اخبار سینمایی

جواد نوروزبیگی تهیه‌کننده فیلم سینمایی «برادران لیلا» به کارگردانی سعید روستایی در گفتگو با خبرنگار مهر درباره وضعیت تقاضای این فیلم برای دریافت پروانه نمایش از سازمان سینمایی گفت: زمانی که فیلم هنوز آماده نبود و هنوز کارهای نهایی آن باقی‌مانده بود، به‌صورت خیلی اتفاقی و در حاشیه حضور سعید روستایی در جشنواره سزار، بخش‌هایی از فیلم از سوی کمپانی «والت‌پانچ» دیده شد و آن‌ها تمایل اولیه خود را برای کار بر روی این فیلم ابراز کردند. طبق مشورتی که در آن مقطع داشتیم، احساس کردیم تا زمانی که فیلم نهایی می‌شود و این کمپانی هم روی آن کار می‌کند، ما می‌توانیم پروانه نمایش را دریافت کنیم.

وی افزود: در روند اجرایی اما مشکلاتی به‌وجود آمد که فیلم دیرتر از مقطعی که لازم بود آماده شد و در این فاصله فیلم برای حضور در جشنواره کن پذیرفته شد. به‌عنوان تهیه‌کننده‌ای که همواره برمبنای قانون حرکت کرده‌ام، هرگز نمی‌پذیرفتم که فیلم به‌صورت غیرقانونی در جشنواره‌ای حضور داشته باشد. به همین دلیل بلافاصله از سازمان سینمایی درخواست جلسه برای دریافت پروانه نمایش کردیم. در همان مقطع فیلم توسط مسئولان ارشاد دیده شد و در جریان فیلم قرار گرفتند.

فیلم با تعامل سازمان سینمایی راهی کن شد

نوروزبیگی تأکید کرد: در تمام این مراحل سازمان سینمایی همراهی کاملی با ما داشت چراکه فیلم پروانه ساخت هم دریافت کرده بود و از آنجایی که موقعیت پیش‌آمده برای فیلم به‌واسطه پذیرش در جشنواره کن، به نوعی افتخار برای سینمای ایران بود، تصمیم گرفتیم با تعامل کامل فیلم را به جشنواره بفرستیم.

تهیه‌کننده «برادران لیلا» درباره نظرات اصلاحی سازمان سینمایی برای صدور پروانه نمایش این فیلم هم توضیح داد: طبیعتاً در فرآیند صدور هر مجوزی، چه برای ساخت فیلمنامه و چه برای اکران، همواره ما با نظرات متفاوتی مواجه هستیم که دو طرف موظفیم درباره‌اش صحبت کنیم. هم ما باید دوستان سازمان سینمایی را قانع کنیم و هم دوستان سازمان سینمایی باید ما را قانع کنند. درباره فیلم «برادران لیلا» هم در حال حاضر در مرحله گفتگو هستیم. فیلمی که هم فیلمسازش طرفداران و علاقمندان خاص خود را دارد و هم سازمان سینمایی علاقمند است که از آن حمایت کند تا به مرحله اکران برسد.

وی افزود: اینکه در این شرایط فیلمی از جمهوری اسلامی ایران به بخش مسابقه جشنواره فیلم کن راه پیدا کرد، اتفاق مبارکی برای کلیت سینمای ایران بود و در ادامه هم این فیلم برکات خود را برای سینما به همراه خواهد داشت. مگر در هر سال چند فیلم ایرانی داریم که بتواند چنین شأن و جایگاهی به کلیت سینمای ایران بدهد.

آنچه درباره عدم صدور پروانه نمایش منتشرشده صرفاً گمانه‌زنی است

نوروزبیگی درباره همراهی سازمان سینمایی در زمینه اعمال اصلاحات فیلم هم توضیح داد: ما تا به امروز جلسات متعددی با هم داشته و کار را همراه با هم پیش برده‌ایم. سعید روستایی، من و مسئولان سازمان سینمایی حدود ۲۰ روز پیش و قبل از اکران فیلم در جشنواره کن، تبادل نظرهایی درباره فیلم داشته‌ایم و خیلی از یکدیگر دور نبوده‌ایم. به نظرم شرایط فیلم از سوی هر دو طرف قابل تعامل است و در مرحله مذاکره نهایی درباره آن هستیم. تا به امروز هیچ مرجعی به ما اعلام نکرده است که به فیلم پروانه نمایش داده نمی‌شود و آنچه در برخی رسانه‌ها مطرح شده، صرفاً گمانه‌زنی است. اگر قرار بر اعلام این موضوع باشد حتماً باید به بنده و یا سعید روستایی این اعلام صورت بگیرد.

وی با اشاره به مصاحبه اخیر پخش‌کننده فیلم «برادران لیلا» درباره برنامه‌ریزی برای اکران عمومی آن هم گفت: نمی‌توان به دلیل بی‌انضباطی احتمالی من به‌عنوان تهیه‌کننده، مردم را از تماشای یک فیلم خوب محروم کرد. سازمان سینمایی هم چنین تفکری ندارد و فیلمی که پروانه ساخت برای آن صادر شده حتماً پروانه نمایش هم دریافت خواهد کرد.

نوروزبیگی تصریح کرد: در تمام این سال‌ها شرایط حضور فیلم‌های ایرانی در جشنواره‌های خارجی به همین شکل بوده و بعد از پذیرش فیلم، برای دریافت پروانه نمایش آن اقدام می‌شده است. در دوره جدید اعلام کردند شرایط تغییر کرده و فیلم‌ها موظف هستند قبل از هر گونه حضور بین‌المللی، برای پروانه نمایش اقدام کنند. از آنجایی که ماجراهای مربوط به فیلم «برادران لیلا» مربوط به دوران تغییر دولت‌ها بوده، امیدواریم از این مرحله عبور کنیم. با شناختی که از مدیران سازمان سینمایی دارم بعید می‌دانم با فیلمی که به خارج از کشور رفته و جایزه هم گرفته است چنین رفتاری داشته باشند که بخواهند کل فیلم را آرشیو کنند.

