X

مدیر فنی

دفتر سینمایی

«تئاتر» هنری است که به واسطه آن می توان راه سعادت بشر را ترسیم کرد! – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: دبیر شانزدهمین جشنواره ملی تئاتر رضوی از فعالان عرصه نمایش و تئاتر خواست تا برای پیوند استوار تئاتر با فرهنگ رضوی و گسترش آموزه‌های رضوی متوسل به قرآن و اهل بیت (ع) شوند.

به گزارش سینماپرس، کوروش زارعی در گفت و گو با ایرنا گفت: برگزاری جشنواره تئاتر ملی رضوی به منظور تولید متون و آثار نمایشی فاخر دینی، آیینی و کشف استعدادهای جدید است. در واقع تئاتر، هنری است که به واسطه آن می توان راه سعادت بشر را ترسیم کرد. خداوند هنرمندی خود را در قرآن ترسیم کرده است و با زبان قصه با ما سخن می گوید و اهل بیت عصمت و طهارت(ع) نیز راه را به ما نشان می دهند که چگونه از قصه های قرآنی تجربه کسب کنیم.

وی افزود: به منظور پیوند استوارتر و محکمتر تئاتر با فرهنگ رضوی و انعکاس عمیق و گسترده تر آموزه های رضوی در عرصه تئاتر، بایستی فعالین این عرصه متوسل به قرآن و اهل بیت(ع) شوند.

زارعی در ادامه گفت: موضوع های این جشنواره شامل پیوند وقایع معاصر ایران و جهان اسلام با منش و سلوک رضوی، امام رضا (ع)، خانواده ایرانی و تربیت رضوی، رفتار اجتماعی مبتنی بر الگوگیری از سیره امام رضا (ع)، سبک زندگی و سیره علمی و عملی امام رضا (ع)، هتک حرمت و کشتار زائرین حرم مطهر احمد بن موسی «شاهچراغ» (ع) است.

وی درباره سابقه خود در عرصه تئاتر گفت: بنده سالیان سال است در عرصه نویسندگی، بازیگری و کارگردانی تئاتر و فیلم های مذهبی و آیینی فعالیت دارم و امسال مفتخرم که به عنوان دبیر جشنواره تئاتر رضوی خدمت گذار حضرت رضا(ع) هستم.

دبیر شانزدهمین جشنواره ملی تئاتر رضوی با اشاره به داوری این جشنواره در دو بخش نمایشنامه نویسی و نمایش صحنه ای درباره جوایز این جشنواره اظهار داشت: در بخش نمایشنامه نویسی به رتبه های اوّل تا سوم، علاوه بر تندیس جشنواره و لوح تقدیر، به ترتیب ۴۰، ۲۰ و ۱۰ میلیون تومان جایزه نقدی و به رتبه‌ شایسته تقدیر نیز لوح تقدیر و هفت میلیون تومان جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

این بازیگر تئاتر افزود: در بخش نمایش صحنه ای نیز جوایزی برای بخش کارگردانی، نویسندگی، بازیگری زن و مرد، طراحی نور، طراحی لباس، طراحی صحنه، موسیقی، طراحی گریم و طراحی پوستر و بروشور در نظر گرفته شده است که به برگزیدگان هر بخش تعلق می گیرد.

جشنواره تئاتر ملی رضوی از مجموعه برنامه های بیستمین دوره جشنواره بین المللی امام رضا (ع) است که امسال شانزدهمین دوره آن در تبریز برگزار خواهد شد و علاقه مندان می توانند آثار خود را تا ۱۹ فروردین از طریق تارنمای شمس توس برای دبیرخانه ارسال کنند.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

ایجاد نفرت از «حاکمیت دینی» بر بستر یک اثر ضعیف «ضد قصاص» – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: «پرونده باز است» عنوان یکی از تولیدات سینمایی عرضه شده در «بخش سودای سیمرغ چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر» همانند برخی آثار تولید شده در سال‌های اخیر به سراغ موضوع «قصاص» رفته است.

فاطمه سادات ناظمی/ «پرونده باز است» عنوان یکی از تولیدات سینمایی عرضه شده در «بخش سودای سیمرغ چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر» است که همانند برخی آثار تولید شده در سال‌های اخیر به سراغ موضوع «قصاص» رفته و با یک فیلمنامه بسیار ابتدایی و در یک فُرم ناقص سینمایی سعی دارد تا در حد بضاعت خود در معارضت با «حدود الهی» ظاهر شده و در ابعاد این «حکم الهی» شبهه‌افکنی کند! اثری به شدت سیاه و تاریک که با پایان باز خود سعی می‌کند تا طیف‌های مختلف از مخاطبان سینمایی خود را به پلیدی و پلشتی «حدود الهی» باورمند سازد و «ناکارآمدی سیستم قضایی جمهوری اسلامی» را از حنجره بازیگر نوجوان اثر آنچنان فریاد زند که موجب «ایجاد نفرت» در پس تفکرات ذهنی هر بیننده‌ای از «حاکمیت دینی» گردد.

ایجاد نفرت از «حاکمیت دینی»  بر بستر یک اثر ضعیف «ضد قصاص»


فیلم سینمایی «پرونده باز است» اثری با دیالوگ‌های سطحی و آبکی و بازی‌های کلیشه‌ای و پُر از تکه‌پرانی‌های جنسی و فحش‌ها و حرف‌های رکیک و تکه‌پرانی‌های سیاسی بی‌مایه و سبک و … است که در یک فُرم سینمایی به شدت نازل و کم کیفیت تولید شده و به سراغ موضوع «قصاص نوجوانان» رفته و با تمرکز بر پرونده جنایی یک نوجوان ۱۵ ساله که مرتکب قتل شده، شرایط چند سال انتظار او برای ورود به سن قانونی و دریافت حکم اعدام و اجرای آن را به تصویر می‌کشد.


