Archives خرداد 1399

به گزارش سینماپرس، محمد نشاط تهیه کننده فیلم «بهت» درباره شرایط این روزهای فیلمسازان اجتماعی در گفت و گو با خبرنگاران جوان، گفت: متاسفانه طی چند سال اخیر گرفتار معضلی شدیم که می‌گویند فقط فیلم‌های طنز باید تولید شود؛ البته که همه آن‌ها در گیشه موفق نیستند و فقط حجمی از سالن‌ها را که می‌تواند در اختیار فیلم‌های اجتماعی با کیفیت قرار بگیرد، پر می‌کنند؛ ما باید بدانیم سینما یعنی تولید فیلم در ژانرهای مختلف.

او افزود: درست است که جامعه به خصوص در زمان کنونی نیاز به شادی دارد، اما نباید معضلات و مشکلات اجتماعی را تا حدی که به ما امکان پرداخت سینمایی می‌دهد، فراموش کنیم.

این تهیه کننده درباره قصه فیلم جدیدش اظهار کرد: قصه «بهت» هم مانند «پرتقال خونی»، «این سیب هم برای تو» و …که تهیه کنندگی آن را برعهده داشتم،   به مشکلات روز اجتماعی و فراگیر اشاره می‌کند. شخصیت‌ها و روایت آن ما به ازای بیرونی فراوانی دارد.

او ادامه داد: فیلمساز رسالت دارد و باید این مشکلات را بیان کند، اما پیش از هرچیز بستر تولید چنین آثاری باید فراهم شود نه اینکه در مقاطع مختلف از تولید تا اکران به مشکل بربخورد.

این تهیه کننده در ادامه درباره سختی کار برای فیلمسازان مستقل بیان کرد: فضا برای کارکردن سینمای اجتماعی و بخصوص سینماگران مستقل واقعی که در خوشبینانه‌ترین حالت می‌توانند هر از چندسال فیلمی تولید کنند، به شدت سخت شده است و مورد حمایت هیچ ارگان و سازمانی نیستند؛ این باعث خانه نشینی اکثرشان شده است.

نشاط افزود: حال فکر کنید سینماگر بخش خصوصی در چنین شرایطی با هزاران مشکل فیلم می‌سازد، اما به سد محکم اکران برخورد می‌کند؛ مافیای این حوزه سالهاست یقه خیلی‌ها را چسبیده و با وجود نقدهای فراوانی که به نوع عملکردشان وارد است باز هم کار خودشان را می‌کنند.

نشاط در پایان درباره اهرم کمکی اکران آنلاین به سینماگران گفت: سینمای آنلاین با توجه به وسعت پخش و توانایی‌هایی که دارد می‌تواند در کنار سالن‌ها که قطعاً نیاز سینما هستند، بخشی از بازوی قدرتمند اکران باشد و مشکلات زیادی را حل کند. همچنین بخش قرعه کشی فیلم‌ها (در صورت عدم مافیا بازی و اعمال نفوذ که فکر می‌کنم به وجود بیاید) در نوع اکران به شدت راهگشا خواهد بود. چنین راه‌هایی برای بهبود شرایط اکران فیلم ها پیدا شده، اما برای بقا نیاز به حمایت دارند.

به گزارش سینماپرس، شاهرخ فروتنیان در گفتگو با ایلنا، درباره نحوه ورود چهره‌های تازه به عرصه بازیگری و چگونگی ماندگار شدن در این حرفه گفت: شما فقط در مورد بازیگری آن را مطرح می‌کنید، من این موضوع را به هنرمند بودن تعمیم می‌دهم. هنرمند بودن مانند خردمند بودن است. چیزی نیست که اتفاقی باشد. یعنی حتما آدم خردمند و هنرمند بدون اینکه تنها هدفش شهرت باشد، مجموعه‌ای را از کارها دنبال می‌کند. شاید عنوانی که اکثرا دنبال آن هستند، شهرت باشد که گاهی آن را با هنرمند بودن اشتباه می‌گیریم. هنرمند بودن بسیار مسئله پیچیده و سختی بوده و از درونیات هر آدمی شکل می‌گیرد که فکر می‌کنم ریشه آن در کودکی و به جاذبه‌هایی که در طول عمر فرد مهم بوده مربوط می‌شود. به نوعی هنر تمام آرتیست‌های که در هنرهای مختلف فعال هستند، به درونشان مربوط می‌شود. نمی‌توان هنر را به کسی تزریق و از بیرون چیزی به فرد اضافه کرد.

