریانساز در دنیای جدید محسوب میشود و به همین دلیل دیگر بهسختی میتوان تولیدات این حوزه را نادیده گرفت.
به همین منظور سرویس هنر خبرگزاری مهر قصد دارد با سرفصل ثابت «هر هفته یک فیلم کوتاه در مهر» به معرفی بخشی از تولیدات «سینمای کوتاه ایران» در قالب گفتگو با عوامل این آثار بپردازد.
در اولین نوبت از این سلسله نشستها در سال ۱۴۰۲ میزبان عوامل فیلم کوتاه «ناخالص» بودیم؛ بیست و سومین فیلمکوتاهی که در این قالب و در خبرگزاری مهر به گفتگو با کارگردان و بازیگرش پرداختهایم.
این فیلم کوتاه روایتی تلخ از زندگی فرزند نوجوان یک پدر معتاد دارد که بهواسطه اعتیاد پدر، ناگزیر تبدیل به کودک کار و نانآور خانواده شده است.
مهدی قیومی نویسنده و کارگردان با همراهی علی مهربان از بازیگران فیلم کوتاه «ناخالص» در این نشست حضور داشتند.
* فیلم «ناخالص» در میان فیلمهایی که به سوژه اعتیاد پرداختهاند، رویکرد و نگاه تازهای دارد. بد نیست از شکلگیری ایده این فیلم شروع کنیم.
مهدی قیومی: سررشته همه اتفاقاتی که در فیلم شاهد هستیم، اعتیاد است. اعتیاد پدر خانواده شرایطی را بهوجود آورده که فرزند خانواده ناگزیر از کار کردن برای تأمین خرج روزمره زندگی است. در این وضعیت هم معمولاً بچهها بیشترین آسیب را میبینند و متأسفانه در جامعه ما هم مصداق آن زیاد است. درباره بچههای کار هم معمولاً فیلمهایی ساخته شده است که این بچهها را حین کار بر سر چهارراهها نشان دادهاند و بهشخصه کمتر دیدهام وضعیت این بچهها در کورههای آجرپزی و یا همین بازار پانزده خرداد خودمان به تصویر بکشند.
من تعمدا این بچه را به بازار بردم تا وضعیت متفاوتی از یک کودک کار نشان دهم. همین امروز اگر به بازار بروید متأسفانه شاهد کودکانی خواهید بود که برای یک نوبت بار بیشتر با هم گلاویز میشوند. در بین آنها هم شاید فقط دو بزرگتر وجود داشته باشد. اگر در یک راسته ۱۲ باربر باشد، ۱۰ نفرشان از کودکان کار هستند. واقعاً هم درباره بچهها کار و هم درباره اعتیاد دغدغه داشتم که تلفیق آنها تبدیل به ایده فیلم «ناخالص» شد.
مهدی قیومی
* بله از این منظر که زاویه نگاه متفاوتی به کودکان گرفتار در این شرایط انتخاب کردهاید، ایده فیلم ایده قابل توجهی است اما فکر نمیکنید در اجرا بیش از اندازه ضعیف عمل کردهاید و همه چیز بهصورت گلدرشت و اغراقشده برگزار شده است.
قیومی: بالاخره ما یک محدودیت زمانی برای روایت این داستان داشتیم و در همین فرصت کم باید مخاطب را با این شخصیتها و وضعیت این بچه آشنا میکردم. در همین تایم ۱۵ دقیقه باید فشاری که این پدر به فرزندش و خانوادهاش تحمیل کرده است را نشان میدادیم. اینکه این بچه به تصمیم پایانی خود میرسد ناشی از فشاری است که باید در همین تایم کم به مخاطب منتقل میشد. یکی از این اتفاقات طبیعتاً سقط جنین مادرش به واسطه فشارهای پدرش و تماشای عذابهای ناشی از آن است. وقتی چنین کودکی خودش دست به سیگار میبرد، نشاندهنده عمق رنجی است که میکشد. زمان اولیه فیلم ۲۵ دقیقه بود و من مجبور شدم آن را به تایم ۱۵ دقیقه برسانم تا بتوانم در جشنوارههای مختلف حضور داشته باشم.
قیومی: نگاه کلیشهای این است که این کودکان آسیبدیده معمولاً لاغر و کوچکجثه هستند اما شخصاً تصمیم گرفتم کمی این تابوها را بشکنم و تغییر بدهم. چرا همیشه باید این بچهها را به یک شکل ببینیم؟
* واقعاً برای حضور در جشنوارههایی که قانون پذیرش فیلمهای زیر ۱۵ دقیقه را دارند فیلمتان را ۱۰ دقیقه کوتاه کردید؟
قیومی: بله. با همین تایم ۱۵ دقیقه هم متأسفانه خیلی از جشنوارهها را از دست دادهام چرا که قوانینشان را به سمت ۸ دقیقه و ۵ دقیقه بردهاند و واقعاً هم دلیلش را نمیدانم! در مجموع اذیت شدن بابت کاهش این زمان، دست و بالم را بسته بود.
