اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس و به نقل از آسوشیتدپرس، ۳ سال پس از شروع فیلمبرداری فیلم هفتم از «ماموریت غیرممکن» تام کروز، حالا به صورت رسمی اعلام شده که تولید این فیلم به پایان رسیده و آماده نمایش شده است.

کریستوفر مک‌کواری کارگردان این فیلم این خبر را در اینستاگرام اعلام کرد.

فیلمبرداری «روزشمار مرگ» از فوریه ۲۰۲۰ در ایتالیا آغاز شد اما با توجه به شیوع کرونا ۷ بار تولید آن متوقف شد و هر بار مکان آن تغییر کرد. قابل توجه اینکه ایتالیا از کانون‌های اصلی کووید در ماه‌های اولیه همه‌گیری بود.

مک کواری نوشت: تقدیم به بهترین گروهی که تا به حال بوده و خواهد بود. افرادی که آن‌جا نبودند هرگز متوجه نمی‌شوند و آنها که حضور داشتند هرگز فراموش نمی‌کنند. با صمیمانه‌ترین تشکرها نه‌تنها از شما، بلکه همچنین از خانواده‌ها و عزیزانتان.

در اثر تاخیرهای مداوم در تولید این فیلم بودجه آن تا ۲۹۰ میلیون دلار بالا رفت؛ در حالی که فیلم قبلی یعنی «فال‌آوت» در سال ۲۰۱۸ با بودجه ۱۹۰ میلیون دلاری ساخته شد.

قسمت دوم فیلم هفتم که فیلم هشتم این مجموعه است نیز در دست تولید است.

این فیلم سومین فیلم از مجموعه فیلم‌های «ماموریت غیرممکن» است کارگردانی آن را کریستوفر مک کواری انجام داده است.

گفته می‌شود قسمت هفتم در ۱۸۵ دقیقه یعنی کمی بیش از ۳ ساعت تدوین شده است.

اوایل همین هفته ۲۰ دقیقه از این فیلم در رویداد «سینما کان» در وگاس به نمایش درآمد و گفته شد فیلم هفتم ۲ روز زودتر از موعد اعلام شده و ۱۲ جولای امسال اکران می‌شود. این فیلم قرار بود ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱ توسط پارامونت پیکچرز اکران شود. تاریخ اکران قسمت دوم آن هم ۲۸ ژوئن ۲۰۲۴ خواهد بود.

تام کروز، ربکا فرگوسن، هایلی اتول، اسای مورالس، پام کلمنتیئف، شیا ویگهام، سایمون پگ، هنری چرنی، ونسا کربی، وینگ ریمز، کری الویس، ایندیرا وارما، راب دلینی، چارلز پارنل و مارک گیتیس از بازیگران «روز شمار مرگ» هستند.

به گزارش سینماپرس، جلسه معارفه اعضای شوراهای صدور مجوز تولید و انتشار ساترا با حضور دکتر پیمان جبلی رئیس سازمان صدا و سیما، مهندس سعید مقیسه رئیس ساترا، محسن قائمی نسب قائم مقام ساترا، محمد حسام‌پور معاون پایش و نظارت ساترا و برخی از اعضای شوراهای صدور مجوز برگزار شد.

رئیس سازمان صدا و سیما در این جلسه با استقبال از برگزاری نمایشگاه «رصتا» و تشکیل مجمع رسانه‌های صوت‌و تصویر فراگیر ایران گفت: برگزاری نمایشگاه «رصتا» در دوره اول رویداد خوب و قابل قبولی بود که می‌بایست ادامه داشته باشد و توسعه یابد.

وی با اشاره به سیاست‌های حمایتی صدا و سیما از سکوهای نمایش محتوا در فضای مجازی گفت: آماده تولید برنامه‌های مشارکتی با تولیدکنندگان شبکه نمایش خانگی هستیم و در صورت تایید ارزیابان سازمان امکان پخش تیزر این دست تولیدات و حتی خرید رایت آنها وجود دارد.