ایجاد نفرت از «حاکمیت دینی»  بر بستر یک اثر ضعیف «ضد قصاص»


«پرونده باز است» داستان پسر نوجوانی به نام «فرهاد» است که با پدر خود در یکی از محلات جنوب شهر زندگی می‌کند و در ۸ سالگی مادرش او را رها کرده و رفته! نوجوانی بسیار مودب و مظلومی که دلبسته «نرگس» دختر همسایه است. دختری که پدر ندارد و با «فرهاد» در رابطه‌ای عاشقانه است. رابطه‌ای که پسری به نام «علیرضا» قصد ورود به آن را دارد. پسری که هم‌مدرسه‌ای «فرهاد» است و دارای خانواده‌ای موجه می‌باشد که از نظر وضعیت مالی در شرایط مناسبی می‌باشند. پسر شری که مورد توجه ویژه خانواده خود است و حالا تاب بی‌اعتنایی «نرگس» را ندارد و پس از ماجرای اخلال در مراسم کفتربازی «فرهاد» و «نرگس» و پس از ماجرای کشتن کفتر و تحقیر شدن توسط پدر خود به یک سراغ نزاع و درگیری شدید با «فرهاد» می‌رود و در این میان است که «فرهاد» برای دفاع از خود با چاقویی که پدرش به او داده «علیرضا» را می‌کشد و برای رسیدن به سن ۱۸ سالگی و اجرای «حکم قصاص» راهی کانون اصلاح و تربیت می‌شود و …


ایجاد نفرت از «حاکمیت دینی»  بر بستر یک اثر ضعیف «ضد قصاص»


«خدا» در هیچ کجای «پرونده باز است» جایی ندارد و این موضوعی اتفاقی نیست! زیرا این اثر قرار است تا با استفاده از ابتدایی‌ترین اصل در سینما تمام تقصیرها را بر گردن و گُرده «عبدالله» بیاندازد! و با تاکید مکرر بر نام او سعی نماید تا این شخصیت موجه و با ظاهر مذهبی را به عنوان عامل اصلی انحطاط پیش از وقوع جنایت در جامعه معرفی نموده و سپس او را با نام و به عنوان «عبدالله» در مقام و جایگاه «اِعمال حدود خدا» قرار دهد و در نهایت اهرم آهنی سکوی اعدام در جامعه ایران را به دست توانمند او بدهد!


ایجاد نفرت از «حاکمیت دینی»  بر بستر یک اثر ضعیف «ضد قصاص»


«پرونده باز است» قطعا برای نخستین‌بار است که در تاریخ سینمای ایران «طناب اعدام» را بر گردن نوجوان تازه به سن جوانی رسیده می‌اندازد و با طولانی نمودن صحنه‌ی درد و رنج «فرهاد» قاب‌های تصویری متفاوت و با زوایای مختلفی از این وضعیت را در ذهن مخاطب خود به ودیعه می‌گذارد. اثری به شدت سخیف که در اوج ندانم‌کاری نهادهای نظارتی، اقدام به تولید تصویری سینمایی از شیوه اعدام و صحنه پایین کشیده شدن اهرم سکوی اعدام توسط زن چادری و مرد خواهان قصاص نموده و نحوه اعدام و جان کندن «فرهاد» را به صورتی کامل و البته در ظاهری یک رفت و برگشت تخیلی به تصویر می‌کشد.


ایجاد نفرت از «حاکمیت دینی»  بر بستر یک اثر ضعیف «ضد قصاص»


«پرونده باز است» اثری ضعیف از منظر ساختارهای سینمایی که در روایت منطقی داستان خود عاجز است و تنها توجه و تلاش آن در جهت ترسیم وجاهتی متفاوت برای معارضت با «حدود الهی» است. اثری که در آن «خدا» وجود ندارد و اساسا توکل و توسل برآمده از «نگاه شیعی» هیچ معنی و مفهومی پیدا نمی‌کند. اثری که نه تنها هیچ مسجد و یا سجاده نمازی در آن یافت نمی‌شود؛ بلکه در مقابل به تصویرسازی کاملا مشروع از روابط آزاد و خارج از شرع زن و مرد می‌پردازد و حتی با استفاده از دیالوگ و در بیان سردبیر روزنامه به آن توصیه مستقیم نموده و قباحت‌زدایی از سطوح مختلف روابط «دوست دختری» و «دوست پسری» را آنچنان بدون مرز پیگیری می‌کند که حتی «عشق مثلثی» را به عنوان یک واقعیت پذیرفته شده در جامعه ایران و در میان خانواده مسلمان ایرانی معرفی می‌سازد.


ایجاد نفرت از «حاکمیت دینی»  بر بستر یک اثر ضعیف «ضد قصاص»


به سبب حمایت «قوه قضاییه» بخش عمده‌ای از «پرونده باز است» در لوکیشن و نمای اصلی «زندان قزل حصار» و «کانون اصلاح و تربیت» فیلمبرداری شده تا شاید مخاطب بتواند فضای واقعی و میزان رفاه و تمیزی و همراهی مسئولان و… این اماکن را شاهد باشد؛ اما متاسفانه مریضی پدیدآورندگان اثر و خلأ حضور ساختار نظارتی سبب شده تا «پرونده باز است» بخواهد که این واقعیت ملموس و غیرقابل‌انکار در مقابل دوربین را از ذهن مخاطب خود زدوده و به جای آن با استفاده از موسیقی و تصویرسازی از آزارهای شبانه و تعرض در توالت و تجاوز به زندانیان و …، نوعی حسن وجود شرایط ناامن برای زندانی و عدم امنیت در این محیط قابل کنترل را به بیننده این اثر منتقل سازد و حتی برای رساندن کامل این معنی به دیالوگ متمسک شده و نوجوان اثر را با صورتی کبود و در یک صحنه‌ای احساسی برای خواندن «بیانیه زجر در زندان» در مقابل دوربین قرار می‌دهد!