* فارغ از بحث زمان اما فکر نمیکنید کاراکتر بچه که نقشی محوری هم در فیلم دارد، به دلیل انتخاب نادرست و اجرای نامناسب به فضای فیلم آسیب زده است؟ البته منظور فقط فن بازیگری این بازیگر نوجوان نیست که اساساً از نظر ظاهر و پوشش و حتی ترکیب چهره و اندامش، خیلی تناسبی با فضای پردردی که در داستان برایش متصور بودهاید ندارد.
قیومی: چون لاغر نیست اینگونه میگوئید؟ اصلاً بیایید نگاه ژنتیکی داشته باشیم، شاید این بچه به مادرش رفته است! مضافبر اینکه در فیلم میبینیم که مادر این بچه بهرغم تمام فشارهایی که متحمل شده است، حواسش به خورد و خوراک این بچه هم بوده است. نگاه کلیشهای این است که این کودکان آسیبدیده معمولاً لاغر و کوچکجثه هستند اما شخصاً تصمیم گرفتم کمی این تابوها را بشکنم و تغییر بدهم. چرا همیشه باید این بچهها را به یک شکل ببینیم؟ حتی در سکانسی از فیلم که بچه مشغول تعمیر دوچرخه است، میبینیم که مادرش لقمهای برایش میآورد تا مشخص شود او همیشه حواسش به خورد و خوراک او بوده است.
* فارغ از فیزیک بدنی این بازیگر، از نظر موارد دیگری مانند گریم و طراحی لباس فکر میکنید شرایط زندگی این کاراکتر در همان مواجهه اول برای مخاطب باورپذیر است؟ بهخصوص که به مشکل زمان کوتاه روایت هم اشاره کردید و خیلی از ویژگیهای این شخصیت میتوانست با نشانهگذاریهای ظاهری در همان نگاه اول به مخاطب منتقل شود.
قیومی: من همین کودک را با همین شرایط در دنیای واقعی دیدهام!
* منظورتان از شرایط چیست؟
قیومی: همین ویژگیهای ظاهری که به آن اشاره میکنید. من چنین خانوادهای را از نزدیک دیدهام. درست است که ذهن ما به کلیشهها عادت کرده است کمااینکه خودم هم در مرحله پیشتولید گاهی تصمیم میگرفتم به سمت و سویی بروم که مخاطب بیشتر به آن عادت دارد اما از جایی به بعد تصمیم گرفتم همانچیزی که خودم از نزدیک دیدهام را به تصویر درآوردم.
* درباره سکانس سیگار کشیدن کاراکتر کودک، به نمایش درد کشیدنش اشاره کردید، میتوان از این زاویه هم دید که فیلم میخواهد روی این نکته تأکید کند که «بزه، بزه میآورد»؟ یعنی فرزند یک فرد معتاد با این شرایط خودش بهشدت در معرض بزهکاری قرار دارد.
علی مهربان: واقعیت هم همین است. از خانوادهای با پدر و مادر معتاد، چند درصد احتمال دارد فرزندی سالم تحویل جامعه شود؟ چند درصد فرزندان چنین والدینی مثلاً به سمت ورزش گرایش پیدا میکنند؟ اینها در همین مرحله از بین میروند. کافی است همین امروز سری به حوالی میدان شوش و میدان مولوی بزنید. آنجا دیگر فقر و اعتیاد را نمیبینید بلکه آدمهایی را میبینید که با فقر و اعتیاد دارند زندگی میکنند. یعنی فقر و اعتیاد چیزی نیست که جدای از زندگی آنها باشد. کاملاً طبیعی است در چنین خانوادهای فرزند هم در معرض آسیب باشد. به نظر من دغدغه مهدی (قیومی) هم نمایش همین واقعیت بود که فرزندان در چنین خانوادههایی چگونه به راحتی تباه میشوند.
علی مهربان
* و شاید سوال تلختر این باشد که چرا باید چنین والدینی فرزند به دنیا بیاورند!
قیومی: متأسفانه زیاد هم به دنیا میآورند!
مهربان: این واقعاً سوال مهمی است. ما نسبت به زندگی فرزندی که به دنیا میآوریم مسئولیم. اگر نمیتوانیم حداقلهای آرامش و سلامتی را برای آنها فراهم کنیم، چرا باید پای یک کودک بیگناه را به این زندگی باز کنیم؟ اشراف به چنین موضوعی ریشه در فرهنگ آدمها دارد و طبیعتاً خانوادهای که درگیر خماری و جنس است، از این سطح فرهنگ بیبهرهاند. حتی برایشان تفاوتی ندارد اگر فرد دیگری را به دنیا بیاورند. حتی به او نگاه ابزاری دارند و میگویند بچه میتواند برایمان جنس جور کند!
* آقای مهربان شما در سالهای اخیر بهواسطه سریال «نیسان آبی» و چند حضور جسته و گریخته در فیلمهای پرفروشی مانند «انفرادی» چهرهای آشنا برای مخاطبان شدهاید. کمی از دغدغه خود برای بازیگری در فیلمهای کوتاه برایمان بگویید.
