X

اخبار سینمایی

دفتر سینمایی

آدم صریحی هستم و صریح صحبت می‌کنم و هیچ حرف غیرشفاف و درگوشی هم ندارم – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در خصوص ارائه پروانه خبرنگاری به خبرنگاران توضیح داد و گفت: ما نیازی به تشویق دوستان نداریم اما دوست داریم اگر مسئله‌ای مطرح می‌شود یک روز صبر کنند و از من سوال کنند.

به گزارش سینماپرس، محمد مهدی اسماعیلی، درباره انتقاداتی که نسبت به ارائه پروانه خبرنگاری به خبرنگاران مطرح شده و بیان می‌شود که این پروانه صف خبرنگاران را از یکدیگر جدا می‌کند و به اصطلاح خودی و غیرخودی می‌شوند، گفت: اساسا این بحث با دغدغه حفظ امنیت شغلی خبرنگاران در ارتباط است نه کار ما. چرا؟ گزارشی را خدمت رئیس‌جمهور دادم گفتم ما ابتدای دولت ۴ هزار خبرنگار داشتیم که در مرداد ماه به ۸ هزار و ۵۰۰ نفر رسیدند و با تسهیلاتی که ارائه دادیم الان به یازده هزار و ۵۰۰ نفر رسیده‌اند و در حال حاضر برای یازده هزار و ۵۰۰ نفر در صندوق هنر خدمات بیمه‌ای را انجام می‌دهیم.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: ما یک لایحه جامع رسانه‌ای را داشتیم تقدیم مجلس می‌کردیم اما روندش در مجلس بسیار طولانی بود (همان لایحه مطرح شده در دولت قبل) آمدیم این بحث را در آئین‌نامه خودمان گنجاندیم. الزامی هم نداریم هرکس خواست می‌آید پروانه یا کارت خبرنگاری می‌گیرد، هرکسی هم خواست نگیرد.

وی درباره این‌که دریافت پروانه خبرنگاری چه مزیتی برای اهالی رسانه دارد، عنوان کرد: آن‌هایی که شناسایی می‌شوند مشخصات صنفی‌شان ثبت می‌شود. مگر الان که یازده هزار و ۵۰۰ نفر را در صندوق هنر بیمه کردیم کسی تا حالا اعتراض کرده که مسئله سیاسی و یا غیرسیاسی مطرح شده است که بگویند فلان خبرنگار برای فلان روزنامه است و فلان خبرنگار برای روزنامه دیگر؟ من احساس می‌کنم سوءتفاهم شده است. حال من این حرف را کجا زدم؟ در تبریز خبرنگاران گله داشتند که ما امنیت شغلی نداریم من گفتم ما موضوع را دنبال می‌کنیم تا همه خبرنگارانی که کار خبری انجام می‌دهند فارغ از گرایش سیاسی ساماندهی شوند.

اسماعیلی تاکید کرد: من آدم صریحی هستم و صریح صحبت می‌کنم و هیچ حرف غیرشفاف و درگوشی هم ندارم، مگر در این دولت ۴ هزار نفر خبرنگار را یازده هزار و ۵۰۰ نفر کردیم یک نفر در این جماعت پیدا شد که بگوید من را به خاطر گرایش سیاسی عضو صندوق هنر نکرده‌اند؟ این پروانه هم همان است. ما داریم صندوق را قانون‌مندتر می‌کنیم تا به جز این یازده هزار و ۵۰۰ نفر بقیه خبرنگاران هم شناسایی شوند.

وی درخصوص این‌که مطرح می‌شود دادن پروانه خبرنگاری باید توسط نظام صنفی صورت گیرد دیدگاه وزارت ارشاد در این خصوص چیست، بیان کرد: به نظام صنفی اعتقاد دارم و قبول هم دارم اما نظام صنفی نیاز به قانون دارد، قانون فرآیندش طولانی‌مدت است و من باید بایستم بگویم خبرنگاران ۳ سال صبر کنند و ببینند قانون تصویب می‌شود یا خیر؟ می‌خواهم امروز این خدمات را به خبرنگاران بدهم آن قانون هم ان‌شاالله اگر سر وقتش تصویب شد، چه بهتر.

اسماعیلی ادامه داد: ما البته نیازی به تشویق دوستان نداریم اما دوست داریم اگر مسئله‌ای مطرح می‌شود من که در اختیار دوستان هستم یک روز صبر کنند و از من سوال کنند. مشاهده می‌کنم برای یک خبر که ناقص می‌آید کلی مصاحبه و کلمات عجیب و غریب استفاده می‌کنند! ما مگر این کاره هستیم؟ ما ۴ هزار خبرنگار اول دولت در صندوق هنر داشتیم در حال حاضر یازده هزار و ۵۰۰ نفر شده‌اند. هر خبرنگاری کار خبری انجام می‌دهد عزیز ماست و روی چشم ما جا دارد و ما هم موظفیم به آن‌ها خدمات بدهیم.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«سامو بندری» یک باره به آنتن شبکه یک سیما رسید – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: قرار بود فصل دوم سریال «مستوران» بعد از پایان مجموعه تلویزیونی «عاشورا» به آنتن شبکه یک سیما برسد اما در دقیقه ۹۰ حسن پورشیرازی با «سامو بندری» به تلویزیون آمدند.

به گزارش سینماپرس، سریال جایگزین «عاشورا» در لحظات پایانی تغییر کرد؛ قرار بود فصل دوم «مستوران» محصول سازمان اوج بنابر اعلام چند روز قبل پایگاه اطلاع‌رسانی سیما سریال جدید شبکه یک سیما باشد.

اما شب گذشته در آستانه کنداکتور پخش سریال شبکه یک خبری از پخشِ «سامو بندری» آمد که سال‌ها در صف منتظر مانده بود و به یک باره جایِ «مستوران» را گرفت.

این اتفاق بدون هیچ توضیحی از سویِ مسئولین ذیربط افتاد؛ پیگیری‌ها از سازمان هنری رسانه‌ای اوج و شبکه یک سیما یک موضوع مشترک را نشان می‌دهد سریال «مستوران» آماده است و فعلاً زمان پخش آن مشخص نیست. البته این احتمال را هم داده‌اند که بعد از پایان پخش «سامو بندری» می‌توان منتظرِ فصل دوم داستان افسانه‌ای اوج ماند.

سریال، تلویزیون، صدا و سیما، شبکه یک،

تصویری از کاوه خداشناس در «مستوران ۲»

سریالی که در فصل دوم سیدعلی هاشمی کارگردانی می‌کند و عطا پناهی در مقام تهیه‌کننده حضور دارد. چندی پیش تصویری از کاوه خداشناس منتشر شد که در این سریال ایفای نقش می‌کند.