جبلی در پایان با تاکید بر استفاده از تجربیات دیگر کشورها در زمینه ساماندهی و تنظیم‌گری فضای مجازی تأکید کرد: حوزه بین‌الملل ساترا باید تقویت شود و با کشورهای اسلامی و منطقه و کشورهای اروپایی تعامل داشته باشد و از تجربه و ظرفیت‌های متقابل استفاده شود.

در ادامه این جلسه اعضای شوراهای صدور مجوز تولید و انتشار ساترا معارفه شدند که اسامی آنها به شرح زیر است:

اعضای شورای صدور مجوز تولید

۱. سعید مقیسه، رئیس ساترا (عضو حقوقی، رئیس شورا)
۲. محمد حسام‌پور، معاون پایش و نظارت ساترا (عضو حقوقی – دبیر شورا)
۳. فرشاد مهدی‌پور، نماینده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (عضو حقوقی)
۴. مهدی آذرپندار، نماینده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وزارت ارشاد (عضو حقوقی)
۵. معاون فضای مجازی سازمان صدا و سیما یا نماینده ایشان (عضو حقوقی)
۶. رئیس مرکز طرح و برنامه صدا و سیما یا نماینده ایشان (عضو حقوقی)
۷. معاونت فرهنگی اجتماعی فراجا (عضو حقوقی)
۸. محسن مهاجرانی (عضو حقیقی)
۹. علی‌اصغر پورمحمدی (عضو حقیقی)
۱۰. محمدرضا جعفری‌جلوه (عضو حقیقی)
۱۱. پرویز شیخ‌طادی (عضو حقیقی)
۱۲. امین صدیقی (عضو حقیقی)

اعضای شورای صدور مجوز انتشار

۱. علی‌اصغر پورمحمدی (عضو حقیقی و رئیس شورا)
۲. رئیس ساترا (عضو حقوقی)
۳. علیرضا پاشایی، نماینده قوه قضائیه (عضو حقوقی)
۴. محمد هاشمی، نماینده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (عضو حقوقی)
۵. محمدحسین ایمانی خوشخو، نماینده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (عضو حقوقی)
۶. نماینده مجمع رسانه‌های صوت‌و تصویر فراگیر ایران (عضو حقوقی)
۷. محمد حسام‌پور، معاون پایش و نظارت ساترا (عضو حقوقی و دبیر شورا)
۸. محمدرضا جعفری‌جلوه (عضو حقیقی)
۹. عبدالکریم خیامی (عضو حقیقی)
۱۰. محسن مهاجرانی (عضو حقیقی)
۱۱. حسین کرمی (عضو حقیقی)
۱۲. جواد شیخ اکبری (عضو حقیقی)
۱۳. کمیل قیدرلو (عضو حقیقی)

به گزارش سینماپرس و به نقل از گاردین، فیلمساز اسکاری هالیوود در مورد مستند جدید خود در مورد انرژی هسته‌ای، بیزاری خود از جو بایدن و حمایت مداوم از رئیس جمهور روسیه صحبت کرد.

اولیور استون مستندهای ۱۲ ساعته خود را به نام «تاریخ ناگفته ایالات متحده» ارائه می‌کند. او در گفتگوی اختصاصی با روزنامه انگلیسی زبان گاردین(که در اینجا تلخیص شده) با لحن خشنی می‌گوید: «فصول [سریال مستند] تاریخ آمریکا را مورد حمله قرار می‌دهد، آنها به تدریس در مدرسه ادامه می‌دهند و ای کاش نسخه من از آن را آموزش می‌دادند، زیرا فکر می‌کنم بسیار دقیق‌تر از مزخرفاتی است که آن‌ها در آمریکا برای دانش‌آموزان تدریس می‌کنند.

«اکنون هسته‌ای» با تمام آثاری که استون تا به حال ساخته فرق می‌کند و چالش در آنجا نهفته است.

استون با عصبانیت می گوید: در فیلم جوجه سکسی وجود ندارد. «مثل فیلمسازی خیلی اصیل نیست. این مستند در مورد مونتاژ، ویرایش، نوشتن است.