مهربان: بازی در سینمای کوتاه به شدت برای من دغدغه است. من فعالیت خودم را از سینمای جوان آغاز کردم و بعد به دانشگاه هنر و معماری رفتم. در محیط دانشجویی هم اساساً افراد در جریان سینمای کوتاه و فعالیت افراد علاقهمند به این حوزه قرار میگیرند. فکر میکنم این فیلم دهمین یا دوازدهمین فیلم کوتاهی است که در آن ایفای نقش کردهام. در این مدت از تک سکانس و حتی تک پلان در فیلمهای مختلف تجربه کرده بودم تا اتفاقی که در سریال «نیسان آبی» برایم افتاد و بعد از دستیاری منوچهر هادی توانستم یکی از نقشهای اصلی سریال را هم بازی کنم. همزمان تجربه ایفای نقش در سالن اصلی تئاتر شهر را هم داشتهام.
علی مهربان: در یک فیلم کوتاه به نام «کولر» ایفای نقش کرده بودم و وقتی منوچهر هادی آن فیلم را دید از کارم خوشش آمد و براساس همان به من اعتماد کرد. فیلم کوتاه واقعاً میتواند هم برای کارگردان و هم برای بازیگر سکوی پرتاب باشد
* جدیتری نقشتان تا امروز همین «نیسان آبی» بوده است؟
مهربان: بله که در حال حاضر برای فصل دوم آن هم قرارداد بستهام. در سینما هم در فیلمهای «انفرادی» و «آپاندیس» حضور داشتهام و به تازگی هم قراردادی با اصغر نعیمی برای فیلم «دو روز بعد» بستهام که آنجا هم یکی از نقشهای اصلی را دارم و با پردیس احمدیه و سینا مهراد همبازی هستم. باید بیشتر به سینمای کوتاه اهمیت بدهیم. من خودم در یک فیلم کوتاه به نام «کولر» ایفای نقش کرده بودم و وقتی منوچهر هادی آن فیلم را دید از کارم خوشش آمد و براساس همان به من اعتماد کرد. فیلم کوتاه واقعاً میتواند هم برای کارگردان و هم برای بازیگر سکوی پرتاب باشد.
* یعنی اگر شهرت بیشتری در سینمای بلند پیدا کردید، دیگر سراغ سینمای کوتاه نمیآیید؟
مهربان: حتماً میآیم. فیلم کوتاه را اساساً کار سختتری هم میدانم چرا که بازیگر در یک تایم کوتاه باید یک حس و حال را به مخاطبش منتقل کند و این واقعاً کار دشواری است. در عین اینکه قطعاً دغدغه حمایت از بچههای سینمای کوتاه را هم دارم.
* برگردیم به فیلم؛ میزان عزاداری آن زن برای همسرش در سکانس پایانی با توجه به بلاهایی که او بر سرش آورده بود به نظرتان کمی اغراقشده و غیرقابل باور نشده است؟ چرا باید اینگونه عزاداری کند؟
مهربان: وابستگی. واقعاً در یک خانواده این وابستگی و حتی عادت آدمها نسبت به یکدیگر وجود دارد.
قیومی: حتی میتواند عشق باشد…
* واقعاً کدام عشق؟!!
قیومی: بالاخره اینها یک زوج هستند. مگر در فیلم «برادران لیلا» وضعیت مادر در داستان همینگونه نیست؟ با تمام بلاهایی که همسرش بر سر خانواده آورده است، همچنان پشت همسرش ایستاده است. اساساً میتوان اینگونه دید که اعضای یک خانواده حتی اگر گوشت هم را بخوردند، استخوان یکدیگر را دور نمیاندازند. حتی آنهایی که به زبان برای یکدیگر آرزوی مرگ میکنند، وقتی با فقدان مواجه میشوند احساس خلأ میکنند.
* «ناخالص» را در سال ۱۴۰۰ ساختهاید؛ از آن زمان تا امروز فعالیت دیگری در عرصه سینمای کوتاه داشتهاید؟
قیومی: من پیش از «ناخالص» یک فیلم کوتاه سه چهار دقیقهای ساخته بودم و به تعبیری «ناخالص» اولین فیلم کوتاهی است که بهصورت حرفهای کار کردهام. بعد از آن هم تا به امروز سه فیلم دیگر کار کردهام که یکی از آنها تا چند روز دیگر مراحل فنیاش تمام میشود و منتشرش میکنم. اتفاقاً موضوع آن هم درباره فرزندآوری در یک خانواده فقیر است.
* اساساً نسبت به معضلات اجتماعی برای فیلمسازی دغدغه دارید؟
قیومی: بله قطعاً دغدغه دارم. البته ساخت فیلم طنز هم دوست دارم و احتمالاً به این حوزه هم ورود خواهم کرد. همین الان هم با علی (مهربان) درباره یک مینیسریال طنز صحبت کردهایم و در آینده کلید میزنیم.