تهیه‌کننده «برادران لیلا» درباره اظهارنظر سعید روستایی مبنی‌بر تن ندادن به اصلاحات فیلم برای اکران عمومی هم گفت: آقای روستایی در این فیلم علاوه‌بر نویسنده و کارگردان، در کنار بنده یکی از تهیه‌کنندگان فیلم هم محسوب می‌شود و از موضع تهیه‌کنندگی چنین اظهارنظری داشته اما زمانی که به ایران بیاید حتماً پای میز مذاکره حاضر می‌شود تا با تعامل این فیلم که سرمایه‌گذار خصوصی هم پای آن هست، به اکران برسد. مخاطبان سینما امروز منتظر تماشای این فیلم هستند و در شرایطی که سینما نیاز به چنین فیلم‌هایی دارد نباید فیلم تنبیه شود، شاید شخص جواد نوروزبیگی یا سعید روستایی به واسطه اشتباه، احتمالاً نیاز به تنبیه فردی داشته باشند اما سینما نباید از این فیلم محروم شود. اگر اشتباهی در فرآیند کاری من صورت گرفته است، اشتباه فردی بوده و نباید به گونه‌ای رفتار کنیم که فیلم از سوی مردم نادیده بماند. در این زمینه هم تا به امروز هیچ ابلاغ و اعلامی به ما صورت نگرفته است. سازمان سینمایی هم قائل به عدم نمایش فیلم نیست.

رفتارهای شخصی در حاشیه کن ربطی به فیلم ندارد

نوروزبیگی در بخش دیگری از صحبت‌های خود با اشاره به تذکر رئیس سازمان سینمایی درباره برخی رفتارهای خارج از عرف از سوی عوامل «برادران لیلا» در حاشیه حضور در جشنواره کن و احتمال تأثیر این حواشی بر شرایط اکران فیلم هم تأکید کرد: رفتار شخصی افراد ارتباطی با فیلم ندارد. این رفتارها و اظهارنظرها طبیعتاً شخصی محسوب می‌شود و به کلیت فیلم ارتباطی ندارد. نظر و عمل شخصی افراد است که خود نیز باید نسبت به آن پاسخگو باشند.

وی با اشاره به اکران شدن فیلم‌هایی همچون «مجبوریم» و «عنکبوت» با نظر مسئولان سینمایی فعلی ادامه داد: مدیران فعلی سازمان سینمایی با سینماگران همراه هستند تا سینما فعال باشد. اتفاقات بین‌المللی و جهانی هم برای سینمای ایران همواره حائز اهمیت بوده است. در جشنواره کن امسال هم دو فیلم با مجوز رسمی جمهوری اسلامی حضور داشته و این جای شکرگذاری دارد. امیدواریم در این شرایط «بردران لیلا» بدون مشکل به اکران عمومی برسد.

نوروزبیگی در پایان درباره شایعه حضورش به‌عنوان تهیه‌کننده در مراحل مقدماتی ساخت فیلم «عنکبوت مقدس» هم ضمن تکذیب این خبر تأکید کرد: من در همان مقطع تهیه‌کننده فیلم سینمایی «عنکبوت» بودم که مجوز هم برای آن دریافت کرده بودیم. عوامل این فیلم تازه همان زمان می‌خواستند برای دریافت مجوز اقدام کنند و بنده هیچ‌گاه پای کار آن پروژه نبودم.

به گزارش خبرگزاری مهر، در پی اقدام موهن و سیاسی جشنواره فیلم کن در توجه به فیلم ضعیف و موهوم عنکبوت مقدس و جریحه دار شدن باورها و اعتقادات شیعیان جهان، سازمان سینمایی با محکومیت این اقدام، بیانیه‌ای صادر کرد:

متن این بیانیه به شرح زیراست:

عرصه فرهنگی در جهان همواره محل پاسداشت ملت‌ها و ارج نهان به ارزش‌های جامعه بشری بوده است، ارزش‌هایی که ریشه در اعتقادات و باورهای مردم و کشورها دارند و در این میان جشنواره‌های بین المللی سینمایی عموماً با شعار توجه به هنر هفتم و انعکاس تولیدات فاخر کشورهای جهان رخ می‌نمایند، لیکن سال هاست که شاهد آن هستیم اصحاب زور و تزویر با رخنه در این رویدادها یا پایه گذاری جشنواره‌هایی که نقش ابزار جنگی آنها در مواجهه با آحاد آزادیخواهان جامعه جهانی را دارند، در تلاشند که منویات سیاسی خود را بر عرصه هنر حقنه کنند و آنچه ماحصل آن شده است به اضمحلال رفتن ارزش هنری و وجه حرفه‌ای این رویدادهاست.

‎این بار نیز در جشنواره فیلم کن که تحت سیطره و فرامین دولت فرانسه برگزار می‌شود شاهد آن بودیم که ساخته‌ای نه تنها صرفاً سیاسی بلکه شب نامه سخیف تصویری که ماحصل ذهن مشوش فردی دانمارکی ایرانی تبار و برآمده از زر استکبار است و به اعتقادات و ارزش‌های میلیون‌ها مسلمان و جمعیت عظیم شیعیان جهان توهین کرده مورد توجه این جشنواره قرار گرفته است، این سیاهه‌ی تصویری باسوگیری اجتماعی، مذهبی و تحقیر باورهای آئینی ایرانی اسلامی درصدد است مسیری را رود که سلمان رشدی‌ها در آیات شیطانی و آتش زنندگان قرآن کریم رفته اند غافل از اینکه یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ.

‎در حالی فیلم موهوم عنکبوت مقدس با ارائه چهره‌ای مخدوش از جامعه‌ی ایرانی و با توهین آشکار به باورهای متعالی شیعیان در این جشنواره مورد تقدیر قرار گرفته که با انتخاب سیاسی این اثر ضعیف به عقیده بسیاری از منتقدان و کارشناسان بین المللی جای سوال مهمی در کارنامه حرفه‌ای این جشنواره بین المللی به جای گذاشته است.

‎سازمان سینمایی، ضمن محکومیت این اقدام جشنواره مذکور، و اعلام برائت خود و سینماگران از عوامل این اثر سیاه تصویری بر این نکته تاکید می‌کند که فرانسه و جشنواره فیلم کن می‌بایست نسبت به احساسات جریحه دار شده میلیون‌ها شیعه مسلمان در جهان پاسخگو باشند و این لکه ننگ ضد فرهنگی را از کارنامه حرفه‌ای خود بزدایند.

در انتها مطئنیم که راه نورانی اسلام و جبهه حق در میان این آماج حملات فرهنگی بیش از پیش و متحدتر از قبل در سپهر فرهنگ و هنر خواهد درخشید.

ابوالفضل پورعرب بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون که پس از سال‌ها فیلم «چند می‌گیری گریه کنی ؟۲» را به‌عنوان بازیگر بر پرده سینماها دارد، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره حضور در این فیلم گفت: قسمت اول این فیلم در دفتر آقای توکل‌نیا ساخته شده بود و قرار شد قسمت دوم آن هم ساخته شود که ماجرای کرونا پیش آمد که شرایطش برای همه ناآشنا و غریب بود. در همین وضعیت این فیلم ساخته شد و در نوبت اکران قرار گرفت تا کرونا تمام شود. این شرایط نه فقط فیلم «چند می‌گیری گریه کنی؟ ۲» که سایر فیلم‌ها را هم تحت‌الشعاع قرار داد. ویروسی که از چین آمد و تمام سینما، تمام جامعه و تمام دنیا تحت‌تأثیر آن قرار گرفت.

