«زمزمههای سرزمین» منتشر شد/ شنیدن نتیجه یک جنگ درونی

«زمزمههای سرزمین» عنوان یکی از تازهترین آلبومهای منتشرشده در بازار موسیقی است که با هنرمندی میلاد گوهری در قالبی متفاوت پیش روی مخاطبان قرار گرفته است.

«زمزمههای سرزمین» عنوان یکی از تازهترین آلبومهای منتشرشده در بازار موسیقی است که با هنرمندی میلاد گوهری در قالبی متفاوت پیش روی مخاطبان قرار گرفته است.

سینماپرس: مستند «از کودکی تا کودکی» به تهیهکنندگی و کارگردانی ابوالفضل توکلی پرترهای از مژگان عظیمی بازیگر تلویزیون و دوبلور کارتونهای خاطرهانگیز «بابا لنگدراز» و «هایدی» چهارشنبه ۷ تیر ساعت ۲۰ از شبکه مستند پخش میشود.

سینماپرس: همزمان با ادامه اکران فیلم «مصلحت» و فروش سه میلیارد تومانی ْآن دومین پوستر این فیلم مجعول سینمایی رونمایی شد. فیلمی که متاسفانه با داستانی غیرمستند، ناخواسته در مسیر روایتی مورد پسند منافقان از سالهای ابتدایی انقلاب حرکت کرده است!
به گزارش سینماپر، اکران فیلم سینمایی «مصلحت» به کارگردانی حسین دارابی و تهیه کنندگی محمدرضا شفاه که با گذشت حدود یک ماه از آغاز اکران سه میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان فروش کرده است، با انتشار پوستری جدید و با طرحی از خانه طراحان انقلاب اسلامی ادامه دارد.
فرهاد قائمیان، وحید رهبانی، نازنین فراهانی، مهدی حسینینیا، مجید نوروزی، امیر نوروزی، سهیبانو ذوالقدر و… ترکیب بازیگران اصلی «مصلحت» را تشکیل میدهند.
پخش «مصلحت» را موسسه بهمن سبز برعهده دارد و این فیلم محصول مشترک سازمان سینمایی سوره و مرکز فیلم سریال سازمان اوج است.
خبرگزاری مهر -گروه هنر-زهرا منصوری: در همین سالهایی که سینمای بلند داستانی ایران شرایط چندان ایدهآلی را در جذب مخاطب و فروش در گیشه تجربه نمیکند و فرآیند عرضه محصولات نمایشی در آستانه ورود به دورانی تازه بهواسطه فراگیر شدن بسترهای عرضه جدید در فضای مجازی قرار دارد، «سینمای کوتاه ایران» انگیزه بالایی برای یافتن مخاطبانی تازه برای خود دارد.
«فیلم کوتاه» یکی از محصولات بصری مهم و جریانساز در دنیای جدید محسوب میشود و به همین دلیل دیگر بهسختی میتوان تولیدات این حوزه را نادیده گرفت.
به همین منظور سرویس هنر خبرگزاری مهر قصد دارد با سرفصل ثابت «هر هفته یک فیلم کوتاه در مهر» به معرفی بخشی از تولیدات «سینمای کوتاه ایران» در قالب گفتگو با عوامل این آثار بپردازد.
فیلم کوتاه «زنان لجمن» بیستونهمین فیلمکوتاهی است که در قالب این سلسله گفتگو میزبان عواملش بودیم.
«زنان لجمن» که با حمایت انجمن سینمای جوانان ایران به تولید رسیده است، سوژهای ملتهب مرتبط به سالهای جنگ عراق علیه ایران دارد و داستان زنی را روایت میکند که حضورش در خط مقدم زمینهساز بروز یک بحران در زندگی شخصیاش شده است.