* چه برنامهای برای عرضه «ناخالص» تا به امروز داشتهاید؟
قیومی: تا الان که فیلم در حال عرضه در جشنوارههای مختلف است. نزدیک به هفت ماه از پخش رسمی فیلم میگذرد و در همین مدت در چند جشنواره در فرانسه، انگلیس و هند کاندیدا شده و حتی جایزه گرفته است. حدود ۱۰ جشنواره هم فیلم را پذیرش کردهاند. معمول این است که فرآیند پخش فیلمهای کوتاه در حدود یک سال تا دو سال به همین منوال ادامه دارد و بعد از آن برای عرضه آن در بسترهایی مانند پلتفرمهای خانگی فکری خواهیم کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانهای پروژه، فیلم «قایق کاغذی سفید» به نویسندگی و کارگردانی فاطیما اباحمزه و تهیهکنندگی شیما جبرائیلیپور در حال حاضر با اتمام مرحله تدوین به تازگی وارد مرحله صداگذاری شده است. فیلمبرداری این فیلم اواخر سال گذشته در تهران به پایان رسید.
ساخته جدید فاطیما اباحمزه قرار است در سینماهای «هنر و تجربه» اکران شود.
نگار عابدی، مهدی زمینپرداز، صحرا اسداللهی، سهند جاهدی، نازنین کیوانی، علیرضا مهران، صدف محسنی، شیرین آقاکاشی، ابتسام بغلانی، سجاد عسگری، مظاهر کمالی و سامان صفاری به همراه هنرمند خردسال بنیتا اشراقی، بازیگرانی هستند که در این پروژه به ایفای نقش پرداختهاند.
«قایق سفید کاغذی» مضمونی اجتماعی دارد و روایتگر زندگی سه زن از سه نسل است که در یک شب با دردی مشترک به هم میرسند.
دیگر عوامل اصلی این فیلم عبارتند از مجری طرح و مدیر فیلمبرداری: امیرحسین عنایتی، مدیر تولید: فریدون سعادتی، گروه کارگردانی: محمدرضا رئیسی، امید خیرخواه، مدیر صدابرداری: حامد صمدزاده صداگذار: محمدعلی درگاهی، تدوین و اصلاح رنگ: حسین مطلبی، میثم صالح: طراح لباس: حمیده عابدی، طراح گریم: رسول نعمتی، مشاور رسانهای: امین اعتمادیمجد، منشی صحنه: صفورا برسان، عکاس: عباس بغدادی، طراح صحنه: المیرا شیرانگیز، فیلمبردار پشت صحنه: نرگس سلاحورزی.
حجتاله سیفی کارگردان باسابقه سینما که به تازگی برای فیلم «آخرین فرمان» پروانه ساخت دریافت کرده است، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره این پروژه توضیح داد: این فیلمنامه درباره تاریخ اسلام و مقطعی از زندگی پیامبر اسلام (ص) است. اشاره عنوان فیلم هم به فرمان پادشاه وقت ایران یعنی خسروپرویز است.
وی درباره اینکه چه زمانی این کار کلید خواهد خورد، گفت: هنوز زمان آن معلوم نیست. این قبیل فیلمها بسیار پرهزینه است. زمانی که حدود سه سال پیش و در شرایط کرونایی شروع به نگارش این فیلمنامه کردم، به پروداکشن آن هم فکر کردهام. اصل اساسی این است که تولید این فیلم نیاز به پشتیبانی دارد و دولت اسلامی باید از چنین پروژهای حمایت کند. الان هم تنها میتوانم بگویم که امیدوارم این فیلم ساخته شود. تلاشم را هم خواهم کرد تا بهمنظور جذب سرمایه بتوانم افرادی را راضی به همراهی کنم. نمیدانم آیا کسی حاضر خواهد بود یا نه!
سیفی درباره اینکه چرا باتوجه به نبود سرمایهگذار و اطلاع از هزینه بالای چنین پروژهای سراغ نگارش آن رفته است هم گفت: به چوپانی گفتند که تو چرا عاشق دختر پادشاه شدهای؟ گفت عاشق شدن گناه نیست و من هم عاشق دختر پادشاه شدهام. اگر او را به من ندادند ترفندی به کار میبرم که شاه بداند من حتی از پسر خودش هم بهترم. مجبورم جواب این سوالها را با استعاره بدهم.
مجید مجیدی سراغ کودکی پیامبر رفت و مصطفی عقاد مقطع فتح مکه را روایت کرده است. آنچه من در این فیلمنامه روایت کردهام مربوط به فتح قلوب انسانها توسط پیامبر اسلام (ص) است. در این فیلم میبنیم که حتی اگر آدمها پیامبر را ندیده باشند هم میتوانند توسط مهر او تسخیر شوند.
وی ادامه داد: زندگی ما بهگونهای است که واقعیتهای زندگیمان لبریز از استعاره شده است. در برابر گرانیها ناگزیریم مدام به خودمان بگوییم غم مخور، دوباره باران میبارد و همه اینها از جنس استعاره است. آنچه هم من در قالب این فیلمنامه نوشتهام یک کار دلی است که واقعاً به آن علاقه دارم. اصل آن هم یک سهگانه درباره تاریخ اسلام است که برای دو نسخه دیگر هم خلاصههایی نوشتهام و کنار گذاشتهام. باز هم تأکید میکنم گناهی نیست که عاشق دختر پادشاه بشوید! حداقل کسانی هستند که در شهر جار بزنند یک نفر عاشق دختر پادشاه شده است.
