وحید جلیلی قائم مقام ریاست سازمان صدا و سیما در نشست تبیین سند تحول سازمان صدا و سیما که با حضور مدیران و برنامه سازان شبکههای مختلف رادیویی در استودیو شماره یک ساختمان شهدای رادیو برگزار شد، گفت: راه درازی در پیش داریم، ولی همیشه از رادیو توقع بالاتری داشته ایم. برنامه سازان باید با اقتضائات آنتن بیشتر آشنا باشند و با زبان تفاهم بیشتر با آنتن نزدیک شوند. امید است که این جلسات در بازه زمانی دیگر تکرار شود.
جلیلی تصریح کرد: لازم است برای هر کارگروهی جداگانه نشست برگزار شود، تا در دوره تحول سازمان، مسائل به خوبی شکافته شود. مشکل عمدهای که در کل کشور وجود دارد، بحث هم افزایی است. رادیو باید با دیگر معاونتهایی که در راستای پیام کار میکنند، هم افزایی ده برابری داشته باشد. رادیو نه تنها با سایر شبکههای رادیویی خود بلکه با سیما، استانها و فضای مجازی بده بستان عملیاتی داشته باشد. صحیح نیست که یک شبکه رادیویی با سایر رسانهها در ارتباط نباشد. آنها باید ظرفیتشان را در اختیار هم قرار دهند.
به گفته قائم مقام ریاست سازمان، ما بایستی در جنگ رسانهای تاریخی با تمهیدات بیشتری حضور داشته باشیم. برنامه سازان ظرفیتهای سازمان را که میتواند به آنها کمک کند فهرست کنند و با سازوکار در قرارگاه تبیین به جمع بندی برسند.
جلیلی خاطر نشان کرد: در حال حاضر در قرارگاه مردم، معاونت صدا توانسته با تحریریه واحد مرکزی خبر ارتباط برقرار کند.
شاهید مظفری، قائم مقام معاونت صدا گفت: سند تحول رسانه مورد تحسین مقام معظم رهبری مدظله العالی قرار گرفته است. محور کلیدی در هر معاونت، این که تحولات سازوکاری بر اساس زیست بوم آن معاونت انجام و کاملا متناسب سازی شده با ظرفیتهای شبکههای رادیویی صورت گیرد.
وی ۱۲ محور تاریخ پهلوی، هویت جهانی_امنیتی، سبک زندگی و خانواده، پیشرفت، ایثار و مقاومت، تاریخ اسلام ایران، جوان مومن انقلابی، نقد غرب و هجو غرب زدگی، عدالت و هنر انقلاب، زن انقلابی و نهادهای انقلاب اسلامی را از محورهای تحول محتوایی ذکر کرد.
همچنین در این نشست سامانه مدیریت ایدههای تحولی «سمات» به نشانی Samat.irib.ir افتتاح شد.
گفتنی است؛ شوراهای تخصصی معاونت صدا در ۱۰ حوزه موضوعی تخصصی با هدف تحقق مطلوب سند تحول رسانه ملی از طریق هم افزایی حداکثری و با استفاده از ظرفیتهای عظیم و تجربیات ارزشمند موجود در معاونت صدا تشکیل شد. هر یک از این شوراها به منزله قرارگاه تخصصی است و عبارتند از حوزه “معارفی”، “اجتماعی”، “سیاسی”، “اقتصادی”، “فرهنگی”، “علم و فناوری”، “ورزشی”، “سلامت”، “تاریخی” و “تفریحات” است.
کاظم هژیرآزاد بازیگر سینما و تلویزیون گفت: این روزها مشغول بازی در مجموعه تلویزیونی رحیل به تهیه کنندگی رامین عباسی زاده و کارگردانی مسعود آب پرور هستم.
وی افزود: «رحیل» سریال تاریخی است و به اواخر قاجاریه و اوایل سلطنت رضاخان میپردازد. در این سریال نقش مشاور ولیعهد را بازی میکنم و نسبت به کارهای قبلی ام متفاوت است.
هژیرآزاد درباره کارهای تاریخی تلویزیون گفت: سریالهای تاریخی خوبی در تلویزیون داشتیم و نمونههای خوبی مانند مختارنامه، یوسف پیامبر، امام علی و… را مخاطبان مشاهده کردند و این روزها هم سلمان فارسی در حال ساخت است.
گفتنی است فیلمنامه این سریال به قلم فرهاد نقدعلی به رشته تحریر درآمده و قصهای تاریخی است که در دوران قاجار و پهلوی میگذرد. رامین عباسی زاده که تهیه کنندگی این سریال را برعهده دارد، در کارنامه خود سریال هایی، چون او یک فرشته بود، کت جادویی، احضار و… را دارد.
سینماپرس: معاون اعضای صندوق اعتباری هنر در پی انتشار برخی از صحبتها و اظهارنظرها مبنیبر قطع بیمه تامین اجتماعی تعدادی از هنرمندان عضو این صندوق توضیحاتی را ارائه کرد.