این فیلم به کارگردانی زیور حجتی از آثاری است که در جشنواره منطقهای سینمای جوان استان یزد جایزه بهترین کارگردانی را از آن خود کرده است و به پشتوانه همین مقام، بهصورت مستقیم میتواند در جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران در سال جاری حضور داشته باشد.
آنچه میخوانید حاصل گفتگوی خبرگزاری مهر با زیور حجتی فیلمنامهنویس و کارگردان فیلم کوتاه «زنان لجمن» است.
* فیلم شما قصه شوکهکنندهای دارد اما بد نیست از اسم فیلم شروع کنیم؛ «زنان لجمن» به چه معناست؟
«لجمن» یک اصطلاح نظامی است که مخففی متشکل از حروف ابتدایی عبارت «لبه جلوی میدان نبرد» است و در اصطلاحات نظامی خود ما هم مرسوم است. زمانی انجمن سینمای دفاع مقدس فراخوانی را منتشر کرد تحت عنوان «۴۰ سال، ۴۰ فیلم» و یکی از موضوعاتی که در این فراخوان مطرح شده بود، مربوط به آسیبهای جنگ بود. همین فراخوان جرقهای شد که سراغ چنین موضوعی بروم. شخصاً هم دغدغههایی در این زمینه داشتم و شروع به نگارش فیلمنامه کردم. وقتی متن را فرستادم از طرف داوران امتیاز بالایی دریافت کرد اما اتفاقی که افتاد آن فراخوان منجر به هیچ تولیدی نشد! گویا مدیران آن مجموعه تغییر کردند و اساساً با رویکرد مدیران قبلی مخالف بودند.
اگر هزینه تولید فیلم در حدود ۱۴۰ میلیون شده باشد، حدود ۳۵ میلیون تومان آن را انجمن، در قالب حمایت پرداخت کرد. در هر حال در مقطعی که من اصرار داشتم این فیلم را بسازم، با حمایت انجمن این اتفاق ممکن شد
میخواستند روی متنها بازبینی مجدد کنند اما من اصرار داشتم که همین متن خود را بسازم. با آن مجموعه به توافق نرسیدیم تا مدتی بعد که ماجرای پیچینگ انجمن سینمای جوانان پیش آمد. طرح این فیلم را برای انجمن سینمای جوانان اصفهان فرستادم و با پذیرش کار بهصورت حمایتی در تولید آن مشارکت کردند. اگر هزینه تولید فیلم در حدود ۱۴۰ میلیون شده باشد، حدود ۳۵ میلیون تومان آن را انجمن، در قالب حمایت پرداخت کرد. در هر حال در مقطعی که من اصرار داشتم این فیلم را بسازم، با حمایت انجمن این اتفاق ممکن شد.
* همین فیلمنامه را خوانده بودند و پذیرفتند در تولید مشارکت کنند؟
بله.
* آن زمان فکر میکنم مسئولیت انجمن با سیدصادق موسوی بود.
بله. اتفاقاً کلیت فیلم را که دیدند از نظر ساختار دوست داشتند اما از نظر محتوا و بهواسطه زیرمتنی که داستان فیلم داشت کمی نکته داشتند. بهخصوص که در نسخه که آن زمان برای آنها نشان دادم، صحنههایی در فیلم بود که داستان را مستقیمتر روایت میکرد و آنها با این میزان از صراحت در طرح موضوع مشکل داشتند. بعدها دو پلان را حذف کردیم و وقتی فیلم را به جشنواره منطقهای فرستادیم موفق به کسب جایزه شد. با توجه به اینکه آثاری که از جشنوارههای منطقهای جایزه کسب میکنند به طور مستقیم به جشنواره فیلم کوتاه تهران راه پیدا میکنند، امسال هم فیلم در جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور خواهد داشت.