این مجموعه تلویزیونی در ۳۸ قسمت برای علاقه‌مندان پخش خواهد شد. محمد حنیف نویسندگی این مجموعه را به‌عهده داشته است

«مستوران» روایت‌گر ماجراهایی تلفیقی از داستان‌های کهن ایرانی مانند هزار و یک شب، کشکول، گلستان و شاهنامه است که در شهری به‌نام «مستوران» رخ می‌دهد. «مستوران» داستانی کهن از افسانه‌های دوران صفویان و غزنویان را روایت می‌کند. داستان سریال مستوران فصل دوم هم در ادامه داستان فصل اول روایت می‌شود.

اما سریال «سامو بندری» که به یک باره به آنتن شبکه یک سیما رسید؛ دو سه سالی است در صف پخش قرار گرفته و کنداکتور پخش یک بار دیگر مخاطبان را غافلگیر کرد. «سامو بندری» به تهیه‌کنندگی سیدعلیرضا سبط احمدی و کارگردانی ابراهیم فروزش در بندر بوشهر، تصویربرداری شده و به تولید رسیده است.

اصغر عبداللهی نویسندگی این سریال را برعهده داشته است. این سریال که در ۱۳ قسمت تولید شده، هر شب ساعت ۲۲:۱۵ روی آنتن شبکه یک سیما می‌رود. شبِ گذشته قسمت نخست پخش شد و از امشب بقیه قسمت‌هایش روی آنتن خواهند رفت.

در خلاصه این داستان آمده: سامو تنها پسر ناخدا صبور، نوجوان بندری، باهوش، پر شر و شور و ماجراجوست. او درگیر اتفاق‌هایی پیچیده و عجیب می‌شود و خانواده و دوستانش هم درگیر ماجراهای خودش می‌کند. نیت او در هر ماجرا پاک و صادقانه است، اما ناخواسته باعث بر هم زدن آن بندر کوچک می‌شود و برای خودش و اطرافیانش دردسر ایجاد می‌کند…

“سامو بندری” متعلق به فضای بوشهر است و قصه آن با فضای جنوب همخوانی دارد و بر همین اساس جمعی از افراد حاضر در این مجموعه از بازیگران خوب بوشهری‌اند. حسن پورشیرازی، مائده طهماسبی، علی اوسیوند، مهدی فقیه، آریاوا رستمی، کورش زنگویی، ناهید ثناگو، مرتضی نوری فیروزی، لیلا دمان، عباس باکو، خلیل چراغ‌زاده، محمد گتوتی‌زاده، اسماعیل عاشوری، حدیث سیرجانیان، سیدرضا حسینی، مهدی عبدی، عبدالکریم محمودنیا، یوسف فهمیده، سید احمد صداقتبخشی و … در این سریال نقش‌آفرینی کرده‌اند.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

آنها با برنامه دارند جوان های عاشق ساخت فیلم را تحریک می‌کنند/ما هم مراقبت هایمان را چند برابر کردیم! – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی گفت: امیدوارم توزیع فیلم‌های قاچاق از طرف دست اندرکاران فیلم و صاحبان آثار نباشد و یک بی‌احتیاطی باشد. اگر این گونه باشد، قطعا می‌تواند با مجازات سختی مواجه شود. چون حیثیت سینمایی را به خطر انداختن اقدام مناسبی نیست.

به گزارش سینماپرس، حبیب ایل‌بیگی در گفت‌وگو با ایرنا درباره اتهام توزیع فیلم‌های قاچاق توسط نهادهای دولتی توضیح داد: با یکی دو نفری که مستقیما چنین اتهامی را به دولت و سازمان سینمایی زده‌اند برخورد قانونی خواهیم کرد. از این ها شکایت خواهیم کرد تا بگویند با چه استنادی این اتهام را زده اند.

وی با اشاره به پیشینه قاچاق فیلم‌های سینمایی گفت: در یک دوره هایی نسخه ای از فیلم به سازمان سینمایی داده می شد که روی فلش یا دی وی دی بود. به ندرت از سوی وزارت فرهنگ بی احتیاطی صورت می گرفت که البته هیچ وقت ثابت نشد. الان به همه سینماگران اعلام کردیم که باید دی سی پی فیلم را با کی دی ام به سازمان سینمایی بدهند. مشخص است که چه روز و چه ساعتی فیلم به سازمان سینمایی رسیده است. به لحاظ فنی امکان کپی و نشر آن وجود ندارد. مگر این که یک نفر از روی پرده فیلمبرداری کند.

آقایی در پراگ نشسته و با پول های خاص مبارزه با جمهوری اسلامی رسما ویدئو منتشر می کند که بروید این کارها را بکنید و این طوری ویدئو بگیرید و با مجوز یک نفر دیگر تقلب کنید

ایل‌بیگی افزود: فیلم های قاچاق امسال با کیفیت بالا عرضه شده اند. به غیر از دست اندرکاران فیلم و عوامل لابراتوارها و استودیوها و جشنواره های خارجی و عرضه کنندگان فیلم در داخل و خارج، متریال فیلم در اختیار هیچ کس دیگری نیست. آن متریال دست همین عوامل است که ارتباط مستقیمی با مالکان فیلم دارند.

وی با اشاره به قاچاق فیلم «تفریق» ساخته مانی حقیقی تاکید کرد: تفریق پخش کننده جهانی و اکران بین‌المللی داشته است. البته هنوز فیلم به مرحله «وی‌ او دی» نرسیده است. فیلم برادران لیلا هم وقتی در «وی‌ او دی» ها پخش شد، طبیعی بود که پخش بشود. البته شبکه های ماهواره ای متریال اصلی فیلم را داشتند. آنها از روی وی‌اودی کپی نکرده بودند. چون کپی کیفیت فنی را کاهش می‌دهد. عوامل فیلم تفریق می خواستند در تابستان نمایشش بدهند. نظر ما این بود که در ماه های بعد مثلا فصل پاییز اکران شود که شرایط بهتری وجود داشته باشد.

ایل‌بیگی با بیان این که فیلم‌های تفریق و بی‌رویا پروانه نمایش داشته‌اند اظهار داشت: در چند ماه گذشته چندین بار گفته‌ایم بیایید بی رویا را اکران کنید. اما تهیه کننده و سرمایه گذار گفته اند ما به دلیل هزینه های بالای اکران، فیلم را به یک «وی‌ او دی» واگذار کرده ایم.

معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی افزود: همان طور که آقای وزیر گفته‌اند این فیلم‌ها قبل از مساله‌دار شدن عوامل ساخته شده و همه تشریفات قانونی را طی کرده اند. پروانه ساخت و نمایش گرفته‌اند و اصلاحات را انجام داده اند. اکران حق طبیعی شان است. حق طبیعی سازندگان نباید ضایع شود. این که فیلم با متریال خوب لو رفته، برای ما هم جای سوال است. چند روز پیش، نماینده ای از سازمان سینمایی جلسه ای با پلیس فتا داشته است. آنها قول داده اند که به لحاظ فنی پیگیری کنند که منشا لو رفتن فیلم کجا بوده است. ما به دادستانی هم برای پیگیری این موضوع نامه نوشتیم.

دشمنان فیلمسازان را به ساخت فیلم های بدون مجوز و مخفیانه و بدون حجاب تشویق می‌کنند. بالاخره بودجه های میلیون دلاری که در آمریکا و اسرائیل برای مبارزه با نظام جمهوری اسلامی تصویب می شود، یک جایی باید خرج بشود. یک بخشی اینجا خرج می شود

ایل بیگی ادامه داد: در چند ماه اخیر فیلمی لو رفته که سرمایه گذار خارجی داشته است. وقتی لو رفت هیچ کس هیچ ادعایی نداشت. یک بار به ما اعلام نکردند که چرا دنبال نمی کنید. من فکر می کنم خودخواسته بوده است. آنها می خواهند فیلم ها فقط در ایران دیده شود.

وی با اشاره به لو رفتن فیلم ارادتمند؛ نازنین بهاره تینا گفت: کارگردان فیلم که یکی از سرمایه گذاران است، چندین بار اعلام کرده بود من این فیلم را پخش می کنم. ما داریم موضوع را بررسی می کنیم. ولی وقتی خودش اعلام کرده، باید به موضوع دیگری فکر کرد؟ اولین فرضیه این است که سازنده اش منتشر کرده است. دومین فرضیه این است که به یک جایی فیلم را فروخته‌اند. این ها احتمالات است. الان شاید جاهایی این فیلم‌ها را به دلیل حضور برخی بازیگران بخرند و پخش کنند. در این شرایط شاید برای شارژ کردن یک موضوعاتی این فیلم‌ها پخش بشود. این احتمالات در ستاد صیانت بررسی می شود.

معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی با اظهار امیدواری نسبت به این که توزیع غیر قانونی این فیلم‌ها از طرف دست اندرکاران فیلم و صاحبان آثار نباشد بیان کرد: یک نفری می‌تواند رسما و مردانه اعلام کند که من فیلمم را پخش می‌کنم و فیلمش را نمایش دهد. الان با وجود کانال های تلگرامی این امکان برایشان وجود دارد. ولی این که فیلم را پخش کنند و لورفتن آن را گردن نگیرند اقدام مناسبی نیست.

وی درباره اقدامات سازمان سینمایی برای جلوگیری از ساخت فیلم‌های زیرزمینی گفت: ما گزارش‌های مختلفی در این رابطه داریم که دنبال می کنیم. آقایی در پراگ نشسته و با پول های خاص مبارزه با جمهوری اسلامی رسما ویدئو منتشر می کند که بروید این کارها را بکنید و این طوری ویدئو بگیرید و با مجوز یک نفر دیگر تقلب کنید. ما هم اینجا هماهنگی هایمان را با تمام نهادهای انتظامی، امنیتی و اطلاعاتی انجام می دهیم تا از حریم سینمای ایران مراقبت کنیم. آنها با برنامه دارند جوان های عاشق ساخت فیلم را تحریک می‌کنند. ما هم مراقبت هایمان را چند برابر کردیم.

خودشان گفتند قرار بوده کلک بزنیم

معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی با تاکید بر این که فیلم کاباره مجوز ساخت نداشت بیان کرد: کارگردان و تهیه کننده فیلم، خانم خالقی اعلام کردند که ما مجوز داشتیم و با اطلاع وزارت ارشاد کار می کردیم. این حرف‌شان کاملا غیر واقع است. در جلسه ای که اینجا آمدند هم صراحتا گفتند ما داشتیم با پروانه ساخت یک فیلم کوتاه دیگر کار می‌کردیم. این کار تخلف است. در درخواست پروانه ساختی که ارائه کردند، بخشی از فیلمنامه را نیاورده بودند. این کار یک تقلب و پنهان کاری است. خودشان حضورا شفاف و واضح گفتند قرار بوده کلک بزنیم. هم فیلم را بدون حجاب ضبط کردند و هم از بازیگری کشف حجاب کرده استفاده کردند.

وی با تاکید بر این که دشمنان ما از هر چیزی استفاده می کنند و توجه به سینما از سوی دشمنان بسیار زیاد است گفت: آنها شبانه روزی دارند کار می ‌کنند. دشمنان فیلمسازان را به ساخت فیلم های بدون مجوز و مخفیانه و بدون حجاب تشویق می‌کنند. بالاخره بودجه های میلیون دلاری که در آمریکا و اسرائیل برای مبارزه با نظام جمهوری اسلامی تصویب می شود، یک جایی باید خرج بشود. یک بخشی اینجا خرج می شود.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«محمدرسول صادقی» معاون فرهنگی و هنری خانه هنرمندان ایران شد – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: مدیرعامل خانه هنرمندان ایران در حکمی محمدرسول صادقی را به‌ عنوان معاون فرهنگی و هنری این خانه منصوب کرد.

به گزارش سینماپرس، محمدمهدی عسگرپور در حکمی محمدرسول صادقی را به‌ عنوان معاون فرهنگی و هنری این خانه منصوب کرد.

در متن این حکم آمده است: «با توجه به سوابق ارزشمند جنابعالی در حوزه‌های مختلف مدیریت فرهنگی و هنری، به موجب این ابلاغ به عنوان معاون فرهنگی، هنری خانه هنرمندان ایران منصوب می‌شوید.

امیدوارم با شناخت وسیعی که از این مجموعه دارید، با همکاری مدیران و همکاران محترم، در حفظ و ارتقاء شأن و جایگاه این خانه در سپهر فرهنگ و هنر کشور موفق باشید».

محمدرسول صادقی متولد ۱۳۵۶ در تهران و دانش آموخته دکترای رشته فرهنگ و ارتباطات است.

صادقی پیش از این معاون فرهنگی دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو-ایران، معاون تولید هنری بنیاد رودکی، مشاور مدیرعامل و مدیر روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی، مدیرکل روابط عمومی سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مدیر اداره روابط عمومی و اطلاع‌رسانی فرهنگستان علوم، مدیر روابط عمومی مرکز هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بوده است.

او در حاضر رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر و از اعضای با سابقه خانه تئاتر است.