به گزارش سینماپرس، مسلم کریمی معاون اعضای صندوق اعتباری هنر در گفتگو با مهر ضمن تکذیب برخی از اظهارنظرها درباره قطع بیمه تأمین اجتماعی بعضی از هنرمندان عضو این مجموعه توسط صندوق اعتباری هنر بیان کرد: شناسایی هنرمندان و ارائه خدمات یکی از مهمترین وظایف صندوق اعتباری هنر از بدو تأسیس تا به امروز بوده است که در حال حاضر نیز صندوق به عنوان مجموعه حمایتی وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خود را موظف به انجام این وظیفه در بهترین و مؤثرترین شکل ممکن بر اساس امکانات میداند. صندوق در قالب سازوکارهای تخصصی وظیفه حمایت از اصحاب فرهنگ و هنر، روزنامهنگاران و خبرنگاران و فعالان قرآن و عترت را به عهده داشته و تلاش میشود تا هر روز هم نسبت به افزایش این حمایتها، کارهای مؤثری انجام شود.
عضویت در صندوق با تخلف و جعل عنوان «هنرمند»
وی ادامه داد: متأسفانه طی سنوات گذشته بعضی از افراد با تخلف و جعل عنوان هنرمند در مدارک ارائه شده، وارد چرخههای حمایتی و خدماتی صندوق شدهاند که در این زمینه بعد از اینکه متوجه این فرآیند شدیم، تلاش کردیم تا از طریق مسیر قانونی، در این زمینه اقدامات قضائی لازم را بر اساس مدارک و اسنادی که در اختیار داشتیم، انجام دهیم و از طریق حقوقی و قضائی نسبت به احقاق حقوق هنرمندان اقدام کنیم.
کریمی افزود: یکی از مهمترین مواردی که طی ماههای گذشته روی آن متمرکز هستیم، بحث ساماندهی و بهروزرسانی بانک اطلاعاتی اعضاست که در این زمینه تلاش میکنیم ضمن پیگیری موضوعاتی از جمله تمدید عضویت و سایر اقدامات مربوط به این فرآیند، شرایط خدماترسانی و حمایتی را ساماندهی و گسترش دهیم. در این چارچوب آنچه برای ما نکته ضروری به حساب میآید تلاش برای تکمیل بزرگترین سامانه اطلاعاتی اصحاب فرهنگ، هنر، رسانه و فعالان قرآن و عترت است که بتوانیم در این زمینه به شرایط بهتری در ارائه خدمات برسیم. در واقع شناسایی اعضای فعال از میان افراد غیرهنرمندی که به صورت غیرقانونی وارد مسیر عضویت شدهاند، موضوعی است که مشغول انجام آن هستیم.
معاون اعضا صندوق اعتباری هنر گفت: این ساماندهی بدون تردید نه تنها فرآیند ارائه خدمات را متوقف نمیکند، بلکه مسیر مؤثری برای ارائه تسهیلات و خدمات بهتر براساس اطلاعات دقیق احصا شده هنرمندان است که میتواند در جهت توانمندسازی اصحاب فرهنگ و هنر دربرگیرنده اتفاقات خوبی باشد. به اذعان تمامی مجموعهها، انجمنها و خانههای مرتبط با حوزه فرهنگ و هنر این ساماندهی از کارهای ضروری بوده که میتواند در جهت منافع هنرمندان عزیز از آن استفاده کرد. فقط در سال ۱۴۰۱ بیش از ۱۴ هزار نفر از فعالان فرهنگی و هنری کشور به عضویت صندوق درآمدهاند و ۱۰ هزار تن از اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه به فرآیند خدمات بیمهای صندوق اضافه شدهاند و تحت پوشش بیمه تأمین اجتماعی صندوق قرار گرفتند. لازم به ذکر است که صندوق سالیانه به ازای هر نفر حدود ۷ میلیون تومان یارانه به حساب سازمان تأمین اجتماعی واریز میکند.
بیمه تأمین اجتماعی هیچ «هنرمند فعالی» را قطع نکردیم
وی در بخش دیگری از صحبتهای خود توضیح داد: اکنون بیش از ۹۷ هزار نفر در صندوق اعتباری هنر عضویت دارند که از این تعداد بیش از ۵۴ هزار نفر از بیمه تأمین اجتماعی استفاده میکنند. بنابراین ما غیر از مواردی که اشاره داشتم، به هیچ عنوان فردی را حذف نکردهایم و قطعاً خدمات به هیچ هنرمندی که عضو صندوق باشد قطع نخواهد شد و حتی گسترش پیدا خواهد کرد. ساماندهی نیز از آبان سال ۱۴۰۰ آغاز شده و طی آن اطلاعات، تاکنون بیش از ۳۵ هزار نفر از اعضا وارد مرحله تمدید عضویت شدهاند که با اطلاع رسانیهای صورت گرفته از سوی صندوق ۸۰ درصد از این افراد نسبت به تکمیل مدارک و بهروزرسانی پرونده عضویت خود اقدام کردهاند. سایر اعضا نیز در حال تکمیل اطلاعات و به روز رسانی عضویت خود هستند و امیدواریم تا پایان سال بانک اطلاعات جامعی داشته باشیم و این بانک بتواند به عنوان مجموعه آماری برای توانمندسازی هنرمندان شرایط مفید فایدهای را ایجاد کند.
کریمی در پایان تصریح کرد: همین جا اعلام میکنم که بیمه تأمین اجتماعی هیچ هنرمند فعالی از طریق صندوق اعتباری هنر قطع نشده و اگر مواردی مطرح شده که بیمه برخی اعضای فعال در این زمینه حذف شده به هیچ عنوان صحیح نیست، مگر اینکه فرد بیمه شده در حوزه پرداخت حق السهم خود اقدامی را انجام نداده باشد. در این صورت هم این آمادگی را داریم اگر عضو محترمی غیر از مواردی که به آن اشاره داشتم با مشکلی در زمینه قطعی بیمه مواجه شده باشد، رسیدگیهای لازم را انجام دهیم.