وی ادامه داد: اگر بخواهیم در مورد حیطه بازیگری هم صحبت کنیم، همگی می‌دانیم که خیلی افراد با عنوان چشم و ابرو و زیبایی به این حرفه ورود پیدا کرده‌اند. اما به نظرم ماندگاری در این قضیه خیلی مهم‌تر است. وقتی ریشه شما که به سواد، آگاهی و جامعه‌شناسی مربوط می‌شود، عمیق باشد، خیلی اهمیت بیشتری دارد. بازیگری مقوله‌ای است که افراد در آن خیلی سریع به قله می‌رسند ولی ادامه دادن و استمرار در راه است که بعد از آن اهمیت پیدا می‌کند.

فروتنیان افزود: به نظرم اینکه یک بازیگر چقدر خود را در این حرفه حفظ می‌کند مهم است. شخصا با افرادی بسیاری برخورد می‌کنم که می‌گویند ما در این زمینه استعداد داریم. هرجا هم که هستیم، صحبت همین است. چراکه همه علاقمند هستند که بازیگر شوند و نمایشی از خودشان داشته باشند، بدون اینکه اصلا به نمایش فکر کرده باشند و بدانند عنوان آن چیست و چرا و به چه دلیل ما یک حالت یا حسی را بروز می‌دهیم.

بازیگر سریال «هم‌گناه» همچنین درباره اینکه یک بازیگر تا چه اندازه می‌تواند کارهای گزیده‌ای را انتخاب کند که در این حرفه ماندگار شود، اظهار داشت: شرط اول این موضوع اقتصاد است. اینکه شما به عنوان بازیگر چقدر درگیر اقتصاد ماجرا باشید. منتها شور و شیدایی هم هست که ممکن بوده اتفاق دیگری را رقم بزند. به عنوان مثال خسرو شکیبایی این خصیصه را در تمام دوران کاری‌اش داشت و به نوعی بازیگری در وجودش بود. به طور کلی نیز به همین صورت بوده. یعنی یک چیزی در وجود آدم است که نمی‌شود آن را نادیده گرفت.

وی در ادامه بیان کرد: صبر یکی از ملزومات اصلی این قضیه است ولی اکثرا نمی‌خواهند این صبر را بپذیرند. اگر شما نگاه کنید، کسی که فوق تخصص مغز هم می‌گیرد، علاوه بر دوران دبیرستان و گذراندن ۸ سال دوره عمومی، تخصص و فوق تخصص خود را با سالیان زیادی کار و استمرار در حرفه‌ای به دست می‌آورد. در نتیجه چطور ما توقع داریم که یک جوان ۲۱ ساله بگوید من اوج خلاقیت هستم. البته ممکن است باشد ولی باید ببینیم که خروجی آن چیست و اینکه می‌تواند تداوم داشته باشد. به نوعی با پذیرفتن نقش‌هایی که خوب نیست، زود معمولی نشود.

فروتنیان در ادامه اظهار داشت: نه گفتن در وادی بازیگری خیلی کار سختی است. خدا آقای انتظامی را بیامرزد؛ یکی از دلایلی که در این کار ماندگار شدند این بود که به راحتی نه می‌گفت. بر همین اساس هم همیشه از نقش‌هایی که بازی کرده بود دفاع می‌کرد. در نهایت باید ببینید که هر کس چطور به موضوع نگاه می‌کند. اگر برای برخی نمی‌شود به این خاطر بوده که شاید حواشی نمی‌شودهای ما خیلی بیشتر از موارد اصلی است. وگرنه کسی که ماندگاری بخواهد می‌شود.