* مسئله «تجاوز» تقریباً سوژهای است که در هر مقطع زمانی میشود به آن پرداخت. چه شد که این داستان را در بستر جنگ روایت کردید؟
آنچه در فیلم به آن اشاره میشود بخشی از واقعیتهای جنگ ماست که برخی نمیخواهند مطرح شود. این نخواستن البته تا حدودی منطقی هم هست، اما از منظر سینمایی معتقدم خیلی زودتر از اینها باید سراغ چنین سوژههایی میرفتیم. واقعیت هم این است که در داستان فیلم اصل موضوع تجاوز چندان برایم مسئله نیست و معتقدم همیشه میتواند وجود داشته باشد، اما اینکه این تجربه تلخ در جریان جنگ روایت شود، برایم موضوعیت داشت به خصوص که تا کنون هیچ روایتی از آن نداشتیم.
* در یکی از سکانسهای فیلم «روز سوم» البته اشارهای به این جریان میشود…
آنجا اما با ورود کاراکتری که حامد بهداد نقشش را ایفا میکرد، این اتفاق رخ نداد. این موضوعی بود که واقعاً ذهنم را درگیر کرده بود و بهواسطه همان جرقهای که به آن اشاره کردم، سراغ ساخت آن رفتم.
* یکی از ویژگیهای فیلم «زنان لجمن» که بهخصوص در سکانسهای ابتدایی خیلی مشهود است، تلاش برای پایبندی به کلیشهها و قواعد ژانر وحشت است. چرا تا پایان این هویت ژانری را در روایت فیلم حفظ نکردید؟
جذابیت سینما برای من این است که میتوان در قالب آن کارهایی را انجام داد که خیلی پایبند قواعد خاصی نیست. در طول روایت یک فیلم هم لحن روایت میتواند تغییر کند و هم ژانر آن. آنچه برای من مهم است این است که محصول نهایی انسجام خود را حفظ کرده باشد. معتقدید این انسجام در فیلم وجود ندارد؟
مخاطب من باید با کاراکتر زن فیلم من همذاتپنداری کند و من دوست دارم مخاطبم هم به همان اندازه حالش بد شود تا موقعیت این زن را درک کند. اگر در لحظهای که باید حال مخاطب را بد کنم، حس خوبی به او منتقل کنم، اساساً بهعنوان کارگردان کارم را غلط انجام دادهام.
* بهنظرم در مواردی این تغییر لحن به یکدستی روایت شما آسیب زده است.
خب نظر شما حتماً محترم است اما من چنین نگاهی به فیلم ندارم. در میان مخاطبانی که فیلم را دیدهاند هم تاکنون با چنین بازخوردی مواجه نشده بودم.
* اصلاً چرا این داستان ملودرام را در قالب ژانر وحشت روایت کردید؟
در فیلمسازی بیش از هر چیز برای من فضاسازی اهمیت دارد و اینگونه نیست که از قبل تصمیم گرفته باشم در یک ژانر خاص فیلم بسازم. براساس متن است که تصمیم میگیرم با ابزارهایی که در اختیار دارم، چه فضایی را باید بسازم. این متن هم این قابلیت را داشت که در چنین فضایی روایت شود. خیلی هم در بند آن نبودم که حتماً باید یک فیلم در ژانر خاص بسازم.
* یکی از نکاتی که در داستان فیلم ذهن مخاطب را درگیر میکند، تناقضی است که میان حس کاراکتر اصلی نسبت به اطرافیانش در فیلم وجود دارد. اتفاقی که برای همه اطرافیان بهشدت مبارک است تبدیل به یک چالش و عذاب درونی برای شخصیت اصلی شده است و این تناقض لحظات وحشتناکی را برای او رقم میزند.
این موقعیت واقعاً موقعیت سختی است. شاید بتوانم بگویم تلخترین لحظاتی است که یک زن میتواند در زندگی آن را تجربه کند. کاراکتر در این موقعیت کشمکشهایی درونی با خود دارد که تبدیل به برخی کابوسهای شخصی برای او شده است. حتی گاهی تصمیم به اقداماتی میگیرد که حتی فکر کردن به آن تکاندهنده است. در مقاطعی هم چالشهایی برای طرح موضوع با شوهرش دارد که مدام با تردید با آن مواجه میشود.
* قصههای تلخ در سینما واقعاً جذاب هستند و نمیتوان این موضوع را کتمان کرد اما دو رویکرد در روایت قصههای تلخ وجود دارد. هم میتوان آن را در قالبی بیان کرد که برای مخاطب اذیتکننده نباشد و در عین تأثیرگذاری حال بدی را به او منتقل نکند و هم میتواند چنان عریان به تلخیها بپردازد که تمام تلخی آن در جان مخاطب رسوب کند. فکر نمیکنید فیلم «زنان لجمن» کمی از جنس دوم است و در مقاطعی خیلی حال مخاطب را بد میکند؟ این موضوع در سینمای بلند ما هم جای طرح دارد که ما تا کجا مجاز هستیم که برای روایت یک داستان تلخ، حال مخاطب را بد کنیم؟
من چنین نگاهی ندارم و قائل به این مرز نیستم. وقتی قرار است موضوعی تا این اندازه تلخ را روایت کنید، قطعاً حسی که دارید به مخاطب منتقل میکنید هم یک حس تلخ است. بالاخره مخاطب من باید با کاراکتر زن فیلم من همذاتپنداری کند و من دوست دارم مخاطبم هم به همان اندازه حالش بد شود تا موقعیت این زن را درک کند. اگر در لحظهای که باید حال مخاطب را بد کنم، حس خوبی به او منتقل کنم، اساساً بهعنوان کارگردان کارم را غلط انجام دادهام.