اعتقاد عمیقی که پس از خواندن کتابی که گلدشتاین با همکاری استفان کویست، مهندس هسته‌ای سوئدی نوشته بود، در استون به وجود آمد و را وادار کرد تا پیام را به مردم برساند. او با درخواست از گلدشتاین برای نوشتن یک طرح داستانی درباره موضوع شروع کرد. چهره گلدشتاین با این خاطره گشاده می‌شود. چیزی که مربوط به یک دیناموی هسته‌ای، رئیس جمهور آمریکا، یک سناتور شرور تگزاس و یک دختر فعال است. فیلم از ایالات متحده گرفته تا کره و روسیه و با صحنه تعقیب و گریز در عربستان سعودی به پایان می‌رسد.

استون می‌گوید: در مواجهه با تغییرات آب و هوایی، هسته‌ای نه تنها یک گزینه است، بلکه تنها گزینه است. حقیقت این است که ما راه حل‌هایی داشتیم و آن را به هم زدیم. در اواسط قرن بیستم، زمانی که انرژی هسته‌ای و جنگ هسته‌ای با هم تلفیق شدند و هالیوود شروع به ساختن فیلم‌های علمی تخیلی با آدم‌های عجیب و غریب فسفری و تبهکاران بمب‌های هسته‌ای کرد، همه چیز به درستی پیش رفت. در اوایل دهه ۱۹۷۰، محیط بانان در مورد خطرات هر چیز هسته‌ای هشدار می‌دادند و زنگ خطری را در مورد زباله‌های هسته‌ای به صدا در می‌آوردند که مردم آمریکا را درگیر کرده بود.

استون می گوید: «مشکلی [در مورد زباله‌های هسته‌ای] وجود ندارد، کاملاً قابل کنترل است، به خصوص در مقایسه با ضایعات گاز، نفت و زغال سنگ». این فیلم اشاره می‌کند که تلفات ناشی از بلایای هسته‌ای در چرنوبیل، جزیره تری مایل و فوکوشیما بسیار کمتر از سطوح مرگبار آلودگی هوای تولید شده در سراسر جهان توسط زغال سنگ و سایر سوخت‌های فسیلی بوده است.

استون با اینکه در لس آنجلس زندگی می‌کند و سه جایزه اسکار دارد، اما خود را بخشی از هالیوود نمی‌داند. به نظر می‌رسد احساس بیگانگی او با هالیوود با این پروژه مستند هسته‌ای تشدید شده است. (مستند آتی استون درباره رئیس جمهور برزیل، لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا تقریبا آماده است.)

استون می‌گوید: رئیس جمهور مورد علاقه من جان کندی بود، بنابراین اگر به دو ایرلندی یک طرفه نگاه کنید، متوجه می‌شوید که جان کندی یک دوستدار صلح است. و جو بایدن کارکتر جنگ سرد به بدترین معنای کلمه است.»

استون علاوه بر اظهار نظر در مورد جو بایدن، در مورد پوتین هم نظر داد و گفت: مردم روسیه هیچگاه تا این اندازه در وضعیت خوبی نبوده‌اند. به نظر من روسیه در زمینه انرژی هسته‌ای کار بزرگی انجام داده است. چین هم در این زمینه پیشرو است. اما پوتین یک رهبر بزرگ برای کشورش است و مردم او را دوست دارند.

ویلیام الیور استون زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۶، کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی است. او به واسطه کارگردانی سری فیلم‌هایی که در مورد جنگ ویتنام ساخته شده بود به شهرت رسید و تاکنون سه بار موفق به دریافت جایزه اسکار شده‌ است.

در سال ۱۹۶۵ استون به عنوان یک معلم زبان انگلیسی در سایگون پایتخت ویتنام جنوبی مشغول به کار شد. بعد از شش ماه آنجا را ترک کرد و به مکزیک رفت. از همان موقع کار روی داستانش مربوط به جنگ ویتنام را آغاز کرد که بالاخره بعد از یک دهه در سال ۱۹۹۷ به پایان رسید. این کارگردان شهیر در سال ۱۳۹۷ در جشنواره جهانی فیلم فجر در کشورمان حضور یافت.

به گزارش سینماپرس، اثر هنری به نام «کمدین»، بخشی از نمایشگاه «دابلیو-ایی» (WE) کاتِلان است که شامل یک موز رسیده است که با یک چسب نواری به دیواری در موزه هنر لیوم سئول چسبانده شده بود.