این بازیگر همچنین درباره بازی در سریال «هم‌گناه» و اینکه چرا با اتمام فصل اول هنوز خصوصیت بیشتری از شخصیت او نمایان نشده، بیان کرد: در فصل دوم مجموعه «هم‌گناه» اتفاقات خیلی زیادی رخ می‌دهد که وجهه‌های بیشتری از شخصیت من هم نمایان می‌شود. حس‌ام این است که بعد از پخش فصل دوم، حتی کسانی که تا آن زمان این سریال را ندیده‌اند، اگر قسمت‌های بعدی را ببینند، مشتاق می‌شوند که متوجه شوند در فصل قبل چه اتفاقی رخ داده است و به فصل اول سریال رجوع می‌کنند. چون وقتی خودمان هم فیلمنامه را می‌خواندیم، در همان چند قسمت اول که معرفی شخصیت‌ها بود، اینکه سرنوشت افراد چه خواهد شد برایمان علامت سوال بود. در ادامه می‌بینید که چقدر هوشمندانه سریال به سمتی می‌رود که آدم‌ها کاملا درگیر قصه شده و یک بروز و درون‌ریزی عجیب و غریبی دارند.

وی همچنین درباره شبکه نمایش خانگی و حواشی که در این مدت برخی مجموعه‌های تولیدی در آن داشته، اظهار داشت: هر کدام از این‌ها قاعدتا یک بازار اقتصادی است. طبیعتا کاری که بازار اقتصادی می‌کند، این بوده که سعی می‌کند یک مجموعه از مخاطبان را برای خودشان فراهم کنند. حال اندازه و توجهی که به این کار می‌شود، وابسته به آدم‌های تاثیرگزار در آن است که از کارگردان تا نویسنده و … ازجمله آنها به شمار می‌آیند. قاعدتا به مرور وقتی میزان تولید کارها افزایش پیدا کند، کسی که کار بهتری تولید کرده، دیده خواهد شد. چراکه او به مواردی توجه داشته که بقیه از آن رد می‌شوند. همین موضوع سبب دیده شدن کار او می‌شود. قاعدتا فکر می‌کنم این مسئله خودش به تنهایی تاثیر به سزایی در اینکه کارهای ماندگارتری را در این شبکه ببینیم خواهد داشت. در نهایت باید بگویم اتفاقات خوبی در حال رخ دادن در همین شبکه نمایش خانگی است.

به گزارش سینماپرس، ابوالقاسم طالبی کارگردان آثاری همچون «یتیم‌خانه ایران» و «قلاده‌های طلا» سال ۹۷ در پی بازداشت حسن عباسی تحلیلگر مسائل سیاسی طی توییتی انتقادی با حمایت از عباسی عنوان کرده بود که قصد ساخت فیلمی درباره حسن روحانی و روایت یک ملاقات در سال ۶۵ را دارد. حالا و پس از نزدیک به دو سال گویا هنوز حاشیه‌های آن توئیت ادامه دارد.

طالبی که سه‌شنبه همین هفته و از طریق انتشار پستی در توئیتر خبر از احضار خود به‌دادگاه داده بود، در گفتگو با مهر ضمن تأیید ارتباط این احضاریه با توئیتش در سال ۹۷، درباره جزئیات این شکایت گفت: چند روز پیش بود که به دادگاه احضار شدم. برای اینکه جزئیات این احضارنامه را بگویم ابتدا اجازه دهید نقلی را تعریف کنم، روزی شخصی گفت می‌خواهم شعری در وصف سلطان بگویم. همان زمان ادیبان چاپلوس، دور شاه گرد آمدند و شروع به تعریف از شعر نگفته و تمجید سجع و قافیه کردند، برخی دیگر از چاپلوسان و داروغه هم شروع به تفسیر شعر از جهت محتوا کردند و از شاعر خواستند درباره شعر نگفته‌اش توضیح بدهد و سرانجام هم او را محکوم کردند، چون فکر می‌کردند آن موضوع در ذهنش است! این دقیقاً وصف حال من است.

کارگردان «قلاده‌های طلا» با اشاره به اینکه عنوان درج‌شده در احضارنامه «تهمت و تشویش اذهان عمومی» بوده توضیح داد: چند سال قبل در صفحه توییترم عنوان کرده بودم که در نظر دارم فیلمی بسازم که البته هنوز آن را نساخته‌ام، اما گویا همین طرح ایده هم به آقای روحانی برخورده است!