سینماپرس: امین میری ـ بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون ـ که این شبها با ایفای نقشی متفاوت به نام «زهرمار خان» در سریال تلویزیونی «گیلدخت» دیده میشود، میگوید: بیشتر تلاشم در «گیلدخت» این بود که ترسناک باشم. در این زمینه گریم کمک زیادی به من کرد و جرأت بیشتری برای ترسناک بودنم به من داد.
به گزارش سینماپرس، بازیگر نقش ابوخالد در سریال نمایش خانگی «سقوط» تاکید دارد که اساسا نقشهای منفی را به خاطر تاثیرگذاری بالا دوست دارد و وقتی مخاطب در کاراکتر غرق میشود خوشحال میشود.
امین میری در گفتوگویی با ایسنا شرکت کرد و از ایفای نقشهای منفی در دو سریال «سقوط» و «گیلدخت» که هر دو در فاصله زمانی کوتاهی پخش شدند، گفت.
این بازیگر درباره دشواریهای ایفای نقش زهرمار خان در سریال «گیلدخت»، ترسناک بودن این کاراکتر و همچنین تاثیرگذاری که بر مخاطب داشته است، صحبت کرد.
بازیگر «گیلدخت» ابتدا درباره ایفای نقشهای منفی در قاب تلویزیون و تاثیرگذاری که بر مخاطب دارند، به این پرسش که وقتی مخاطب با دیدن نقش منفی به شما دشنام میدهد به عنوان یک بازیگر خودتان چه حسی دارید؟ اینگونه پاسخ میدهد: من در «سقوط» نقش شخصیت منفور داعشی داشتم و قطعا ابوخالد «سقوط» نقشی نبود که مخاطب دوست داشته باشد. نسبت به اردلان، قطعاً ابوخالد منفور است پس طبیعی است که مخاطب مرا فحش بدهد و تنفر داشته باشد که اتفاقا برای من به عنوان یک بازیگر باعث خوشنودی است؛ چراکه قطعاً تاثیرگذار بوده که به این ریاکشن رسیده است. حتی دوستان و آشنایانی که مرا از نزدیک میشناسند هم بعد از «سقوط» این ری اکشن را نسبت به من داشتند و این برایم خیلی جذابتر است چون خودم را ندیدهاند و فقط کاراکتر را دیدهاند. در سریال «گیلدخت» هم همانطور که میبینید نقش منفی و ترسناک را ایفا میکنم.
او درباره دشواریهای بازی در نقشهای منفی در تلویزیون می گوید: اصولا نقشهایی که بازیگر را به چالش میاندازد هم سختتر است و هم جذابتر. اگر بازیگر بتواند از چالش نقشش به سلامت عبور کند و از سختیها رد شود قطعا موفق میشود. «ابوخالد» نسبت به نقشهایی که تاکنون در سینما و تلویزیون داشتهام، چالشبرانگیزترین نقشی بود که ایفا کردم و البته «زهرمار خان» در سریال «گیلدخت»؛ چون آن هم یک نقش ۱۰۰ درصد منفی است. البته ما سریال «گیلدخت» را قبل از «سقوط» کار کرده بودیم. اصولا من در تلویزیون نقشهای منفی دارم و در سینما بیشتر مثبت بودم.
میری در ادامه صحبتهایش خاطرنشان میکند: ابوخالد در «سقوط» یک کاراکتر کاملا رئالیستی است و برعکس زهرمار که اصلا نقش رئالی نیست اما هر دو منفی و تنفرانگیز هستند. به عنوان نقش زهرمار خان تا پایان سریال «گیلدخت» حضور دارم و امیدوارم نقشم را به گونهای ایفا کرده باشم که مخاطب مرا باور کرده باشد.
این بازیگر در پاسخ به اینکه خودتان به عنوان بازیگر بیشتر به نقشهای منفی علاقه دارید؟ میگوید: نقش منفی و مثبت برایم فرقی ندارد. نقشی که تاثیرگذار در درام باشد و جای کار داشته باشد و مرا به چالش بکشاند برایم جذاب است ولی اصولاً نقش های منفی بهخصوص در سینما نقشهای جذاب تری هستند و درست شخصیتپردازی میشوند.
«زهرمار خان» رحم ندارد
بازیگر نقش زهرمار خان در «گیلدخت» سپس به حضورش در این مجموعه تاریخی و ایفای نقشی ترسناک اشاره میکند و میگوید: زهرمار خان بیشتر یک منفیِ ترسناک است اما ابوخالد «سقوط»، منفی منفور بود و شاید تنفری که مخاطب از او داشت ایجاد ترس می کرد اما زهرمار خان یک منفی است که ترسناک و خون خوار است. در «سقوط» با وجود اینکه داعشی بودم اما یک جاهایی رحم وجود داشت ولی زهرمار خان اصلاً رحم ندارد و یک عُقده ای به تمام معناست.
عکس از حسن هندی و بهار عسگری
گریم به من جرأت داد
او همچنین درباره گریم سنگینش به عنوان کاراکتر زهرمار خان به این پرسش که فکر می کنید گریم چقدر می تواند به یک بازیگر برای موفقیت در نقشس کمک کند؟ پاسخ می دهد.
