Archives خرداد 1399

به گزارش سینماپرس، عباس رافعی کارگردان فیلم سینمایی «بهت» که به تازگی به صورت آنلاین اکران شده است، در گفتگو با مهر درباره این فیلم گفت: به دلیل شیوع بیماری کرونا احساس کردیم ممکن است سینماها به این زودی تا بازگشایی نشوند. با توجه به اینکه قبل از ما ۲ فیلم به صورت اینترنتی اکران شده بود و به نظرم موفق هم بودند، احساس کردم این پلتفرم موقعیت جدید و جالبی ایجاد کرده تا فیلممان را به مردم نشان بدهیم.

وی افزود: فکر می‌کنم نه فقط ایران بلکه جهان سمت و سوی ذائقه شان را عوض کرده‌اند یعنی حتی اگر الان هم سینماها باز شوند به دلیل ترسی که وجود دارد ممکن است مردم کمتر به سینماها بروند. این موضوعات باعث شد ما از این موقعیت بهره ببریم و «بهت» را به صورت اینترنتی اکران کنیم. فکر کردیم به جای اینکه در نوبت اکران باقی بمانیم و درگیر ماجراهای مافیای اکران شویم، بهتر است این مسیر را هم تجربه کنیم.

چرا در اکران آنلاین رقیبی نیست؟

رافعی توضیح داد: به نظرم تهیه‌کنندگان از این اکران آنلاین استقبال کردند. اگر این پلتفرم‌ها قابلیت‌هایشان را افزایش دهند ممکن است تماشاگران بیشتری را هم بتوانند جذب کنند و تبلیغات بیشتری را برای آثار رقم بزنند. البته متاسفانه در کشور ما همه چیز رانتی است برای مثال فقط یک سامانه قوی برخط به نام فیلیمو وجود دارد و هیچ رقیب و آلترناتیوی برایش وجود ندارد به همین دلیل مثل صدا و سیمای خودمان عمل می‌کنند و تک محور هستند یعنی هر تصمیمی که بگیرند، هر رقمی که پیشنهاد بدهند و هر قیمتی را برای فیلم‌ها در نظر بگیرند به دلیل اینکه سامانه دیگری چنین خدمتی را ارایه نمی‌دهد، فیلمسازان باید بپذیرند.

این کارگردان اظهار کرد: در این میان تلویزیون هم به فیلم‌هایی که به صورت آنلاین اکران می‌شوند، تبلیغی ارایه نمی‌دهد و ذاتاً مخالف رسانه‌های دیجیتال است چون صدا و سیما با ریزش مخاطب مواجه شده و سریال‌هایش را دیگر کسی نمی‌بیند از همین رو به این نتیجه رسیده که محصولات شبکه نمایش خانگی مخاطب بیشتری دارند.

وی ادامه داد: اگر این پلت فرم‌ها کمبودها را جبران کند، دامنه تبلیغات را گسترش دهد و به صفحات مجازی خود اکتفا نکند موفق‌تر خواهد بود چون بسیاری از افراد صفحات مجازی ندارند. من فکر می‌کنم با استفاده از تکنولوژی جدید بتواند بیشتر در دسترس قرار بگیرد نکته دیگر این است که ما فیلمسازان که همراه با مخاطب فیلم می‌دیدیم و احساس می‌کردیم با آنها رشد می‌کنیم، متاسفانه با نمایش آنلاین این فرصت را از دست داده‌ایم. یعنی اگر من فیلمنامه می‌نوشتم، هنگام نگارش فیلمنامه احساس می‌کردم این سکانس مردم را به خنده وامی‌دارد، بعد فیلم را به همان شیوه کارگردانی می‌کردم و وقتی در سینما می‌دیدم که مردم سر آن سکانس خندیدند احساس موفقیت می‌کردم و اگر می‌دیدم که نخندیدند یاد می‌گرفتم که راهم را اشتباه رفته‌ام و باید آن را اصلاح کنم. ما با دیدن فیلم به همراه تماشاگر است که ضعف‌ها و قابلیت‌های خودمان را پیدا می‌کنیم و حالا در سینمای آنلاین این موضوع را از دست داده‌ایم.