ایجاد نفرت از «حاکمیت دینی»  بر بستر یک اثر ضعیف «ضد قصاص»


در مجموع شاید نمونه‌ای بسیار کوچک از تسری «غفلت فرهنگی» و جای خالی «هوشمندی رسانهای» و بویژه خلأ حضور فهیم و توانمند «معاونت فرهنگی» در پیکره «قوه قضاییه» را بتوان در فیلم سینمایی «پرونده باز است» مشاهده نمود. اثری «ضد قصاص» و به نوعی «تخریب‌کننده چهره نظام قضایی جمهوری اسلامی» و در «تقابل مستقیم با حاکمیت دینی» که در کمال تعجب با برخورداری از حمایت‌های «قوه قضاییه» تولید شده است!


ایجاد نفرت از «حاکمیت دینی»  بر بستر یک اثر ضعیف «ضد قصاص»


مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«جشنواره فیلم فجر» چراغ نفتی نیست که فوتش کنی خاموش شود! – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: کارگردان و بازیگر شناخته شده سینما با حضور در جشنواره فیلم فجر، واکنش قابل تاملی به تحریم‌کنندگان داشت.

به گزارش سینماپرس، مهدی فخیم‌زاده کارگردان و بازیگر سینما و تلویزیون را به ژانر پلیسی بیشتر می‌شناسند؛ او این روزها در یک سریال تلویزیونی ایفای نقش می‌کند و خودش هم دست به قلم شده تا کاری را آماده ساخت کند. او در عین حال در واکنش به سوال تسنیم درباره تحریم‌کنندگان و حاشیه‌سازان برای کم رونق کردن جشنواره فیلم فجر و کسانی که با تهدید و توهین و تخریب نمی‌گذارند چرخ زندگی سینماگران بچرخد پاسخ جالبی داشت.

در ادامه این گفت‌وگو را می‌خوانید.

استاد فخیم‌زاده، به نظر می‌رسد که جای فیلم‌های پلیسی و جنایی در تلویزیون و سینما خالی‌ست! این روزها مشغول کاری هستید؟

من الان دارم در یک سریال تلویزیونی به کارگردانی احمد معظمی بازی می‌کنم و خودم یک کاری را می‌نویسم که شاید بتوان ساخت.

توصیه‌ای برای فیلمسازان به سمت ساخت این سریال‌ها بروند؟ ‌

ژانر پلیسی همیشه مورد علاقه مردم و دنیا بوده و شبکه‌های اجتماعی ناقص است؛ ۸۰ درصد فیلم‌ها پلیسی یا اقمار فیلم پلیسی است و باید امکان آن را فراهم کرد.

برخی دارند فضاسازی می‌کنند که چراغ جشنواره روشن نماند و چراغ سینمای ایران بی‌رونق شود و خیلی از سینماگران خانه نشین شدند. نظر شما چیست؟

جشنواره فیلم فجر چراغ نفتی نیست که خاموش شود و فوتش کنی خاموش شود. جشنواره فیلم فجر سال‌هاست که سابقه دارد و ریشه پیدا کرده؛ با این چیزها ممکن است درجه‌اش پایین بیاید اما خاموش نمی‌شود. جشنواره فیلم فجر الان چهل و یکمین سال است و مطابق عمر انقلاب، ریشه دارد و خاموش نمی‌شود.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

جنتی: پایان‌بندی مرتبط با امام رضا (ع) امضای ماست/ ما در کارمان ایدئولوژی داشتیم و نشان دادیم – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: نشست خبری انیمیشن «بچه زرنگ» با حضور محمدجواد جنتی و بهنود نکویی(کارگردانان)، حامد جعفری(تهیه کننده) و علی رمضانی (نویسنده) در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

به گزارش سینماپرس، نشست خبری انیمیشن «بچه زرنگ» در دومین سانس از چهارمین روز چهل و یکمین جشنواره بین المللی فیلم فجر با حضور محمدجواد جنتی و بهنود نکویی(کارگردانان)، حامد جعفری(تهیه کننده) و علی رمضانی (نویسنده) در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

حامد جعفری ابتدای نشست میلاد امام علی (ع) را تبریک گفت و با مردم زلزله زده خوب همدردی کرد و گفت: پروژه انیمیشنی است که در قالب برنامه بلند مدت ساخته شده است. به این نقطه رسیدیم که هر سال برنامه ای برای کودک و نوجوان داشته باشیم. ایده پردازی آن هشت ماه طول کشیده و به دلیل شیوع کرونا وقفه ای داشته و امروز نسخه اولیه به نمایش گذاشته شده است. این پروژه مشترک کانون فکری کودک و نوجوان و پویا است و امیدواریم ادامه پیدا کند تا کانون دوباره پاتوق کودکان باشد. این جمعی که کار را انجام دادند گروه جوانانی هستند که تمام تلاش خود را کردند و ما به نمایندگی از همه عوامل در این نشست حضور داریم و از همه آنان قدردانی می کنم.

تهیه کننده کار در ادامه افزود. تمایزی مهمی بین انیمیشن سینمایی با دیگر گونه‌های سینمایی وجود دارد. مولف در انیمیشن، کمپانی است و کار به صورت جمعی شکل می گیرد. در این پروژه تقریبا ۲۵۰ نفر فعالیت داشتند.

علی رمضانی نویسنده انیمیشن ذکر کرد: قهرمان داستان سفری می‌رود که در ابتدای آن تصور اشتباهی از قهرمان بودن دارد و پس از آن تغییر می‌کند.

بهنود نکویی دیگر کارگردان انیمیشن «بچه زرنگ» بیان کرد: برداشت قهرمانانه توهمی بود که کاراکتر در طول مسیر از قهرمان بودن خودش داشت. ما هم می‌خواستیم این نکته را یادآور شویم که تاثیری که برخی تولیدات ابرقهرمانانه دارند گاهی بسیار مخرب است.