میری تاکید می کند: این هنر گریمورهاست که از ما چنین چهره هایی می سازند. در «سقوط» آقایان شهرام خلج و در «گیلدخت» کامران خلج با ما همراه بودند که هردو واقعاً در کارشان استاد هستند و از بهترین های گریم هستند. به نظرم همین گریم خیلی به من کمک کرد و جرأت بیشتری به من می داد تا زهرمار خان را خوب بازی کنم. همین طور طراحی لباس خیلی مرا کمک کرد. از طرفی راهنماییهای آقای مجید اسماعیلی، کارگردان «گیلدخت» واقعا بی تاثیر نبود. تمام تلاشم این بود که بتوانم آدم ترسناکی شوم و همین برایم مهم بود؛ چون تنها کاراکتری است که ۶ قسمت قبل از ورودش در موردش صحبت میشود، پس باید مخاطب را آماده می کردیم برای یک نقش واقعا ترسناک حالا اینکه چقدر توانستم از عهده نقشم بربیایم نمیدانم؛ مردم باید بگویند.
بازیگر «گیلدخت» در ادامه درباره بزرگترین چالش های نقش زهرمار خان نیز چنین می گوید: نگه داشتن راکورد جای صدا در «گیلدخت» خیلی برایم چالش برانگیز بود و دوم اینکه اسب سواری و هدایت آن به جهت اینکه زمین نخورم برایم خیلی دشوار بود و چالش داشت. ناگفته نماند که کاراکتر زهرمار خان جاهایی هم دارد که مخاطب دلش برایش بسوزد و می بیند که چه بلاهایی بر سرش آمده اما نه اینکه به او حق بدهد بلکه فقط دلش بسوزد.
«گیلدخت» را چطور قضاوت می کنید؟
بازیگر سریال های «مختارنامه»، «کاراگاه علوی»، «نجلا» و «آچمز» درباره کلیت سریال «گیلدخت» تاکید می کند: اگر بخواهم صادقانه و عادلانه در مورد «گیلدخت» صحبت کنم باید بگویم مجید اسماعیلی کار خوبی با جمع بازیگران تئاتری انجام داد و به آنها اعتماد کرد و نقش های مهم را به خصوص به برخی بازیگرانی سپرد که در تصویر خیلی شناخته شده نبودند اما اعتماد کرد. ساخت سریالی با این حجم و این محدودیت بودجه ای واقعاً دشوار بود. من نمی خواهم گله کنم اما واقعاً برخی بودجه ها در این سریال بسیار ناچیز بود اما در نهایت خداراشکر مخاطب خودش را پیدا کرد. امیدوارم تا پایان مخاطبان، «گیلدخت» را دوست داشته باشند.
«سقوط» استاندارد بود
او در ادامه درباره قصاوتش از سریال «سقوط» به عنوان یک کار امنیتی و حساس هم می گوید: به هر حال وقتی وارد کاری می شویم که بخشی از آن امنیتی است قطعا دشوار می شود؛ حالا در هر مقامی فرقی ندارد چه بازیگر چه فیلمساز و چه عوامل پشت صحنه، قطعاً نگرانی هایی هست که قضاوت نشوند. به هر حال نگاه خاصی نسبت به کارهای امنیتی وجود دارد و همین کار را دشوار میکند. آن چیزی که برای من در «سقوط» وجود داشت این بود که نیروهای امنیتی خیلی واقعی بودند به همین خاطر بیشتر مشتاق شدم که حضور داشته باشم. به نظرم نگاه نیروهای امنیتی نسبت به زمان جنگ تفاوت کرده و این نگاه برایم جذاب بود و دلیلی بود که از «سقوط» خوشم اومد.
او اضافه می کند: قطعا هرکاری ایراداتی دارد که در زمان پخش مشخص می شود. خوشبختانه مخاطبان ما آنقدر باهوش هستند که در پخش نکته هایی را می بینند که واقعاً درست است و کارگردان می فهمد کجای کارش را اشتباه کرده است. با تمام اینها به نظرم «سقوط» توانست مخاطب خودش را بگیرد و اکثریت با آن ارتباط برقرار کردند. به هر حال ساخت سریالی با این حجم از پروداکشن واقعا دشوار بود و به نظرم کار استانداردی بود و نمره قابل قبولی می گیرد؛ ضمن اینکه بازیگران هم توانسته بودند حضورشان را خوب نشان بدهند به خصوص آنها که چهره نبودند.
امین میری در پایان درباره کارهای جدیدش هم اعلام میکند: فعلاً کار جدیدی برای تلویزیون ندارم. در شبکه خانگی نمایش خانگی هم همینطور اما در سینما مشغول کارهای جدیدی هستم. آرزو می کنم حال مردم جامعه خوب باشد.
سینماپرس: «ما تمام شدیم؛ قبول. ولی بپذیرید که سینمای امروز هم دیگر خیلی بیدر و پیکر شده است.»
به گزارش سینماپرس، «رضا طوفان» بدمن معروف سینما در دهههای ۶۰ و ۷۰ خورشیدی همین چند روز قبل ۷۴ ساله شد و در شرایطی که بیماری مشکلاتی را برایش به وجود آورده ولی باز هم سینما برایش دغدغه است؛ دغدغهای که حسرت هم با خودش دارد چون به ایسنا میگوید: حق یک بازیگر حرفهای که عمرش را صرف بازیگری کرده، این نیست که نگران باشد و ببیند آیندهاش چه میشود.