واقعاً نمی‌توان جلوی قاچاق فیلم‌ها با این سرعت را گرفت؟

رافعی درباره قاچاق زودهنگام «بهت» هم بیان کرد: من وقتی این موضوع را متوجه شدم، بهت‌زده شدم. خیلی عجیب است. یعنی نمی‌شود امنیت این رسانه به گونه‌ای بالا برود که فیلم به این سرعت قاچاق نشود؟

وی افزود: به نظرم باید زیرساخت‌های این پلت فرم‌ها تقویت شود و امکان دانلود به این سرعت نباشد چون این موضوع به ضرر تهیه‌کننده و کارگردان است. واقعاً شوکه شدم و فکر نمی‌کردم فیلم به این سرعت قاچاق شود. فکر می‌کنم وزارت ارشاد باید به پلت فرم‌ها دستور بدهد تا امنیتشان را بالا ببرند چون در غیر این صورت کسی دیگر رغبت به انجام این کار پیدا نمی‌کند. همین تجربه باعث می‌شود دیگران هم بترسند و تجربه ناموفقی در سینمای ایران شود.

وی در پایان اظهار کرد: وقتی فیلم اکران آنلاین می‌شود، به سرعت به صورت غیرمجاز دانلود می‌شود و سپس شبکه‌های ماهواره اقدام به پخش آن می‌کنند دیگر تمام فرصت‌ها از دست می‌رود، بنابراین به اکران «سینماماشین» فیلم «بهت» فکر نمی‌کنم.

به گزارش سینماپرس، علی دارابی معاون امور استان‌های صدا و سیما در یادداشتی که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده، به مساله‌ای به نام CNN زدگی پرداخته است.

وی در ابتدای این یادداشت با اشاره به راه‌اندازی نخستین شبکه خبری ۲۴ ساعته در دنیا آورده است: «یکم ژوئن ۱۹۸۰ برای نخستین بار در تاریخ جهان اتفاقی افتاد که بسیاری از ناظران رسانه‌ای را به تفکر واداشت زیرا نخستین شبکه خبری ۲۴ ساعته متولد شد و برای مخاطبانش نه در مکانی خاص از جهان بلکه فریاد می‌زد «این سی ان ان است؛ از سراسر دنیا گزارش می‌کند.» شبکه CNN توانست ادبیات جدیدی در دل ارتباطات و اندیشه‌های رسانه‌ای خلق کند. ادبیاتی که با جنگ خلیج فارس و گزارش‌های کریستین امان‌پور معنای دیگری به خود گرفت.

تحلیل‌گران سیاسی و رسانه‌ای در سراسر جهان معتقد بودند این جنگ در برابر سایر جنگ‌های نزدیک به آن، خسارات جانی و مالی نسبتاً کمتری در برداشته اما با پوشش لحظه به لحظه و البته حرفه‌ای که صورت گرفته، به مراتب بر افکار عمومی موثرتر واقع شده است. این در واقع همان چیزی است که درباره تاثیرات مخرب اخبار مختلف، پی در پی و شبانه روزی بر روح و جان مخاطبان می‌گذارد، بحث می‌کند. در این نظریه که با مطالعه مخاطبان این رسانه نضج یافته است، تاثیرات اخبار ۲۴ ساعته را حتی بر سیاستمداران و برنامه‌ریزان تحلیل می‌کند که می‌تواند دیپلماسی کشورها را تحت تاثیر قرار دهد. چنین مطالعاتی باعث شد که در نسل‌های بعدی، اندیشمندان به دیپلماسی رسانه‌ای به عنوان یک راهبرد اساسی در سیاست‌های داخلی و خارجی‌شان بپردازند که در کتاب «درآمدی بر جامعه شناسی ارتباطات، فرهنگ و رسانه» به آن پرداخته‌ام.

در کشور ما جایگاه دیپلماسی رسانه‌ای یا جنگ روایت‌ها کجاست و آیا سیاستمداران ما به این مقوله از دیدگاه حرفه‌ای نگاه می‌کنند؟ پیوست رسانه‌ای اتفاقاتی مانند تصویب برجام، افزایش قیمت بنزین در سال گذشته، حمله به پایگاه آمریکایی عین الاسد، قضایای کرونا و اخیراً واگذاری‌های شرکت‌های دولتی در بورس با چه منطقی نوشته می‌شود و بهتر آن است که بپرسیم آیا اساساً این رویدادها پیوست رسانه‌ای دارند؟