نکویی در ادامه با اشاره به بخش‌های فنی این پویانمایی خاطر نشان کرد: وقتی اثری از انیمیشن روی پرده می‌آید که از دید عموم مقبول است، مطمئن باشید که عوامل در موضوع فنی بسیار تلاش کردند و از استاندارد کافی برخوردار است.

حامد جعفری در ادامه بیان کرد: استدیوهایی که در دنیا پیش‌قدم تولید انیمیشن هستند قدمتی ۱۰۰ ساله دارند در حالی که در ایران شاید ۱۰ الی ۲۰ سال است که تولیدات شروع شده است. کمی فاصله وجود دارد اما باید بگویم که توانستیم به استانداردهای جهانی برسیم.

وی درباره هزینه پروژه ادامه اضافه کرد: درباره دوبله بگویم که با مشورت بسیار، عوامل را انتخاب کردیم. این انیمیشن پروسه طولانی طی کرده و باید با دلار هزینه آن را بسنجیم. کل هزینه ما حدود یک میلیون دلار شده است.

جعفری اظهار کرد: در پروژه «بچه زرنگ» از ابتدا دو نسخه تولید کردیم. اول نسخه ایرانی برای کشورهای مسلمان است و نسخه دیگر هم برای کشورهای غیرمسلمان است. درنتیجه این انیمیشن دو ورژن یا نسخه دارد.

تهیه کننده بچه زرنگ ادامه داد: ما برای گروه کودک و نوجوان کار می‌کنیم. این گروه همیشه مغفول مانده و ما تمام تلاشمان را برای دیده شدن این گروه خواهیم کرد. جشنواره فیلم فجر هم فرصتی است برای دیده شدن و ما از این فرصت استفاده کردیم تا بتوانیم قدمی برای شناساندن انیمیشن‌ها به منتقدان و مدیران برداریم.

حامد جعفری تهیه‌کننده «بچه زرنگ» درباره همکاری نهادهای دولتی گفت: وقت آن رسیده که متولیان و نهادهای دولتی کشور به حوزه کودک و انیمیشن‌ها توجه کنند. همان‌طور که دیدیم آثاری مانند فیلشاه در گیشه هم موفق بودند پس می‌بینیم که در این حوزه هم می‌توان گردش مالی خوبی داشت. امیدوارم نهادهای دولتی و حکومتی به کمک آیند.

وی افزود: پروژه «بچه زرنگ» با حمایت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شکل گرفته پس مشخص است که این سازمان به این موضوع توجه دارد؛ اما اینکه چرا نهادهای دولتی و حکومتی توجهی ندارند، سوالی است که ما جوابی برای آن نداریم و مسئولان باید پاسخ دهند.

نویسنده این انیمیشن درباره پایان‌بندی تصریح کرد: پایان‌بندی را از ابتدا پیش‌بینی کرده بودیم و برای آن برنامه‌ریزی داشتیم.

جنتی ادامه داد: هر کمپانی‌ای یک امضایی برای خودش دارد و هر کدام کم‌کم مخاطبان خود را پیدا می‌کنند. این پایان بندی که مرتبط با امام رضا (ع) بود، امضای ماست. اثری بدون ایدئولوژی وجود ندارد و ممکن است برخی مخاطبان ایدئولوژی ما را نپسندند. در هر صورت ما در کارمان ایدئولوژی داشتیم و نشان دادیم.

جعفری تاکید کرد: در ابتدا حامد محمدیان کارگردان پروژه بود که به دلایلی از کار جدا شد و مصاحبه‌ای هم در این بار کرد. در هر صورت ما هم به پاس تمام تلاش‌های ایشان، نام او را در تیتراژ ذکر کردیم.

بهنود نکویی در پاسخ به این پرسش که چرا در این انیمیشن در نسبت با آثار خارجی موسیقی و آواز کمتری دارد، خاطر نشان کرد: استفاده از موسیقی و آواز استاندارد و اندازه‌ای ندارد که بگوییم چرا ما آن را رعایت نکردیم. ما تا جای امکان آواز و موسیقی در «بچه زرنگ» را وارد کرده‌ایم.

تهیه‌کننده «بچه زرنگ» گفت: مهم‌ترین اتفاقی که ما در این حوزه داریم تلاش می‌کنیم، رشد پویانمایی است و زمانی که به عقب برمی‌گردیم می‌بینیم ما از موانعی عبور کردیم که دشوار بوده است. ما باید به کارهایی که برای کودک ساخته می‌شود کمک کنیم. البته نه فقط در مرحله ساخت و تولید بلکه در مرحله اکران و دیده شدن هم‌ کمک کنیم.

حامد جعفری بیان کرد: کار تولید انیمیشن جمع‌محور است. طبیعی است که اگر ایده‌ای به ما برسد، با پیشنهادهای یکدیگر آن را پرورش می‌دهیم.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

خانه جشنواره تحت تأثیر خانواده های گروهک منافقین!/ توقع از مسئولان جشنواره فجر انقلاب برای پاسداری و صیانت از دستاوردهای ۴۰ ساله این رویداد – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: سومین روز جشنواره فجر در پردیس سینمایی ملت با نمایش فیلم «سرهنگ ثریا» همراه بود؛ فیلمی در رابطه با تلاش خانواده های گروهک منافقین برای نجات آن ها از کمپ اشرف؛ نشست خبری این فیلم با حضور خانواده های این افراد همراه با حواشی متعدد برگزار شد.

به گزارش سینماپرس حضور خانواده های اعضای فرقه منحوس رجوی در پردیس سینمایی ملت توأم با لحظاتی تلخ و ناراحت‌کننده بود؛ از بیهوش شدن و از حال رفتن برخی مادران چشم‌ انتظار تا تازه شدن داغ دل های بخشی دیگر از این پدران و مادران! «سرهنگ ثریا» به دلیل استقبال زائدالوصفی که از آن شد تا این لحظه جذاب ترین فیلم جشنواره چهل و یکم است؛ فیلمی با بازی درخشان ژاله صامتی!