وی با ابراز تعجب نسبت به صدور این احضاریه ادامه داد: هنوز نمی‌دانم چرا باید درباره فیلمی که نساخته‌ام پاسخ بدهم! چرا تفتیش عقاید می‌کنند؟ مگر عصر تفتیش عقاید به پایان نرسیده است؟ من گفتم در نظر دارم فیلمی بسازم، ولی هنوز که آن را نساخته‌ام. البته به نظر می‌رسد در این میان عده‌ای چاپلوسی هم می‌کنند.

کارگردان «آقای رئیس‌جمهور» افزود: قبل‌ها فیلم می‌ساختیم و توقیف می‌شد اما حالا «قصد ساخت فیلم» را هم توقیف می‌کنند! من دقیقاً به همین دلیل احضار شدم، این در حالی است که هنوز حتی فیلمنامه هم ندارم و این از عجایب دولت فعلی است.

وی در توضیح آخرین وضعیت این طرح شکایت گفت: پس از احضار و بعد از گفتگوی اولیه، قرار شد دوباره من را فرا بخوانند. جرم من تنها این بود که گفته بودم در نظر دارم فیلمی بسازم. البته به نظرم یک سری چاپلوس دور رئیس‌جمهور هستند و به او می‌گویند به ساحت مقدس حضرت عالی جسارت شده و به همین دلیل شکایت بازی راه می‌اندازند.

طالبی بار دیگر تأکید کرد: شاکی من در این موضوع نهاد ریاست‌جمهوری بوده و قرار است پروسه قانونی را طی کنم. الان هم وثیقه گذاشته‌ایم و به قید وثیقه آزاد هستم، البته وثیقه من «کمترین میزان» است ضمن اینکه بازپرس برخورد خوبی با من داشت و کمترین وثیقه را برایم در نظر گرفت.

وی در پایان گفت: من برای کاری که نکرده‌ام، متنی که ننوشته‌ام و فیلمی که نساخته‌ام و به خاطر چیزی که تنها در ذهنم بوده، احضار شده‌ام. این «تفتیش عقاید» به معنای واقعی کلمه است.

به گزارش سینماپرس، ابوالقاسم طالبی کارگردان آثاری همچون «یتیم‌خانه ایران» و «قلاده‌های طلا» سال ۹۷ در پی بازداشت حسن عباسی تحلیلگر مسائل سیاسی طی توییتی انتقادی با حمایت از عباسی عنوان کرده بود که قصد ساخت فیلمی درباره حسن روحانی و روایت یک ملاقات در سال ۶۵ را دارد. حالا و پس از نزدیک به دو سال گویا هنوز حاشیه‌های آن توئیت ادامه دارد.

طالبی که سه‌شنبه همین هفته و از طریق انتشار پستی در توئیتر خبر از احضار خود به‌دادگاه داده بود، در گفتگو با مهر ضمن تأیید ارتباط این احضاریه با توئیتش در سال ۹۷، درباره جزئیات این شکایت گفت: چند روز پیش بود که به دادگاه احضار شدم. برای اینکه جزئیات این احضارنامه را بگویم ابتدا اجازه دهید نقلی را تعریف کنم، روزی شخصی گفت می‌خواهم شعری در وصف سلطان بگویم. همان زمان ادیبان چاپلوس، دور شاه گرد آمدند و شروع به تعریف از شعر نگفته و تمجید سجع و قافیه کردند، برخی دیگر از چاپلوسان و داروغه هم شروع به تفسیر شعر از جهت محتوا کردند و از شاعر خواستند درباره شعر نگفته‌اش توضیح بدهد و سرانجام هم او را محکوم کردند، چون فکر می‌کردند آن موضوع در ذهنش است! این دقیقاً وصف حال من است.

کارگردان «قلاده‌های طلا» با اشاره به اینکه عنوان درج‌شده در احضارنامه «تهمت و تشویش اذهان عمومی» بوده توضیح داد: چند سال قبل در صفحه توییترم عنوان کرده بودم که در نظر دارم فیلمی بسازم که البته هنوز آن را نساخته‌ام، اما گویا همین طرح ایده هم به آقای روحانی برخورده است!