نوه هوین-سو، دانشجوی هنر دانشگاه ملی سئول، پس از خوردن موز، پوست آن را دوباره با همان نوار چسب به دیوار چسباند.

به گزارش رسانه‌های محلی، موزه بعدتر یک موز جدید را در همان نقطه قرار داد.

این حادثه که بیش از یک دقیقه طول کشید، توسط دوست آقای نوه ضبط و ویدیوی آن منتشر شده است.

موزه هنر لیوم به مکاتبه در این مورد پاسخ نداد. اما این موزه به رسانه‌ها گفته است که ادعای خسارتی علیه این دانشجو نخواهد کرد.

بنا بر گزارش‌ها، موز نمایشی هر دو یا سه روز یکبار تعویض می‌شود.

در ویدیوی منتشر شده در فضای مجازی، هنگامی که آقای نوه موز را از روی دیوار برمی‌دارد، فریادهای «ببخشید!» (نوعی اعتراض از طرف دیگران) شنیده می‌شود؛ او پاسخی نمی‌دهد، و در حالی که دیگر صدایی در اتاق شنیده نمی‌شود، شروع به خوردن موز می‌کند. او سپس پوسته موز را با همان نوار چسب به دیوار می‌چسباند و برای لحظه‌ای پیش از خروج ژست می‌گیرد.

آقای نوه بعدتر به رسانه‌های محلی گفت که او اثر کاتِلان را نوعی شورش علیه مراجع قدرت می‌داند. این دانشجو به رسانه کِی‌بی‌سی گفت: «این هم می‌تواند شورشی علیه یک شورش باشد.»

او گفت: «آسیب زدن به یک اثر هنری هم می‌تواند به عنوان یک اثر هنری تلقی شود، فکر کردم این هم جالب باشد… آیا آن را آنجا چسبانده‌اند تا خورده شود؟»

وقتی در مورد این حادثه به آقای کاتِلان خبر دادند، او گفت: «ابدا اشکالی ندارد.»

این اولین بار نیست که موز مورد استفاده برای اثرهای آقای کاتِلان توسط یک بازدیدکننده خورده می‌شود.

در سال ۲۰۱۹، دیوید داتونا، هنرمند پرفورمنس گرجستانی-آمریکایی، پس از فروخته شدن اثر هنری به قیمت ۱۲۰ هزار دلار در «آرت بازل» (Art Basel) در میامی، موز را از دیوار برداشت و خورد. آنجا هم موز به سرعت جایگزین شد و هیچ اقدام دیگری صورت نگرفت.

به گزارش سینماپرس و به نقل از ددلاین، انجمن نویسندگان آمریکا با انتشار بیانیه‌ای خطاب به اعضایش گفت: گرچه ما با هدف دستیابی به یک توافق منصفانه وارد مذاکره شدیم و گرچه رای اعتصاب از سوی شما به ما اهرمی داد تا به برخی دستاوردها برسیم اما پاسخ استودیوها به پیشنهادهای ما- در مقطعی که نویسندگان با بحران وجودی روبه‌رو هستند- ناکافی بود.

اعضای رهبری این انجمن در ادامه افزود اکنون باید حداکثر فشار برای دستیابی به یک قرارداد عادلانه از طریق خودداری از کار را اعمال کنیم. اعضای کمیته مذاکره، هیات مدیره و شورای رهبری هم با شما در صف اعتصاب خواهند بود.

خبر این اعتصاب که تا چند ساعت دیگر اجرایی می‌شود اواخر دوشنبه پس از آن منتشر شد که مذاکرات صنفی با انجمن تهیه‌کنندگان بر سر رسیدن به توافق جدید درباره دستمزد فیلمنامه فیلم تلویزیونی به نتیجه نرسید.

این اولین اعتصاب از زمان اعتصاب ۱۰۰ روزه سال ۲۰۰۸-۲۰۰۷ است.