وی افزود: با تمام این‌ها فیلم حالا به اکران رسیده، سوال این است که حالا تکلیف چیست؟ آیا نباید این فیلم تبلیغ داشته باشد؟ آیا نباید اطلاع‌رسانی شود که کرونا تا حدود زیادی مهار شده و می‌توان در سینماها به تماشای فیلم نشست؟ چه تبلیغاتی امروز در این زمینه می‌شود؟ بحث این است که سینمای ما امروز چه تأثیری در جامعه دارد؟ چه من بازی کنم چه نکنم. سریال‌ها چگونه ساخته می‌شود و متعلق به کیست؟ به من هم پیشنهاد می‌شود اما رویم نمی‌شود برخی از آن‌ها را قبول کنم. البته غیر از تلویزیون که زیاد از من خوشش نمی‌آید و مدیرانش خیلی علاقه‌ای به بنده ندارند.

از وضعیت امروز بازیگران باسابقه خجالت می‌کشم

پورعرب ادامه داد: بالاخره امروز عده‌ای مثل من خیلی کم کار شده‌اند و فرقی نمی‌کند در سینما و یا تئاتر کاری داشته باشیم یا نه. عده‌ای اما هستند که در تمام شبکه‌های تلویزیون هم حضور دارند و به قول برخی زندگی لاکچری هم دارند. بچه‌های قدیمی‌تر که سال‌های سال تجربه بازیگری داشتند اما کجا هستند؟ آیا باید سراغ تبلیغ چایی بروند؟ من از این وضعیت خجالت می‌کشم و اگر می‌بینید که هر از گاهی در فیلمی بازی می‌کنم به دلیل اصرار دوستان است.

وی با تأکید بر اینکه قصه مناسبی در فیلم‌ها و سریال‌های امروز نیست و مدام همه به دنبال اسپانسر برای کار هستند گفت: بیلبوردهای سینمایی امروز دست کیست؟ همین فیلم‌های سینمایی که الان در حال اکران است، تبلیغات مناسب ندارند. مدیران سینمایی و فرهنگی کشور هم گویی در خواب هستند. ما از مردم خود هم عقب افتاده‌ایم. مردم جلوتر از ما می‌روند. از همه خواهش می‌کنم قدری به فکر مردم و فرهنگ این جامعه هم باشید. همه‌اش که نمی‌شود وقت و انرژی صرف اختلاس و آقازاده‌ها بشود!

این بازیگر با اشاره به گزیده‌کاری خود افزود: سن و سال من بالا رفته و دیگر نمی‌توانم نقش جوان ۲۰ ساله را بازی کنم! توان جسمی برای بازی در فیلم‌های زیاد را ندارم و در عین اینکه دیگر اشتیاقی هم برای این کار ندارم. کدام فیلم می‌خواهد نظر من را به خود جلب کند؟ شما فکر می‌کنید من کم پیشنهاد داشته و دارم؟ فیلم‌ها هم دیگر فیلم‌های قدیم نیست که ریشه‌ای داشته باشند، البته نه همه فیلم‌ها. بیشتر فیلم‌ها دیگر از جنس فیلم‌هایی که ما در قدیم بازی می‌کردیم و فرهنگ و سرگرمی همزمان در آن‌ها بود، نیست.

چرا زور همه به بازیگران «شهرزاد» رسیده است؟

بازیگر «غریبانه» درباره تجربه حضور خود در سریال «شهرزاد» و موضع‌اش نسبت به پرونده مالی تهیه‌کنندگان این سریال هم گفت: من هنوز بالغ بر ۱۰۰ میلیون تومان از این پروژه طلبکارم و شکایتی هم بابت آن نکرده‌ام. به روی‌شان هم نیاوردم. اگر کسی راست می‌گوید پول‌های اختلاس شده را به حساب بیت‌المال بازگرداند، چرا به‌دنبال دستمزد هنرمندان هستید؟ چرا کسی سراغ اینترپل را نمی‌گیرد تا پول‌های اختلاس‌شده خارج از کشور به حساب مردم بازگردد؟ چرا وقتی می‌توانید ریگی را در آسمان شکار کنید، اختلاس‌گران را به کشور برنمی گردانید؟ حالا همه زورشان به هنرمندان رسیده که از آن‌ها مطالبه کنند؟ هیچ چیز سر جای خودش نیست. کدام پول به حساب مردم بازگشته است؟

پورعرب درباره وضعیت هنرمندان پیشکسوت هم بیان کرد: رسیدگی به شرایط همه مردم در دوران بازنشستگی وظیفه دولت است اما من خودم هنوز بیمه نیستم! الحمدالله نیازی هم به جایی ندارم و همه مریضی و سرطانی را که گرفتارش شدم، هم با بودجه خودم درمان کردم. نیازی به هیچکس هم نداشتم. می‌دانستم اگر بخواهند کمک کنند، منت کارشان را بر سرم می‌گذارد. هنرمندان پیشکسوتی که زمانی دستمزد بالا می‌گرفتند هم باید فکر این ایام خود را هم می‌کردند.

این بازیگر پیشکسوت درباره احساس خود نسبت به دنیای بازیگری در سال‌های اخیر اظهار کرد: حس و حال اجتماعی‌ام خوب نیست. نه فقط برای من که برای اکثر دوستان همین گونه است و وقتی حس و حال خوبی نداشته باشی نمی‌توانی شاد باشی و درست حرکت کنی. خداراشکر که من نیازمند نیستم و به اندازه خودم دارم اما شرایط اجتماعی خوب نیست.

وی در پایان تأکید کرد: هنرمندان برای اعتباری که دارند باید ریاضت بکشند. بالاخره وقتی سن بالا می‌رود دیگر پیشنهادها کمتر می‌شود و شاید دستمزد سابق هم به شما تعلق نگیرد اما باید اعتبار خود را در بازیگری حفظ کنید. بازیگران بزرگ این اعتبار را به راحتی به دست نیاورده‌اند. من هم تا هر وقت بتوانم بازیگری را ادامه می‌دهم. نشد به تئاتر می‌روم یا خودم برای خودم برنامه می‌سازم. من درس این رشته را خوانده‌ام. شکر خدا سرطانی هم که داشتم بهبود پیدا کرده و در وضعیت سلامتی خوبی قرار دارم.