همچنین محمدمهدی عسگرپور از تلاش‌های ارزشمند آسیه مزینانی در طول دوره تصدی معاونت فرهنگی و هنری خانه هنرمندان ایران که با سختی‌های زیادی همراه بود، تقدیر و تشکر کرد.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

علیمردانی: به تمام کسانی که قصد مهاجرت دارند توصیه می کنم این فیلم را ببینند! – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: هاتف علیمردانی گفت: در «ستاره بازی» از زاویه ای نزدیک و از دید کسانی که مهاجرت کردند سعی کردم واقعیت ها را به تصویر بکشم.

هاتف علیمردانی کارگردان فیلم سینمایی «ستاره بازی» همزمان با اکران این اثر سینمایی گفت: در «ستاره بازی» از زاویه ای نزدیک و از دید کسانی که مهاجرت کردند سعی کردم واقعیت ها را به تصویر بکشم؛ من این واقعیت ها را از نزدیک لمس کرده و دیده ام و تنها گوشه ای از آنچه برای مهاجرین اتفاق می افتد را در این فیلم برای مخاطبان به تصویر کشیده ام.

کارگردان فیلم های سینمایی «مردن به وقت شهریور» و «به خاطر پونه» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: فیلمسازی که در حوزه اجتماعی کار می کند درگیر اتفاقاتی است که برای خودش یا برای اطرافیان و جامعه اش رخ می دهد. در واقع فیلمساز اجتماعی تحت تأثیر این موقعیت ها است که مبادرت به تولید اثر می کند.

وی ادامه داد: من در برهه ای از زمان که مقوله مهاجرت یکی از دغدغه های اصلی جامعه بود مبادرت به تولید «ستاره بازی» کردم. خوشبختانه تمام تلاشم را به کار بردم تا با دیدگاه نقادانه به این مقوله نگاه نکنم و تنها از زوایه ای بسیار نزدیک آنچه ممکن است بر سر مهاجرین بیاید را به تصویر بکشم. من در «ستاره بازی» هرگز در دام پشتیبانی یا نقد کردن مقوله مهاجرت نبودم و این به دیدگاه مخاطب فیلم باز می گردد که چه برداشتی از این اثر داشته باشد.

این سینماگر در این خصوص خاطرنشان کرد: وقتی فیلمسازی در فضای ناتورالیستی کار می کند باید به صورت کاملاً بی طرفانه نسبت به کانسپت فیلمنامه کار خود را پیش ببرد. در مورد «ستاره بازی» باید بگویم جدا از اینکه بخواهیم در مورد کیفیت فیلم صحبت کنیم این اثر سعی کرده بخشی از واقعیت های زندگی مهاجران در خارج از کشور را به تصویر بکشد.

علیمردانی سپس با اشاره به اینکه «ستاره بازی» برداشتی از قصه ای واقعی است اظهار داشت: من به عنوان یک فیلمساز موظف بودم به اصل قصه وفادار باشم. «ستاره بازی» بخشی از زندگی خانواده ای است که با معضلات پیاپی روبرو شدند به علاوه آنکه خود من در خارج از کشور از نزدیک برخی مسائل و موضوعات در زندگی مهاجرین را لمس کرده و دیده ام و با حوادث و مشکلات زندگی آن ها آشنا هستم و سعی کردم این نکات را با یکدیگر تلفیق کرده و در «ستاره بازی» به مخاطب نشان دهم.

کارگردان فیلم های سینمایی «کوچه بی نام» و «آباجان» در بخش دیگری از این گفتگو با بیان اینکه به تمام کسانی که قصد مهاجرت دارند توصیه می کنم این فیلم را ببینند متذکر شد: تماشای این فیلم می تواند برای تمامی کسانی که قصد مهاجرت دارند یا افرادی که برخی از دوستان، اقوام و یا عزیزان شان می خواهند در آینده مهاجرت کنند مفید باشد.

وی در پاسخ به این سوأل که به عقیده شما آیا تماشای این فیلم می تواند باعث شود که تصمیم افرادی که قصد مهاجرت کرده اند عوض شود تصریح کرد: طبیعتاً یک فیلم نمی تواند که تصمیم افراد را عوض کند اما شاید دغدغه ها و مشکلاتی که آن افراد هرگز به آن فکر نکردند را برطرف کند.

علیمردانی تأکید کرد: من در ساخت «ستاره بازی» به دام اغراق نیفتادم و سعی کردم نقاط مثبت و منفی را در کنار هم به تصویر بکشم. البته طبیعی است که در هر فیلم سینمایی نگاه فیلمساز وجود داشته باشد و در این فیلم هم چنین اتفاقی رخ داده است.

این کارگردان در پاسخ به این پرسش که آیا برای ساخت فیلم «ستاره بازی» به عنوان یک فیلم اجتماعی و تا حدی روانشناسانه از نظر متخصصان حوزه مسائل روانشناختی نیز بهره برده یا خیر گفت: بله من سعی کردم در زمان نگارش فیلمنامه از نظر چند روانکاو استفاده کنم. اصولاً فیلمنامه «ستاره بازی» از روی وویس هایی که برای یک روانکاو ارسال شده بود برداشت شد.

وی در این راستا ادامه داد: ما با صداهایی مواجه بودیم که از مصائبی حرف می زد و من بر اساس بازخوردی که از آن صداها داشتم فیلمنامه «ستاره بازی» را نوشتم. بی تردید قصه فیلم با داستان واقعی زندگی شخصی که بر اساس مسائل و مصائب او این فیلمنامه نوشته شد صد در صد متفاوت است چرا که من دسترسی به زندگی نامه آن شخص نداشتم و تنها به یک دوره تراپی او و صداهایی که برای روانکاوش ارسال کرده بود دسترسی پیدا کردم و این جرقه ای شد برای اینکه این فیلم را بسازم.

علیمردانی در بخش دیگری از این گفتگو در خصوص اهمیت سینمای اجتماعی و لزوم توجه مخاطبان به این نوع سینما اظهار داشت: بنده معتقدم مردم به دلیل کیفیت پایین بسیاری از فیلم هایی که طی این سال ها دیده اند میلی به سینمای اجتماعی ندارند و به سینما نمی روند. در واقع آنقدر آثار بد تولید شده و مردم با آن مواجه شده اند که ریسک حضور در سالن سینما و خرج کردن برای تماشای فیلم های اجتماعی را به جان نمی خرند.

وی متذکر شد: وقتی ما شاهد هستیم فیلم های کمدی خوب می فروشد اما بقیه فیلم ها فروش چندانی ندارند این فرضیه که مردم به دلیل قیمت بالای بلیت سینما حاضر به حضور در سالن ها نیستند را رد می کند چرا که اگر گرانی بلیت باعث عدم حضور مردم در سالن های سینما می شد فیلم های کمدی هم نباید فروش چمشگیری داشتند.