* «غم» بهعنوان یک «حس» میتواند از طریق روایت شما به مخاطب منتقل شود اما بد کردن حال مخاطب موضوع دیگری است. بهصورت مصداقی وقتی قرار است براثر فشار روحی یا جسمی یکی از کاراکترها در فیلم بالا بیاورد و دچار تهوع شود، هم میتوان به گونهای این لحظه را کارگردانی کرد که مخاطب متوجه این وضعیت کاراکتر شود، هم میتوان با یک قاب بسته از لحظه بالا آوردن کاراکتر، مخاطب را هم دچار حالت تهوع کرد! نکتهای که من عرض میکنم ناظر به این است که حالت دوم چه الزامی دارد؟
من این فیلم را دو سال پیش ساختهام و همین امروز هم فیلمنامههای آمادهای برای ساخت فیلم بلند دارم، اما مسیری که برای ورود فیلمسازی مانند من به سینمای بلند وجود دارد، کمی غیرقابلپیشبینی است. این دشواریها فیلمسازانی که در ابتدای مسیر قرار دارند را بیشتر اذیت میکند متوجه منظور شما شدم. این مرز بستگی به این دارد که کارگردان تا چه اندازه میخواهد موضوعی که مدنظر دارد را بیواسطه با مخاطبش مطرح کند. مشخصاً من برای این فیلم احساس کردم این زن آنقدر در چنین موقعیتی حالش میتواند بد باشد که به همان اندازه مخاطب هم میتواند حال بد را حس کند. البته به قول شما شاید میشد در برخی جزییات، رویکرد دیگری داشت اما برای شخص من این اندازه نمایش عریان تلخیها، جذابیت بیشتری داشت.
اما به این نکتهای که شما میگویید هم میتوان فکر کرد و شاید اگر من باردیگر بخواهم فیلمی درباره یک موضوع تلخ بسازم، به گونهای دیگر جزییات آن را با مخاطبم در میان بگذارم. زمان ساخت این فیلم این مدل را انتخاب کردم و شاید برای فیلمهای بعدی سراغ مدلهای دیگری بروم.
* کاراکتر اصلی فیلم برای تصمیمگیری در موقعیتی که در آن قرار گرفته شده، دچار تردیدهایی است که شاید برای یک زن معمولی چندان قابل درک نباشد. در چنین موقعیتی احتمالاً یک زن خیلی زود تصمیم نهایی را برای رها شدن از کابوسی که گرفتار آن شده است میگیرد.
درباره این تردیدها دو نکته را مدنظر قرار دهید. اول اینکه این زن یک پرستار در میدان جنگ است و طبیعتاً شخصیتی محکم دارد. چنین کاراکتری احتمالاً خیلی اهل نشان دادن واکنشهای آنی نیست و با تأمل بیشتری تصمیم میگیرد. دلیل دیگر هم بحث ارتباط او با خانواده و همسرش است. او حتی در چند نوبت میخواهد اصل داستان را به همسرش بگوید اما وقتی شرایط او را میبیند، بازهم دچار تردید میشود.
* بهعنوان سوال پایانی برنامهای برای ورود به سینمای بلند ندارید؟
من این فیلم را دو سال پیش ساختهام و همین امروز هم فیلمنامههای آمادهای برای ساخت فیلم بلند دارم، اما مسیری که برای ورود فیلمسازی مانند من به سینمای بلند وجود دارد، کمی غیرقابلپیشبینی است. این دشواریها فیلمسازانی که در ابتدای مسیر قرار دارند را بیشتر اذیت میکند. این فرآیند نیاز به آسیبشناسی دارد. من جزو فیلماولیهایی هستم که از سوی بنیاد فارابی هم تأیید شدهام و از آنجایی که آدم بیشفعالی هم در زمینه نوشتن هستم، همین الان فیلمنامه آماده برای کار دارم اما رفتوآمدها و پیگیریها برای امکان ساخت فیلم بلند، گاهی آدمها را خسته میکند. امیدوارم برای من این فرصت فراهم شود که بتوانم فیلم بلندم را بسازم.