خبرگزاری مهر را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید 

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، جلسه نمایش و نقد و بررسی مستند سینمایی «داستان‌های هزار و یک روز» شامگاه یکشنبه ۸ خرداد با حضور محمدرضا تقی‌پور مدیر موزه صلح، بیژن عبدالکریمی استاد دانشگاه، حجت‌الاسلام و المسلمین محمد کیانی معاون فرهنگی حوزه علمیه قم، حبیب احمدزاده کارگردان فیلم و با اجرا و کارشناسی کیوان کثیریان در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

احمدزاده در ابتدای این نشست بیان کرد: ما از طریق موزه صلح با عزیزان خانم سویا، پرفسور فرانکلین و… آشنا شدیم. احساس کردیم آن دو عزیز خارجی حق زیادی بر گردن ما دارند، حس کردم وجهی دارند که ما به عنوان انسان آن وجه را فراموش کرده‌ایم و آن وجه دوست داشتن انسان‌هاست‌. این عزیزان به ایران آمده و به مناطق جنگ‌زده ما هم رفته بودند، آنها بدون هیچ وجهه سیاسی جانبازان ما را ریکاوری می‌کردند. به همین ترتیب من هم شیفته شدم بدانم آن‌ها چگونه از آن سر دنیا آمدند و این کار را کردند. تمام قصد ما این بود که از آنها تشکر کنیم. وقتی با خانم سویا ساخت این فیلم را مطرح کردیم گفت برای حضور چند شرط دارم؛ اینکه فیلم داستانی باشد و من محوریت نباشم، یکی از دلایلی که در فیلم چند نفر محور داستان هستند، همین بود. و شرط دیگرش هم این بود فیلمی ساخته شود که افرادی که آن را می‌بینند بعد از تماشا به این فکر کنند که چگونه می‌توانند افراد بهتری شوند، البته این را هم باید بگویم که ما راش مستند داشتیم و تصمیم گرفتیم فیلم را به این شکل بسازیم. تمام دغدغه ما این بود که این سه فرد از سه جای جهان را در فیلم داشته باشیم.

در ادامه بیژن عبدالکریمی ضمن بیان این مطلب که به دلیل حوادث آبادان سیاهپوش است و با مردم آبادان همدردی می‌کند، اظهار کرد: من همواره در مقام معلم در مواجهه با این پرسش قرار می‌گیرم که آینده این کشور چه می‌شود؟ به کدام مسیر پیش می‌رویم؟ قرار است چه اتفاقی رخ دهد؟ در شرایط کنونی چه کاری می‌توانیم بکنیم؟ فکر می‌کنم این موضوعات به درونمایه فیلم بی‌ربط نیست.‌

وی افزود: ما تحت شدیدترین فشارهای جهانی، شکاف اجتماعی، فاصله دهک پایین و بالا، رشد حاشیه‌نشینی، نابودی طبقه متوسط، بحران ناکارآمدی و… هستیم، همه این‌ها ما را با این پرسش مواجه کرده که وظیفه ما چیست؟ وقتی آقای احمدزاده از من برای این مراسم دعوت کرد گفتم فرصت غنیمت است تا از این‌جا درباره مهم‌ترین مسائل صحبت کنم. امشب یک اتفاق ساده رخ داد که مورد تامل من بود. این موضوع مطرح شد که در این شرایط تاریخی که با خطر فروپاشی رو به رو هستیم باید راهی را بیاییم.

بیژن عبدالکریمی: پرستویی مظهر آزادگی است

عبدالکریمی با طرح این پرسش که در شرایط کنونی چه می‌توانیم بکنیم؟ بیان کرد: حبیب احمدزاده از نیروهای انقلاب و هشت سال دفاع مقدس و حاضر در جنگ بود. او نماینده‌ای از گفتمان انقلاب بود، پرویز پرستویی هم هنرمند اصیل کشور است، مظهر آزادگی است. او گرچه نقدهای تندی به شرایط اجتماعی دارد ولی هرگز زیر بیرق نظام سلطه جهانی نرفت، هیچ‌وقت خودش را با نظام سلطه جهانی هم‌سو نکرد.

وی توضیح داد: امروز جامعه ما به‌شدت دچار تشتت و دوگانگی است. شکاف‌های گوناگونی داریم؛ شکاف مردم و مسئولان، دهک بالا و دهک پایین و…‌. این شکاف آینده ما را تیره و تار و دل‌نگرانی زیادی ایجاد کرده، امروز جامعه ما به ویژه طبقه متوسط ما که محور اصلی تحرک اجتماعی است و هنرمندان ما که عمدتاً نمایندگان این طبقه هستند، دچار آشفتگی شده‌اند و با این سوال مواجه هستند که چه کار می‌شود کرد؟ به نظرم حیاتی‌ترین کار این است که به این ذهن آشفته انتظام ببخشیم‌. برای این کار نیازمند چند ایده وحدت‌بخش ملی و تاریخی هستیم. باید چند ایده بزرگ پیدا کنیم و تمام توان را بگذاریم تا در یک جهت حرکت کنیم وگرنه در این تعارض خودمان را گم می‌کنیم‌. امروز هیچ‌کس نمی‌تواند نجاتمان بدهد، بلکه خودمان باید ایده‌هایی برای نجات پیدا کنیم. اما این ایده‌ها چه چیزی می‌تواند باشد. گرچه در چند دقیقه نمی‌شود راهکار داد اما به نظرم مهم‌ترین مسئله ما حفظ این کشور است. این کشور در مقام بستر و تحقق دیگر آرمان‌هاست؛ در واقع هر آرمانی. اگر خواهان دموکراسی، عدالت اجتماعی و… هستیم باید این زمین را حفظ کنیم، اگر این زمین باقی نماند هیچ بستری برای تحقق هیچ آرمانی نخواهد ماند. ما می‌توانیم درباره این کشور وحدت داشته باشیم؛ با هر گرایش و اندیشه‌ای.