با گسترش شبکه‌های اجتماعی CNN زدگی بیشتر و عمیق‌تر با مختصات جدید بر ذهن جوانان ما تاثیر می‌گذارد، برنامه‌ریزان چقدر برای حل این مساله فکر کرده‌اند؟ آیا مسئولان تصمیم‌گیر، خودشان در این شبکه‌ها حضور فعالانه دارند؟ به جز موارد سلبی (که آن هم به دفعات با شکست مواجه شده از جمع‌آوری دستگاه‌های ویدئو در سالیان گذشته تا فیلترینگ) آیا برای آموزش سواد رسانه‌ای به خانواده‌ها برنامه‌ی جامعی در نظر گرفته شده است؟

به گزارش سینماپرس، امیرحسین شفیعی کارگردان و تهیه‌کننده تئاتر در گفتگو با مهر درباره پرداختن به تاریخ معاصر ایران و رخدادهایی نظیر قیام ۱۵ خرداد و میراث بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران در عرصه هنرهای نمایشی گفت: در سال‌های اخیر در زمینه برگزاری رویدادها و تولید آثاری مرتبط با تاریخ انقلاب و حوادثی چون قیام ۱۵ خرداد و زندگی حضرت امام (ره) ۲ تلاش صورت گرفته است که یکی از آن‌ها مربوط به دولت قبل بود و «یادواره طلوع خرداد» نام داشت. این یادواره در حوزه‌های مختلف به میزبانی شهر ورامین برگزار شد که بنده دبیری بخش هنرهای نمایشی آن را برعهده داشتم.

وی ادامه داد: این یادواره در دوره اول با حمایت‌های سیدمحمد حسینی وزیر و آقای شاه‌آبادی معاون هنری وقت وزارت ارشاد، مورد استقبال خوبی هم قرار گرفت و اختتامیه آن هم در تالار وحدت برگزار شد. در سال دوم نیز علاوه بر نمایش‌های خیابانی، آثار صحنه‌ای هم به بخش نمایشی این یادواره اضافه شد اما در سال سوم با تغییر دولت و تغییر سیاست‌ها و رویکردها به شکل دست و پا شکسته‌ای برگزار و بعد از آن هم کلاً به دست فراموشی سپرده شد. البته من در سال سوم دیگر مسئولیتی در این رویداد نداشتم اما در دوره اول و دوم اتفاقات خوبی برای این یادواره رخ داد و حتی اعتبارات مالی نیز از طرف ارشاد به این رویداد تزریق شد.

شفیعی درباره برگزاری همایش تئاتر مردمی «خرداد» که ۵ دوره از آن نیز برگزار شد هم توضیح داد: تلاش دومی که در این زمینه به همت حوزه هنری صورت گرفت برپایی همایش تئاتر مردمی خرداد بود که چندسال قبل توسط کوروش زارعی شکل گرفت و در زمان مدیریت رحمت امینی در مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری دومین دوره آن برگزار و سپس با حضور کوروش زارعی در این سمت دوره سوم تا پنجم آن نیز برپا شد اما متأسفانه این همایش نیز با وجود استقبال هنرمندان و مخاطبان به دلیل کمبود اعتبار و منابع مالی ادامه پیدا نکرد. این ۲ رویداد می‌توانستند تا اندازه‌ای کمبودهای حوزه تئاتر نسبت به وقایع انقلاب را جبران کنند اما هرکدام به دلایلی تعطیل شدند.

مدیر تماشاخانه سرو یادآور شد: برگزاری چنین رویدادهایی باعث تشویق و تحریک هنرمندان در تولید آثاری با مضمون تاریخ معاصر ایران خواهد شد در زمان برپایی این ۲ یادواره و همایش نیز که بنده مسئولیت برگزاری آنها را برعهده داشتم تلاش کردیم که یک مفهوم نمایشی و درام به معنی واقعی کلمه شکل بگیرد نه اینکه نمایش‌هایی شعاری و تنها برای اجرا در یک مناسبت و روز به خصوص تولید شود. من نمایش «خاطرات برفی» را به مناسبت سی و یکمین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی با موضوع وقایع‌نگاری تاریخ انقلاب تولید کردم که در پارکینگ تالار وحدت به صحنه رفت و به گونه‌ای تولید شد که در جشنواره تئاتر فجر نیز موردتوجه قرار گرفت و چندین جایزه را نیز از آن خود کرد. بنابراین معتقدم در تولید و هدایت چنین آثاری باید به دور از شعارزدگی عمل کنیم.