رضا صفاییپور بازیگر فیلمهای «کانی مانگا»، «شکار خاموش»، «میرزا کوچک خان» و «چشم عقاب» که در دوران اوج فعالیتش به طوفان شهرت پیدا کرده بود، مدتی است به پارکینسون مبتلا شده و حرکت و تکلم کمی برایش سخت شده اما خوب مدارا میکند، هر چند میگوید «خوردن روزی ۱۵ قرص خیلی سخت است مخصوصا که هر کدام عوارضی هم دارند.»
آخرین فیلم او «گیجگاه» عادل تبریزی بود که در آن حضور داشت و هنوز به اکران عمومی درنیامده ولی خودش آخرین فیلمی را که بازی جدی داشته، «پرچمهای قلعه کاوه» میداند که مربوط به ۱۶ سال قبل است و بعد از آن دیگر خبر خاصی از حضورش جلوی دوربین نبوده؛ «پیشنهاد بازی که دیگر نیست. کلا از بچههای قدیمی سینما و همنسلان من خیلی در سینما و تلویزیون نیستند؛ بازیگران سریالها را نگاه کنید! بیشتر صفر کیلومتر هستند. البته نمیگویم بازیگرهای جدید نباید بیایند ولی قبلا کست چیدن جور دیگری بود. الان فامیلبازی زیاد شده در صورتی که سینما قبلا در و پیکر داشت.»
اگرچه بیماری، یک سال قبل پای این بازیگر را به بیمارستان کشاند اما از پیگیری فیلمها و سریالها و جریان روز غافل نیست. میگوید توان جسمی لازم را برای سینما رفتن ندارد ولی «برادران لیلا» را که نسخه قاچاق آن پخش شده، دیده است. «فیلم خیلی خوبی بود، البته بدآموزی هم داشت. سعید پورصمیمی خیلی خوب بود، جزو اساتیدی است که تکرار نمیشود و انگار بعد از ۶۰ سال تازه آمده. بدی سینما این است که ناگهان فِید میشوی و بعد با یک نقش دوباره برمیگردی. آن وقت همه با مشابه همان نقش سراغت میآیند.»
او ادامه میدهد: «من و خیلی دیگر از همکارانم دوست داشتیم از تواناییهای ما استفاده میشد. آنتونی هاپکینز را ببینید. برای بازی در نقشی منفی در فیلم «سکوت برهها» اسکار گرفت ولی اینجا اصلا به نقش منفی بهایی داده نمیشد. سختی ماجرا اینجاست که من به عنوان یک بازیگر با بیش از ۵۰ سال سابقه آینده تضمین شدهای ندارم و بدون هیچ درآمدی، صرفا با حقوق بازنشستگی باید نگران آینده باشم و این شرایط برای بسیاری از سینماگران قدیمی وجود دارد.»
رضا صفاییپور متولد ۱۳۲۸ در تهران و فارغ التحصیل دیپلم رشته ادبی است که فعالیت خود را با کشتی کج شروع کرد و بعد از چند مقام قهرمانی در ورزش، وارد سینما شد. او فعالیت خود را به صورت جدی در سال ۱۳۴۲ آغاز کرد و به عنوان ورزشکار بدلکار در فیلم «ترس و تاریکی» محمد متوسلانی بازی کرد. سپس در سال ۱۳۴۸ با فیلم «قهرمانان» به کارگردانی ژان نگولسوک، محصول مشترک ایران و آمریکا به عنوان بازیگر جلوی دوربین رفت و تا سال ۱۳۵۵ در حدود ۱۰ فیلم بازی کرد.
او در سال ۱۳۶۲ با فیلم «میرزا کوچک خان» به بازیگری بازگشت و از آثار سینماییاش به فیلمهای «سینه سرخ»، «خداحافظ سینما»، «سحرگاه پیروزی»، «چشم عقاب»، «شاهرگ»، «تهاجم»، «پاتک»، «جهنم سبز»، «حادثه در کندوان»، «خط آتش»، «مرضیه»، «آن ها هیچکس را دوست ندارند»، «ضربه آخر»، «صلیب طلایی»، «پوتین»، «شکار خاموش»، «جمیل»، «کانی مانگا»، «پلاک»، «میرزا کوچک خان»، «شکار در شب»، «فصل خاکستری»، «انفجار»، «مردی در آتش»، «چشمان بسته»، «جنوبی»، «گریز از مرگ»، «هفت مرد دلاور»، «خر دجال»، «غلام ژاندارم»، «ترس و تاریکی» و در تلویزیون به سریال «سیمرغ» میتوان اشاره کرد.
«احتراماً نظر به تعهد و تجربه ارزشمند جنابعالی در عرصه رسانه به عنوان دبیر جشنواره ملی رسانههای کشور منصوب میشوید.
انتظار دارد با بهرهگیری از اساتید و کارشناسان مجرب به حوزه علوم ارتباطات و روزنامهنگاری فراهم نمودن ساز و کار مناسب در دبیرخانه جشنواره برای گردآوری، داوری و انتخاب آثار برتر با نگاهی حرفهای و کارشناسی و تمرکز بر رویکردهای محتوایی متکی بر ماده دو قانون مطبوعات اقدام نمایید تا به فضل الهی و نتایج این دوره جشنواره به نمای هرچه بیشتر فعالیت های رسانه ای و حضور موثر رسانه در عرصه جنگ ترکیبی فراگیر علیه جمهوری اسلامی بیانجامد.»