سینماپرس: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: نباید اجازه دهیم هوش مصنوعی به یک تهدید تبدیل شود، باید آن را به فرصت تبدیل کنیم.

مستند «هستند کسانی که» شنبه تا چهارشنبه این هفته ساعت ۱۸:۳۰ از شبکه افق پخش میشود؛ این مجموعه به تهیه کنندگی محسن غلامزاده تولید شده و موضوع آن معرفی نخبگان و افراد پر تلاشی که با توجه به مسیر پر مشقت و صبوری بالای آنها در راه رسیدن به موفقیت شایسته معرفی هستند که ضمن بیان اهمیت به نخبگان، کارآفرینان و … انتظارات آنها را نیز بیان میکند.
«رودخانه قرمز» مستندی دیگری از شبکه افق است که در سه قسمت روزهای شنبه، دوشنبه و چهارشنبه ساعت ۲۰:۳۰ از این شبکه پخش میشود.
«داستان تحریم» عنوان مجموعه مستند دیگری است که قسمت هفتم آن، یکشنبه چهار تیرماه روی آنتن میرود؛ این مجموعه با تهیهکنندگی و کارگردانی احمد کشاورز صدیق تولید شده و به تاریخچه چگونگی ایجاد و گسترش تحریمها علیه ایران میپردازد.
«حافظ» مستندی دیگری از شبکه افق است که دوشنبه این هفته ساعت ۱۸ پخش میشود.
دوشنبه ساعت ۲۰، قسمت بیست و ششم از مستند «فناورانه» هم روی آنتن میرود. این مجموعه مروری است بر پیشرفتهای کشور در حوزه فناوری با محوریت شرکتهای دانش بنیان که در زمینههای مختلف فعالیت میکنند. کارگردانی فناورانه را بهاره صفوی بر عهده داشته است.
سهشنبه ساعت ۱۸ قسمت ششم از مجموعه مستند ۱۲ قسمتی «مسجد نشان» پخش خواهد شد؛ این فیلم روایتی از فعالیتهای گوناگون فرهنگی، هنری و مذهبی در مساجد سراسر کشور است.
قسمت دوم مستند «دومین ضربه به در» ساعت ۲۰ سه شنبه روی آنتن شبکه افق قرار میگیرد.
«بی واسطه» عنوان مستند دیگری است که قسمتهای پانزدهم و شانزدهم آن پنجشنبه و جمعه ساعت ۱۶ از شبکه افق پخش میشود؛ این مجموعه با اجرای محمد دلاوری و تهیهکنندگی سیدعلی صدرینیا در هر قسمت به سراغ یک موضوع چالشی و دغدغهمند میرود. محمد دلاوری در این برنامه ماجراجوییهای جدیدی را در بازگشت به آنتن تلویزیون تجربه کرده است.
قسمت ششم مستند «فراز» پنج شنبه ساعت ۱۹ از شبکه افق پخش میشود؛ مستند فراز به بررسی بیانات رهبر معظم انقلاب در زمینههای مختلف میپردازد.
پنج شنبه ساعت ۲۰:۳۰، مستند «آن سوی آشوب» از این شبکه پخش خواهد شد.
«دردانهها» و «رنج ترنج» مجموعه مستندهای دیگری از شبکه افق است که جمعه ساعت ۱۹ و ۲۰:۳۰ پخش میشوند.
در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان مطرح شد؛
مهدی مفیدی، مجری مسابقه تلویزیونی «همآهنگ» گفت: «سرود میتواند مظهر جلوه و بروز یک سری از حرفها و اعتقاداتی باشد که ما شاید به روشهای دیگر نتوانیم به این زیبایی انتقالش دهیم. برنامه «همآهنگ» طرز تفکر خود من را در مورد سرود خیلی عوض کرد.»
پخش مرحله استودویی برنامه تلویزیونی «همآهنگ» که روایتی تازه از سرود و موسیقی است، چندی پیش آغاز شد. سازندگان این مسابقه در مرحله مقدماتی سفری ۱۴ هزار کیلومتری به نقاط مختلف کشور داشتند و ۶۰۰ گروه سرود را شناسایی کردند که ۱۰۰ گروه فرصت اجرا در این مرحله را بدست آوردند. از میان آنها ۳۶ گروه وارد مرحله نهایی شد که عملکردشان توسط سیما تیرانداز (بازیگر سینما و تلویزیون و مدرس تئاتر)، بهزاد عبدی (آهنگساز و رهبر ارکستر)، محمدمهدی سیار (شاعر و استاد دانشگاه)، علی لهراسبی (خواننده) و امیریل ارجمند (بازیگر و خواننده، به نمایندگی از هیات انتخاب) مورد ارزیابی قرار میگیرد. «همآهنگ» محصول مرکز موسیقی مآوا وابسته به سازمان هنری رسانهای اوج است که روزهای چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه هر هفته ساعت ۲۲ از شبکه افق پخش میشود و باز پخش آن از شنبه تا سهشنبه ساعت ۲۱ و ۳۰ روی آنتن شبکه نسیم میرود.
با مهدی مفیدی مجری مسابقه «همآهنگ» گفت و گویی انجام دادیم و نظر او درباره این برنامه و تجربه اش از اجرای آن را جویا شدیم.
من قبل از برنامه «همآهنگ» در شبکههای مختلف اجرا داشتهام، ولی تجربه برنامهای که مرتبط با نوجوانان باشد، نداشتم و این برای من یک چالش محسوب میشد. چرا که حضور در برنامهای با سبک نوجوان، نیاز به یک روحیه متفاوت داشت که در نهایت با وجود تیم حرفهای که در این برنامه حضور داشتند، مشکلاتم برطرف شد و آن چیزی هم که در حال حاضر روی آنتن پخش میشود اتفاق خوشایند و خوبی است.