انگ زدن‌ها مانع پرداختن هنرمندان به تاریخ انقلاب می‌شود

این کارگردان تئاتر با اشاره به لزوم پرداخت خلاقانه به چنین مضامینی درباره رویکرد مدیران به این موضوعات نیز گفت: در طول سال‌های گذشته به هنرمندانی که سراغ چنین مضامینی رفته‌اند انگ‌های مختلفی زده شده است به همین دلیل هنرمندان گاهی از پرداختن به چنین موضوعاتی خودداری می‌کنند در حالی که مثلاً حادثه ۱۵ خرداد یک رخداد تاریخی بزرگ است که در دوران معاصر رخ داده است و اگر این اتفاق در کشور دیگری رخ داده بود حتماً شاهد تولید آثار مختلف در این زمینه بودیم اما متأسفانه ما هیچ اثر ماندگاری در حوزه هنرهای نمایشی، سینما یا موسیقی درباره این اتفاق نداریم.

لازم است مساله نپرداختن به وقایع تأثیرگذار تاریخ معاصر مورد آسیب‌شناسی قرار گیرد تا مشخص شود که هنرمندان تمایلی به پرداختن به چنین موضوعاتی ندارند یا متولیان به گونه‌ای سیاستگذاری نکرده‌اند تا هنرمندان دست به تولید اثر بزنند؟ وی ادامه داد: متأسفانه متولیان فرهنگی ما در این زمینه درست عمل نکرده‌اند از همین رو هر اثری در این زمینه تولید شود معمولاً انگ سفارشی بودن می‌خورد در حالی که دولت و نهادهای فرهنگی باید از تولید چنین آثاری حمایت کنند. حتی نهادهایی هم که برای تولید آثاری ماندگار در این حوزه تأسیس شده‌اند و بودجه نیز دریافت می‌کنند الان باید پاسخگو باشند که بعد از گذشت بیش از ۴۰ سال از انقلاب چه تولیداتی داشته‌اند.

این هنرمند تأکید کرد: لازم است مساله نپرداختن به وقایع تأثیرگذار تاریخ معاصر مورد آسیب شناسی قرار گیرد تا مشخص شود که هنرمندان تمایلی به پرداختن به چنین موضوعاتی ندارند یا متولیان به گونه‌ای سیاستگذاری نکرده‌اند تا هنرمندان دست به تولید اثر بزنند. باید دید چه روندی در طول این سال‌ها شکل گرفته که هنرمندان ما حاضر هستند درباره همه حوادث جهان اثر تولید کنند اما در مورد تاریخ معاصر و تاریخ انقلاب صحبت نکنند. البته منظورم از پرداختن به تاریخ معاصر، فارغ از دیدگاه ایدئولوژیک است، بلکه پرداختن به جنبه‌های اجتماعی و حتی سیاسی آن رخدادها مهم است.

شفیعی یادآور شد: در نهایت معتقدم هر اثر نمایشی چه در حوزه تئاتر صحنه‌ای و چه خیابانی تولید می‌شود باید اثری خلاقه و به دور از شعارزدگی باشد و نه اینکه به قصد راضی کردن مدیران بالادستی اجرا شود. متأسفانه شاهد هستیم برخی از هنرمندان ما بیشتر از اینکه به فکر مخاطبانشان باشند به فکر این هستند که آیا فلان مدیر راضی است که او آن حرف را بزند یا نه در حالی که این رویکرد دیگر نامش هنر نیست چون ما باید به جای رضایت مدیران فرهنگی برای مخاطبمان کار کنیم. نکته مورد توجه دیگر نیز این است که هنرمندان حرفه‌ای و بادانش باید به سراغ خلق چنین مضامینی بروند چون این روزها ارتباط برقرار کردن با مخاطبان دهه ۷۰ و ۸۰ که اطلاع زیادی درباره وقایع معاصر و تاریخ انقلاب ندارند، کار سختی است و هنرمند باید آنقدر خوب کار کند که این جوانان ترغیب شوند اثرشان را ببینند. در واقع هنرمندان فارغ از مشکلاتی که در تولید چنین آثاری دارند باید نگران این هم باشند که چطور می‌شود با نگاهی تازه به این موضوعات پرداخت و مخاطبان جوان را هم با خود همراه کرد.

جای وقایع انقلاب در «تئاتر فجر» هم خالی است!