این کارگردان سینما گفت: فیلمسازان دیگری هم دورانهایی از زندگی پیامبر اسلام (ص) را به تصویر درآوردهاند. مجید مجیدی سراغ کودکی ایشان رفته و مصطفی عقاد مقطع فتح مکه را روایت کرده است. آنچه من در این فیلمنامه روایت کردهام مربوط به فتح قلوب انسانها توسط پیامبر اسلام (ص) است. در این فیلم میبینیم که حتی اگر آدمها پیامبر را ندیده باشند هم میتوانند توسط مهر او تسخیر شوند.
سیفی درباره امکان استفاده از لوکیشنهای باقیمانده از پروژه «محمد (ص)» مجید مجیدی برای فیلم خود هم تأکید کرد: طبیعتاً من هم دوست دارم از همین فضا استفاده کنم. زمانی که آن فیلم ساخته میشد، از مدیران بالادستی درباره دلیل هزینهای که برای ساخت لوکیشنهای آن میشد سوال کردم، گفتند شاید تو هم زمانی فیلمنامهای بنویسی و از همین فضا استفاده کنی. حتی به من گفتند برو و فیلمنامهای بنویس. من هم رفتم و نوشتم اما آن زمان گویی گوش شنوایی برای حرف من نبود. امروز که توانستهام فیلمنامه تازهای در این فضا بنویسم، لزومی به دوباره کاری نمیبینم و میتوانم از همان فضای لوکیشنها استفاده کنم.
وی تأکید کرد: وقتی چنین لوکیشنهایی در اختیار سینمای ایران هست، اصراف است اگر من بخواهم مجدد برای ساخت فضا هزینه کنم. چرا باید فضای دیگری را علم کنم؟ عاقل هیچگاه یک تجربه را تکرار نمیکند.
این کارگردان در پاسخ به اینکه با شرایط موجود برای پروژه، آیا ممکن است این فیلم هیچگاه کلید نخورد؟ گفت: اصلاً به این چیزها فکر نمیکنم. همواره باید ایمان داشته باشیم. میدانیم هر کار کنیم، خدا پاداش آن را به ما میدهد و به همین دلیل هیچ ترسی در وجودم نیست. من از ۱۲ سالگی کار فیلمسازی کردهام و از آن زمان عادت کردهام که باید با سختیها جنگید. همواره کار سخت، قشنگتر است. هنگام بالا رفتن از هر کوهی شاید پای تو زخمی شود اما مهم این است که میدانی باید کوه را فتح کنی. اگر کارمان را درست انجام دهیم، خدا خودش کمک میکند.
عکس کنار خبر نمایی از لوکیشن فیلم سینمایی «محمد رسولالله (ص)» به کارگردانی مجید مجیدی است.
شعیب حسینی یکی از اعضای شورای سیاستگذاری تخصصی دومین رویداد ملی استاپموشن در گفتگو با خبرنگار مهر درباره این رویداد گفت: جانبخشی به اشیا کاری است که یک نوجوان با انجام آن احساس پویایی میکند از این رو رویداد ملی استاپموشن این فرصت را در اختیار آنها قرار میدهد تا با تولیدات ساده استاپموشن دست به خلاقیت و جانبخشی به اشیا را تجربه کند. حوزه هنری کودک و نوجوان با راهاندازی این رویداد و درگیر کردن نوجوانان به همراه خانوادههایشان تلاش کرد تا استعدادهای نسل آینده انیمیشن ایران را برانگیزد و علاقهمندیها به آن را افزایش دهد.
وی عنوان کرد: استاپموشن در سطح مبتدی با سادهترین ابزار امکانپذیر است از این رو نوجوانان با کمترین مشقت و دشواری میتوانند به این رشته ورود کنند اما آنچه برای ما در دومین رویداد ملی استاپموشن اهمیت دارد آن هنر و جزئیاتی است که بچهها باید به مرور آن را دریافت کنند و در خود پرورش دهند. از این رو حوزه هنری کودک و نوجوان تصمیم گرفت به سوی آثار دانشآموزی حرکت کند و استعدادهای شناسایی شده را تا تحصیلات دانشگاهی و بازار کار حرفهای هدایت و حمایت کند. نوجوانان حاضر در این رویداد فرصت خودسنجی را پیدا میکنند و درک خواهند کرد که آیا به این رشته علاقهمند هستند یا خیر یا اینکه توانایهای درونی خود را کشف کنند و به کار گیرند.