دوستانی که برنامه را دیدند، خیلی از آن تعریف کردند. من به شخصه با توجه به اینکه موضوع اصلی برنامه فقط سرود است، فکر نمیکردم که تا این دیده شود. ولی به واسطه دکور خیلی خوب، تدوین خیلی درست و حضور داورانی که برای مردم جذابیت دارند، تا به الان «هماهنگ» دیده شده است.
قبل از «همآهنگ» تمام تصورم در مورد سرود این بود که چندنفر با همان شکل و شمایلی که در دوران مدرسه داشتیم، کنار هم میایستند و یک شعری خوانده میشود. ولی در برنامه «هماهنگ» متوجه شدم که نه اینطور نیست. سرود میتواند دقیقا مظهر جلوه و بروز یک سری از حرفها و اعتقاداتی باشد که ما شاید به روشهای دیگر نتوانیم به این زیبایی انتقالش دهیم. برنامه «همآهنگ طرز تفکر خود من را در مورد سرود خیلی عوض کرد.

به نظرم دلیل دیده شدن «همآهنگ» متفاوت بودنش است. تفاوت اصلی این برنامه با سایر برنامههای استعدادیابی، در نوع رای دادن آن است. تمام شرکتکنندهها سن پایینی دارند و نوجوان هستند و اگر داورها بخواهند رای قرمز بدهند به معنای حذف یا به معنای این که ما کار شما را قبول نداریم؛ روحیه بچهها از بین میرود. به همین دلیل تیم تصمیم گرفت که امتیاز منفی نداشته باشیم. در واقع همه امتیازها مثبت است، ولی این مثبتها درجهبندی دارد. به معنی اینکه همه شما را دوست داریم حالا این دوست داشتن یک اندازهای دارد. یک گروه را بیشتر یک گروه را کمتر، ولی همه را دوست خواهیم داشت. درست است که ما چراغ سبز و قرمز داریم، ولی چراغ قرمز به معنای رد کردن کار هیچ گروهی نیست. فقط به معنای این است که ما کار شما را کمتر دوست داشتیم.
به نظر خودم برنامه «همآهنگ» مسیرش را تا به الان خوب طی کرده، نیاز به تعامل بیشتری با مخاطبش دارد که انشاالله در بخشهای بعدی و نزدیک شدن به فینال آن اتفاق هم خواهد افتاد و ما با مخاطب تعامل بیشتری برای رایگیری خواهیم داشت. امیدوارم که مردم هم برنامه را دوست داشته باشند.