وی تصریح کرد: در طول سال ما چندین جشنواره داریم که قرار است متناسب با فضای کشور آثاری را به نمایش بگذارند اما در همین جشنواره تئاتر فجر که سی و هست دوره از برگزاری آن گذشته است نمی‌توانید آثار زیادی درباره وقایع انقلاب پیدا کنید. کلاً ما به وقایع انقلاب از سال ۴۲ تا ۵۷ چه در حوزه تئاتر صحنه و چه خیابانی خیلی کم پرداختیم در عوض به جریان مشروطه بسیار بیشتر توجه داشته‌ایم که البته در جای خودش هم درست بوده است. امیدوارم شرایطی شکل بگیرد که نه تنها در زمینه ۱۵ خرداد بلکه درباره تمام وقایع تاریخ معاصر آثار نمایشی شکل بگیرد و اداره کل هنرهای نمایشی از تولید این نوع آثار برای یادآوری به خود ما، ثبت در تاریخ و معرفی به نسل جوان حمایت کند چون این مساله بسیار دردناک است که بعد از گذشت ۴۱ سال از انقلاب و گذشت سی و هشت دوره از جشنواره تئاتر فجر درباره اینکه چرا کمتر اثری در زمینه انقلاب و وقایع منتهی به آن تولید شده است، صحبت می‌کنیم.

کارگردان «نامیرا» در پایان صحبت‌هایش عنوان کرد: با تعطیل کردن یک روز در تقویم کشور نمی‌توان آن رخداد یا واقعه را نزد مردم تأثیرگذار جلوه داد و روی آن ارزش‌گذاری کرد بلکه زمانی تأثیر یک اتفاق مشخص می‌شود که در حوزه‌های مختلف آثار فرهنگی با رویکردهای خلاقانه و متفاوت تولید شود. حادثه ۱۵ خرداد تا زمانی که ما نتوانیم آثار جذابی در این زمینه تولید کنیم مورد ارزش گذاری درستی قرار نخواهد گرفت و تنها به عنوان یک روز قرمز تعطیل در تقویم کشور باقی خواهد ماند.

به گزارش سینماپرس، سید امیر سیدزاده تهیه کننده سینما در گفت و گو با خبرنگاران جوان، درباره اکران آنلاین فیلم‌هایش در دوران کرونا گفت: نمی‌دانم در نمایش آنلاین موفق بودیم یا نه، برای همین موضوع ترجیح می‌دهم فیلم هایم را روی پرده سینما ببرم حتی اگر بازگشایی سینما یکسال دیگر طول بکشد، پس از آن هم فرصت آنلاین و پخش در شبکه نمایش خانگی را دارم، چون اگر در این شرایط فیلم‌ها را آنلاین اکران کنم خیلی سریع نسخه قاچاق آن در بازار پخش می‌شود.

او افزود: از سویی مشخص نیست فیلم خاص هنری چقدر فروش می‌کند به عنوان مثال همه فیلم ها مانند فیلم” هزارپا ” نیستند که فروش بالا و قدرت جذب مخاطب حداکثری را داشته باشند پس احتمال خطرش وجود دارد که فیلم فروش پایینی داشته باشد و قاچاق هم بشود و هیچ‌کاری از دست ما برنیاید.

تهیه کننده فیلم “شماره ۱۷ سهیلا” ادامه داد: این طور  نیست که سینما راه نیفتد بالاخره زمانی می رسد که سینماها بازگشایی می‌شود و مردم به سینما می‌روند پس مهم نیست یکسال دیگر هم فیلم پشت خط بماند.

او درباره بازگشایی سینماها عنوان کرد: اگر توجه کنید پس از راه افتادن شغل‌های مختلف آمار مبتلایان به کرونا زیادتر شد پس به شخصه صلاح نمی‌بینم سینماها باز شوند، چون خطرات فراوانی دارد و تا زمانی که واکسن کرونا کشف نشود و همه را مصون نکند نمی‌توان ریسک کرد.

سیدزاده افزود: از طرفی به علت موج دوم کرونا که می‌گویند از پاییز کشور را فرا می گیرد نیاز به تولید محصولات آنلاین داریم، یعنی باید محصولی تولید شود که به درد نمایش آنلاین بخورد و نوع و کیفیت آن برای جذب مخاطب مهم است، تفاوت نظر من با دیگران در این است که موافق تولید مینی سریال، سریال و تاک شوهای آنلاین هستم، چون قاچاق و ضریب خطرش کمتر است.