حسینی مطرح کرد: رویداد ملی استاپموشن به خاطر ماهیت تولیدات گروهی آن به بازیهای رومیزی شباهت دارد از این رو در دنیایی که اکثر آدمها به مدد گوشیهای تلفن همراه به انجام بازیهای فردی و یا انجام امورات یک نفره خود هستند این امکان را فراهم میکند تا نوجوانان دست به کار گروهی برای یک هدف مشخص و خلاقانه بزنند. استاپموشن در مقابل بازیهای رومیزی به زمان بیشتری برای به نتیجه رسیدن نیاز دارد پس نوجوانان درگیر آن علاوه بر تقویت خلاقیتهای خود و افزایش روحیه کار گروهی به تمرین صبوری و حفظ آرامش در کار میپردازند چرا که استاپموشن با ترکیب مجموعهای از رفتارهای دسته جمعی خلق میشود. نوجوانان در رویداد ملی استاپموشن که با برنامهریزیهای حسابشده حوزه هنری کودک و نوجوان شکل گرفته است آینده واقعی را تجربه میکنند که باید به زودی وارد آن شوند و زمام امور کشور را به دست بگیرند پس این رویداد به پرورش و توانمندسازی نسل آینده کشور نه تنها در رشته استاپموشن و انیمیشن کمک بسزایی میکند. رویداد ملی استاپموشنزندگیآموز است به این ترتیب شرکتکنندگان آن حتی اگر این رشته را ادامه ندهند به تواناییهای دست مییابند که در زندگی شخصیشان اثرات مثبت خواهد داشت.
این عضو شورای سیاست گذاری اظهار کرد: نوجوانان در این رویداد حس خوب خلق یک اثر قابل ارائه به مخاطبهای اطراف خود که خانواده آنها هستند را در مرحله اول به دست میآوردند و همین امر علاوه بر کسب تواناییهای تخصصی در استاپموشن منجر به تحکیم خانواده و انسجام بیشتر آنها میشود. به عنوان مثال در یکی از برنامهها و رویدادهای استانیاستاپموشن سال گذشته حوزه هنری کودک و نوجوان که در تهران برگزار شد خانوادههای کارکنان وزارت ارتباطات به تولید آثار استاپموشن به صورت دسته جمعی و خانوادگی پرداختند. در این رویداد هر خانواده با حضور پدر، مادر و فرزندان نوجوان و حتی کودک خود به خلق یک اثر استاپموشن مشغول شد و اثری را تولید کرد که بیشک خاطره آن سالها در ذهنشان باقی خواهد ماند و تجربه کار گروهی حاصل از آن روی آینده این خانواده تاثیرات مثبت و سازندهای خواهد گذاشت. اتفاقی که با حضور خانوادههای وزارت ارتباطات شکل گرفت میتواند با حضور دیگر ارگانها نیز انجام شود که شاید این کار در سال جاری از سوی حوزه هنری برنامهریزی و به زودی اجرایی شود. یکی دیگر از نتایج مثبت رویداد ملی استاپموشن ارتباطگیری و فرصت گسترش دوستیها میان نوجوانان است که در پی آن فرصت همکاریهای آنها با یکدیگر را فراهم میکند و در نهایت به پختگی و سرزندگی هر یک از نوجوانان میانجامد.
دومین رویداد ملی استاپموشن به محسن مشرقی پس از برگزاری رویدادهای استانی، از ۱۳ تا ۱۵ اردیبهشت در تهران برگزار میشود.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی خانه سینما، محسن ملکی نماینده خانه سینما در صندوق اعتباری هنر در مورد شایعه لغو عضویت اعضای این خانه توضیحاتی ارائه داد.
در این توضیحات آمده است: «در تاریخ ۱۴۰۲/۱/۱۴ فهرستی از اسامی برخی از اعضای خانه سینما که به دلیل عدم بارگذاری مستندات در سامانه صندوق اعتباری هنر، تمدید عضویتشان انجام نشده بود به خانه سینما ارسال شد.
بلافاصله با اعضایی که نامشان در فهرست ارائه شده ذکر شده بود، تماس گرفته و با همراهی و کمک کارکنان خانه سینما پروندهها به تدریج تکمیل و بارگذاری شد.
در تاریخ ۱۴۰۲/۱/۲۷ طی جلسهای با حضور جناب آقای پور احمدی مدیرعامل و معاونین محترم صندوق اعتباری هنر، نظرات، پیشنهادات و انتقادات خانه سینما توسط سرکار خانم برومند مدیر عاملمحترم خانه سینما، آقای علی لقمانی و آقای سهیل رحیمی با ایشان در میان گذاشته شد و مهلت جهت تکمیل پرونده و بارگذاری توسط اعضای مذکور تا ۱۵ اردیبهشت طبق توافق و تعامل به عمل آمده صورت گرفت و ۳ نفر نمایندگان خانه سینما در کارگروه ارزیابی متقاضیان عضویت در صندوق نیز خدمت ایشان معرفی شدند.
گرچه ما هم ایرادات فراوانی به برخی از کارهای صندوق داریم ولی معتقدیم هر کاری باید صبورانه و صد البته با بررسی دقیق و منطقی انجام شود. و خبر پراکنیهای منفی و شایعات کذب نه تنها این مسیر دشوار را هموار نمیکند، بلکه موجب ایجاد موانعی در کار خواهد شد.