کارگردان فیلم های سینمایی «راز دشت تاران» و «هفت ماهگی» در خاتمه این گفتگو تأکید کرد: من می دانم و اطمینان دارم که نسل جدید فیلمسازان اجتماعی که به زودی وارد می شوند نفس درستی به سینمای اجتماعی خواهند داد و امیدوارم با ساماندهی و سازماندهی این افراد جوان سینمای قوی و با هیبتی داشته باشیم که مردم هم مشتاق به حضور و تماشای فیلم های آن باشند.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

صلح میرزایی: سینمای ما در حال حاضر محدود به چند چهره شده/ باید در پی تحول در سینما باشیم – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: قدرت الله صلح میرزایی گفت: دولت باید به تهیه کنندگان برای معرفی چهره های جدید به سینما یارانه دهد تا به این ترتیب طی یک بازه زمانی ۳ تا ۵ ساله بازیگران قدیمی از گردونه سینما حذف شوند.

قدرت الله صلح میرزایی کارگردان سینما در خصوص دستمزدهای نجومی برخی سلبریتی ها گفت: دولت باید به تهیه کنندگان برای معرفی چهره های جدید به سینما یارانه دهد تا به این ترتیب طی یک بازه زمانی ۳ تا ۵ ساله بازیگران قدیمی از گردونه سینما حذف و بازیگران جوان بی ادعا به میدان بیایند و دیگر زیاده خواهی های رایج برخی بازیگران از بین برود.

کارگردان فیلم های سینمایی «گریز از مرگ» و «شاهین طلایی» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: مشکل اصلی ما در سینما، سینمادارها هستند چرا که آن ها بر اساس آنکه در هر فیلم چه بازیگرانی ایفای نقش کرده اند سرنوشت آن فیلم را در اکران مشخص می کنند. آن ها به هیچ وجه از فیلم هایی که بازیگران جدید را به سینما معرفی می کنند حمایت نمی کنند و همیشه بدترین اکران را به این فیلم ها اختصاص می دهند.

وی در همین راستا ادامه داد: از این رو بنده معتقدم دولت باید از تهیه کنندگانی که حاضر به ریسک می شوند و در پروژه های شان از بازیگران نوپا و جدید استفاده می کنند حمایت کند. مثلاً می تواند به هر فیلم یک یارانه ۵ میلیارد تومانی بدهد تا به این ترتیب بازیگران جدید حمایت شوند و دیگر تهیه کننده ترس از شکست فیلمش در زمان اکران و بایکوت سینماداران نداشته باشد.

صلح میرزایی تأکید کرد: اگر این اتفاق بیفتد و ما بازیگران جدیدی را تربیت و به سینمای کشور معرفی کنیم ضمن آنکه بعد از چند سال ده ها بازیگر خلاق جوان خواهیم داشت، باعث می شویم که دیگر مسأله ای مثل دستمزد بازیگران سینما را دچار بحران نکند.

این سینماگر سپس با بیان اینکه امروزه بیش از ۵۰ درصد هزینه های تولید یک فیلم صرفاً به دستمزد بازیگران اختصاص پیدا می کند اظهار داشت: این اتفاق بسیار تلخ است که سایر عوامل فیلم در پشت صحنه تنها به اندازه بازیگران سهم می برند. سینمای ما بی شک دیگر نمی تواند جوابگوی دستمزدهای نجومی و درخواست های عجیب بازیگران باشد کما اینکه بارها شاهد بوده ایم بسیاری از فیلم هایی که از چندین بازیگر مطرح هم استفاده کرده اند باز هم در گیشه شکست خورده اند و از آن ها استقبال نشده است.

کارگردان فیلم های سینمایی «علف های هرز» و «دختری در قفس» متذکر شد: سینمای ما در حال حاضر محدود به چند چهره شده که هرطور بخواهند رفتار می کنند! این اتفاق در حالی است که ما در سینما نیازمند تنوع هستیم و باید کاری کنیم که همه مردم کشور بتوانند سلیقه خود را در فیلم های سینمایی ببینند نه اینکه به حضور تعداد بسیار اندکی از جمعیت ۸۵ میلیون نفری کشور در سینماها راضی باشیم! بنده شخصاً خودم زخم خورده زیاده خواهی برخی بازیگران هستم به نحوی که برخی فیلمنامه هایم به دلیل درخواست های غیرمتعارف بازیگران ساخته نشده است.

وی در بخش دیگری از این گفتگو یکی دیگر از معضلات اصلی سینمای کشور را معضل فقدان فیلمنامه مناسب برشمرد و در این راستا تصریح کرد: جای شک نیست که اگر سوژه بکر و جذاب وجود داشته باشد مردم می روند و فیلم ها را می بینند؛ پس ما بعد از برطرف کردن معضل زیاده خواهی بازیگران باید در پی تحول در سینما و توجه به سوژه های بکر و مرم پسند باشیم.

صلح میرزایی در پایان این گفتگو خاطرنشان کرد: متأسفانه بنده بر این باور هستم که سینما از طرف خود مسئولان جدی گرفته نمی شود. مردم امروزه دسترسی به فیلم های روز جهان دارند و بهترین فیلم ها را با گوشی های موبایل خود می بینند از این رو ما اگر بخواهیم میان مردم و سینما در دنیای امروز آشتی برقرار کنیم مسیر سخت و دشواری در انتظارمان است و باید از سطحی نگری مفرط فعلی فاصله گرفته و نگاهی عمیق به تولیدات مان داشته باشیم.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

از این که چند استان درگیر کار هنری می‌شوند و مسئولان می‌فهمند چیزی به نام تئاتر و موسیقی هم وجود دارد اتفاق خوبی است – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: علیرضا حنیفی نویسنده و کارگردان تئاتر و عضو هیأت داوران بخش نمایشنامه‌نویسی بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی نمایش آیینی و سنتی معتقد است شخصیت‌های بیگانه جایگزین اساطیر کهن ایرانی شده‌اند و توجه به شخصیت‌هایی که متعلق به این سرزمین نیستند همچون گیاهی بیگانه است که در خاکی که برای آن نیست گذاشته شود، هم خاک را آلوده می‌کند و هم بار نمی‌دهد.

به گزارش سینماپرس، علیرضا حنیفی نویسنده و کارگردان تئاتر درباره آثار رسیده به بخش نمایشنامه‌نویسی جشنواره بین‌المللی نمایش آیینی و سنتی گفت: با احترام به قلم همه شرکت‌کنندگان و زحماتی که برای رساندن نمایشنامه‌هایشان به جشنواره کشیده‌اند باید بگویم که برخی از دوستان مسیر را اشتباهی رفته بودند. در این دوره ۱۷۵ متن را خواندم ولی به نظر می‌رسد قاعده نمایش‌های سنتی ایرانی در برخی از آثار فراموش شده است.