اما در همین نشست خبری به دلیل فضای بسیار تنگ و خفه ای که برای عکاسان و تصویربرداران در نظر گرفته شده دعوای لفظی میان برخی عکاسان و خبرنگاران صورت گرفت که با پادرمیانی یکی از دست اندرکاران جشنواره ختم به خیر شد اما باز هم یک بار دیگر این هشدار را داد که سینمای کم ظرفیت و کم امکانات پردیس سینمایی ملت به درد برگزاری جشنواره مهمی چون جشنواره فیلم فجر نمی خورد!

از سوی دیگر عدم اعلام اسامی هیأت داوران جشنواره تا پایان روز سوم باعث شد تا زمزمه هایی بین برخی اهالی رسانه رد و بدل شود که گویا دست اندرکاران جشنواره برای چینش هیأت داوری به مشکلات جدی برخورده اند! موضوعی که قطعا صحت ندارد ولی زاییده عملکرد ضعیف مدیریت جشنواره است. آنچه مهم است اینکه تاکنون سابقه نداشته جشنواره فجر این چنین اهالی رسانه را در خصوص جزئیات بی خبر بگذارد و اطلاعات را به صورت قطره چکانی بیرون دهد!

همچنین واکنش انفعالی دبیر جشنواره نسبت به حواشی جشنواره چهل و یکم از جمله مسأله انصراف برخی فیلمسازان از بخش بین الملل، یکی دیگر از اتفاقات روز بود! امینی که برای افتتاح نمایشگاه عکس ۱+۴۰ به پردیس ملت آمده بود در جمع خبرنگاران اعلام کرد جشنواره باشکوه در حال برگزاری است. این اظهارات امینی در حالی است که در برخی گروه های فضای مجازی تصاویر و متن هایی منتشر شده که نشان می دهد در برخی از سینماهای مردمی استقبال خوبی از جشنواره صورت نگرفته است! امینی همچنین در نشست خبری فیلم «سرهنگ ثریا» نیز حضور پیدا کرد.

بی شک توقع از مسئولان جشنواره فجر انقلاب پاسداری و صیانت از دستاوردهای ۴۰ ساله این رویداد سینمایی است.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«هوک» دارای پوستر رسمی شد – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: پوستر فیلم سینمایی «هوک» همزمان با چهارمین روز از چهل و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر رونمایی شد.

به گزارش سینماپرس، پوستر فیلم سینمایی «هوک» همزمان با اکران در خانه رسانه منتشر شد.

«هوک» به کارگردانی حسین ریگی و تهیه‌کنندگی علی آشتیانی‌پور از تازه‌ترین تولیدات بنیاد سینمایی فارابی است و مهدی ‌تراب‌بیگی نگارش فیلمنامه این فیلم سینمایی را برعهده داشته است.

این فیلم به زعم کارگردان خود ادای دینی به مردم شریف سیستان و بلوچستان است و در خلاصه داستان آن آمده است: «دو برادر ورزشکار بلوچ برای رسیدن به آرزوهای بلندپروازانه خود تلاش می‌کنند.»

امیر جعفری، رویا تیموریان، امیرمهدی ژوله، علیرضا جعفری، علی اوسیوند، مهتاب ثروتی، محسن آشتیانی پور، سبحان رخشانی، آرزو تاج‌نیا، سعید رضایی‌کیا و… گروه بازیگران «هوک» را تشکیل می‌دهند

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

موافقت وزیر ارشاد با ماندگاری جشنواره موسیقی نواحی در کرمان


نماینده کرمان و راور در مجلس گفت: با توجه به اینکه ۱۵ سال جشنواره موسیقی نواحی در کرمان برگزار می شده و امسال به دلیل شرایط خاصی که در استان وجود داشت، امکان برگزاری نبود، انتظار داریم از سال آینده مجددا این جشنواره به استان کرمان برگردد که وزیر ارشاد موافقت خود را در این زمینه اعلام کرد.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

محقق: کجای دنیا سینماگران حق دارند در همه مسائل اظهارنظر کنند؟/ چرا علیه کشورهایی که مارا تحریم کردند پست نمی‌گذارید؟ – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: نشست خبری فیلم «چرا گریه نمی‌کنی؟» تنها با حضور تهیه‌کننده در پردیس سینمایی ملت برگزار شد. گفتنی است سایر عوامل فیلم پیش از این اعلام کرده بودند که جشنواره را تحریم کرده و حاضر به حضور در آن نیستند.

به گزارش سینماپرس، نشست‌ خبری «چرا گریه نمیکنی؟» تنها با حضور تهیه‌کننده اثر و بدون حضور سایر عوامل در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

در این نشست که با اجرای محمدرضا مقدسیان برگزار شد، تهیه کننده فیلم سیدرضا محقق حضور داشت و پاسخگوی اهالی رسانه شد. محقق که پرشور و صمیمانه حرف می‌زد، با اینکه با دختر خردسال خود در سالن نشست حاضر شده بود، اما توانست در ادامه خبرنگاران و اصحاب رسانه را با خود همراه کند.

سید رضا محقق ادامه داد: مشغول تهیه «شهر خاموش بودم» که باران کوثری پیشنهاد این فیلم را داد با کارگردانش قرار گذاشتم و قرار شد این فیلم را تولید کنم.