سینماپرس: ابراهیم اصغری تهیه کننده سینما در خصوص استراتژی «رشد تولید» در سینما گفت: رشد تولیدات سینمایی امری ضروری است که یکایک مدیران فرهنگی و سینمایی کشور باید به آن توجه داشته باشند؛ رشد کمی تولیدات سینمایی قطعاً با خود رشد کیفی نیز به همراه خواهد داشت چرا که هر کس کاری را بیشتر انجام می دهد می تواند در کارهای بعدی نقایص خود را برطرف کند و برای اینکه بتواند در رقابت با رقیبان خود موفق شود تلاش می کند کیفیت اثرش را بهبود بخشد از این رو قطعاً رشد تولید با خودش علاوه بر رشد کمی رشد کیفی را به دنبال دارد و باید این شعار را به فال نیک گرفت و شرایط رشد تولید در سینما را فراهم آورد.
تهیه کننده فیلم های سینمایی «شماره ده» و «تک تیرانداز» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: آنچه از شعار سال که حضرت آقا با درایت و تدبیر انتخاب کردند استنباط می شود و عیان است اینکه هر محصولی باید تولیدش در کشور افزایش پیدا کند چرا که تولید بیشتر به ایجاد اشتغال کمک می کند و مواهب بسیاری برای جامعه در پی دارد.
وی سپس با اشاره به اینکه سال ها است کمبود تولید سینمای ایران را با مشکلات و مخاطرات جدی روبرو کرده اظهار داشت: تعداد زیادی از همکاران ما زندگی های شان با معضلات بسیار روبرو شده و بخش کثیری از آن ها بیکار شده اند و عده ای نیز بسیار کم کار هستند و اگر رشد تولید در محصولات سینمایی به وجود آید این افراد هم خود به خود جذب بازار کار می شوند و معضلات زندگی های شان کاهش پیدا می کند.
اصغری خاطرنشان کرد: البته تولید فیلم وابسته به امکانات و بودجه است و مدیران فرهنگی و هنری باید این بودجه و امکانات را برای سازندگان آثار فراهم کنند. همچنین باید تدبیری اندیشه کرد تا تولید محصولات سینمایی بیش از این گران نشود چرا که گران شدن محصولات باعث می شود بازدهی بسیار محدود شود.
این تهیه کننده در پاسخ به این پرسش که نظر شما در خصوص تقویت بخش خصوصی برای رشد تولیدات سینمایی و جلوگیری از تولیدات سینمایی توسط دولت چیست متذکر شد: سینما نمی تواند بدون حمایت بخش حاکمیتی ظهور و بروز کامل داشته باشد! تا جایی که بنده می دانم اکثر محصولات فرهنگی و سینمایی در اغلب کشورها حتی کشورهایی که مشکلات اقتصادی ما را ندارند از سوی نهادهای دولتی و حاکمیتی حمایت می شوند و قطعاً سینما در کشور ما نیز به این حمایت نیاز دارد.
وی تأکید کرد: البته این بدان معنا نیست که مدیران سینمایی اجازه ای برای تولید آثار سینمایی در بخش خصوصی ندهند؛ کسانی که می خواهند محصولات بخش خصوصی تولید کنند نیز نیاز به حمایت دارند و باید حمایت های غیرمستقیم دولت باشد تا آن هم بتوانند نقش جدی در رشد تولیدات سینمایی داشته باشند.
تهیه کننده فیلم های سینمایی «شب حورا» و «مردی شبیه باران» تصریح کرد: نکته حائز اهمیت اینجا است که بخش خصوصی ممکن است در چند موضوع محدود سینما چرخه اقتصادی سینما را بچرخاند ولی کارکرد سینما تنها کارکرد اقتصادی و صنعتی نیست؛ سینما کارکرد مهم فرهنگی دارد و برای اینکه این کارکرد مغفول نباشد باید تولیداتی صورت گیرد که جریان فرهنگی کشور را حمایت و تأمین کند.
اصغری ادامه داد: من امیدوارم دولت حمایت ویژه خود از فعالان سینمایی را فراموش نکند و مردم نیز به عنوان سرمایه های اصلی سینمای کشور از تولیدات سینمایی استقبال و حمایت بیشتری داشته باشند تا ان شاالله تولیدات سینمایی بتواند روز به روز بیشتر توسعه پیدا کند.
سینماپرس: ساسان سالور تهیه کننده سینما که این روزها «سه کام حبس» به کارگردانی سامان سالور را در حال اکران دارد با انتقاد شدید از وضعیت نابرابر اکران گفت: بی عدالتی در اکران بیداد می کند و مدیران سازمان سینمایی همچون گذشته چشم خود را روی نابرابری ها و بی عدالتی های مشهود بسته اند و در این میان بسیاری از فیلم های دغدغه مند اجتماعی در حال فنا شدن و از بین رفتن هستند و آنطور که باید امکان دیده شدن و تماشای آن ها برای مخاطبان فهیم و آگاه فراهم نمی شود چرا که توجه مدیران و سیاست گذاران تنها به حمایت از برخی فیلم های طنز و کمدی معطوف شده است!