ما دو ملت در یک کشور هستیم

این استاد دانشگاه اظهار کرد: ما یک کشور واحد نیستیم، ما دو ملت در یک کشور هستیم. درباره این دوقطبی بارها صحبت کرده‌ایم از زمانی که با غرب مواجه شدیم وجدان ما دو تکه شد؛ گروهی به داخل اعتقاد دارند گروهی به خارج و دائماً در تعارض هستیم. من فکر می‌کنم وظیفه همه روشنفکران و هنرمندان این است که در جهت افزایش شکاف‌ها گام بردارند. این شکاف‌ها به نفع این ملت و این کشور نیست. من می‌گویم هم بچه‌های آبادان حتی آنهایی که به خیابان ریختند و شعار دادند بخشی از ملت ما هستند. در همان ایام عده‌ای در استادیوم آزادی جمع شدند و سرود «سلام فرمانده» خواندند که آنها هم بخشی از این جامعه هستند، با این حال بدسلیقگی‌ها را قبول دارم، اما همه آنها بچه‌های ما هستند؛ هم آن دختر چادری که «سلام فرمانده» می‌خواند هم آن دختری که موی خود را بیرون می‌گذارد و شعار زنده باد آزادی هم می‌دهد، دختر من است. پس وظیفه داریم این شکاف را کمتر کنیم. در این فیلم از صلح صحبت شد، ما باید صلح را افزایش بدهیم اما پوپولیسم جامعه ما را فراگرفته، خطر بزرگ در جامعه ما این است که تأثیرگذاران جامعه ما اسیر عوام‌زدگی هستند، همه تقریباً همسطح فکر می‌کنیم. باید بگویم ما درک عمیقی از مسائل خودمان نداریم. به من می‌گویند چرا آنقدر از نظر تو کشور مقدس است؟ در پاسخ باید بگویم انگار ما تجربه حضور آمریکایی‌ها را در عراق و افغانستان ندیدیم، پس ما باید بر این پوپولیسم غلبه کنیم. پرویز پرستویی هنرمندی است که بر این پوپولیسم غلبه کرده است.

عبدالکریمی مطرح کرد: ما امروز با شکاف تمدنی مواجه هستیم، طبقه متوسط خود را جهانی می‌داند، طبقه متوسط می‌خواهد خود را با ارزش‌های جهانی تعریف کند، در صورتی که گفتمان انقلاب صرفاً بر ارزش‌های محلی و بومی تاکید دارد. به نظرم گفتمان انقلاب در صحنه سیاست خارجی و بین‌المللی یک شاهکار خلق کرد، به این نحو که یک کشور خاورمیانه‌ای از مرزها دفاع کرده است و ما یک قدرت هستیم اما در صحنه داخلی اگر نگوییم فاجعه آفریده، دست کم خوب عمل نکرده؛ به این معنا که با نسل‌های جدید هنوز نتوانسته است ارتباط بگیرد.

گفتمان انقلاب دو خطر بزرگ دارد

وی با بیان اینکه پرویز پرستویی در عین حفظ آزادی و آزادگی مرزهای خود را با نظام سلطه جهانی روشن می‌کند، توضیح داد: گفتمان انقلاب دو خطر بزرگ دارد، یکی جریانات تحجر دینی و مذهبی و دیگری تکنوکرات‌ها. برخی خودشان را در پشت گفتمان انقلاب پنهان کرده‌اند در حالی که ما نیاز به بچه‌های انقلابی داریم که مرزهای خود را با تحجر و تکنوکرات‌ها مشخص کنند. حبیب احمدزاده یکی از این افراد است.

عبدالکریمی عنوان کرد: نباید این راه نجات را بیرون از کشور جست‌وجو کنیم. راه نجاتی بیرون از کشور نیست، اما گفتمان‌های سیاسی موجود هم ما را با شکاف مواجه می‌کند، ما نیازمند صلح با خودمان و خلق گفتمان تازه هستیم. این گفتمان نیازمند افرادی است که با زبان مدرن آشنا باشند و میانه‌ای با رانت و رانت خواری نداشته باشند. نیازمند هنرمندانی مثل پرویز پرستویی است که تن به نظام سلطه جهانی نمی‌دهد. او مظهر آزادی و آزادگی است که در برابر قدرت‌های داخلی و خارجی ایستاده است‌.

در ادامه محمدرضا تقی‌پور هم با عرض تسلیت برای حوادث آبادان بیان کرد: من برای بار سوم است که فیلم داستان‌های هزار و یک روز را می‌بینم. سال ۹۹ بود که در اکران خصوصی با دعوت حبیب این فیلم را برای اولین بار دیدم هفته قبل هم با گروهی ۱۵ نفره از شهروندان آمریکایی این فیلم را تماشا کردیم.

وی با مرور اتفاقات جنگ‌های جهانی اول و دوم و مراحل پیدایش موزه‌های صلح افزود: همین الان بیش از صد موزه صلح در دنیا وجود دارد. ۴۲ سال قبل صدام به ما حمله کرد، این برای اولین بار بود که صدام از گاز اعصاب استفاده کرد. سردشت به عنوان یک شهر غیر نظامی برای اولین بار بمباران شیمیایی شد و سپس صدام شهر حلبچه را بمباران کرد. در ادامه ایران قربانیان شیمیایی را برای درمان به کشورهای خارجی اعزام کرد، اما در یکیاز این اعزام‌ها آقای رزاق کریمی فیلم‌هایی از این موضوع تهیه کرد.

وی عنوان کرد: در سال ۲۰۰۵ همزمان با اینکه زمزمه‌هایی مبنی بر اینکه ایران می‌خواهد مجهز به سلاح اتمی شود، مطرح شد گروهی از قربانیان این سلاح‌ها به علاوه خانم سویا به ایران آمدند تا بگویند ما قربانی این سلاح هستیم در ادامه خانم سویا از سردشت و … بازدید کرد و متوجه شد ما هم خودمان قربانی این سلاح‌ها هستیم.

تقی‌پور گفت: آقای احمدزاده قطعات پازل را کنار هم چید و برای ساخت این فیلم چند کشور را کنار هم آورد.

سپس احمدزاده هم درباره حادثه متروپل گفت: ماجرای متروپل مانند قضیه جنگ آنقدر پیچیده است که نمی‌دانم چه بگویم اما حال خوبی ندارم که درباره آن صحبت کنم.

در ادامه حجت الاسلام و المسلمین محمد کیانی کارشناس مذهبی و از مسئولان حوزه علمیه قم هم بیان کرد: در طول این فیلم می‌شد تمام غیرت ایرانی اسلامی را دید. اگر ایرانی و مسلمان هستیم هر دوی این‌ها به ما این قدرت را می‌دهد که در مقابل همه سلطه‌گران دنیا بایستیم و ایرانی بودن و غیرتمندی خودمان را نشان بدهیم. من نماینده طلاب و نماینده روحانیون نیستم، بلکه یک طلبه ساده هستم. جمع کردن این همه مفاهیم ملی، مذهبی و دینی در یک فیلم واقعاً انسان را به وجد می‌آورد، سال‌ها باید انسان فکر کند تا بفهمد این مفاهیم را کجا با هم پیوند بدهد تا بتواند چنین فیلم تاثیرگذاری بسازد. من ۳۲ مفهوم ملی و مذهبی را یادداشت کردم که در این فیلم دیدم. این فیلم نگاه صلح و دوستی داشت، نگاهی که مردم ایران و مردم مسلمان در پی آن هستند. من پیش از این فیلم را ندیده بودم و بابت آن حساسیت‌های خارج از کشور تعجب کرده بودم، ولی بعد از تماشا فهمیدم هرکسی که دلش برای این کشور نمی‌تپد، باید هم اذیت شود. آن منافقان در آن جلسه نمایش هم البته به جایی نرسیدند.