محقق در جواب به سوال خبرنگار درباره نیامدن کارگردان به سالن نشست علی رقم حضور در پردیس ملت گفت: نیامدن کارگردان بی‌احترامی به اصحاب رسانه است، من نمی‌توانم برای آقای معتمدی تعیین تکلیف کنم که بیاید یا نیاید. تهیه کننده صاحب اثر است و تصمیم می‌گیرد کاری در جایی باشد یا نباشد و من تصمیم گرفتم که باشم. این نگاه که تا اینجا می آیند و به داخل سالن نمی‌آیند پاسخگو خودشان هستند امروز روز میلاد امام علی علیه السلام است که می‌گوید پای حرفت بایست اگر حق باشد و من‌ پای حرف و کارم هستم. صاحبان سینما مردم هستند. در نتیجه نمی‌شود آن را تحریم کرد. در تونس و قاهره اگر اتفاقی بیفتد سینما تعطیل میشود؟ در کجای دنیای آزاد اندیشی یعنی اینکه کسی را مجبور کرد که کاری را بکند یا نکند؟

محقق در ادامه افزود: «چرا گریه نمی کنی؟» تهیه کننده صاحب اثر است و تصمیم می گیرد در محفلی حضور داشته باشد یا نه. این نگاهی که تا پشت در تشریف بیاورید اما در نشست حاضر نشود، انتخاب اوست. امروز روز مبارکی است و حضرت علی می گوید پای حرفت بایستد. ما در سینما که صاحبانش مردم هستند نمی توانیم تحریم کنیم. من داریم معیشت مردم را نشانه می گیریم. بحثی با عنوان کاسبی نحریم مطرح بود این موضوع در بدنه هنر رخنه کرد. آیا اتفاقاتی که در قاهره و مصر افتاد سینما تعطیل شد؟ مگر جشنواره های سال گذشته با این رویکرد نبود؟ در کجای جهان نو اندیشی امر می کنند که چه کاری را انجام بده و چه کاری را انجام نده. گاهی باید مسائل و ادبیات را تفکیک کنیم چرا که وقتی ما به دری می کوبیم سزاوار است در باز شود و زمانی که با آن کار نداریم، بسته بماند. صحبت های بسیاری شندیم که می گویند از رانت استفاده کردید اگر می خواهید با من دشمنی کنید شرافتمندانه دشمنی کنید. فیلم هایی که قبلا من ساختم پول تولیدشان ۴۰۰ میلیون تومان نشده این چه رانتی است؟ اگر کسی می خواهد در سینمای مستقل و خصوصی کار کنید چون مخالف نظر شماست باید برای آن شائبه ایجاد کنید. زمانی که در سینمای هنر تجربه با برادرم با خون دنبال کردم شما کجا بودید؟ من وصل راس هستم اما وصل به خدا هستم. من به دوستان گفتم اینجا میدان شماست، من می دانم آنان حضور پیدا خواهند کرد، ما غم مردم هستیم. مگر ما جدا از مردم هستیم. من کوچک مردم هستم.

وی افزود: حجمه های زیادی به من وارد شد. امسال به لطف خدا سه فیلم در سه فستیوال هنر اروپایی داشتم. فیلم درب جایزه بهترین فیلم سه قاره را گرفت. فیلم آقای بهرامی جایزه بهترین کارگردانی را گرفت. من سختی کشیدم و نمی توانم با سینما قهر کنم. سینما خانه من است. قهر معنا ندارد، صحبت و نقدی دارید آن را منصفانه مطرح کنید.

جامعه ما شفاف است و در همه جای دنیا اختلاف سلیقه وجود دارد. من از همه عوامل چرا گریه نمی کنید که من را تنها گذاشتند قدردانی می کنم. چرا سینما را نمی توان خاموش کرد. مسائلی مطرح شد و گفتند آقای معتمدی نمی دانسته که فیلم در جشنواره فجر ارائه شده، من پیامکی از او دارم که اعلام کرده نسخه ای از فیلم را تحویل جشنواره بدهم. نباید وسط بازی کنیم.

گفتند محقق داماد کسی است؟ من به داماد پاسدار بودن افتخار میکنم. من به هر چه بدست آوردم افتخار می کنم.

کارگردان فیلم در یکی از پست ها اشاره کرده که اسمش از فیلم درآمده است. کجای دنیا چنین کاری می کنند که من انجام دهم شما تیتراژ فیلم را دید، چند بار اسم کارگردان در تیتراژ اعلام شده بود؟

من درباره پرسش هایی که مربوط به کارگردانی است ورود نمی کنم و به خود او واگذار می کنم.

وی ادامه داد: من سینما را دوست دارم. سینما عشق من است و شما نمی توانید بگویید چرا عشقت را دوست دارید؟ من هر کاری کردم بر اساس علاقه شخصی بوده است.

درباره اینکه ممیزی فیلم و اختلاف کارگردان با تهیه کننده چه اندازه به اکران «چرا گریه نمی کنی؟» ضربه می زند؟ من با کسی اختلاف ندارم و در زندگی ام دوست ندارم با کسی بجنگم. دوستان اصلاحیاتی که مطرح کردند را انجام دادیم و تقدیم سازمان سینمایی کردیم.

درباره اینکه بخشی از فیلم تمسخر ارزش ها است، پاسخ داد: ما یکسری ارزش ها در سینما داریم و دوستان بعد از بازبینی یک فیلم را تایید می کنند. به عقیده من ناگفته هایی بوده که باید به آن پاسخ داده شود.

محقق ادامه داد: کارگردان جایی نوشته بود که اجازه نمی دهد من از فیلمش به عنوان نردبان استفاده کنم؟ در حالی که ایشان از نردبان من بالا رف ته است. نردبان را خداوند جلوی پای انسان می گذارد نه آنچه که یافته‌های فکری خودشان است.

محقق در پایان گفت: برای همه حرف‌هایی که زده شده متاسفم، شما در ایران زندگی می‌کنید، کجای دنیا بازیگران حق دارند در همه مسائل اظهارنظر کند؟ چرا علیه کشورهایی که مارا تحریم کردند پست نمی‌گذارید؟ سینما هیچ‌گاه تعطیل نمی‌شود شما امروز رفتید ولی میدانم که باز هم باز می‌گردید.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«خطاهای بزرگ استراتژیک» یک اثر سینمایی جذاب – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: «سرهنگ ثریا» عنوان یکی از تولیدات سینمایی جذاب و دیدینی عرضه شده در «جشنواره چهل و یکم» است. اثری که متاسفانه با وجود ماهیت سینمایی خود دچارخطاهای بزرگ استراتژیک شده است.