تهیه کننده فیلم های سینمایی «هایلایت» و «تمشک» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: یک نکته مهمی که بنده بارها آن را به دوستان گفته ام این است که گول ارقام بالای فروش را نخورید! یعنی نباید فکر کنید این میزان فروشی که برخی فیلم های اصطلاحاً بفروش دارند دردی از سینمای ما درمان می کند! در زمانه ای که هزینه تولید یک اثر سینمایی سرسام آور شده و یک فیلم معمولی چند ده میلیارد برای ساختش هزینه نیاز دارد دیگر فروش ۸۰ میلیاردی و ۱۰۰ میلیاردی هم دردی از هیچ فیلمی درمان نمی کند چرا که تنها بخش اندکی از سود این فروش به تهیه کننده باز می گردد!
وی ادامه داد: سینما بعد از کرونا و ناآرامی های اجتماعی دچار سکته شده و با اینکه این روزها ظاهراً به واسطه فروش برخی فیلم ها اوضاعش بهبود پیدا کرده اما همچنان سرپا نشده و اگر وضعیت به همین منوال ادامه پیدا کند دیگر هرگز مانند گذشته سرپا نخواهد شد.
سالور یکی از عمده دلایل مهجور ماندن سینما را عدم حمایت نهادها و ارگان هایی مانند شهرداری از فیلم ها برشمرد و در این رابطه اظهار داشت: فیلم ما بنا به آمار فروش در حال حاضر پر فروش ترین فیلم اجتماعی در حال اکران است اما ما حتی نتوانسته ایم یک بیلبورد از شهرداری برای تبلیغ محیطی فیلم مان بگیریم!
این سینماگر یادآور شد: این اتفاق در حالی است که سال ها قبل بنیاد سینمایی فارابی به تهیه کنندگان نامه می داد و بنا بر رایزنی هایی که با نهادهای دیگر همچون شهرداری و… داشت از آن ها می خواست که به صاحبان آثار بیلبوردهای رایگان شهری بدهند اما امروزه وضعیت به گونه ای شده که دیگر مدیران سینمایی حتی همین یک کار ساده را هم برای سینما و سینماگران انجام نمی دهند و از هیچ حمایتی خبری نیست!
تهیه کننده فیلم های سینمایی «بدرود بغداد» و «زمزمه با باد» تأکید کرد: امروز در سینما همه چیز بده بستان مالی است. شما یا باید اسپانسر قوی داشته باشید یا باید سرمایه دار باشید که بتوانید گلیم فیلم تان را از آب بیرون بکشید در غیر این صورت سازمان سینمایی و نهادهای تابعه آن هیچ حمایتی از فیلم تان نمی کنند.
سالور علاوه بر تبلیغات بد محیطی برای فیلم ها، تصمیم گیری سینماداران و تعیین تکلیف آن ها برای فیلم ها را یکی دیگر از فجایع این روزهای سینمای کشور برشمرد و در این باره تصریح کرد: پرسش بنده این است وقتی وزارت ارشاد و سازمان سینمایی با آن همه مدیر و کارمند و دفتر وجود دارند چرا سینماداران باید برای فیلم ها تصمیم گیری کنند؟ چرا سازمان سینمایی اجازه می دهد همان رویه غلط گذشته تکرار شود و عدالت برای اکران فیلم ها رعایت نشده و به یک فیلم ۵۰۰ سانس و به فیلم دیگر تنها ۱۰ سانس مرده تعلق بگیرد؟
این تهیه کننده متذکر شد: چرا باید به جای اینکه تصمیم نهایی در مورد فیلم ها را مدیران وزارت ارشاد و سازمان سینمایی بگیرند این سینماداران هستند که با تصمیم شان می توانند باعث صعود یک فیلم شوند یا یک اثر را به زمین بزنند؟ اگر سازمان سینمایی همت کند و قانونی را تصویب کند که همه فیلم های در حال اکران باید در یک شرایط برابر و متعادل و عادلانه امکان نمایش داشته باشند چنین معضلاتی برای همیشه از بین خواهد رفت اما گویا مدیران سازمان سینمایی چشم خود را روی این فجایع بسته اند و اصلاً این بی عدالتی ها برایشان اهمیتی ندارد.
وی سپس خطاب به مدیران سازمان سینمایی گفت: آقایان شما با این کارتان سینما را تنها به سمت فیلم های طنز سوق می دهید؛ با این شرایط در سال های آینده در سینمای ایران دیگر هیچ فیلمی در ژانرهای دیگر نخواهیم داشت و همه تهیه کنندگان و سرمایه گذاران برای اینکه بتوانند سرمایه اولیه شان را بازگردانده و به سود برسند به سمت تولید آثار طنز می روند و تنها ذائقه بخش اندکی از آحاد افراد جامعه با این تصمیم غلط دنبال می شود.
سالور خاطرنشان کرد: مدیران سینمایی گویا نمی دانند که مردم از هر فیلم خوبی در هر ژانری که باشد استقبال می کنند؛ مثلاً با اینکه «سه کام حبس» از معضل اعتیاد حرف می زند و در ظاهر تلخ است اما مخاطب از تماشای آن رضایت دارد و اگر این فیلم در شرایطی عادلانه اکران می شد ما می توانستیم میزان بیشتری از مخاطبان را جذب کنیم.