سیدزاده با اشاره به اینکه دوره حرف و شعار دادن تمام شده، بیان کرد: دولت و وزارت ارشاد در بحث قاچاق آثار باید ورود کنند، چون دوره حرف و شعار تمام شده است و قطعا باید وارد میدان عملگرایی شوند و بحث قاچاق را حل کنند و اگر خودشان تصمیم به انجام چنین کاری ندارند از طریق دیگری سرکوب کنند.

این تهیه کننده بیان کرد: وقتی محصولاتی که با سختی تولید می‌شود براحتی قاچاق می‌شود متوجه می‌شویم دستی در کار است و عده‌ای ذینفع هستند اینکه چه فرد یا افرادی قاچاق می‌کنند به کنار، سوال مهم این است که چرا با آن‌ها برخورد نمی‌شود!

سیدزاده با بیان خاطره‌ای از قاچاق یک فیلم در اینستاگرام، گفت: در جلسه‌ای که با محمد شایسته داشتم می‌گفت نصف شب یکی از پیج‌های اینستاگرام فیلم”طلا” را قاچاق کرد و به صورت آی جی تی وی در دسترس قرار داد و تا همان نصف شب پول به حسابش حواله نکردم آن را بر نداشت ببینید فاجعه تا کجا رفته است!

او افزود: اگر قانون و مرد عملی باشد که جلوی این کار را بگیرد تن قاچاقچی می‌لرزد و اصلا به خودش اجازه نمی‌دهد چنین کاری انجام دهد پس یک حاشیه امنی برای آن‌ها به وجود آمده که براحتی دست به چنین کاری می‌زنند. حاشیه امن عدم برخورد قضایی، نداشتن قانون منع کپی رایت، همکاری آقایان ذینفع از داخل وزارتخانه‌ها و ارگان‌های رسمی با این قاچاقچیان، عدم برخورد درست پلیس فتا است حالا فردا می‌گویند دوباره فلانی مصاحبه کرد و همه را کوبید در صورتی که اصلا بحث کوبیدن نیست بلکه واقعیت است.

این تهیه کننده عنوان کرد: با صراحت می‌گویم همه با هم در قاچاق یک‌محصول دست دارند اگر دست ندارند براحتی می‌توانند جلوی آن را بگیرند و از آن صیانت کنند در اینصورت و به شخصه از اکران آنلاین به شدت دفاع می‌کنم و اول محصولات تولیدی خودم را ارائه می‌دهم، چون می‌دانم یکی دو ماه نمایش داده می‌شود، قاچاق نمی‌شود و حداقل پولی که خرج کردم بر می‌گردد.

سیدزاده ادامه داد: فیلمیو و نماوا مخاطب میلیونی فعال دارند که منطق می‌گوید بدون قاچاق و با این تعداد مخاطب می‌توان به دستاوردهای خوبی رسید و حداقل به هزینه کرد یک اثر دست پیدا کرد و این دو تریبون هم به سود می‌رسند، اما در شرایط کنونی و پس از قاچاق آنی، به جز ما آن‌ها هم فلج می‌شوند.

به گزارش سینماپرس، حق پخش فیلم سینمایی «تومیریس» محصول کشور قزاقستان توسط آمریکا خریداری شده است.

کمپانی‌های سینمایی غربی در سال‌های اخیر فعالیت‌های زیادی را در حوزه ایران‌هراسی و تضعیف تاریخ و فرهنگ ایرانی انجام داده‌اند و یکی از اصلی‌ترین شگردهای آنان ساخت فیلم‌های تاریخی بوده است که نمونه مطرح و مهم آن فیلم ۳۰۰ بود. اما فعالیت‌هایی از این قبیل تنها در استدیوهای کالیفرنیا و هالیوود ادامه پیدا نکرد بلکه در دوسال قبل در استدیوهای آلماتی  قزاقستان فیلم جعلی دیگری با عنوان تومیریس ساخته شد که در آن لشگرکشی تومیریس علیه کوروش و شکست آن به تصویر کشیده شده است.  

پوستر فیلم ۳۰۰

فیلم تومیریس که با همکاری صریح و آشکار دختر رئیس جمهور قزاقستان یعنی  آلیا نظر بایف ساخته شده است که برخی از رسانه‌های قزاقستان وی را به رانت‌خواری و فساد مالی متهم کرده‌اند. همینطور برخی از منتقدین سینمایی قزاقستان مانند تولیگین بایتوکینوف خبرنگار و منتقد فیلم معتقدند که این فیلم، ویدئو تبلیغاتی بسیار گران برای کارزار انتخاباتی دریغا نظربایوا (دختر نظربایف رییس جمهور قزاقستان) است.