هر گفتمانی به وحدت لطمه بزند، گفتمان خیانت است

کیانی با اشاره به صحبت‌های عبدالکریمی بیان کرد: سخنان ایشان دو بخش داشت؛ یک بخش آن حرف دل همه ما بود. هر گفتمانی که امروز به وحدت ایرانی اسلامی لطمه بزند حتماً گفتمان خیانت است و در جبهه دشمن قرار دارد، به این شک نکنید. اگر گفتمانی باعث شود مردم ما به دو جناح و به یک جامعه ناامید و افسرده تبدیل شوند، مسلماً این گفتمان ولو با نیت خیر گفتمان صلح و دوستی نیست، ما خواهان صلح هستیم چون دین و آیین ما و گذشتگان ما اثبات کرده‌اند که صلح‌طلب هستیم.

وی گفت: تناقضی در صحبت‌های آقای عبدالکریمی وجود داشت. بر خلاف آن چیزی که شما گفتید با احترام به سخنان و شخصیت عزیز شما می‌خواهم بگویم ملت ما سرگردان و ناامید نیست، ملت ما در برابر همه ایستاده است، هرچند امروز در کشور این همه مشکلات اقتصادی داریم من کاری با افرادی که خوردند و بردند ندارم چون ما هم با رگ و ریشه خودمان این سختی‌ها را حس می‌کنیم، ولی باید بگویم ما نیاز به هیچ بیگانه‌ای برای اصلاح امور خود نداریم.

عبدالکریمی هم اظهار کرد: من در مقام یک معلم فلسفه باید بگویم فکر می‌کنم راه درستی نیست واقعیت‌ها را نادیده بگیریم، جامعه ما جامعه دوقطبی است این یک واقعیت است که اگر این واقعیت را به رسمیت نشناسیم از پشت خنجر می‌خوریم، شرط اول حل بحران‌ها، پذیرش آن است. ایشان می‌گویند در ملت ما سردرگمی وجود ندارد، در حالی که هست. در جنگ اگر یک وجب از کشور ندادیم، به پشتیبانی این مردم بود اگر امروز قرار است در برابر شدیدترین فشارها تاب بیاوریم، باید مردم را داشته باشیم. اما گفتمان امروز فاقد زبان برقراری ارتباط است. باید زبانی دیگر داشته باشیم.

کیانی هم گفت: دو قطبی باعث جدایی اعضای یک خانواده نمی‌شود.

پایان این نشست به پرسش و پاسخ مفصل با حاضران در جلسه اختصاص پیدا کرد.

محمود بابایی تهیه‌کننده فیلم سینمایی «بدون قرار قبلی» به کارگردانی بهروز شعیبی که به تازگی پروانه نمایش دریافت کرده و قرار است از روز ۱۸ خردادماه روانه پرده سینماهای کشور شود، درباره تصمیم‌گیری برای نمایش این فیلم با داستانی مرتبط با ارادت به ساحت امام رضا (ع) گفت: از دو ریز دیگر و با ولادت حضرت معصومه (س) وارد دهه کرامت می‌شویم که ختم به ولادت حضرت علی‌بن موسی‌الرضا (ع) می‌شود. احساس کردیم این مقطع زمان مناسبی برای اکران این فیلم است. هم به دلیل مناسبت مذهبی این ایام و هم به این دلیل که در ایام تابستان و تعطیلی مدارس شرایط بهترین برای استقبال از فیلم وجود دارد. در این بازه زمانی دانشجویان هم در فرجه امتحانی خود به سر می‌برند و می‌توانیم ظرفیت بالقوه این مخاطبان را هم برای فیلم داشته باشیم.

وی افزود: فیلم سینمایی «بدون قرار قبلی» از ۱۸ خرداد و سه روز مانده به ولادت حضرت رضا (ع) اکران می‌شود اما نکته منطقی این است که احوال مردم، ارتباط مستقیمی با شرایط گیشه و استقبال از فیلم‌های در حال اکران دارد و این روزها به دلایلی بسیاری از ماجرای متروپل در آبادان گرفته تا گرانی‌های اخیر، حال عمومی مردم خوب نیست. این خرابی حال مردم طبیعتاً بر وضعیت اکران فیلم‌های سینمایی تأثیر مستقیمی دارد. حتی شرایط نسبت به چندماه قبل و ایام اکران نوروزی سینماها هم تغییر کرده است. با تمام این موارد، طبق بررسی‌هایی که داشتیم‌، به این زمان برای اکران فیلم رسیدیم و پیش‌بینی دقیقی از شرایط آینده اکران فیلم نداریم.

فیلمی که از سیاحت غرب به سیاحت شرق می‌رسد

این تهیه‌کننده سینما با اشاره به برخی حواشی رسانه‌ای به‌وجود آمده در جشنواره فیلم کن در فضای سینمای ایران، درباره فیلم «بدون قرار قبلی» تأکید کرد: فیلم ما فیلمی است که داستانش از غرب و شهر برلین آغاز می‌شود. داستان با آدمی آغاز می‌شود که اتفاقاً دلبستگی و علقه‌ای به خیلی از مسائل ندارد و گویی از «خویش» دور مانده است و بازگشت او به «خویش» تم اصلی فیلم ما شده است. گویی ما یک سیاحت غربی را در آلمان شاهد هستیم و در ادامه به سیاحتی از شرق با محوریت حضرت رضا (ع) می‌رسیم. به تعبیری که در واکنش‌های جشنواره‌ای فیلم شاهد بودیم، حاصل کار هم یک فیلم «حال خوب کن» شده است. اما چرا اینگونه است؟

هر کسی با هر نگاه و تفکری وقتی وارد حریم حرم رضوی می‌شود، حال خوبی روی قلبش می‌نشیند و کسی نمی‌تواند این حال خوب را انکار کند. اگر فیلم ما هم یک فیلم «حال خوب کن» در سینما شناخته شد، ریشه‌اش در همین مسئله است که مخاطب خود را در جوار و حریم حضرت رضا (ع) احساس می‌کند با اینکه در فیلم ما تنها سه سکانس از حرم حضرت رضا (ع) وجود دارد وی افزود: شخص اول فیلم ما از برلین به تهران می‌آید و در ادامه راهی مشهد می‌شود. در این مسیر ما معجزه را «رسیدن به حال خوب» تصویر کرده‌ایم. واقعیت این است که کسی نیست که وارد حرم امام رضا (ع) شود و حالش خوب نشود و این عین معجزه است. هر کسی با هر نگاه و تفکری وقتی وارد حریم حرم رضوی می‌شود، حال خوبی روی قلبش می‌نشیند و کسی نمی‌تواند این حال خوب را انکار کند. اگر فیلم ما هم یک فیلم «حال خوب کن» در سینما شناخته شد، ریشه‌اش در همین مسئله است که مخاطب خود را در جوار و حریم حضرت رضا (ع) احساس می‌کند با اینکه در فیلم ما تنها سه سکانس از حرم حضرت رضا (ع) وجود دارد، این همان معجزه‌ای است که از امام رضا سراغ داریم و حال همه‌مان را می‌تواند خوب کند.