به دنبال نتیجه کمیته مذاکره‌کننده انجمن نویسندگان آمریکا، هیات مدیره انجمن نویسندگان آمریکای غربی و شورای انجمن نویسندگان شرق آمریکا به اتفاق آرا به اعتصاب رای دادند. این اعتصاب از ساعت ۱۲:۰۱ سه‌شنبه، ۲ مه (امروز به وقت محلی) آغاز می‌شود.

این تصمیم پس از ۶ هفته مذاکره با نتفلیکس، آمازون، اپل، دیزنی، دیسکاوری وارنر، ان‌بی‌سی یونیورسال، پارامونت و سونی با عنوان اتحادیه تولیدکنندگان فیلم و تلویزیون گرفته شد.

فراخوان اعتصاب پس از آن داده شد که بیانیه اتحادیه بعد از ظهر دوشنبه منتشر شد و به صراحت اعلام کرد: مذاکرات بین اتحادیه تولیدکنندگان و انجمن نویسندگان امروز بدون توافق به پایان رسید.

پیشنهاد ۲ طرف با هم فاصله زیادی داشت و در حالی که انجمن نویسندگان به دنبال حدود ۴۲۹ میلیون دلار افزایش حقوق برای نویسندگان در طول یک سال بود، پیشنهاد اتحادیه تولیدکنندگان افزایشی حدود ۸۶ میلیون دلار در سال بود.

یکی دیگر از موارد اختلاف نظر هم استفاده از هوش مصنوعی بود که انجمن نویسندگان می‌خواست استفاده از هوش مصنوعی در موارد خاصی صورت بگیرد زیرا هوش مصنوعی نمی‌تواند مطالب ادبی بنویسد یا بازنویسی کند و نمی‌تواند به عنوان منبع استفاده شود. پاسخ استودیوها رد این پیشنهاد و ارایه پیشنهاد متقابل برگزاری جلسات سالانه برای بحث در مورد پیشرفت‌های فناوری بود.

به گزارش سینماپرس، پروژه، فیلم کوتاه «کَت‌وُمَن» به کارگردانی هادی شیبانی و تهیه‌کنندگی هادی شیبانی و کمپانی راویندر
داکا تله‌ فیلمز جایزه بهترین فیلم کوتاه داستانی دهمین دوره جشنواره سازمان عفو بین‌الملل فرانسه را کسب کرد.
جشنواره بین‌المللی فیلم سازمان عفو بین‌الملل فرانسه Amnesty International Au Cinema pour les Droits humains با
هدف نمایش آثاری با موضوع آزادی بیان، حقوق زنان و تبعیض علیه بشریت شکل گرفته است. در دهمین دوره این جشنواره که با
حضور علاقه‌مندان و بسیاری از فعالان حقوق بشر، از تاریخ ۱۰ اسفند ۱۴۰۱ تا ۱۱ فروردین ۱۴۰۲ در شهرها و مراکز اجتماعی
جزیره کُرس و جنوب دریای مدیترانه در فرانسه برگزار شد، ۴۴ فیلم (۱۶ فیلم بلند و ۲۸ فیلم کوتاه) در پنج بخش بهترین فیلم
داستانی، بهترین فیلم مستند، بهترین فیلم کوتاه داستانی، بهترین فیلم کوتاه مستند و بهترین فیلم از نظر مخاطبان جوان، انتخاب و
تمامی آثار در ۱۸۶ سانس نمایش مختلف در ۸۱ مرکز سینمایی یا هنری اکران شدند. بر اساس آمار رسمی جشنواره، تعداد مخاطبان
دهمین دوره، ۶۲۴۸ نفر بوده است. در بخش فیلم کوتاه داستانی، «کَت‌وُمَن» موفق به کسب جایزه بهترین فیلم از دهمین جشنواره
سازمان عفو بین‌الملل فرانسه شد. این دومین جایزه بین‌المللی این فیلم کوتاه پس از دریافت جایزه بهترین فیلم داستانی از سی و
پنجمین جشنواره فیلم فیفاک تونس FIFAK است.
در ادمه حضور جهانی، فیلم کوتاه «کَت‌وُمَن» موفق شد به بخش دانشجویی شصت و سومین دوره جشنواره فیلم زلین نیز راه یابد.
جشنواره فیلم زلین Zlín Film Festival در سال ۱۹۶۱ به‌عنوان یکی از پیشگامان جشنواره‌های فیلم ویژه کودکان و نوجوانان آغاز
به کار کرد. این جشنواره هر ساله در شهر زلین در جنوب شرقی جمهوری چک برگزار می‌شود. از آنجایی که این جشنواره عضو
فعال و رسمی انجمن فیلم کودک اروپا است؛ علاوه بر نمایش فیلم‌ها، آموزش، آگاهی‌بخشی نسبت به جهان و پرورش ادراک
زیبایی‌شناختی، اجتماعی و اخلاقی کودکان و نوجوانان را از اهداف اصلی این رویداد می‌داند. شهر زلین با سابقه بیش از شش دهه
میزبانی جشنواره بین‌المللی فیلم ویژه کودکان و نوجوانان، اولین شهر برگزارکننده یک جشنواره فیلم برای کودکان است و سالانه بیش
از ۹۵ هزار نفر بازدیدکننده از جشنواره را ثبت کرده است. در سال ۲۰۰۸، رکورد تماشاگران این جشنواره شکسته شد و به بیش از
۱۰۰ هزار نفر رسید.
در بخش دانشجویی زلین، ۵۰ فیلم در سه بخش داستانی، مستند و انیمیشن حضور دارند و فیلم کوتاه «کَت‌وُمَن»، اولین فیلم کوتاه
هادی شیبانی، به‌عنوان تنها نماینده ایران در بخش دانشجویی، داستانی جشنواره زلین Zlín Dog حضور خواهد داشت.
شصت و سومین دوره جشنواره فیلم زلین از ۱ تا ۷ ژوئن ( ۱۱ تا ۱۷ خرداد ۱۴۰۲) در شهر زلین برگزار و آثار منتخب در برخی
شهرهای دیگر جمهوری چک نیز نمایش داده خواهند شد.