این درام‌نویس توضیح داد: در نمایش سنتی ایرانی، خندان و سرگرم کردن مردم اولین قاعده است و نباید از یاد برود. در کار سنتی مردم یک لحظه از روزمرگی‌های خود خارج می‌شوند، سرگرم می‌شوند و می‌خندند. کمتر کاری را خواندم که به این نکته توجه داشته باشد. این که یک سیاه یا حاجی وارد داستان کنیم آن را تبدیل به نمایش سنتی ایرانی نمی‌کند.

وی با انتقاد از وضعیت درام‌نویسی کشور گفت: به طور کلی برای ادبیات نمایشی در سال‌های اخیر اتفاق خوبی نیفتاده است. به نظر می‌رسد نویسندگان اصول را نادیده گرفته و پایه‌های درام‌نویسی ضعیف شده‌ است.

حنیفی برگزاری ورکشاپ و دوره‌های کوتاه مدت را یکی از ضروریات درام‌نویسی در کل کشور دانسته و افزود: باید ورکشاپ‌هایی در این زمینه برای نویسندگان طراحی شود. منظور درس دادن و آموزش نیست. برای بحث و تحلیل و شناسایی نقاط قوت و ضعف لازم است که با اساتید فن جلسات متعدد برگزار شود تا ایرادات رفع شوند. من هم از اساتید دیگر یاد گرفته‌ام.

این مدرس تئاتر با اشاره به قومیت‌ها و فرهنگ‌های مختلف، به تاثیر و غنایی که این تنوع می‌تواند در آثار نمایشی ایجاد کند پرداخته و گفت: ایران کشوری با قومیت‌های فراوان است که در آن فرهنگ‌ها و دیدگاه‌های مختلف به وجود آمده‌اند. در گردهمآیی‌ها، کارگاه‌ها و مراودات فرهنگی تأثیر مثبتی بر رشد ادبیات و هنر می‌گذارند ولی این مسئله که تا کنون چنین اتفاقی نیفتاده است باید بررسی شود.

وی ضعف در نمایشنامه‌های رسیده به جشنواره را تنها در نویسندگان جوان ندانسته و افزود: این درد در آثاری از بزرگان این هنر هم دیده می‌شد. گرچه به اعتقاد من آثار نویسندگان صاحب‌نام نباید در بخش مسابقه شرکت می‌کرد ولی به نظر می‌رسد شتاب برای فرستادن به جشنواره به کارها آسیب‌زده است. من به عنوان یک نویسنده باید اول به ادبیات کشورم فکر کنم. ادبیات عنصر پیشرفت ذهنی، اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی ملت‌هاست. آیا شکسپیر برای جشنواره می‌نوشت؟ این درد که نویسنده درآمدی ندارد و به این فکر کند که شاید از جشنواره‌ها چیزی گیرش بیاد.

وی با اشاره به تجربیات و پژوهش‌هایی که در زمینه تئاتر کردستان انجام داده به نقش تعاملات فرهنگی و تاثیری که بر یکدیگر می‌گذارند پرداخته و برگزاری بخش‌های جشنواره در استان‌های مختلف را با این رویکرد اتفاقی درست ارزیابی کرد. این کارگردان تئاتر گفت: از این که چند استان درگیر کار هنری می‌شوند و مسئولان می‌فهمند چیزی به نام تئاتر و موسیقی هم وجود دارد اتفاق خوبی است. زمانی که نمایش قطار جنوب را در سنندج اجرا می‌کردم یک نفر از یک ارگان پرسیده بود که آیا بازیگر خانم همسر من است یا نه. و به همین بهانه نیز کار را تعطیل کردند. این یک واقعیت است که شناخت مسئولان از هنر در استان‌های دیگر با مرکز تفاوت دارد.

علیرضا حنیفی با بیان این مطلب که در نگاه کلی از متن‌ها راضی نبودم تصریح کرد: من ایرانی که قصه‌ها و داستان‌های قدیمی را دیده‌ام و می‌دانم چرا باید سیاه نمایش‌ام نقش لیر را بازی کند؟ یادمان رفته است که سیاه با مردم زندگی می‌کند. درد مردم را می‌فهمد. درد سیاه درد جهانی نیست، درد مردم عادی است و درد جهانی در کنارش قرار می‌گیرد.

وی در بخش دیگر از صحبت‌هایش به نادیده گرفتن داستان‌های کهن ایرانی و جایگزینی شخصیت‌های بیگانه به جای آنها اشاره کرده و گفت: در داستان سیاوش کلی درس اخلاقی وجود دارد اما اتفاق نیفتاده که به این جنبه داستان‌های شاهنامه توجه شود. اصالت را کنار گذاشته‌ایم و عنصر بیگانه را به جایش نشانده‌ایم. به عنوان یک کشاورز زاده به شما می‌گویم هر خاکی یک نوع گیاه می‌خواهد. توجه به شخصیت‌هایی که متعلق به این سرزمین نیستند همچون گیاهی بیگانه است که در خاکی برای آن نیست گذاشته شود. هم خاک را آلوده می‌کند و هم بار نمی‌دهد.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«سینما» مثل سیاست محل اختلاف و مانند رنگین‌کمان است/کمیت و کیفیت در «سینما» باهم در ارتباط هستند – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: مهدی فخیم‌زاده کارگردان باسابقه سینمای ایران در چهارمین شب از نشست «بر سینمای ایران چه گذشت»‌ درباره نظام درجه‌بندی فیلم‌ها در دهه ۶۰ سخن گفت.

به گزارش سینماپرس، چهارمین شب از سلسله نشست‌های «بر سینمای ایران چه گذشت» به همت سازمان سینمایی سوره و به بهانه نمایش مجموعه مستندی به همین نام اثر شهرام میراب‌اقدم که محصول مرکز مستند سوره است، به میزبانی امیر قادری و با حضور اهالی سینما با سلیقه‌ها و گرایش‌های متنوع و گوناگون از جمله جابر قاسمعلی، عباس نادران، حجت قاسم‌زاده اصل و … پنجشنبه شب ۶ مهر ماه در سالن شهر هفتم پردیس سینمایی آزادی برگزار شد.

در این شب از نشست فریدون جیرانی، مهدی فخیم‌زاده، سیدضیا هاشمی، مهدی سجاده‌چی و سجاد نوروزی مهمان اصلی برنامه بودند.