این تهیه‌کننده سینما با اشاره به مطالب منتشر شده درباره فیلم «عنکبوت مقدس» و شائبه جسارت این فیلم به ساحت امام رضا (ع) تأکید کرد: واقعیت این است که امام رضا (ع) علاوه بر آنکه یکی از ۱۲ امام ما شیعیان محسوب می‌شود، برای ما ایرانیان یک «نماد ملی» است. ما در فیلم «بدون قرار قبلی» هم به این مسئله اشاره کرده‌ایم. با توجه به مقام حضرت رضا (ع) ما در سینما تا به امروز کم‌کاری کرده‌ایم و معتقدم ما می‌توانیم هر سال یک فیلم امام رضایی در سینمای ایران داشته باشیم. تا به امروز اما کل فیلم‌هایی که با محوریت حضرت رضا (ع) ساخته‌ایم به تعداد انگشتان یک دست هم نمی‌رسد. خدمت دوستان و مسئولان سینمایی هم گفته‌ام که باید به سمتی حرکت کنیم که هر سال حداقل یک فیلم امام رضایی داشته باشیم. فیلم امام رضایی هم صرفاً یک فیلم تاریخی نیست، می‌توانیم فیلم‌هایی با قصه روز داشته باشیم که خرده‌پیرنگ‌هایی مرتبط با حضرت رضا (ع) داشته باشند.

وی تأکید کرد: فارغ از اینکه چه هجمه‌ای نسبت به باورهای فرهنگی و مذهبی ما در حال شکل گرفتن است، بنده معتقدم ما باید کار فرهنگی خود را بکنیم. اگر اعتقاد ما مورد هجمه قرار می‌گیرد، اصلی‌ترین دلیلش کم‌کاری خود ماست. چرا ما کارهای درست و بزرگی انجام نمی‌دهیم که نمایش یک فیلم در یک جشنواره اینگونه همه توجه‌ها را به سمت خود جلب نکند؟ من این فضا را پیش‌بینی کرده بودم و از مسئولان سینمایی هم خواسته بودم که اجازه ندهند فیلمی مانند «بدون قرار قبلی» مظلوم واقع شود. بالاخره این فیلم یک پرچم را بلند کرده است که همه موظفیم این پرچم را بالا نگه داریم.

این تهیه‌کننده تأکید کرد: ادعای ما این است که در مقابل فیلم‌هایی که تصویری معوج و غیرواقعی از باورهای ما ارائه می‌دهند، تصویر درست از حریم رضوی را در فیلم خود ارائه کرده‌ایم. آنچه ما از حرم و مشهد نشان داده‌ایم، همان حال و هوایی است که هرکس همین امروز بلیت مشهد بگیرد و خود را به حریم حرم برساند، آن را تجربه می‌کند. ما کار عجیب و غریبی نکرده‌ایم و بخش اندکی از حال خوبی را که همه از حضور در حرم تجربه کرده‌ایم، در فیلم خود به تصویر درآورده‌ایم. ما عامدانه روایت خود را از غرب و از برلین آغاز کرده‌ایم چرا که «معنویت» را اصلی‌ترین گم‌شده بشر امروز می‌دانیم. ما در موسیقی فیلم هم این روند را داریم که در ابتدا موسیقی از سازهای کلیسایی در برلین آغاز می‌شود و به سازهای عرفانی همچون دوتار می‌رسیم و نهایتاً هم روایت‌مان به حرم و آوای حرم ختم می‌شود.

محتوای «عنکبوت مقدس» قابل حدس بود

این تهیه‌کننده سینما درباره اطلاعات خود از فرآیند ساخت فیلم «عنکبوت مقدس» هم گفت: تا جایی که اطلاع دارم این فیلم با همین کارگردان و دو تهیه‌کننده ایرانی قرار بود در ایران ساخته شود اما زمانی که به جای ایران سراغ کشور اردن رفتند، می‌شد حدس زد پروژه چه سرانجامی پیدا خواهد کرد. آن‌ها در ایران حتی کارهای پیش‌تولید را هم پیش برده و به مرحله انتخاب لوکیشن هم رسیده بودند اما در نهایت این کارگردان تصمیم گرفت فیلم خود را در اردن مقابل دوربین ببرد. همان زمان براساس فیلمنامه‌ای که خیلی از دوستان خوانده بودند، قابل حدس بود که چه اتفاقی قرار است رخ دهد. من هم هنوز فیلم را ندیده‌ام اما از تیزر منتشر شده و تصویری که از شهر مشهد در این تیزر موجود است می‌توان حدس زد چه نگاهی بر فیلم حاکم است.

تهیه‌کننده «بدون قرار قبلی» در پایان بیان کرد: جشنواره کن با توجه به ایدئولوژی و سیاست‌هایش به فیلم «عنکبوت مقدس» جایزه می‌دهد اما در مقابل جشنواره فجر این کار را نمی‌کند. ما بسیار به دوستان گفتیم که این بی‌توجهی را نکنید. خدا را بابت اتفاقاتی که تا به امروز برای «بدون قرار قبلی» رخ داده است شاکرم اما انتظارمان از جشنواره «فجر» بیشتر بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانه‌ای پروژه، فیلم سینمایی «هناس» به کارگردانی حسین دارابی و تهیه کنندگی محمدرضا شفاه که از ۱۸ خرداد اکران خود را در سینماهای سراسر کشور آغاز می‌کند، اکران افتتاحیه خود را در جمع دانشجویان دانشگاه‌های تهران و شهرستان‌ها کلید خواهد زد.

«هناس» قصه ترور یک عشق و روایتی ملتهب از دوران زندگی تا شهادت داریوش رضایی نژاد از شهدای ترور هسته‌ای و از نخبگان علمی کشور است که با تصمیم عوامل قرار است پیش از شروع اکران رسمی در سینماها، به دلیل اهمیت وجه علمی زندگی این شهید برنامه‌ریزی هایی برای نمایش‌های افتتاحیه در دانشگاه‌های تهران و شهرستان‌ها از جمله در دانشگاه محل تحصیل او و دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی انجام شود.