به گزارش سینماپرس، حماسه پارسا (کارگردان سینما) در گفتگو با ایلنا اظهار داشت: بی‌تردید به وجود آمدن هر نهاد و سازمان و ارگانی دلیل خاصی داشته و خانه سینما هم از این قاعده مستثنی نیست! خانه سینما عنوان جامعه اصناف سینمای کشور را با خود به یدک می‌کشد اما متأسفانه کمترین حمایت صنفی را از اعضای خود نداشته است.

پارسا خاطرنشان کرد: خاصیت صنف این است که در روزهای سخت هوای اعضای خود را داشته باشند اما متأسفانه آنچه ما در عملکرد خانه سینما و اصناف زیرمجموعه آن شاهد هستیم برعکس است. کارکرد خانه سینما به عنوان جامعه اصناف سینمای کشور تنها به برگزاری مراسم تشییع و ابراز تسلیت برای مرگ هنرمندان منتهی شده است! خانه سینما یا هر نهاد و سازمان و ارگان دیگر سینمایی اگر در این روزها که سینماگران با مشکلات شدید ناشی از رکود تولید و بیکاری در حال دست و پنجه نرم کردن هستند خاصیتی نداشته باشند و به فریاد هنرمندان نرسند قرار است چه زمانی برای سینماگران خاصیت داشته باشند؟ اهالی سینما امروز بیش از هر زمان دیگری به کمک و رسیدگی مادی و معیشتی نیاز دارند و این وظیفه سازمان سینمایی، خانه سینما، صندوق اعتباری هنر و… است که با نهادهای مختلف مذاکره کرده و برای تأمین معیشت سینماگران و گذر از این بحران از آن‌ها بودجه دریافت کنند. مطمئناً فراهم شدن این امکان که نهادهای مختلف از بحران شکل‌گرفته در سینما مطلع شوند و برای حل بحران‌های موجود به کمک سینماگران بیایند، نیازمند اقدامات صنفی خانه سینما است اما صد افسوس که اهالی این خانه توجهی به این مسائل ندارند و موضوعات دیگر را در اولویت قرار داده‌اند.