وی با ابراز تعجب نسبت به صدور این احضاریه ادامه داد: هنوز نمی‌دانم چرا باید درباره فیلمی که نساخته‌ام پاسخ بدهم! چرا تفتیش عقاید می‌کنند؟ مگر عصر تفتیش عقاید به پایان نرسیده است؟ من گفتم در نظر دارم فیلمی بسازم، ولی هنوز که آن را نساخته‌ام. البته به نظر می‌رسد در این میان عده‌ای چاپلوسی هم می‌کنند.

کارگردان «آقای رئیس‌جمهور» افزود: قبل‌ها فیلم می‌ساختیم و توقیف می‌شد اما حالا «قصد ساخت فیلم» را هم توقیف می‌کنند! من دقیقاً به همین دلیل احضار شدم، این در حالی است که هنوز حتی فیلمنامه هم ندارم و این از عجایب دولت فعلی است.

وی در توضیح آخرین وضعیت این طرح شکایت گفت: پس از احضار و بعد از گفتگوی اولیه، قرار شد دوباره من را فرا بخوانند. جرم من تنها این بود که گفته بودم در نظر دارم فیلمی بسازم. البته به نظرم یک سری چاپلوس دور رئیس‌جمهور هستند و به او می‌گویند به ساحت مقدس حضرت عالی جسارت شده و به همین دلیل شکایت بازی راه می‌اندازند.

طالبی بار دیگر تأکید کرد: شاکی من در این موضوع نهاد ریاست‌جمهوری بوده و قرار است پروسه قانونی را طی کنم. الان هم وثیقه گذاشته‌ایم و به قید وثیقه آزاد هستم، البته وثیقه من «کمترین میزان» است ضمن اینکه بازپرس برخورد خوبی با من داشت و کمترین وثیقه را برایم در نظر گرفت.

وی در پایان گفت: من برای کاری که نکرده‌ام، متنی که ننوشته‌ام و فیلمی که نساخته‌ام و به خاطر چیزی که تنها در ذهنم بوده، احضار شده‌ام. این «تفتیش عقاید» به معنای واقعی کلمه است.

به گزارش سینماپرس به نقل این دی وایر، استیو مک کویین کارگردان بریتانیایی مدتی است که روی سریال تلویزیونی «تبر کوچک» کار می‌کند. این پروژه که سال ۲۰۱۹ کلید خورد با دو فیلم شروع شد که هر دو شب پیش به عنوان فیلم‌های حاضر در جشنواره کن ۲۰۲۰ انتخاب شدند.

این دو فیلم شامل «منگراو» در ۲ ساعت و ۴ دقیقه و «لاورز راک» در یک ساعت و هشت دقیقه هستند که هر یک اپیزودی از «تبر کوچک» محسوب می‌شوند. سه فیلم دیگر شامل «آلکس ویتل»، «آموزش» و «سرخ، سفید و ابی» هستند.

به گفته بی‌بی‌سی این پنج فیلم داستانی شخصی درباره جامعه رنگین‌پوستان هند غربی یا کاراییبی را در لندن از اواخر دهه ۱۹۶۰ تا نیمه ۱۹۸۰ روایت می‌کند. این عنوان از یک ضرب‌المثل آفریقایی گرفته شده که در سراسر کاراییب طنین‌انداز شده و آن این است که: اگر درخت بزرگی هستی، هر یک از ما تبری کوچک هستیم. این عبارت در شعری مردمی که توسط باب مارلی ساخته شد راه یافت و در آلبوم سال ۱۹۷۳ وی منتشر شد.

«تبر کوچک» اولین تلاش کارگردانی مک کویین پس از فیلم «بیوه‌ها» است و نخستین بازگشت وی به جشنواره کن پس از سال ۲۰۰۸ که با فیلم «گرسنگی» به این رویداد راه یافته بود و جایزه دوربین طلا را تصاحب کرده بود.