حسین پورقادری/ «سرهنگ ثریا» عنوان یکی از تولیدات سینمایی جذاب و دیدینی عرضه شده در «جشنواره چهل و یکم» است. اثری که متاسفانه با وجود ماهیت سینمایی خود دچارخطاهای بزرگ استراتژیکی شده است و در این میان شاید از مهمترین این اشتباهات بتوان به اصل شکل گیری و تمرکز بر چنین درامی آن هم در قالب یک اثر سینمایی اشاره نمود.


«خطاهای بزرگ استراتژیک» یک اثر سینمایی جذاب

فیلم سینمایی «سرهنگ ثریا» ترسیم مستندگونه از ماجرای خانواده‌هایی است که یک یا چند نفر از وابستگان ایشان در عضویت «سازمان مجاهدین خلق» قرار داشته و حالا با فروپاشی «حکومت بعث عراق» ایشان توانسته‌اند به مجاورت «پادگان اشرف» بیایند و با کمک «سفارت ایران» و همراهی «صلیب سرخ» خواهان ملاقات با فرزندان خود باشند. خانواده‌هایی که با هزینه‌های شخصی خود در نزدیکی «اردوگاه اشرف» در کانکس‌ مستقر شده‌اند و به صورتی شبانه‌روزی با بلندگو به محل استقرار منافقین رفته و فرزندان خود را صدا می‌زنند.

در فیلم سینمایی «سرهنگ ثریا» زنی به نام «ثریا» محور روایت قرار می‌گیرد و اثر بر روی پسر او با نام «امیرعلی» متمرکز می‌شود که ۲۰ سال پیش به «سازمان مجاهدین خلق» پیوسته است. زنی شجاع و مقاوم که همه امور را سامان می‌دهد و باعث قوت قلب خانواده‌هایی که به امید دیدار با فرزندان خود به این منطقه می‌آیند و …


«خطاهای بزرگ استراتژیک» یک اثر سینمایی جذاب



پُرواضح است که «سازمان مجاهدین خلق» یک «گروهک تروریستی» شناخته شده در تاریخ ایران است که ترور و کشتار ۱۷ هزار انسان مظلوم ایرانی تنها بخشی از عملکرد ننگین و غیرقابل جبران این گروهک در طی بیش از چهل سال اخیر محسوب می‌شود. گروهکی مخوف که مرور مستندات تاریخی و بررسی کیفیت جنایت‌های گسترده و عدیده آنها در مقایسه با سایر گروهک‌های تروریستی در طول قرن اخیر و در سطح بین الملل حکایت از جایگاه نخست این گروهک تا به کنون داشته و ملاحظه دقیق در عمق جنایت‌های ایشان سبب می‌شود تا هر ارزش‌یاب منصفی، تروریست‌های وابسته به تفکر «داعش» را در رتبه پایین‌تر از «سازمان مجاهدین» قرار دهد!


«خطاهای بزرگ استراتژیک» یک اثر سینمایی جذاب


روایت الکن «سرهنگ ثریا» از «سازمان مجاهدین خلق» و اعضای آن و خانواده ایشان و بالاخص نسل جدید پروش یافته با هویت سرزمینی اشرف و … اگر چه می‌تواند موجب ایجاد شبهات و سوالات بسیاری در ذهن مخاطب شود و تا آنجا این سوالات را جدی سازد که حتی در منطق چنین روایتی ابهام ایجاد شود و حتی این فیلم را به جایگاه یک اثر سمپاتی برساند؛ اما واقعیت آن است که این اثر با زیرکی و حرکت بر بستر «روایتی مادرانه» توانسته تا از حداکثر ظرفیت ممکن در جهت ایجاد فضای حسی و عاطفی و در جهت جذب مخاطب استفاده نماید و این همه با بازی درخشان «ژاله صامتی» که پربیراه نیست اگر بگوییم عمده بار فیلم به دوش او است به خوبی محقق گردیده است. البته در این میان جذابیت‌های بصری و قاب بندی‌های خوب، آن هم با وجود تمرکز بر چند لوکیشن تقریبا ثابت فیلمبرداری و کمک گرفتن از بازی‌های روان بازیگران دیگر، به همراه موسیقی و تدوین مناسب و … همگی به خوش ریتم شدن فیلم کمک کرده، و «سرهنگ ثریا» را به یک فیلم سینمایی جذاب مبدل ساخته و برخلاف غنای داستانی اثر که در بهترین حالت و نهایتا به اندازه یک تله فیلم ۷۰ دقیقه‌ای قد می‌دهد، آن را در یک بازه زمانی ۱۲۰ دقیقه ای از نفس نینداخته و مخاطب را پای پرده نگه می‌دارد!


«خطاهای بزرگ استراتژیک» یک اثر سینمایی جذاب


اما نکته قابل تامل آن است که «سرهنگ ثریا» دقیقا در شرایطی که «سازمان مجاهدین خلق» به دنبال تغییر نسل و ترمیم چهره و ننگ‌زدایی از اقدامات تروریستی خود و نیروهای وابسته به خود می‌باشد تولید شده و ناخواسته به نوعی هم‌سو و هم‌گام با این سیاست سعی دارد تا تمام جنایت‌های صورت گرفته توسط ۱۴ هزار نیروی رسمی و حقوق‌بگیر این سازمان را نادیده و عامل همه این جنایت‌ها را محدود و خلاصه به حضور اغواگرایانه دو کاراکتر «مسعود» و «مریم» نماید و این همه را در جای جای اثر فریاد زده و در نهایت با سکانس «قبرستان اشرف» قاب گرفته و در حافظه مخاطب سینمایی خود هک می‌نماید.