بنابراین شایعه لغو عضویت هنرمندانی که در سایتهای خبری از قول برخی از اعضای خانه سینما منتشر شده کذب محض است و از تاریخ ۲۷ فروردین الی ۱۰ اردیبهشت نواقص پروندههای این هنرمندان رفع و تمدید عضویت ایشان نیز انجام شده است.
چنانچه هر یک از اعضای محترم علی رغم تکمیل پرونده و بارگذاری مستندات لازم همچنان تمدید عضویت نشدهاند، میتوانند مراتب را کتباً به خانه سینما جهت پیگیریهای لازم ارائه نمایند.
من به عنوان نماینده خانه سینما در صندوق اعتباری هنر خبر منتشر شده را کاملاً تکذیب کرده و با صراحت اعلام میکنم هیچگونه لغو عضویت و قطع بیمه در مورد اسامی ارائه شده از سوی صندوق اعتباری هنر صورت نگرفته و فهرست مذکور صرفاً جهت اطلاع رسانی در خصوص تکمیل پرونده و تمدید عضویت اعلام شده است.»
به گزارش خبرگزاری مهر، در راستای عرضه محصولات جدید سینمای روز دنیا، دو فیلم هندی «گلمهر» و «رهبر شورش» را با دوبله در شبکه نمایش خانگی عرضه شد.
«گلمهر» فیلمی در ژانر درام و محصول سال ۲۰۲۳ است و داستان خانواده بزرگی را به تصویر میکشد که بعد از ۳۴ سال کنار هم زندگی کردن، تصمیم به نقل مکان میگیرند اما این تغییر بزرگ رازهایی را آشکار میکند که باعث میشود شخصیتهای اصلی فیلم قدر با هم بودن را بیشتر بدانند.
کارگردانی «گلمهر» بر عهده راحول وی. چیتلا بوده است و شارمیلاتاگوره، منوجباجپایی، سیمران، سوراجشارما، نوراگآرورا، تالت عزیز، دیپاکباگا و سانتی بالاچاندران از جمله بازیگران آن محسوب میشوند.
«گلمهر» پس از نمایش با واکنشهای عموماً مثبتی از سوی منتقدان مواجه شد. کیفیت نقشآفرینی بازیگران از جمله ویژگیهای این فیلم بود که نظر منتقدان را به خود جلب کرد.
فیلم هندی دیگری که هماکنون با دوبله اختصاصی در دسترس علاقهمندان به سینمای جهان قرار دارد، «رهبر شورش» نام دارد.
«رهبر شورش» در ژانرهای اکشن و ماجرایی ساخته شده است و به داستان یک تحلیلگر مالی میپردازد که بهزودی در شرکت به مقام بالایی میرسد اما متوجه میشود با گروه خطرناک و مرموزی به رهبری یک قاتل وحشی وارد بازی شده است.
ماگیژتیرومنی کارگردانی «رهبر شورش» را بر عهده داشته است و نیدهیآگروال، کالایاراسنهاریکریشنان، آنوپاماکومار، چیوا راوی و آنگانا روی در این فیلم نقشآفرینی کردهاند.
«رهبر شورش» که از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ اکران شد، یکی از فیلمهای موفق سینمای هند در سال گذشته بود و از جانب منتقدان هم با استقبال قابل قبولی روبهرو شد. هر چند برخی از منتقدان ایراداتی را به فیلمنامه «رهبر شورش» وارد دانستهاند اما ویژگیهایی همچون تضاد بین قهرمان و آنتاگونیست، تعلیق موجود در داستان و جذابیت سکانسهای اکشن را ستودهاند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی گروه سینمایی «هنر و تجربه»، اکران ویژه فیلم سینمایی «فرزند ایران» فیلمی درباره زندهیاد محمدعلی اسلامی ندوشن ۱۳ و ۱۴ اردیبهشت با حضور اهالی فرهنگ، هنر، رسانه و علاقمندان به استاد اسلامی ندوشن در استان یزد و ندوشن برگزار شد.
علیرضا حسینی کارگردان و تهیهکننده مستند «فرزند ایران» با اشاره به دلیل انتخاب عنوان فیلم گفت: اسم فیلم جای تعجب ندارد چرا که همه ما برای ایران تلاش میکنیم. استاد اسلامی ندوشن برای ایران زحمت کشید و این نام برازنده ایشان است. ایران هم به دکتر اسلامی ندوشن میبالد و این یک عشق دو طرفه است.
حسینی ادامه داد: از سال ۱۳۹۵ قرار بود استاد اسلامیندوشن به کشور برگردند اما به دلیل کسالت این اتفاق نیفتاد و مجبور شدیم بدون حضور استاد و با گفتگو با اساتید و بزرگان فرهنگ کشور این فیلم را تهیه کنیم. مدت زمان این مستند ۷۰ دقیقه است و ساخت آن سال ۱۴۰۱ به اتمام رسید. امیدوارم از تماشای این مستند لذت ببرید.