آلیا نظربایف

حالا امروز ورایتی این خبر را منتشر کرده است که شرکت سینمایی  Well Go حق توزیع فیلم سینمایی تومیریس را خریداری کرده است.

این فیلم محصول استدیوهای قزاقستانی و ساتا فیلم (شرکت سینمایی واقع در آلماتی قزاقستان) است که درباره قابل متحد و توانای  تومیریس است که برای دفع پادشاه ایران خلق کرده است. به باور برخی از مورخین این پادشاه توانست کوروش را در جنگی شکست دهد.

آلمیرا تورسین نقش تومیریس را به همراه عادل آخمتوف و آیزان لایت بازیگران این فیلمند.

نمایی از تومیریس

آکان ساتایف این فیلم را کارگردانی کرده است که در اکتبر در این کشور اکران شد و عنوان یکی از پرخرج‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمایی این کشور عنوان شد.

گری همیلتون مدیر شرکت آرکلایت هالیوودی از اینکه فیلمی ضدایرانی را خریدار کرده است بسیار خوشحال است  و گفته است که ما خوشحالیم که در دنیایی زندگی می‌کنیم که هنوز میل عظیمی برای داستان واقعی زندگی زنان قدرتمند وجود دارد زنانی که داستانشان باید گفته شود.  

درباره روایت تاریخی فیلم حرف و حدیث بسیار است اما آنچه که مشخص است سازندگان این فیلم در تلاش بوده‌اند که این فیلم را  بر اساس روایت‌ هرودوت مورخ یونانی این فیلم را بسازند. کارگردان این فیلم زمانی که تیزر این فیلم ساخته و منتشر شد در صفحه شخصی خود نوشت که بسیاری از ایرانیان از اینکه این فیلم را ساختیم نارحتند و به آن انتقاد دارند. اما مبنای ساخت فیلم نظر هرودوت بوده است که همه عالم او را قبول دارند.  

این گفته ساتایف در حالی است که تمام روایت‌های هرودوت قابل تکیه نیست و همین داستان جنگ میان کورورش و تومیریس نیز توسط مورخین گوناگون نقل قول‌های متفاوتی را دارد تا جایی که خود هرودوت نیز گفته است که از بابت روایت داستان کوروش کاملاً مطمئن نیست. مثلاً برس کلدانی  یونانی، برخلاف هرودوت معتقد است که کوروش نه در جنگ با تومیریس، بلکه در نبرد با قوم داها کشته شده است. یا کتسیاس،  پزشک و مورخ یونانی  دیگر مورخی است که گفته های او مورد بررسی تاریخ دانان قرار می گیرد. وی درباره مرگ کوروش گفته است که او با قومی به نام دِربیک به جنگ برخاست و در حین جنگ از روی اسبش بر زمین افتاد و یکی از لشگریان دربیک، با نیزه‌ای که به پایش می‌زند او را مجروح می‌کند. گفته شده که پس از این اتفاق، آمورگس (پادشاه سکائی‌ها) به کمک سپاه ایران آمده و در نهایت دربیک‌ها در جنگ مغلوب می‌شوند. اما کوروش به دلیل میزان شدت جراحات وارده پس از اینکه «کمبوجیه» را به عنوان جانشین خود انتخاب می‌کند، از دنیا می‌رود.

پوستر فیلم تومیریس

در هر حال جدای از تحریفات تاریخی بسیار زیادی که معلوم نیست کدام درست است، ساخت فیلمی علیه تاریخ، مردم و تمدن ایران در سال‌های بعد از انقلاب تا به امروز با جدیت بیشتری دنبال شده است. مجلس شورای اسلامی در دوره‌های قبل تنها با طرح مدعیاتی گفته بود که قرار است تا با فعالیت‌های حقوقی و سیاسی در مقابل این اقدامات هالیوودی بایستند اما تنها شعار آن داده شد. امیدواریم مجلس تازه‌کار فعلی بتواند این مدعیات را پاسخی مناسب دهد و از سوی دیگر سینماگران ایرانی نیز با ساخت فیلم‌های قدرتمند و جذاب از تاریخ چندید هزارساله ایران و تمدن باشکوه آن دفاع کنند.