متقاضیان جهت ثبت نام اکران‌های دانشگاهی این فیلم می‌توانند به آدرس https://formaloo.com/sayar-henas و http://ekranmardomi.ir/ مراجعه کنند.

به همین ترتیب اکران‌های دانشگاهی این فیلم سینمایی در ۱۰ دانشگاه ایران از جمله دانشگاه‌های شاهد، علامه طباطبایی، دانشکده صداوسیما، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، دانشگاه خرم آباد، دانشگاه علوم تحقیقات، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه مازندران، دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه تهران مرکز طی روزهای مختلف برگزار خواهد شد.

«هناس» دومین ساخته حسین دارابی پس از فیلم سینمایی «مصلحت» است که بهروز شعیبی در نقش داریوش رضایی نژاد و مریلا زارعی در نقش شهره پیرانی ۲ بازیگر اصلی این فیلم سینمایی را تشکیل می‌دهند.

سینماپرس: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: پیوند عمیق مردم با ائمه اطهار(ع) چیزی نیست که بتوان با برخی کارهای ناشایست و بی ارزش به آن آسیبی وارد کرد زیرا خورشید، خورشید است و در هر شرایطی به نورانیت، تابش و گرمابخش خود ادامه می‌دهد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی سازمان سینمایی، روح الله سهرابی مدیرکل دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم سازمان سینمایی در واکنش به شایعه ساخت فیلم «عنکبوت مقدس» در ایران گفت: فیلم «عنکبوت مقدس» بدون هرگونه مجوز و هماهنگی با مسئولین سینمایی کشور اقدام به تهیه و تولید فیلم خود در خارج از کشور و با سرمایه خارجی کرده است.

روح‌الله سهرابی افزود: فیلم «عنکبوت مقدس» که پیش‌تر با نام دیگری تقاضای پروانه ساخت در ایران را داشته و با دست رد مسئولان وقت سینمایی مواجه شده بود، بدون هرگونه مجوز و هماهنگی با مسئولان سینمایی کشور اقدام به تهیه و تولید فیلم خود در خارج از کشور کرده و مضمونی که برای تبدیل به یک اثر سینمایی انتخاب کرده خیلی قبل‌تر توسط آقای ابراهیم ایرج زاد در داخل کشور تولید و به اکران رسیده است.

وی ادامه داد: آنچه با موضوع قاتل زنجیره‌ای در داخل کشور تولید شد فیلم سینمایی «عنکبوت» است که چندی پیش در سینماها اکران شد و رویکرد و مضمون و پیام فیلم هیچ‌گونه تشابهی با فیلم موهن و غرض آلود «عنکبوت مقدس» ندارد.

سهرابی عنوان کرد: حتی، کارگردان فیلم «عنکبوت» نسبت به سوء استفاده و برداشت بدون اجازه از نام و متن و فضای فیلم‌نامه‌اش توسط نویسنده و کارگردان دانمارکی ایرانی‌الاصل فیلم «عنکبوت مقدس» موضع صریح و مشخصی گرفت که اهالی سینما و به نظرم اکثریت علاقمندان آثار سینمای ایران در جریان این اعتراض و شکایت قرار گرفتند.

وی اظهار کرد: آنچه در گذشته به کرات دیده‌ایم جهت گیری‌های کاملاً سیاسی و معنادار جشنواره‌ای مثل کن در قبال آثار فیلمسازان ایرانی بوده که به نظر می‌رسد در این مورد اخیر هم اساساً آنچه برای جشنواره کن و سیاستگذاران آن مهم بوده نه ارزش هنری و سینمایی یک اثر یا عوامل آن بلکه حقنه کردن دیدگاه خود از ایران و ایرانی به مخاطب جهانی بوده و متاسفانه داوران هم دانسته یا نادانسته در دام سیاستگذاران اصلی جشنواره افتاده‌اند.

مدیرکل دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم سازمان سینمایی با بیان اینکه خروجی فیلم «عنکبوت مقدس» بیش از هر چیز اسلام هراسی و ایران ستیزی است تصریح کرد: تعجب می‌کنم چگونه برخی افراد که در بین آنها افراد خاص و نام آشنا هم دیده می‌شوند این بخش بسیار پررنگ و کاملاً هدفمند این جشنواره به شدت سیاسی را نادیده گرفته و شیفته پوسته ظاهری آن می‌شوند.

وی در پایان گفت: آنچه در جشنواره کن اتفاق می‌افتد معادله پیچیده و لاینحلی نیست و با یک بررسی ساده می‌توان به نیت اصلی و هدف گذاری آنها پی‌برد. بعید می‌دانم نقطه هدف «عنکبوت مقدس» فقط جمهوری اسلامی باشد بلکه به اعتقاد بنده هدف آن وسیع‌تر و در یک کلام اسلام است و ساختن چهره‌ای هیولایی و اهریمنی از مسلمانان و در رأس آنها ایران و ایرانی است. سازمان سینمایی بنابر وظیفه ذاتی خود قطعاً با عوامل ایرانی این فیلم اعم از عوامل اصلی یا فرعی و کسانی که احتمالاً به نوعی در تهیه و تولید آن نقشی داشته‌اند تصمیم‌گیری و برخورد خواهد کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی موسسه تصویر شهر، مراسم معرفی و نمایش فیلم برگزیده سال کمیسیون ملی یونسکو ۱۲ خرداد ۱۴۰۱ در سالن کوشک باغ هنر برگزار می‌شود.

در این برنامه با حضور دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو – ایران، متخصصان حوزه اوتیسم، فعالان اجتماعی و هنردوستان از عوامل فیلم «بدون قرار قبلی» تقدیر می‌شود و لوح سپاس کمیسیون ملی یونسکو – ایران به تهیه‌کننده و کارگردان این فیلم اعطا می‌شود.

در این فیلم تلاش شده است تا با نگاه ویژه‌ای به اختلال اوتیسم، مخاطب به شناختی همه‌جانبه از این بیماری برسد.

فیلم سینمایی «بدون قرار قبلی» به کارگردانی بهروز شعیبی و تهیه کنندگی محمود بابایی در چهلمین جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ زرین بهترین فیلم از نگاه ملی (جایزه ویژه سردار شهید حاج قاسم سلیمانی) شد.

اکران عمومی این فیلم که از تولیدات بنیاد سینمایی فارابی با مشارکت موسسه تصویر شهر است، از هجدهم خرداد ماه در سینماهای سراسر کشور آغاز می‌شود.