مک‌کوئین درباره این تصمیمش گفت: من این فیلم‌ها را به جورج فلوید و همه افراد سیاه‌پوست دیگری که کشته شده‌اند- حال چه دیده شده و یا نشده‌اند – در آمریکا، انگلیس و یا هر جای دیگری در جهان، تقدیم می‌کنم. اگر شما درختی بزرگ هستید، ما «تبر کوچک» هستیم. زندگی سیاهان مهم است.

فیلم «لاورز راک» داستانی درباره یک جوان عاشق راک در اوایل دهه ۱۹۸۰- است که با بازی بازیگر تازه کار عمره –جی سنت آوبین در برابر «مایکل وارد» بازیگر برنده جایزه بفتا ساخته شده است.

«منگراو» داستانی واقعی از گروه فعالان سیاهپوست بریتانیایی که با نام «منگراو ۹» شناخته می‌شدند و محاکمه‌ای است که سال ۱۹۷۰ در اولد بیلی رخ داد. لتیتا رایت از فیلم «پلنگ سیاه» و شان پارکرز از بازیگران این فیلم هستند.

به گزارش سینماپرس، شب گذشته مهران مدیری میزبان سعید سهیلی کارگردان سینما بود.

در بخشی از گفت و گو سهیلی در پاسخ به مدیری درباره گرفتن اولین سیمرغ برای اولین فیلمش گفت: بله درسته، اما سیمرغ را ندارم چرا که از من دزدیدند!

سهیلی درباره ساخت آثار خود گفت: فیلم‌هایی درباره جنگ ساختم البته سه گانه‌ای داشتم که دو تا از آن‌ها فیلم «مردی شبیه باران» و فیلم «مردی از جنس بلور» را ساختم و یکی از فیلم نامه ها را هنوز دارم که شاید روزی آن را بسازم.

وی افزود:البته در فیلم‌های کمدی و اجتماعی که ساختم، رگه‌هایی از آدم‌های جنگ در آن‌ها وجود دارد.

سهیلی در پاسخ به سوال مدیری درباره آتش زدن کارت خانه سینما گفت: در یکی از برنامه‌ها در اعتراض به برخی از مسائل، کارت خانه سینما و کانون کارگردانان را آتش زدم.

وی افزود: اشتباه من این بود که در لحظه تصمیم گرفتم و عصبی شدم و کارت را آتش زدم. البته هنوز هم همراه خودم دارم، چهار سال پیش این اتفاق افتاد و من همچنان تعلیق هستم. من را از خانه سینما اخراج کردند و من هنوز برنگشته ام. گوش شنوایی وجود نداشت اما با آتش زدن کارت باعث شد برخی از حرف‌ها شنیده شود.

کارگردان گشت ارشاد درباره بازیگر شدن فرزندان خود گفت:عکس‌های بسیاری دارم که در زمان کارگردانی ساعد و سینا کنار من هستند آن‌ها با فضای سینما، بازیگران، نور، صدا، حرکت، لوکیشن بزرگ شدند. نفس کشیدند، اینقدر که در پشت صحنه بودند در مدرسه و فوتبال و خونه نبودند. این تاثیر گذار بود و به این حوزه علاقه‌مند شدند.

سهیلی در پاسخ به سوال همیشگی مدیری درباره ازدواج توضیح داد: ۲۶ ساله بودم، کتابخانه می‌رفتم و کتاب می‌خواندم یکی از مسئولان کتابخانه که برای ناهار می ‌رفت، من جای او می‌نشستم؛ یک روز اتفاقی فایل ها را نگاه کردم و کارت عضویت کتابخانه را دیدم. آنجا یک عکس و یک کارتی را دیدم که از عکس و اسم خوش آمد و باقی ماجرا…(خنده)

سهیلی ادامه داد: همسرم سه لیسانس دارد، فیلم نامه می‌نویسد، البته بسیار کتاب می‌خواند فیلم می‌بیند و اهل تحقیق است.

سهیلی درباره جامعه امروز گفت: جامعه امروز ما سر هر فرصت و بهانه‌ای مردم دو دسته می‌شوند، اما به نظر من باید با هر عقیده و سلیقه‌ای کنار هم باشیم. هیچ کسی را از دایره دوستی خود حذف و ترک نکنیم چرا که مشترکات بسیاری با هم داریم.