محمد طیب سرپرست گروه سینمایی «هنر و تجربه» ضمن تشکر و قدردانی از زحماتی که برای ساخت این مستند و برگزاری مراسم کشیده شده است گفت: این آیین تجمیع چند رویداد است که به پاس قدردانی و نکوداشت یک عمر تلاش استاد محمدعلی اسلامی ندوشن در حوزه فرهنگ و ادبیات کشور برگزار میشود. موضوع اصلی این رویداد رونمایی از فیلم مستند «فرزند ایران» است که حاصل زحمات چند ساله علیرضا حسینی است. تهیه و تولید این فیلم در مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی به عنوان متولی تولید فیلم مستند در کشور که در سالهای اخیر توجه ویژهای به تولید آثار ماندگار با موضوع معرفی بزرگان ایران دارد انجام شده است. این فیلمهای مستند چیزی از کتابها، منابع پژوهشی و علمی کم ندارند و سالها بعد این قبیل آثار برای نسلهای بعدی کشور نیز پیامهای مهم و ارزشمندی خواهد داشت.
اصغر دادبه استاد فلسفه اسلامی و ادبیات عرفانی دانشگاه علامه طباطبایی و مدیر گروه ادبیات دایرةالمعارف بزرگ اسلامی به عنوان یکی از سخنرانان این مراسم بیان کرد: انسانها سه جنبه دارند؛ یکی بُعد مادی آنهاست که این نیازهای وجودی از طریق علم تامین میشود ولی آیا انسانها تنها وابسته به این نیاز هستند؟ قطعاً بدون فکر و فلسفه نمیتوان زندگی کرد. انسان به بُعد عقلانیت هم برای زندگی نیازمند است و باید به هر طریق این نیاز را رفع کند. بُعد دیگر عاطفی است اگر هر کدام از اینها تامین شود انسان به موجود عجیبی تبدیل میشود. هنر به طور عام و ادبیات به طور خاص برآورنده این نیازهاست.
وی در ادامه با بیان اینکه تنها اگر بتوانیم مظروف بی ظرف پیدا کنیم، میتوانیم ایران و ارزشهای ملی و دینی خود را نیز فراموش کنیم، گفت: دکتر اسلامی ندوشن تمام عمر از ایران سخن گفت. وی این ظرف را (ایران) هرگز از یاد نبرده است اگرچه بعضاً خود را از یاد برد.
فرهاد طاهری نویسنده و ویراستار متون ادبی و یکی از شاگردان زندهیاد اسلامی ندوشن نیز در این مراسم بیان کرد: ادای احترام میکنم به روح مردی بزرگ که بیش از ۷۰ سال از عمر خود را در راه ایران، فرهنگ و اندیشه گذراند و در تمام مقاطع زندگی خود تلاش کرد بیدارگر خفتنها و خفتگان باشد.
طاهری ادامه داد: مهمترین ویژگی مرحوم اسلامی ندوشن جنبه روشنفکری ایشان بود. هیچ تفاوتی میان آثار و رفتارش نبود. توجه به انسانیت در آثار وی فراوان اشاره شده، استاد اسلامی ندوشن ۲۰ عنوان کتاب در حوزه کنشگری اجتماعی تالیف کرده است که فرهنگ، تعلیم و تربیت، تحقق حقوق فردی، صلح و آشتی با طبیعت و مردم، حقوق فردی، توجه به زبان و ادبیات و تاریخ ایران و… در تمام این نوشتهها وجود دارد. همچنین روی سخن وی با جوانان و مردم زمانه خود است و این آثار را برای مخاطبان آینده نیز به یادگار گذاشته است.
مرتضی یاوریان نویسنده و پژوهشگر ادبی نیز گفت: زندهیاد اسلامی ندوشن همانطور که در آثارش انسان خوبی بوده است از نظر اخلاق و رفتار نیز خوب و چه بسا خوبتر بود. شخصیت حضوری استاد همانند شخصیت جاری در آثارش بود. شخصیت وی پشت نوشتههایش پنهان نبود. وی با آنچه که میگوید و میاندیشد ناسازگاری رفتاری نداشت.
در این دو رویداد از کتاب «ایران نامه» در یزد رونمایی شد و «نگارخانه شاهنامه» در ندوشن افتتاح شد.
این مراسم با همکاری گروه سینمایی «هنر و تجربه»، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد، موسسه اندیشه روشن، بخشداری و شهرداری ندوشن و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی میبد برگزار شد.
در این مراسم مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد، بخشدار ندوشن، مدیر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی میبد، مدیران گروه سینمایی «هنروتجربه»، جمعی از فیلمسازان و مدیران و فعالان حوزه فرهنگ و هنر یزد، میبد و ندوشن حضور داشتند.
محمدعلی اسلامی ندوشن در شهریور ۱۳۰۳ در ندوشن یزد به دنیا آمد و پس از ۹۷ سال زندگی پربار و به یادگار گذاشتن دهها جلد کتاب که ماندگارترین آنها کتابهای «روزها»، «داستان داستان ها» و «ایران را از یاد نبریم» است، در اردیبهشتماه سال ۱۴۰۱ چشم از جهان فرو بست.