کارگردان فیلم سینمایی «چهارشنبه خون به پا می‌شود» سپس با انتقاد از عملکرد کانون کارگردانان اظهار داشت: مثلاً کانون کارگردانان به هر علتی می‌آید و از طرف کارگردانان سینمای ایران بیانیه می‌دهد و حرف از دموکراسی و آزادی و گفتگو می‌زند اما از ما که عضو این صنف هستیم هیچ گونه نظرسنجی نمی‌کند که ببیند آیا ما با این بیانیه موافق هستیم یا خیر!

پارسا در ادامه تصریح کرد: این اتفاقات عجیب به شکل کلان‌تری در خانه سینما رخ می‌دهد؛ وقتی خانه سینما بیانیه‌ای جناحی یا سیاسی منتشر می‌کند همه فکر می‌کنند ما به عنوان عضوی از این خانه با این بیانیه هم نظر و هم عقیده هستیم و میزان ما با میزان آن‌ها یکی است در صورتی که چنین نیست و این افراد که امور خانه سینما و یا صنف‌های زیرمجموعه آن را در دست گرفته‌اند نظرات شخصی خود و جمع محدودی که دور و برشان هستند را در قالب بیانیه و… منتشر می‌کنند و به طور کل همه ما را نادیده می‌گیرند.

کارگردان سریال خانگی «اُکازیون» تأکید کرد: سینما حال و روز مناسبی ندارد. از قبل از کرونا تا به امروز سینما روز به روز بیشتر دچار ضعف و بحران شده و رکود و رخوت شدید حوزه تولید را فرا گرفته است. بی‌ شک این وظیفه وزارت ارشاد و سازمان سینمایی است که تدبیری برای وضعیت معیشتی چندین هزار عضو خانه سینما داشته باشند و با نهادها و ارگان‌های مختلف کشور وارد مذاکره شوند و برای هنرمندان سینما حداقل‌ها را فراهم کنند.

پارسا سپس با انتقاد از تولید فیلم‌های دولتی با بودجه‌های بالا اظهار داشت: بودجه فیلم‌های ارگانی را به خانواده سینما اختصاص دهید؛ شما خودتان از ما بهتر می‌دانید این فیلم‌هایی که تولید می‌کنید در گیشه فروشی ندارند؛ بیایید برای رضای خدا هم که شده بودجه یک فیلم سی میلیاردی خود را میان اعضای خانه سینما تقسیم کنید تا شاید از این طریق حداقل مشکل معیشت، اجاره خانه و… سینماگران برای چند ماه حل شود!

وی تأکید کرد: نمی‌دانم چرا مدیران مختلف در ارگان‌ها و سازمان‌ها و نهادهای مرتبط با سینما این مشکلات را نمی‌بینند؟ نمی‌دانم ایراد از طرز تفکر آن‌ها است، ایراد از اساسنامه آن‌ها است، ایراد از مدیریت‌شان است؟ واقعاً نمی‌دانم چرا کسی به فکر سینماگران نیست.

پارسا تصریح کرد: بی‌شک باید همه نهادهای زائد تعطیل و نهادی با هویت جدید تأسیس شود که به داد سینماگران برسد. آنچه ما از این همه سازمان و ارگان و نهاد سینمایی طی این سال‌ها شاهد بوده‌ایم این است که مرتب عده‌ای افراد به عنوان مدیر عوض می‌شوند و از این نهاد به جای دیگری می‌روند؛ در واقع پست و میزها میان افراد از قبل تقسیم شده و تجربه ثابت کرده آن‌ها دغدغه‌ای برای رفع بحران معیشتی و مالی سینماگران ندارند. این چرخه بی‌فایده باید حذف شود.

وی در پایان اظهار داشت: عملکرد خانه سینما در این سال‌ها قابل دفاع نیست، ‌ این همه جشن‌های مختلف که خانه سینما و صنف‌های زیرمجموعه آن برگزار می‌کنند چه فایده‌ای دارد؟ خروجی این جشن ها، مراسم‌ها و… چیست؟ بیکاران سینما را دورهم جمع می‌کنید و برای بیکاری‌شان جشن می‌گیرید؟ بیایید به جای این کارهای زائد تدبیری عاجل برای رفع بحران مالی و معیشتی سینماگران داشته باشید.