این سینماگر در بخش دیگری از این گفتگو با بیان اینکه برخی تهیه کنندگان برای فروش بیشتر اثرشان پول پاشی می کنند اظهار داشت: آیا مدیران سینمایی از این اتفاقات بی خبرند؟ چرا جلوی این فضاهای نابرابر توسط سازمان سینمایی گرفته نمی شود؟
وی در همین راستا ادامه داد: سازمان سینمایی اگر با این پول پاشی ها مقابله نکند قطعاً در کار آن ها دخیل است؛ سازمان سینمایی باید کارگروه تشکیل داده و نظارت ویژه ای بر عملکرد تهیه کنندگان داشته باشد اما متأسفانه آن ها خودشان از زمان پروانه ساخت این اتفاقات را ترویج می کنند. درست است بخشی از سینما سرگرمی است اما هنر هفتم باید جلوتر از جامعه حرکت کند. ما وظیفه مان این است که معضلات را درست نشان دهیم، ما سینماگران باید هوشمندانه عمل کنیم تا جامعه تنها درگیر ابتذال و مسائل دم دستی نشود.
سینماپرس: حسین سلطان محمدی منتقد سینما همزمان با پایان یافتن پخش برنامه های مناسبتی نوروزی و رمضانی رسانه ملی گفت: برنامه های نوروز و ماه رمضان تلویزیون اغلب روتین و فاقد جذابیت بودند و بدیهی است در این شرایط مخاطب با وجود گزینه های فراوان دیگر میلی برای تماشای برنامه های تلویزیونی پیدا نمی کند و سعی می کند اوقات فراغت خود را با دیگر رسانه ها سپری سازد؛ بنده معتقدم که مسئولان رسانه ملی باید با جدیت بیشتری برای جذب مخاطب گام بردارند تا دوباره تلویزیون بتواند به دوران اوج خود بازگردد.
این کارشناس فرهنگی در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: مخاطب وقتی خروجی جذابی از تلویزیون نمی بیند سراغ رسانه های دیگر می رود؛ نمی توان سیما را با ده ها شبکه دیجیتال و استانی با پلتفرم ها برابر گذاری کنیم که هفته ای یک قسمت سریال بیرون می دهند. حال باید دید چه می شود که فلان پلتفرم با هفته ای یک ساعت سریال می تواند مخاطب را به سمت خود بکشد اما تلویزیون از این امر عاجز است؟
وی ادامه داد: سیما باید هر روز باید چندین سریال و برنامه بیرون بدهد. سیما باید ۲۴ ساعته برنامه داشته باشد چرا که بودجه خوبی هم دارد و باید تلاش کند اتفاقات نیکی را رقم بزند. مخاطب باید از تولیدات سیما لذت ببرد تا دیگر به سمت رسانه های دیگر نرود.
سلطان محمدی سپس با بیان اینکه توجه به مناسبت و رویداد جزو ضرورات هر جامعه ای است اظهار داشت: مناسبت ها جزئی از زندگی جوامع امروزی هستند و صدا و سیما جزو وظایف عرفی و استاندارد این است که باید توجه ویژه ای به مناسبت های مختلف داشته باشد. در کشورهای دیگر هم همواره به مناسبت ها توجه می شود و تلویزیون های آن ها به مناسبت های تاریخی و دینی و… توجه می کنند و ما هم باید این کار را بکنیم.
این منتقد سینما خاطرنشان کرد: ما امسال بهار طبیعت و بهار قرآن را با هم شاهد بودیم؛ اما متأسفانه از بیش از ۳ دهه قبل به این راهکار نرسیدیم که در این مناسبت باید چه نوع برنامه های ترکیبی داشته باشیم و همین باعث شد تا هماهنگی بین تقارن ماه مبارک رمضان و نوروز شاهد نباشیم.
وی در پایان این گفتگو متذکر شد: مسئولان تلویزیون نباید فقط به تقویم نگاه کنند و آنتن را پرکنند. آن ها باید سیاست گذاری جدی برای نحوه جذب مخاطب داشته باشند. مخاطب چون در سال های اخیر ابزارها و رسانه های صوت و تصویر فراگیر زیاد شده می رود سراغ چیزی که جذبش می کند و این وظیفه بر دوش مدیران رسانه ملی است که بر اساس ذائقه و نیازهای مخاطب امروزی مبادرت به تولید برنامه کنند.
سینماپرس: فاطمه کریمی از اعضای شورای عالی علمی دایرةالمعارف بزرگ اسلامی ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۲ درگذشت.
به گزارش سینماپرس، فاطمه کریمی کارشناسی ارشد باستانشناسی و عضو شورای عالی علمی دایرةالمعارف بزرگ اسلامی از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳، سهشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۲ درگذشت.
کریمی متولد سال ۱۳۲۴ در تهران بود. او علاوه بر فعالیت در مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، عضو هیاتهای باستانشناسی سازمان میراث فرهنگی ایران، سرپرست کاوش علمی در دژ حسن صباح الموت(در سال ۱۳۷۸ش)، سرپرست هیات کاوش در قلعۀ باستانی بندر هرمز (در سال ۱۳۷۴ش) و مدیر بخش هنر و معماری دایرةالمعارف بزرگ اسلامی بود.
از او چنیدن تالیف مانند مقدمهای بر هنر کاشیگری ایران، هنر سفالگری دوره اسلامی ایران و گلستان خیال به جا مانده است. کریمی همچنین مولف مقالههای مقدمهای بر شناخت رباط در ایران، کاوش کنگاور و کارنامه علمی باستانشناسی ایران بود.