در ادامه مهدی فخیم‌زاده فیلمساز و بازیگر پیشکسوت درباره روند تولید فیلم در دهه ۶۰ بیان کرد: برای من دهه ۶۰، دهه ظلم است. سینما به طور طبیعی می‌توانست راه خودش را برود اما انقلاب باعث شد برخی از سینما خود به خود حذف شوند. خیلی از هنرپیشه‌ها هم ممنوع الکار نشدند، بلکه خودشان رفتند. آقایانی که در دهه ۶۰ مدیریت سینما را برعهده گرفتند، ۲ کار انجام دادند؛ ممنوع‌الکاری که تا پیش از انقلاب آن را نشنیده بودیم و دیگری درجه‌بندی که هر ۲ از نظر من کنترل سینما بود که صدایی از کسی بلند نشود. در ممنوع‌الکاری مشخص بود که قوه قضائیه در قوه مجریه ورود می‌کند و دوستان می‌دانستند، اما آنقدر سرشان شلوغ بود که نمی‌خواستند وارد بازی شوند.

وی افزود: درباره مساله درجه‌بندی نیز باید بگویم که فیلم در هر لحظه و به هر دلیلی می‌توانست حذف شود. من فیلم «خواستگاری» را به عمد ساختم و الان بعد از سال‌ها حاضر نیستم یک پرده از آن را ببینم. فیلم را به سبک آن‌ها ساختم و درجه «ب» هم گرفت. فراموش نکنیم سینما مثل سیاست محل اختلاف و مانند رنگین‌کمان است. از سوی دیگر در سینمایی که ۱۰۰ فیلم دارد، می‌توان ۱۰ فیلم خوب پیدا کرد اما در سینمایی که ۲۰ فیلم دارد، ۲ فیلم خوب نمی‌توان پیدا کرد، پس کمیت و کیفیت باهم در ارتباط هستند. تا به امروز هر زمان اسم درجه‌بندی آمده است، بدن من به لرزه می‌افتد چراکه ظلم به سینماست.

قادری درباره درجه‌بندی فیلم‌ها تصریح کرد: نکته مهم این است که چه کسانی برای درجه‌بندی آثار تصمیم می‌گیرند؟ معیار در هنر را چه کسی تعیین می‌کند؟ این طبقه‌بندی ریشه یک تفکری دارد و این تفکر همچنان در سینما باقی مانده است که اگر قدرت پیدا کند می‌تواند روی سرنوشت علاقه‌مندان به سینما و سینماگران تأثیر بگذارد.

فخیم‌زاده توضیح داد: دوستان کاری می‌کردند که فیلمی با درجه «ج» با شکست روبرو شود. کاری هم برای فیلم «الف» نمی‌توانستند انجام دهند و تماشاگر هم نمی‌آمد اما ۵ هفته سینمادار را وادار می‌کردند که با سالن خالی این فیلم پیش برود. دوستان یک عده کارگردان «الف» ساز و یک عده کارگردان «ج» ساز درست کردند. تفکر «ج» سازی باعث شد عده‌ای سینما را رها کنند اما من به اصطلاح رویم را سفت کردم و ایستادم چراکه این تفکر را از ریشه قبول نداشتم و معتقد بودم آقایان نوعاً اهل سینما نبودند. اولین سالی که آثار را درجه‌بندی کردند، من تنها کسی بودم که گفتم این کار غلط و مصیبت است.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

قطعاً اگر بودجه این فیلم دوبرابر می‌شد فیلم باکیفیت‌تری را شاهد بودیم! – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: هادی محمدپور با اشاره به اینکه فیلم «هایپاور» با دیگر فیلم‌هایی که درباره نیروی پدافند هوایی و شهید ستاری ساخته شده‌اند متفاوت است، تأکید کرد: این فیلم به نبوغ شهید ستاری می‌پردازد.

به گزارش سینماپرس، هادی محمدپور، کارگردان فیلم سینمایی «هایپاور» که به تازگی در گروه هنر و تجربه اکران شده است، در گفتگو با خبرنگار ایلنا، اظهار داشت: سال گذشته من کلیپی در فضای مجازی دیدم که در آن شهید ستاری در اتاق کنترل پرواز نشسته و آنجا با دیگر خلبان‌ها که در پرواز بودند، صحبت می‌کرد و عملیاتی را به این شکل از راه دور کنترل می‌کرد.

محمدپور خاطرنشان کرد: بسیار جالب بود که یک نفر عملیات هوایی را از اتاق کنترل، رصد می‌کند، همه چیز را مدیریت می‌کند و همزمان از انحدام هواپیماهای دشمن خوشحال می‌شود. بعد از بررسی‌هایی که داشتم متوجه شدم این کلیپ مربوط به نیروی پدافند ارتش و عملیات والفجر ۸ است. در این عملیات شهید ستاری طرحی را ارائه داده بود که به واسطه این طرح در ۲۰ روز بیش از ۸۰ هواپیمای دشمن سرنگون شد.

وی افزود: برای تحقیق و پژوهش ابتدایی کارم را شروع کردم، با مسئولین پدافند ارتش صحبت کردم و منابع خاص را در اختیار بنده گذاشتند و با امیر شایانمهر که ۹۰ درصد فیلمنامه این اثر را ایشان نوشته‌اند کارش نگارش فیلمنامه «هایپاور» را آغاز کردم. البته شخصی به نام امیر سرتیپ براتعلی غلامی را به ما معرفی کردند که یار و همراه شهید ستاری، تنها بازمانده عملیات والفجر ۸ و یکی از طراحان آن بودند و ما از روایت‌هایشان ایشان از همان روز اول عملیات‌های پدافند هوایی تا زمانی که پیروزی حاصل شد استفاده کردیم.

این کارگردان درباره واقعی بودن روایت‌های فیلم سینمایی «هایپاور» گفت: ما صد در صد کار را بر اساس اسناد و واقعیت‌ها پیش بردیم و فقط نام شخصیت «امانی» را با توجه به احترامی که برای شخصیت واقعی قائل بودیم تغییر دادیم. در فیلم «هایپاور» این شخصیت بین دو راهی خیانت به کشور یا وفاداری به آن قرار می‌گیرد و نمی‌داند کدام مسیر را انتخاب کند و هر چند که خوشبختانه این فرد در نهایت از این امتحان موفق بیرون آمد اما ما برای اینکه حساسیتی روی ایشان ایجاد نشود نام این شخصیت را تغییر دادیم. شخصیت واقعی کاراکتر «امانی» در حال حاضر نیز در قید حیات هستند.

محمدپور درباره وجه تمایز فیلم «هایپاور» با فیلم سینمایی «منصور» و دیگر آثاری که به اقدامات پدافند هوایی می‌پردازند، گفت: فیلم خوش‌ساخت «منصور» شخصیت محور بود ولی فیلم «هایپاور» مربوط به نبوغ شهید ستاری و طرح فوق‌العاده ایشان است و چندان به شخصیت شهید ستاری نپرداخته‌ایم و علاوه بر آن به نقش پدافند هوایی ارتش در عملیات والفجر ۸ پرداخته‌ایم. دیگر فیلم‌هایی که به پدافندهای هوایی پرداخته‌اند، در این سال‌ها آثار متفاوتی از «هایپاور» هستند و به عنوان مثال می‌توان به «۲۸۸۸» اشاره کرد که این فیلم با وجود پرداختن به نقش پدافند هوایی در جنگ ارتباط دیگری با فیلم «هایپاور» ندارد.