«خطاهای بزرگ استراتژیک» یک اثر سینمایی جذاب


قطعا ضعف رسانه‌ای «جمهوری اسلامی ایران» است که سبب شده تا نسل امروز از کمترین اطلاعی در مورد واقعیت «سازمان مجاهدین خلق» و ابعاد تفکری اعضای آن برخوردار نباشد و حالا در چنین شرایطی است که «سرهنگ ثریا» مظلومیت خانواده‌های این تروریست‌ها را ترسیم می کند و فرزندان این خانواده‌ها را افرادی مظلوم و بدبخت نشان می دهد که از ترس نظام حاکم در ایران گرفتار فرقه «مسعود رجوی» شده‌اند! جوانانی اغوا شده که اکنون در سن میان‌سالی نشان داده می‌شوند و بدون هر گونه سلاحی و از طریق «فضای مجازی» به دنبال براندازی «نظام جمهوری اسلامی» می‌باشند! تصویرسازی ویژه‌ای که با واقعیت در صحنه از تفاوت‌های فاحش بسیاری برخوردار است و در این میان تنها با مرور مختصر بر «فتنه مهرماه امسال» می‌توان به خوبی حضور در صحنه تعداد قابل توجهی از خانواده‌ها و وابستگان فکری «سازمان مجاهدین خلق» را مشاهده نمود.


«خطاهای بزرگ استراتژیک» یک اثر سینمایی جذاب


پس اگر چه بخشی از جداشدگان «سازمان مجاهدین خلق» و همچنین خانواده ایشان به ماهیت پوشالی و جنایت‌کار این گروهک ترورریستی پی‌برده و از عملکرد گذشته خود پشیمان قلبی هستند و در صدد جبران برآمده‌اند. اما این ندانم کاری محض است که بخواهیم چشمان خود را بر روی عملکرد طیف گسترده‌ای از به ظاهر توابین و یا خانواده‌های همچنان چشم انتظار و در حال مراوده با این فرقه ببندیم و یا نقش موثر و حمایتی جمعی از خانواده‌های منافق را حتی در داخل کشور با تصویرسازی از امثال «سرهنگ ثریا» نادیده بگیریم.


«خطاهای بزرگ استراتژیک» یک اثر سینمایی جذاب


مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

ممکن است فیلمنامه و کارگردانی خوب باشد اما تا کار به انتها نرسد مشخص نیست نتیجه کار چه چیزی می‌شود – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: موزه سینمادر ادامه انتشار سلسله برنامه‌های تاریخ شفاهی خود به مناسبت زادروز علی نصیریان بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون بخش‌هایی از گفتگو با این هنرمند را منتشر کرد.

به گزارش سینماپرس، موزه سینمادر ادامه انتشار سلسله برنامه‌های تاریخ شفاهی خود به مناسبت زادروز علی نصیریان بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون بخش‌هایی از گفتگوی این هنرمند نامدار را منتشر کرده است که در زیر می‌خوانید.

علی نصیریان با بیان اینکه بیشترین کارهایی که انجام داده با صداقت و انگیزه بوده است، گفت: در سینما کارکردن یک ریسک است و در عین حال که ممکن است فیلمنامه و کارگردانی خوب باشد اما تا کار به انتها نرسد مشخص نیست نتیجه کار چه چیزی می‌شود.

وی ادامه داد: در اکثر فیلم‌هایی که به خاطر متن و تا حدودی به خاطر کارگردان حضور داشتم معمولا با آنها درمورد نقش مشورت می‌کردم. یادم می‌آید ناصر تقوایی برای فیلم ناخداخورشید به من گفت دو شخصیت در فیلمنامه وجود دارد که می‌توانم آنها را بازی کنم یکی مستر فرحان و دیگری ناخدا که من از او پرسیدم خود شما کدام را برای من پیشنهاد میدهید و او گفت به نظرم مستر فرحان برای شما بهتر است و من در پاسخ به او گفتم همان نقشی که شما می‌گویید را بازی می کنم.

نصیریان درباره نسل جوان علاقمند به حضور در سینما و تئاتر نیز بیان کرد: نسل جوان را دوست دارم و معتقدم در سینما و تئاتر استعدادهای بسیار خوبی داریم . مخصوصا در تئاتر که بازیگرها و نویسنده‌های خوبی درخشیدند همچنین در سینما. سینمای ایران بسیار رشد کرده است و آثاری که امروز ارائه می‌شود از زمان ما بهتر است زیرا ارتباط جمعی بسیار بیشتر شده است و با یک کلیک همه نوع اطلاعات لازم در اختیار بازیگران و غیره قرار می‌گیرد. در زمان ما بیشتر کتاب موجود بود و ما از کتاب های تخصصی الهام می‌گرفتیم اما امروز اوضاع بسیار متفاوت تر شده است.

وی ادامه داد: ما با دل و جان کار می‌کردیم اما دستمان خالی بود درحالیکه بازیگران امروز دستشان پر است البته منظورم از دست پر از نظر مالی نیست بلکه از نظر اطلاعات است.

نصیریان در پاسخ به این پرسش که چرا در طول سال‌هایی که در سینما فعالیت داشته با مسعود کیمیایی کار نکرده است؟ پاسخ داد: عمدی نبوده موقعیت آن پیش نیامده هم با مسعود کیمیایی و هم با بهرام بیضایی.

وی با بیان اینکه در بازیگری اعتقاداتی دارد، بیان کرد: من در ایفای نقش‌ها به انگیزه‌هایم همچنین حس خلاقانه و آفرینندگی که احساس می‌کنم، رجوع می‌کنم زیرا معتقدم بازیگر خودش نویسنده یک فیلم است و وسیله و اسباب دست کارگردان نیست. درست است که باید با کارگردان تعامل داشته باشد و به برداشت ها و نگاه‌هایی که به کارکتر دارد گوش کند اما آفریننده نقش بازیگر است و اگر بخواهیم به مرحله آفریننده نقش برسیم، بازیگر باید از قدرت خلاقانه‌ای که در درونش وجود دارد یاری بطلبد و نقش را بیافریند.

مشاهده خبر از سایت منبع