سینماپرس: فیلمبرداری فیلم کوتاه «آه که اینطور» به کارگردانی امیر سلیمخانی در خیابان دربندی تهران آغاز شد.
به گزارش سینماپرس، فیلمبرداری فیلم کوتاه «آه که اینطور» به کارگردانی امیر سلیمخانی و نویسندگی مجید اسماعیلی بعد از گذشت ۲ هفته پیش تولید در خیابان دربندی تهران آغاز شد.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «جنگ پایان نیست.»
سایر عوامل این فیلم عبارتند از بازیگران: آیلین جاهد، سعیده مرتضوی، کارگردان و تهیه کننده: امیر سلیم خانی، نویسنده: مجید اسماعیلی، مدیر فیلمبرداری: آرمین مرادی، صدابردار: اشکان طلوعیان، طراح صحنه: امید عابدینی، طراحان گریم: میثم قراگزلو، هلیا رشقی، مدیر تولید: نادر محمدی.

برنامه اقتصادی «فرصت»، یک مجله ترکیبی، تحلیلی و رویداد محور است که با توجه به شعار سال روانه آنتن شده و ضمن واکاوی موضوعات اقتصادی به معرفی ظرفیتهای این حوزه به مخاطبان خارج از مرزهای ایران میپردازد.
این برنامه که کاری از گروه اجتماعی شبکه جهانی جام جم است، قصد دارد سندهای مهم اقتصادی در سطح خرد و کلان را در قالب ماموریت رسانه دنبال کرده و تصویر جامعی از فرصتهای سرمایه گذاری در ایران به عنوان یک کشور راهبردی در آسیا که یکی از بزرگترین دارندگان گاز و نفت در دنیا و دارای شاهراههای اساسی بین غرب و شرق جهان است، ارائه نماید.
گفتگو با اقتصاددانان در خصوص موضوعات مهم هفته، معرفی و بررسی کسب و کارهای خانگی و دانش بنیان در داخل و خارج از کشور که توسط ایرانیان بنا نهاده شده؛ همچنین پیگیری مشکلات اقتصادی ایرانیان خارج از کشور با استفاده از ظرفیتهای سفارتخانهها و معاونت اقتصادی وزارت امور خارجه، از بخشهای سیال و پیش بینی شده در این برنامه است.
همچنین ارائه راهکار جهت اجرایی شدن اقتصاد مبتنی بر تولید، کاهش تورم، ترسیم پتانسیلهای اقتصادی داخلی، معرفی ظرفیتهای موجود در حوزه اقتصاد گردشگری و سلامت کشور برای فارسی زبانان، نگاه مقایسهای به چشم انداز سرمایه گذاری در منطقه غرب آسیا، درآمدزایی ارزی در داخل کشور، بررسی مشاغل خانگی و دانش بنیان، نمایش ابعاد مختلف زندگی کارآفرینان و عملکرد صاحبان کسب و کار… از دیگر موارد برنامه ریزی شده در برنامه است که به بحث گذاشته خواهد شد.
گفتنی است برنامه ۵۰ دقیقه ای، «فرصت» با اجرا و تهیه کنندگی «مریم هدیه لو» و با اجرای علی پاکزاد و رضا فرخی، روزهای چهارشنبه، ساعت ۲۱ و ۴۵ دقیقه به وقت تهران پخش میشود.

برگزاری نشست شورای حکام مرکز مطالعات منطقهای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آسیای غربی و مرکزی و انتخاب ایران به عنوان ریاست این شورا، انتقاد تهیهکننده «سه کام حبس»، فیلم جدید علی نصیریان، سرنوشت یک سریال، مجوز گرفتن سریالهای جیرانی، مهدویان و معادی، آغاز حج بزرگ، تعیین حریم یک تپه تاریخی پس از تخریب ۷۰ درصد آن و زمان ثبت نام سفر اربعین گزیدهای از اخبار فرهنگی هنری پنجم تیرماه بود.