وی تأکید کرد: ایده ساخت فیلم «هایپاور» از خودم بود، هیچ کس ساخت این فیلم را به من سفارش نداد. در تاریخ جنگ بازه‌ای زمانی وجود دارد که به یکی از نمادهای نیروی پدافند ارتش تبدیل شده و هر جا که صحبت از عملیات هوایی می‌شود این عملیات و طرح شهید ستاری مثال زده می‌شود و اهمیت این موضوع به خودی خود یکی از دلایلی بود که من به سراغ این قصه رفتم.

این کارگردان اظهار داشت: ساخت این فیلم کار بسیار سختی بود، ساخت فیلم جنگی نیاز به برنامه‌ریزی‌های بسیاری دارد و ممکن است بارها با ناهماهنگی‌هایی که صورت می‌گرفت کار دچار اشکال شود و کارگردان باید فشار عصبی زیادی را تحمل کند. علاوه بر این مسائل کیفیت کار، اینکه آیا فیلم دیده می‌شود یا خیر و… دغدغه‌هایی بود که من داشتم و ریسک کردم و به سراغ ساخت این فیلم رفتم و با توجه به هزینه‌ای که صورت گرفت و شرایطی که فراهم بود به نظر من «هایپاور» پروژه موفقی بود. هزینه ساخت این فیلم اصلاً‌با هزینه ساخت فیلم‌های جنگی قابل قیاس نیست و قطعاً اگر بودجه این فیلم دوبرابر می‌شد فیلم باکیفیت‌تری را شاهد بودیم و اطمینان دارم که فیلم در چند بخش برنده سیمرغ هم می‌شد. بودجه اندک باعث شد که ما از ضبط برخی صحنه‌ها منصرف شویم و یا نتوانستیم برخی متریال مورد نیاز را داشته باشیم.

محمدپور درباره لزوم ساخت فیلم‌هایی درباره جنگ تحمیلی گفت: من از نسل جوان هستم و اتفاقاتی که در این دوران رخ داده را شنیده‌ام. من به شخصه علاقه داشتم بتوانم برهه‌ای از تاریخ را که افرادی برای این کشور زحمت کشیده‌اند به زبان سینما روایت کنم تا جوانان ما بدانند اگر خاک کشورمان حفظ شده است چه انسان‌های بزرگی را از دست داده‌ایم. نمی‌خواهم شعار بدهم اما این هدف اصلی من بود و هر وقت که فیلم‌های دفاع مقدسی را می‌بینیم به کشورم و گذشته‌ام افتخار می‌کنم و می‌خواستم با «هایپاور» به بزرگانی چون شهید ستاری ادای دین کنم.

وی افزود: شخصیت شهید ستاری را نمی‌توان با یک فیلم یا یک سخنرانی معرفی کرد، باید بیشتر درباره او بخوانیم و بشنویم. زندگی من به شخصه به دو قسمتِ پیش از شناخت و ساخت فیلم شهید ستاری و پس از آن تقسیم می‌شود. پیشنهاد می‌کنم کسانی که به دیدن فیلم «هایپاور» می‌آیند تنها به این فیلم اکتفا نکنند و سعی کنند شخصیت شهید ستاری را بیشتر بشناسند و به راحتی از کنار این شخصیت عبور نکنند.

این کارگردان در پایان خاطرنشان کرد: هر کارگردانی علاقه‌مند است که فیلمش مورد استقبال قرار بگیرد اما متأسفانه فیلم‌های دفاع مقدسی در گیشه چندان مورد استقبال قرار نمی‌گیرند اما این فیلم با بودجه کمی ساخته شده و اطمینان دارم که به لحاظ مالی ما بیت‌المال را متضرر نکرده‌ایم. در ساخت این فیلم ارتش تمام قد با ما همکاری کرد ولی در برخی موارد ما نمی‌توانستیم خود را با ارتش وفق دهیم؛ مثلاً یک هواپیما برای فیلمبرداری آماده می‌شد و ما فقط یک روز این هواپیما را در اختیار داشتیم تا تصاویری که مدنظر داریم را ضبط کنیم و ما با توجه به سکانس‌ها تصور می‌کردیم که یک روز زمانی مناسب است اما اینگونه نبود و مدام با ارتش در تماس بودیم که بتوانیم زمان بیشتری هواپیما را در اختیار داشته باشیم و می‌دانیم که استفاده از این تجهیزات نیز با محدودیت همراه است. خوشبختانه ارتش با ما همکاری لازم را داشت اما اقتضاعات فیلمبرداری در برخی مواقع باعث شد که کوتاهی‌هایی از سوی ما صورت بگیرد و به همین دلیل از امیر صباح‌فرد فرمانده نیروی پدافند هوایی، امیر سپهری‌راد، امیر سرتیپ فولادی و امیر سرتیپ جوکار که یکی از پیشکسوتان و فرماندهان قدیمی هستند تشکر می‌کنم.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«شوشا» پایتخت فرهنگی جهان اسلام شد – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: آیسسکو شهرهای شوشا در جمهوری آذربایجان، سمرقند در جمهوری ازبکستان، الخلیل در فلسطین، ابیجان در جمهوری ساحل عاج و سیوه در مصر را به ترتیب به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال‌های ۲۰۲۴، ۲۰۲۵، ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ تعیین کرد.

به گزارش سینماپرس، دوازدهمین کنفرانس وزرای فرهنگ جهان اسلام که توسط سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی جهان اسلام (آیسسکو) به میزبانی قطر در حال برگزاری است، شهر «لوسیل» را به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال ۲۰۳۰ تصویب کرد.

این موضوع در جلسه‌ای با حضور وزرای فرهنگ کشورهای اسلامی برای بررسی سازوکارهای برنامه آیسسکو برای پایتخت های جهان اسلام صورت گرفت.

آیسسکو همچنین شهرهای شوشا در جمهوری آذربایجان، سمرقند در جمهوری ازبکستان، الخلیل در فلسطین، ابیجان در جمهوری ساحل عاج و سیوه در مصر را به ترتیب به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال‌های ۲۰۲۴، ۲۰۲۵، ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ تعیین کرد.

شوشا شهری در منطقه مورد مناقشه ناگورنو – قره‌باغ در قفقاز جنوبی است. ارتفاع این شهر ۱۴۰۰ تا ۱۸۰۰ متر از سطح آب‌های آزاد است و دارای مناظر بسیار بدیع کوهستانی است که پوشیده از جنگل‌های انبوه است.

مشاهده خبر از سایت منبع